Parochienieuws oktober 2010

Wie of wat is er nog wijs?

Een aardige jonge man legt aan zijn bezorgde ouders uit waarom hij op school er met de pet naar gooit. Dat had hij op school zelf geleerd. Hij redeneerde: “1. Hoe meer je leert, hoe meer je vergeet. 2. Hoe meer je weet, hoe meer je vergeet. 3. Hoe meer je vergeet, hoe dommer men je vindt. Conclusie lieve ouders: hoe meer je leert, des te dommer je wordt. Leren heeft dus geen zin” Iets dergelijks komen we tegen bij hen die het heelal doorvorsen. Steeds zijn we nog in staat gebleken dieper door te dringen in de oneindige afstanden welke we wel denken te kunnen benoemen, maar waar we ons geen beeld van kunnen vormen…en de wijzen concluderen - terecht denk ik - : Hoe meer kennis we opdoen, hoe meer we ontdekken dat we steeds minder ervan weten.
U zult het met mij eens zijn dat de poging van de jongeman leuk bedoelde “larie” is. Maar dat we respect krijgen voor wetenschappelijke onderzoekers die alleen maar verbaasd staan bij het scheppingsgeheim.
In het geschapene zijn we wel in staat om te herleiden, te herkennen en processen te kunnen volgen. Dat we ook hebben geleerd om in te grijpen, ten goede en ten kwade. Voorbeeld van het eerste is o.a. het kunnen beschikken over medicamenten omdat we bacteriën en virussen op het spoor kunnen komen en die weten te bestrijden. De andere kant is er ook: we hebben kennis van atomen …en die liep o.a. uit op het maken van een atoombom.
De dagen en weken en maanden zijn gevuld met informatie. Vanuit de hele wereld komt er nieuws naar ons toe. Mensen met hun doen en laten stappen bij ons over de vloer met hun inzichten en meningen. Op alles en iedereen wordt door velen gereageerd, vaak op de meest uiteenlopende wijze. Wat voor de een geweldig is, vindt een ander helemaal niks. Mensen betreden daarvoor menig strijdtoneel, voeren acties voor het een of tegen het ander..ten koste van elkaar. Hoge bomen worden bejubeld door de een, verguisd door de ander. 
Wie heeft er gelijk, wat is wijs en wat is wijsheid in deze of gene kwestie? 
Kijkend in mijn eigen tuin waarin ik werd geplant lees ik in de H. Schrift: het begin van wijsheid is de “vreze des Heren”. Daar is niet mee bedoeld dat we bang moeten zijn voor God maar dat we respect hebben voor Hem en het Scheppingsplan.
Paulus legt dat verder uit in zijn 1ste brief aan de Christenen van Korinthe, hoofdstuk 13. En dat luidt samengevat: wat baat het mij alles te kennen, of te hebben, als ik de liefde niet heb. ..al dat andere baat mij dan niets.
En liefde start daar waar een mens een kruisje leert zetten door zichzelf.
Dat klinkt niet moeilijk, maar is een levensprogramma.

Hartelijke groet, deken Th.v. Galen

Zoeken