Parochienieuws 1 april - 29 april 2017

 

Pasen

 

In verschillende regelmaten en in verschillende groepen, geef ik als deken les in de Broederschool, St. Tarcisius en Windekind. Soms is er een les die niet “loopt”, maar meestal vind ik het een groot plezier. Kinderen stellen hun vragen open en onbevangen en zijn leergierig.

Daarbij viel me op een gegeven moment een patroon op. Zeker bij de grotere kinderen begonnen veel van de vragen met “Hoe”. “Hoe heeft God de wereld dan gemaakt?”; “Hoe deed Jezus dat dan met die broden en die vissen?”. En als het gaat over Pasen: “Hoe kon Jezus dan weer levend worden”, met de bijklank: dat kan toch helemaal niet!

Natuurlijk zijn dit interessante vragen en ook ik ben best wel nieuwsgierig naar de antwoorden. Toch er is meer aan de hand. Want onder de “hoe”-vragen ligt een pretentie: als ik het “hoe” niet snap, kan het niet waar zijn! Is dat dan ook zo? Dat is maar de vraag!

Zeker met de grotere kinderen uit de hogere groepen probeer ik ook na te denken over dit onderliggende patroon. De Bijbel is niet geschreven om antwoorden te geven over de “hoe”-vragen, maar gaat over andere dingen. Als er een schepping is, is de wereld niet toevallig maar gewild. De Bijbel geeft dan geen antwoord op de vraag “hoe” God dat heeft gedaan, maar wát hij er dan mee heeft gewild en wat dit dan voor ons heeft betekent. Het verhaal van de vijf broden en de twee vissen zegt ons niet “hoe” Jezus dat heeft gedaan, maar geeft ons aan dat Hij kon handelen door de inbreng van één enkel kind, dat terugkwam van de markt: dat er zoveel moois kan komen uit het kleine wat we hebben, wanneer we dat neerleggen in Zijn handen: en dat een kind ons daar het voorbeeld in geeft.

Ook bij het Paasverhaal (welk kind weet nog wat Pasen is??) zoeken we vergeefs naar het “hoe”. Maar we lezen er wel in, dat de dood het laatste woord niet heeft; dat we niet gevangen blijven in gevolgen van lijden en pijn, maar dat er altijd hoop is op een nieuwe toekomst. Of zoals een bekend lied zegt: “het is nog nooit, nog nooit zo donker geweest, of het wordt altijd wel weer licht”. We mogen geloven en weten, dat we mogen rekenen op nieuw leven, nieuw licht, door de Vader ons gegeven. En: we mogen geïnspireerd worden om zélf altijd brengers te zijn van nieuw licht en nieuw leven in harten van onze medemens, die het moeilijk heeft.

Moge een Zalig Pasen ons gegeven zijn, mogen wij brengers zijn van een Zalig Pasen voor elkaar! En wie weet…. komen de antwoorden op de “hoe”-vragen ook wel ooit, of: komt er een moment, dat we die vragen niet meer zo belangrijk vinden…

Zalig Pasen!

Deken Bouman

 

Tijd om op te staan!

Logisch toch?? Als je gevallen bent, sta je weer op! Iedereen is wel eens op zijn gezicht gegaan. Natuurlijk wil iedereen dan weer gewoon opstaan. En bij geen ernstige ongelukken is dat ook geen probleem. Een bekende uitspraak, bijna een dooddoener, luidt: 'het leven gaat met vallen en opstaan.' Een soortgelijke spreuk kwam ik laatst tegen: 'degene die valt en weer opstaat is zoveel sterker dan die nooit gevallen is.' Niemand wil vallen en toch beseffen we allemaal dat dat bij het leven hoort. We zetten een misstap door onze eigen tekorten, we struikelen over zorgen en we vallen in een diepe put door leed. Maar Jezus wil heel nadrukkelijk met Pasen tegen ons zeggen: 'Ik help je opstaan!' Je wordt sterker als je de moed hebt om weer op te staan en door te zetten. Jezus helpt ons erbij. En Hij weet precies wat wij doormaken, want als er Iemand is die gevallen is en weer is opgestaan, dan is het wel Jezus. Hoe bijzonder dat Hij dát gedaan heeft zeggende: 'Ik heb dit voor jou gedaan!' Het is Pasen, het is tijd om op te staan! De kruisweg is zo actueel; het gaat over ons leven. Een leven met vallen en opstaan. Maar als het een leven mét Jezus is, dan krijgt het leven een nieuw perspectief, een reden om op te staan. Opstaan betekent weer opnieuw liefde de kans geven om kracht te krijgen. Liefde betekent de hemel. En als wij anderen helpen opstaan uit liefde, dan is dat de manier om een stukje hemel te brengen.

Zalig Pasen!

Kapelaan Rick Blom

 

Paastafereel

Het is gebruikelijk in kerken om een kerststal op te zetten. In de Pancratiusparochie kennen we al jaren het gebruik om ook het paastafereel op te zetten; met dank aan de vrijwilligers! Van oudsher werden taferelen en afbeeldingen in kerken gebruikt als catechese; veelal ongeletterde mensen konden toch de boodschap van de Kerk verstaan. Nog altijd zijn mensen visueel ingesteld. Je onthoudt iets makkelijker als je iets voor je ziet. Je kunt je makkelijker in een verhaal verplaatsen als je er een 'plaatje' bij hebt. De moeite waard om in de Goede Week en de, erop volgende, paastijd een kijkje te komen nemen!

Zoeken