Parochienieuws 19 december 2015 - 30 januari 2016

 

Deken, Kapelaan, Kerkbestuur en Vrijwilligers wensen U een Zalig Kerstfeest en een gezegend Nieuwjaar!

 

Een verschrikkelijke Kerst?

In de aanloop naar wat wij “feestdagen” noemen, omgeven met geschenken en bijzondere diners, boezemt de komst van deze dagen veel mensen schrik in. Waarom? Omdat ze zich vooral dan het meest alleen voelen. Dat kunnen vaak mensen zijn die letterlijk niemand naast zich hebben, alleen thuis zijn en nergens heen gaan en geen gasten kennen. Het kunnen ook mensen zijn die temidden van anderen niet het gevoel hebben dat ze gekend, bemind en welkom zijn.

Toen ik ooit een kijkje in de Hemel kreeg met Kerstmis, trof ik er een eenzame Jezus. Heel liefdevol en zachtmoedig beantwoordde Hij mijn vraag waarom ik deze indruk moest krjjgen. “Velen praten wel over mij, staren naar mijn kribbe in de stal, maar niemand praat met Mij. Ze zijn het dan ook het hele jaar niet gewend, dat besef ik omdat ik ze nooit zie of hoor. En die ene jaarlijkse ontmoeting brengt geen ontmoeting. Voor hen blijf ik een vreemdeling.” Waarop ik reageerde: “Maar ze zingen toch voor U!” Hij schudde zijn hoofd en zei: “Nee, ze zingen voor zichzelf, zodat ze in een gemoedsrijke stemming geraken.” Enthousiast als ik was Hem te mogen schouwen smeekte ik: “Maar als U eens een keer flink met de vuist op de tafel slaat, misschien schrikken ze wakker! De wereld heeft Uw Liefde nodig!” Jezus glimlachte. “Weet je niet dat ik heb gezegd, als je geslagen wordt, sla dan niet terug? Welnu, Mij hebben ze al geslagen.” Na het tonen van zijn wonden bleef ik even stil en beteuterd kijken, wist niet wat te zeggen. Toen ik niet meer voor me uit staarde en opkeek, straalde Hij immense vrede uit, waarop ik stamelde: “Heer, hoe kunt U onder zulke omstandigheden zo gelukkig en vredig zijn?” Toen wees Hij en ik zag een leger mensen, geslagen en getekend door het leven, allemaal alleen gelaten, niet gewaardeerd, aan hun lot overgelaten, stuk gemaakt zelfs. Vastgelopen in hun leven, omgeven door mensen zonder compassie. Een onafzienbare menigte, in de steek gelaten. “Bij hen ben Ik thuis, en zij kunnen geborgenheid vinden bij Mij. Iets wat een zelfzuchtige, feestende wereld hen niet geven kan.”

Sinds die ontmoeting heb ik elk jaar een fantastische Kerst. En U?

Vriendelijke groet,

deken Th.v. Galen

Zoeken