Dag 19 - 20 juli

 

Met een voldaan gevoel vertrokken we vanochtend naar de bergen. Maar niet voordat we een tweede poging ondernamen om onze eigen portier toch nog lachend op de foto te zetten. We kwamen erachter dat Nepalezen op foto's vaak een uitstreken gezicht trekken. Maar gelukkig is het vandaag wel gelukt hem zo op de foto te zetten als we hem de afgelopen dagen altijd zagen.

 

Dag 19 - 01

 

Voor degenen die nog niet op de hoogte waren hebben we gedurende de rit onze reisschema meerdere keren aangepast om vrij mee te kunnen bewegen met hetgeen dat ons werd aangereikt. Zodoende hebben we in overleg met Indira en Albert besloten dat we tot drie dagen voor vertrek bleven werken in Thali en dan drie dagen tot rust wilden komen om niet helemaal uitgeput terug aan te komen in Nederland, waar voor velen de plicht weer roept. We hebben allemaal keihard gewerkt, het klimaat zat niet altijd mee en er is een aanslag gepleegd op ons maagdarmstelsel en ons zwaar belaste zenuwstelsel. Na alle vreemde geluiden, geuren, kleuren, smaken enzovoort trekken we vanaf vandaag de natuur in. Ondanks dat we met pijn in ons hart afscheid hebben genomen in Thali zijn we er toch nu aan toe om even tot rust te komen en alle opgedane ervaringen en indrukken te verwerken en een plaats te geven voordat we weer het vliegtuig in stappen.

 

Aan de ontbijttafel hebben we nog lang nagetafeld en ervaringen uit het verleden uitgewisseld die we nu in een heel ander perspectief zien en ons hart verwarmen. Het lijkt alsof hier in Nepal veel zaken, vanuit meerdere vlakken bekeken, op de plaats vallen. Ooit maakten we namelijk tijdens een clubbijeenkomst ieder een eigen fundament waarop we met kleine baksteentjes een muurtje metselde. Aan de hand daarvan draaiden we club en pakten we dit thema uit. Door de ervaring als uitgangspunt te nemen kwamen we er aldoende achter dat niet alleen het fundament de juiste samenstelling dient te hebben, maar ook essentieel is om verder te kunnen bouwen. De juiste volg-orde en werkwijze was heel belangrijk om tot een goed resultaat te kunnen komen. We vertaalden ook dit thema naar de praktijk van het leven en dat betekende dat we de Christelijke liefde of te wel de naastenliefde als uitgangspunt namen. Voor ons is een goed fundament als je de naaste bemint als jezelf dan zijn jij en ik in evenwicht en kunnen we samen vrucht voortbrengen....

 

Muurtje

 

Hier in Nepal hebben we volgens onze eigen bescheiden mening op meerdere fronten een fundament gelegd waarop we in de toekomst kunnen verder bouwen. Niet alleen in de samenwerking met elkaar, met Himalayan care hands en met het Himalayan dreamteam, maar ook niet te vergeten in Thali. Zo hebben we een nieuw licht kunnen laten schijnen op het samenwerken en samenleven met drie generaties, het aannemen doorgeven principe op de bouwplaats, het gemeenschappelijk verantwoordelijkheidsgevoel voor het dorp en het helpen van anderen in nood. Het fundament staat voor de eerste stapjes van iets nieuws, de eerste keer het snoeppapiertje verzamelen in plaats van op de grond gooien en de eerste keer niet alleen de manden met zand dragen, maar samen het klusje klaren. Maar ook deze formule van samen werken en samen met elkaar optrekken, met rustdagen en een vaste uitvalsbasis valt in die zin voor ons op zijn plaats en biedt hoop op toekomst!

En zo vertrokken we vandaag richting Nagarkot. We deden bijna drie uur over een weg van 42 kilometer die steeds hobbeleliger en steiler werd. Vele haarspelsbochten brachten ons uiteindelijk weg van het drukke verkeer in Kathmandu naar 'Peacefull cottage' in Nagarkot. Na aankomst genoten we eerst van een warme maaltijd en een uurtje rust, daarna trokken we onze bergschoenen aan voor een wandeling.

 

Dag 19 - 04

 

Dag 19 - 02

 

Dag 19 - 03

 

Onderweg zagen we na iedere bocht het uitzicht mooier en mooier worden. Maar wat ook opviel was dat er heel veel mensen een jaar na de aardbeving nog steeds in kleine provosorisch gemaakte hutjes van golfplaten wonen. Sameer vertelde dat veel geld dat aan de regering van Nepal werd gedoneerd, nog steeds niet is uitgedeeld aan de mensen. De regering wil voorkomen dat het geld in handen valt van mensen die hier geen recht op hebben. Veel Nepalezen herstellen als gevolg hiervan hun huis niet omdat ze wachten op het geld van de regering. Ze vinden dat ze er recht op hebben en omdat ze het anders helemaal zelf moeten financieren, doen ze het niet. Daarom zijn de tekenen van de aardbeving hier nog duidelijk zichtbaar. Maar de natuur gaat zijn eigen gang. Het is hier prachtig!

 

Dag 19 - 12

 

Dag 19 - 05

 

Overal in Nagarkot is er veel schade als gevolg van de aardbeving. Zo heeft ook ons hotel ernstige schade geleden. Dit is de reden waarom we op dit moment in een noodgebouw verblijven. Het ontbreekt ons aan niets maar toen wij achter Ineke aan een kijkje gingen nemen bij het vernielde oorspronkelijke hotel ontmoetten we hier de grote baas. Hij stond eigenhandig met de werkmensen mee te werken om zijn hotel weer in oude glorie te herstellen. Hij vertelde ons dat hij geen subsidie ontvangt van de overheid voor deze renovatiewerkzaamheden omdat hij als kapitaalkrachtig werd gezien. Het was een wereld van verschil. Aan de ene kant zagen we het verwoeste hotel. Aan de andere kant zagen we de visuele weergave van twee spreekwoorden. We voelden ons "in de zevende hemel" en stonden met onze" hoofd(en) in de wolken.

 

Dag 19 - 11

 

Dag 19 - 10

 

Dag 19 - 08   Dag 19 - 09

 

Het eindpunt van onze korte wandeling was Nagarkot-hill. Vanaf dit heuveltje kregen we een hoogst zeldzaam schouwspel te zien. We zagen de besneeuwde toppen van de Langtang berg door de wolken heen breken. Een fenomeen dat in het regenseizoen helemaal niet snel te zien is. Met dit spectaculaire uitzicht op de achtergrond maakten we een groepsfoto, een foto van de mannenploeg en een foto van de vrouwenploeg (min Ineke, want die was vandaag in het hotel gebleven).

 

Dag 19 - 16

 

Dag 19 - 15

 

Dag 19 - 14

 

Dag 19 - 13

 

Naar de volgende dag

 

Terug naar het overzicht

 

Zoeken