Parochienieuws 31 oktober t/m 28 november 2015

 

Overpeinzing bij het woord “Koers?”

Het is voor buitenlanders zeker niet makkelijk onze taal te begrijpen. Neem nu dit woord. Wat een diversiteit aan betekenissen. De een denkt aan zijn aandelen, die al een paar maal een slechte BEURSNOTERING kregen. Maar een koers kan ook een WEDSTRIJD zijn. Of een BELEIDSLIJN, een PLAN DE CAMPAGNE, een TOCHT of RICHTING of ROUTE. Dan is er ook nog zoiets als EVOLUTIE.

Met een van deze begrippen hebben we allemaal te maken. Zodra je wereldburger werd krachtens geboorte, kreeg je leven een richting mee. De eerste koers bepaalden je ouders, hun woning en hun situatie. Maar meer nog wat je van hen meekreeg uit de genen. Daarna kwamen de overige familie van uw ouders in beeld. Laten we ook niet de omgeving vergeten noch de tijdsgeest die op alle fronten op ons inwerkt. Fundamenten voor de tocht welke we gaan ondernemen. In groeiende mate komt ons eigen ikje ook boven water. Sluiten we ons aan bij alles dat we ontvangen, of kiezen we een “eigen”  koers. Je vader was slager in de tweede of derde generatie, om maar eens wat te noemen. Word ik de volgende? Je kunt opeens kiezen, ja of nee. Of heb je geen keuze?

Kerkelijk gezien werd er vaak voor ons gekozen: je wordt gedoopt. Gaandeweg komt de vraag: doe ik daar iets mee of ook niet (meer) als ik mijn jaren zie groeien. Het antwoord hierop ligt aan zoveel factoren, dat we dit hier niet kunnen beschrijven zonder onvolledig te zijn. Persoonlijke ervaringen en maatschappelijke tendensen zijn zeker twee hoofdlijnen die bijdragen aan ons antwoord. Daarnaast ook persoonlijke ontmoetingen met mensen die wel of niet geloven.

Zeker is: we gaan allen dood. Die koers varen we op als we van wal zijn gestoken. Of we daar een beleidslijn van maken met dito keuzen, een wedstijd of een plan de campagne? Zal eraan liggen of we geloven in een eeuwige toekomst, of dat alles zonder zin is omdat er na dit niets meer is. Dat laatste is voor ons eigenlijk onmogelijk te vatten als we eerlijk zijn. Natuurlijk weet ik dat menigeen zegt: er is niets meer. Dood is dood, zwart gat, over en uit, doei en jammer dan of gelukkig/jammer dat het voorbij is (niet goddank want God bestaat niet). Maar alle mensen leren me iets anders…iedereen verwacht altijd dat er na dit, iets anders komt gedurende de dagen welke we invullen. Als voorbeeld noem ik: Was ik gisteren met koken, golven, examen, bridgespel, vakantiedag, voetbaluitslag, gezondheid ….(en noemt u maar duizenden andere zaken), de volgende dag, en inzet gaat het beter…

Diep in ons leeft het verlangen naar succes, overwinning, voldoening, betere toekomst. Wat vandaag niet lukt, lukt morgen. Niemand wacht noch verlangt naar falen, miserie, ellende, teleurstelling, verdriet. Waarom niet? Omdat God ons zo niet bedoeld heeft. Maar het zijn wijzelf die de koers bepalen, met Hem of zonder Hem. En als HIJ niet in beeld is, waarheen koersen we dan wel nog? Kunst is om niet te ver van koers te raken, het leven als een wedstrijd zo te lopen, dat we winnen, niet voor een vergankelijke maar voor een onvergankelijke. “Wed op de goede paarden” en niet op de schijnheiligen, die nu leuk en aardig en makkelijk lijken met hun charmante babbel en dito gedrag. Nog altijd zijn er slechte heelmeesters en u weet wat die voor wonden veroorzaken…stinkende wonden. Ik hoop: stof tot nadenken voor deze of gene.

Want op Allerzielen koers zitten we allemaal. Beter zou het zijn voor de tijd van nu dat we ook koersen op Allerheiligen

Vriendelijke groet,

deken Th. v. Galen 

 

Behoefte aan licht en warmte

In deze periode van het jaar ervaren we sterk de afname van het licht en de warmte doordat de kracht van de zon op het noordelijk halfrond afneemt. Mensen kunnen minder uitbundig reageren; ze kruipen in dikke en donkere kleding en haasten zich vlugger door het verkeer, van buiten gauw naar binnen. Hun hoofd tussen de schouders en handen in de zakken; ze lopen dichter bij elkaar, arm in arm om het warmer te hebben. Ze zoeken de warmte op bij de haard, de centrale verwarming, de kachels. Door de duisternis zien mensen minder goed wat zich rondom hen afspeelt. Ze kunnen zich vaker onveiliger voelen en zijn dan angstiger en onzekerder in hun handelingen. Daardoor haasten ze zich naar plekken waar er meer licht is en willen snel naar huis. De mensen komen minder naar buiten als het donker en koud is. Om het warm te maken steken ze de verwarming of de haard aan en kaarsen voor de gezelligheid. Het zijn tekenen waar men naar verlangt in een donkere periode die herfst en winter heet, waarbij de kou en de duisternis het lijken te winnen van de warmte en het licht.

Zo maar een beschrijving wat mensen kunnen voelen. De een zal zich er beter in herkennen dan de ander... maar donker en kou zijn woorden die eenmaal thuishoren in de komende tijd. Dat we meer de warmte en het licht opzoeken lijkt me voor de hand. Niet toevallig keert het licht terug vanaf kerst en wordt het vanaf dan minder vroeg en laat donker. Het licht keert weer terug en we vieren de geboorte van het Licht op aarde: Jezus Christus. De adventstijd betekent uitzien naar dat Licht. Laten we dat in gebed doen maar ook in naastenliefde! Uitzien naar het Licht betekent ook uitzien naar degenen die blijven zitten in kou en donker. Laten we vooral zorgen dat we licht en warmte brengen!

Vriendelijke groeten, kapelaan Blom.

Zoeken