Je toevertrouwen aan Gods genade

 

‘Aan Gods genade toevertrouwd’

IMG 3738 SmallDeze ervaring van diepte, tegelijk dit besef van geroepen te worden door de niet te traceren Stem in de weerbarstige werkelijkheid van het bestaan herken ik in Handelingen van apostelen. Lucas schrijft over de gemeente van Antiochië in Syrië waar meerdere profeten en leraren zijn. Dan staat er: ‘Terwijl dezen eens voor de Heer de heilige dienst verrichtten en vastten, sprak de heilige Geest: “Zondert mij Barnabas en Saulus af voor het werk waartoe ik hen heb geroepen”. Na vasten en gebed legden ze hun toen de handen op en lieten hen vertrekken. Aldus door de heilige Geest uitgezonden, gingen zij naar Seleucië en voeren naar Cyprus’ (Hand 13, 1-4). Later horen we: Paulus en Barnabas ‘stelden in elke gemeente na gebed en vasten oudsten voor hen aan en vertrouwden hen toe aan de Heer in wie zij nu geloofden’ (Hand 14, 23). Voor de leiders van de plaatselijke gemeenten in Klein-Azië doen zij hetzelfde als de gemeente in Antiochië tevoren voor hen gedaan heeft. Er staat: ‘Zij gingen scheep naar Antiochië vanwaar zij, aan Gods genade toevertrouwd, vertrokken waren naar het werk dat zij volbracht hadden (Hand 14, 26). Lucas maakt duidelijk: als je leider wordt in een gemeente van christenen, word je toevertrouwd aan de Heer Jezus Christus, aan Gods genade. Paulus en Barnabas beseffen dat. Terug in Antiochië ‘riepen zij de gemeente bijeen en vertelden zij alles wat God met hun medewerking tot stand had gebracht en hoe Hij voor de heidenen de poort van het geloof had geopend’. Ervaring van genade in het volbrengen van je opdracht door alle tegenslagen heen. De dynamiek in het leven van de leerlingen is Gods gratuite, werkdadige nabijheid: zij koersen op de Geest die hen beweegt. Door die dynamiek in hun verlangen gaan zij op weg. Niet wetend wat zij zullen meemaken, zeggen zij ja zoals Hammarskjöld.

 

 

Zoeken