Twaalfde Statie

JEZUS STERFT AAN HET KRUIS

Wij aanbidden u Christus, en loven U.
Omdat Gij door uw Heilig Kruis de wereld hebt verlost

Heel de natuur toont hoe zwart dit moment is in de geschiedenis van de mens. Er valt immers een diepe duisternis over heel die streek. Ontzetting maakt zich meester van de omstanders. Ook van de wetgeleerden en Farizeeën. Zij beleven hoe in hun heilige tempel het voorhangsel in tweeën scheurt. God breekt met hen en maakt zichtbaar het woord van Jezus: Dit is mijn Bloed, vergoten voor het Nieuwe Altijddurende Verbond. Het oude is voorbij. Zie, ik ga iets nieuws beginnen.

Overweging

Stil.

Onze godsdienst is niet alleen een manier van leven. Het is niet alleen een strijd tegen het kwaad en de verleider. Het is niet een kerk die waakt over de rechte leer. Het is ook een antwoord op onze grootste pijn: de dood.

Zelfs de mens die het leven niet meer ziet zitten, wil leven. De dood is in zoverre een oplossing dat iemand van vel ellende af is, waar we geen uitweg meer zien. Maar niemand wil werkelijk dood...want in onze postchristelijke cultuur spreken velen toch nog graag van de verwachting: hemel.

Jezus geeft zijn leven. Daarmee wordt Hij hoofddonor van het leven zelf.

Misschien dat gelovigen daarom de eucharistie niet moeten blijven zien als een verplichting voor de zondag. We ontvangen immers: het lichaam van Christus, als voedsel voor het leven...we aanbidden het allerheiligste...we groeten Jezus in het tabernakel...om niet de dood en de dode momenten het laatste woord te geven. Opdat hij in ons tot leven komt...dat we daar vaker bij stil blijven staan..

Wees gegroet ...

Ontferm u over ons, Heer ontferm U over ons.
O God, wees ons zondaars genadig.

Klik hier om terug te gaan Klik hier om naar de opening te gaan


 

Zoeken