Parochienieuws 1 augustus - 5 september 2015

Overige bijdrage

 

Uiterste datum voor het opgeven van misintenties voor de periode van 5 september 2015 t/m 3 oktober : DONDERDAG 27 AUGUSTUS

 

Misuitval

Het komt in augustus voor dat door omstandigheden niet elke geplande H.Mis doorgang kan vinden. Op zondag 16 augustus doet zich het fenomeen voor dat alleen in de Pancratius en Elisabeth er een priester is. Diakens zullen derhalve een woord- communiedienst verzorgen. Mensen die wegens dit onvoorziene feit een mogelijke intentie willen verplaatsten, kunnen dit altijd bij de secretariaten kenbaar maken en een nieuwe dag doorgeven. Hetzelfde geldt ook voor de Mis in de moeder Anna op 7 augustus. Daar vervalt de Mis om 18.30 uur en is er geen vervangende dienst.

In de toekomst zal het wel eens kunnen zijn dat het reguliere weekrooster van missen ook wel eens kan aangeven dat er op de gebruikelijke tijd geen H.Mis zal zijn. Met name de avondmis staat in groeiende mate onder druk. Mocht dat zo zijn verschuift de intentie naar een andere dag. Goed dat mensen weten, dat Pancratius altijd een ochtend mis heeft om 09.00 uur.

 

Moeder Anna-kapel

Sprekend over veranderingen…. die noodzakelijk worden…. brengen we de situatie in beeld van de grote Moeder Anna-Kerk, ontwerp van architect Peuts, uit de tijd dat men nog grote kerken nodig had. Al geruime tijd zag mijn voorganger het aantal kerkgangers van het aanbod voor de weekendliturgie drastisch teruglopen. Een lijn welke niet is veranderd. Zowel zaterdag (18.00 uur) als zondag (11.30 uur) zijn er nooit tot zelden meer kerkgangers dan een gemiddelde van rond de 20-25. Met het oog op ook de niet meer “fitte” verwarming, die veel kosten met zich meebrengt, is het niet meer verantwoord met het oog op kosten-baten, de grote kerk aan te bieden voor de weekenddiensten. Los van het feit dat het altijd “kil” is met een kleine groep biddende mensen in die grote ruimte.

Het bestuur heeft besloten dat we – passend in de ontwikkelingen – het zaaltje achter de sacristie gaan inrichten tot Anna-Kapel. Per 1 oktober. Het moet ruimte bieden aan 40 mensen, hetgeen ruimschoots voldoende moet zijn gezien het bezoekersaantal. Het aanbod van diensten blijft voorlopig ongewijzigd maar we volgen de ontwikkelingen. In geval dat we verwachten dat de kapel te klein is, wordt uitgeweken naar de kerk, met name voor hoogfeesten of uitvaart.

 

Carolushuis

Onder deze naam verzorgt het bisdom al vele jaren diverse publicaties. Boeken over spiritualiteit en o.a. catechese. Verder biedt men mooie kaarten aan welk voor bijzondere gelegenheden kunnen dienen alsmede diverse geschenkjes voor communie en vormsel met name.

Om meer mensen de kans te bieden daarvan gebruik te maken wordt de mogelijkheid geboden in het secretariaat van de Pancratiuskerk, Pancratiusstraat 21. Bezoekers maken gebruik van de reguliere openingstijden welke zijn van 14.00 tot 17.00 uur op dinsdag, donderdag en vrijdag.

Deken Th. van Galen

 

Banneuxbedevaart

Op 22 augustus wordt er een busbedevaart georganiseerd naar Banneux. Het thema dit jaar is ‘Heer, leer ons bidden’. Kosten p.p. 19,50 €/kinderen t/m 12 jaar 10 €. Opgegeven tot 1 augustus per aanmeldingsformulier en overschrijving op rekeningnr. 1058699 t.n.v. Stichting Limburgse Bedevaarten Maastricht o.v.v. ‘Marialegioen Banneux 22-08-2015’.

Aanmeldingsformulieren bij het secretariaat of bij de stichting in Maastricht. Tel. 043-3215715. Enkele dagen van tevoren krijgt iedere deelnemer bericht over opstapplaats en tijdstip.

 

Einde van de parochies?

Een bisdom heeft haar werkzaamheid verdeelt over lokale gemeenschappen van gelovigen van eenzelfde kerk en ritus. Deze werkvlakken hadden duidelijke grenzen. Het was zeker niet de gewoonte dat men buiten de parochie op zoek ging naar bijvoorbeeld een doop of huwelijk. Met het aantal parochieherders (de pastoors) en hun assistenten (de kapelaans) kenden we gedurende vele jaren een situatie waarin iedereen “gekend” werd. Er waren nauwelijks externe activiteiten voor de priesters en de parochie werd in de wijken regelmatig bezocht.

Jarenlang genoot de parochie ondersteuning van gemeentezijde doordat we alle mutaties door kregen. Dan kon men meer of minder snel als parochiaan een bezoekje verwachten. Bovendien trof men elkaar in de eigen parochiekerk rond de eigen bedienaar elke zondag. En op weekdagen leefde er het klassikale kerkbezoek van alle basisschool kinderen, die een vermelding kregen van kerkverzuim indien dat speelde.

De eigen kerkgemeenschap onderhield hun priesters door diverse geldelijke instroomkanalen. Intentiegelden, collecten, giften, gestichte jaardiensten, erfenissen. Daarna kwam de kerkbijdrage als vaste bron waaruit het bestuur kon putten om de kerk haar leven te laten leiden. Het bisdom is dus niet de bron, waaruit parochies kunnen bestaan.

Ieder die dit leest weet of weet nu dat dit allemaal verleden tijd is. De sterke afname van het aantal bedienaren, hun andere werkterreinen in breder verband dan bijvoorbeeld maar een kerk te bedienen, de andere mentaliteit inzake kerk en geloof, de enorme terugloop aan belangstelling en dus ook aan inkomsten. Steeds meer lijkt het voor een parochie onmogelijk om hun eigen priester nog te onderhouden en vraagt men het bisdom om een gepensioneerde te sturen. Vele parochies die met naam en faam bekend stonden als goed draaiend op alle terrein, zien steeds meer jaarlijkse rode cijfers. Een lijn die ook weer gevolgen zal kennen als samenvoeging, sluiting van kerken of andere invulling van het liturgisch centrum.

Al eerder schreef ik dat het overgrote deel van de inkomsten (soms tot 80 %) vanuit de kerkbijdrage komt uit een groepje mensen dat qua leeftijd boven de 75/80 jaar is. Je hoeft geen profeet te zijn om te begrijpen dat hier een natuurlijk einde op ons af komt.

Bovendien zoeken de mensen hun heil niet meer liturgisch in de vieringen van HUN Parochie. Met vele redenen of met een enkel argument gaat men daarheen waar men zich “prettig” voelt, passend bij de eigen beleving. Ook bij de keuze voor doop en huwelijk of uitvaart. Waarbij steeds minder mensen in dat laatste geval nog de ogen richten op kerkelijke begeleiding. Nieuwkomers in parochies die worden gevraagd of men contact wenst, ingeschreven wil worden of dat men een bijdrage wil geven reageren in de uitzonderlijke gevallen positief.

Dit beeld vertelt dat mensen die “nog iets” met een kerk en haar diensten van doen willen hebben, zelf in feite de parochie grenzen overstijgen. De parochie wordt daarmee vager en door de praktijk van het aantal priesters, samengevoegd tot een groter verband.

Om dat menig parochieblad zulke ontwikkelingen niet graag schetst om geen negatieve sfeer te brengen, schrikt menigeen straks als men in korte tijd ervaart dat “hun eigen kerk” het niet meer kan bolwerken. Bestuurders doen er alles aan om op de uitgaven te besparen naarmate de inkomsten drastisch slinken. Al langer werd geprobeerd om de gaten te dichten welke in “het schip” - dat de kerk is - , zijn geslagen, maar het lijkt onbegonnen werk. Het is nu nog roeien met de riemen welke we hebben, maar het stranden van menige “eigen parochie ( - en kerk) komt in zicht. Niet meer wordt er gewerkt vanuit een enkele kerk. Maar als organisatie blijft natuurlijk de parochie als onderdeel van het bisdom bestaan.

Deken Th. v. Galen.

 

Federatie bestuur

Aansluitend bij het bericht over de parochies zien we al dat de ontwikkelingen ook op bestuurlijk vlak zichtbaar worden. Gezien de gang van zaken beschikt niet elke eigen kerkgemeenschap over mensen die qua aantal bestuurlijk het werk, dat toch nodig is, kunnen vervullen. Mede omdat men geheel anders dient te gaan werken dan louter samen-werken vraagt dat om visie op de toekomst. Een eigen bestuur houdt in vele situaties natuurlijk vast (ook vanwege een doorgaans kleine actieve achterban) aan de eigenheid en veranderingen zijn niet aan de orde. Ook al gaat het minder of soms echt niet meer zo geweldig. Deze noodzakelijke “helikopter view” welke vanuit een overzicht het geheel bekijkt, vraagt om nieuwe stappen op bestuurlijk vlak. Een fenomeen dat het bisdom natuurlijk ook verwacht en dat we snel moeten doorzetten.

In “Heerlen Zuid” kennen we op dit moment 2 van zulke federaties. En deze zullen naar aller verwachting opgaan in een bestuur. Die waartoe de Pancratius behoort met St. Martinus en St. Joseph, werkt nu met portefeuille houders. De leden zijn, naast die van voorzitter (deken) en vice voorzitter (dhr. Frans Eurlings), de secretaris (mevr. Hélène Barton), penningmeester (dhr. Wiel Vaessen), beleid diaconie (mevr. Judith Krasznai), beleid cathechese (mevr. Peggy van der Wouw), beleid vrijwiligers (dhr. Peter Schunck), onderhoud gebouwen-adviseur (Br. Frederik van Berkum).

Hun inzet is maar vruchtbaar en mogelijk als er een goed contact en overleg bestaat tussen het bestuur en of de afzonderlijke leden met de parochieoverleggroep. Iedere eigen kerk heeft wel degelijk lokale mensen nodig die met mandaat zaken behartigen en kunnen uitvoeren, of geven wensen en advies aan het overkoepelend bestuur. Wetend dat dit nog niet overal een gelopen race is, is er zeker nog werk aan de winkel.

De presentatie welke gehouden werd op 14 juli jl. voor kerngroepen en medewerksters en medewerkers, werd als zeer goed en positief ontvangen. Overal immers ziet en beleeft men de onmacht om in de toekomst het hoofd op tal van fronten boven water te houden. Maar met het motto “samen-sterk” ziet men de meerwaarde van deze noodzakelijke ingeslagen weg.

Deken Th. v. Galen

 

Diaken Franssen

De diaken van Welten, diaken Franssen, die altijd heel trouw aanwezig wil zijn tijdens de vieringen en zich blijft inzetten in het contact met mensen en het bezorgen van de H. Communie heeft u al een tijdje moeten missen. Hij heeft een operatie moeten ondergaan in Maastricht aan zijn hart. Dank zij de hulp van bekwame medische specialisten en gedragen door het gebed is die operatie goed verlopen. Hij maakt het goed! Momenteel verblijft hij in revalidatiecentrum Adelante in Hoensbroek. We vragen u om gebed voor een voorspoedig herstel en hopen onze diaken Franssen weer spoedig te mogen begroeten in Welten en in de vieringen.

 

Zoeken