Bezinning in de Advent 2011

 

kerstkalenderLicht in ons leven

Kent u ze nog? De kerstkalender? Toen ik kind was vond ik zo’n kalender helemaal geweldig! Helaas mocht ik er maar één hebben, want als het aan mij lag… Elke morgen in alle vroegte het bed uit om snel naar beneden te rennen om weer een deurtje open te maken. Een chocolaatje om de dag mee te beginnen. En wat moest ik me inhouden om niet meteen alle deurtjes te openen! Dat mocht natuurlijk niet. Het was immers nog geen kerstmis, want met kerstmis mocht het grootste deurtje open en daar wachtte je dan het grootste chocolaatje.

Kerstmis een feest om naar toe te leven, om stap voor stap naar toe groeien. Daar mogen we de tijd voor nemen. Niet in een keer alle deurtjes openen maar de tijd nemen om goed voorbereid te zijn op dat mooie feest. Die tijd is nu aangebroken: de adventstijd. Vergelijkbaar met de kerstkalender is natuurlijk de adventskrans. Ik geef toe, minder spannend, vooral voor de kinderen, maar omgeven met een prachtige symboliek. De eerste kaars hebben we afgelopen weekend mogen aansteken. Het eerste lichtje brandt en we zijn op weg naar het grote Licht dat schijnt in de duisternis. Het is de Christus die heeft gezegd: ‘Ik ben het Licht van de wereld.’ Met kerstmis vieren 
we de geboorte van Gods Zoon die voor ons het Licht wil zijn dat schijnt in ons leven.

Hoe zit het met dat Licht in ons leven? Laten we een plek vrij waar Hij geboren kan worden? Laten we ons leiden door Hem die als een licht schijnt op ons levenspad? Geven wij dat Licht op onze beurt door aan de mensen om ons heen? Overwegingen die passen bij een goede voorbereiding op kerstmis. Het Evangelie van afgelopen weekend; misschien een beetje moeilijk. Aan kinderen heb ik het weleens zo horen uitleggen:

Moeder gaat werken en zegt tegen haar kinderen: ‘Ik rond 17:00 uur weer thuis. Ik wil graag dat jullie dan jullie kamers hebben opgeruimd.’ Zodra moeder van huis is, denken de kinderen: ‘We hebben nog alle tijd, dat opruimen komt later wel.’ Ze gaan spelen en maken ondertussen nog meer rommel dan er al was. En plotseling komt moeder thuis! Niet om 17:00 uur maar al om 15:00 uur. Ze is eerder klaar met werken!

Het Evangelie roept ons op om waakzaam te zijn. Zijn wij ten allen tijden bereid om het Licht in ons leven te ontvangen? Om Gods Zoon in ons hart geboren te laten worden? Om dat te kunnen doen mag er geen rommel zijn zodat er voor Hem geen plaats is in de herberg.

We laten geen rommel achter wanneer we opnieuw een licht werpen op ons leven van elke dag. Durf naar je medemens om te zien, vooral diegenen die je eerst niet het licht in de ogen gegund hebt. Opnieuw vergeving schenken daar waar wij tekortgeschoten zijn naar anderen. We mogen opnieuw beginnen. En als we vandaag nog beginnen in ons gebedsleven, opnieuw God te vragen ons leven te leiden en proberen een licht te zijn voor de mensen om ons heen, dan ben ik ervan overtuigd dat kerstmis een prachtig feest wordt.

Weest waakzaam! Laat dat licht van ons geloof en de inzet voor de naastenliefde niet uitdoven. Al begint het met een waakvlammetje. Hoe meer kaarsen er gaan branden van de adventskrans, hoe meer licht er gaat schijnen en de vreugde van kerst dichterbij komt. Ik wens jullie allemaal een mooie voorbereiding op dat grote feest waarin we vieren dat God mens wordt. Hij wil het Licht in ons leven zijn dat schijnt in de duisternis!

Zoeken