Parochienieuws 17 april - 24 mei 2014

Uiterste datum voor het opgeven van misintenties voor de periode van 24 mei t/m 28 juni: DONDERDAG 15 MEI

 

 

Dodenherdenking ook in de kerk op 4 mei

Al sinds enkele jaren staan we als christenen van katholieke en protestantse signatuur, voorafgaand aan de samenkomst in het gemeentehuis, in een van de kerken wakend en biddend stil bij de slachtoffers van de wereldoorlog. We doen dat dit jaar in de Pancratius en wel om 18.00 uur. Zoals afgesproken verzorgt de dominee de overweging, ook als deze dit jaar gelezen wordt door een kerklid, mevrouw Mietus.

Het gedenken mondt ook uit in een bidden om bewustwording en kijken waar vrede van af komt.

We merken dat het steeds meer ook in beeld komt bij het comité dat de oranjeviering voor haar rekening neemt, en dat verheugt ons.

Aansluitend gaan we in stoet naar het Raadhuisplein en sluiten aan bij de mensen die zich daar verzamelen om 19.00 uur.

 

Turkije West-Anatolië: Een bijbelse tocht ‘in de voetsporen van Paulus en Johannes’

7 april t/m 16 april 2015

De apostelen Paulus en Johannes hebben het betoverende Turkije al lang geleden ontdekt: Paulus tijdens zijn zendingsreizen en Johannes schreef er zijn brieven aan zeven gemeenten in Klein Azië. Niet voor niets is Turkije dé bakermat van het Christendom. Tijdens deze rondreis herleeft u het verleden en treedt u in de voetsporen van deze twee apostelen. Maak kennis met de antieke wereld van Pergamon en Efese en ervaar de imponerende natuur in Pamukkale. Ook maakt u een unieke en indrukwekkende dagtocht naar het Griekse eiland Patmos, het Jeruzalem van de Egeïsche Zee, waar Johannes zijn Openbaringen ontving.

Kortom een bijbelse ervaring!

Net als de Israël reis maken we deze tocht met medewerking van S&S reizen in Voerendaal. Wie belangstelling heeft kan de folder voor deze 10daagse tocht opvragen op het secretariaat van de Pancratius.

Als niets hindert om mee te kunnen zal de deken de reis begeleiden en het op zich nemen dat de beide apostelen “tot leven” komen.

Op dit moment staat de deelnameprijs p.p. op 1390 euro op basis van 2-persoonskamer. Voorwaarde om de prijs laag te houden is dat we met minimaal 35 mensen op weg gaan.

 

Liturgie in de Goede Week

Wetend dat “de wereld” menigeen geen ruimte biedt om deze bijzonder kerkdagen mee te vieren, maar ook dat velen er eigenlijk niet zo bij stil (willen) staan, pleit ik toch om niet achteloos aan deze dagen voorbij te zien. Elke dag heeft zijn bijzondere waarden en betekenis: Witte Donderdag – Goede Vrijdag – Stille Zaterdag.

Feestelijke en ingetogen liturgie poogt ons dichter te brengen bij de belevenissen van Jezus uit zijn laatste levensdagen.

Op Witte Donderdag de viering van het Laatste Avondmaal met de instelling van de Eucharistie en het Priesterschap.

Goede Vrijdag, zijn laatste aardse leefuren en kruisdood.

En in de nacht van zaterdag zijn opstanding uit het gesloten graf.

Het zijn geen gewone dagen in het leven van de kerk, vandaar dat we ook eigenlijk geen eucharistie vieren buiten de eigen dienst om van deze dagen. Is natuurlijk wel eens lastig wanneer mensen vragen om een uitvaartsmis. Op Witte Donderdag en Stille zaterdag beperken we ons daarom tot een woord-afscheidsdienst en het liefst nemen we op Goede Vrijdag geen uitvaarten aan. Op Pasen lezen we dan voor de overledenen de misintentie.

Witte Donderdag: De feestelijke avondliturgie (19.00 u.) wordt opgeluisterd door ons gemengd Koor.

Goede Vrijdag: De kruisweg gebedsdienst (15. 00 u.) wordt krachtig en ingetogen ondersteund met zang van Wendy Kokkelkoren.

De Lijdensdienst op Goede Vrijdag (19.00 u.) en de Paaswake op zaterdag van 21.00 uur kent ondersteuning vanuit de gregoriaanse groep, de gezinswake van Pasen op zaterdag (19.00 u.) verzorgt het koor van onze Chriskogroep.

Graag zou ik velen de vreugde willen geven en de kracht welke uit deze liturgie kan voortkomen en u daarom te kunnen begroeten in onze diensten.

Th. v. Galen


Vasten - Offer

Nu de zakjes meekomen van de vastenaktie zetten we ook de bus in de kerk waarin u een gave kunt deponeren. Mensen die liever storten kunnen terecht op rekeningnummer NL39 RABO 0122470680.

Daarnaast is het niet verkeerd om eens stil te staan bij het begrip “offer” n.a.v. het vastenoffer.

Ik kan niet ontkennen dat mijn vastentrommeltje me nog altijd een begrip is. En daarom alleen al had het waarde. Maar dat er een gevaar in school/schuilt, kan ik niet ontkennen. Het werd ook een soort presteren om zoveel mogelijk snoep te verzamelen, waar je het niet genieten voor die 40 dagentijd wel eens als lastig ervoer, maar de groeiende potinhoud gaf veel troost. Was dat dan echt een offer? Waarschijnlijk werd die beleving groter als we helemaal niets mochten sparen tijdens de vasten maar hadden moeten weigeren of afgeven aan een ander. Dat had een ware oefenschool kunnen zijn!

Maar dat werd het waarschijnlijk niet echt. Want hoewel we allemaal offers dienen te brengen, staan we daar niet in dergelijke bewoordingen bij stil. Maar toch ook weer “offers” tussen aanhalingstekens. Immers: we ontzeggen ons iets (offeren) om af te vallen, om geen onnodige uitgaven te doen zodat we kunnen sparen voor een vakantie (weer die beloning). Ouders offeren soms nachten op om hun ziek kind bij te staan. Een ander gaat naast een baan nog studeren (om hoger op te komen en meer te verdienen), een sport(st)er ziet af van veel geneugten des levens om (over)winnaar te worden en te scoren met veel waardering en applaus (weer die beloning). Met deze kleine (voor)beelden wil ik maar zeggen dat we het zo slecht niet hebben met het brengen van offers. Zelden of nooit krijgen we er niets voor terug. Misschien is dat ook wel de kracht ervan.

Zoals lichamelijke pijn beloond wordt met meer kracht, meer snelheid, meer souplesse, zo ook is pijn nodig om tot een genezingsproces te komen. Vandaar ook dat gelovige mensen zelfs levenseinde pijnen niet alleen als zinloos ervaren. De joden die onder leiding van Mozes het Egyptische land verlieten, hadden ook maar karig voedsel en alleen water te drinken, verlangend naar de vleespotten met de prei, de uien en de knoflook… Het offer werd uiteindelijk beloofd, met het beloofde land…

Onbaatzuchtige inzet wordt evenzeer beloond als die mensen die het erop aanleggen om te winnen met het brengen van offers...waarbij ik de eerste veel sympathieker vind natuurlijk dan alle berekenende inzetten van mensen die het ‘voor wat - hoort wat‘ principe leven.

Juist in de onverwachte gaven die niet zonder offer er kunnen zijn, zit enorme kracht.

De oude naam voor de Eucharistie is Mis-offer. Doordat we deelnemen aan de Mis, staan we stil bij het levensoffer dat Christus bracht voor onze bevrijding uit de zonde met als loon het eeuwig leven. Enerzijds dankend voor dit geschenk, maar tevens doen we er krachten door op om in de dialoog met Hem tijdens ons gebed, een gezonde offergeest te leren oppakken.

Th.v. Galen

 

Eens een ander licht op de kerkbijdrage in de Pancratius

In 2013 telde ons parochiebestand 1633 gezinnen.

Natuurlijk zijn dat niet alle mensen die belangstelling voor onze kerk hebben. Zeker ook dient vermeld te worden, dat we een streekfunctie hebben. Niet alleen is dat zichtbaar in het kerkbezoek, ook in het aantal mensen dat van buiten de parochiegrens zich als deelnemers bekend maken voor het onderhoud van kerk en kerkelijk dienstwerk.

Uit heel die groep komt een aantal voort dat 45% vormt van de kerkbijdragers. In totaal telden we een kleine groep: 324 bijdragers die in 2013 gegevens hebben (niet meegerekend de mensen die 1 x per enkele jaren een groter bedrag geven en die dus niet in 2013 het gegeven hebben) totaal bedrag afgerond € 59.000,-. Daarmee is 20% van de “gezinnen” bijdrager met een gemiddelde van € 182,-. Dat laatste is wederom uitzonderlijk i.v.m. met andere parochies.

Niettemin draagt deze groep gemiddeld een hoge leeftijd. De grootste groep, die van boven de 65 jaar, draagt van deze gelden 80% bij.

Met het verstrijken van de jaren, als er niet meer belangstelling komt, drijven we naar een einde. Een beetje Titanic gevoel: zingend en vierend ten onder, terwijl de meesten denken dat we onzinkbaar zijn. Wetend dat de kostenpost het viervoudige is elk jaar, zien we steeds minder toekomst.

U kent het antwoord, maar of die kennis alleen voldoende is?

 

Patroonsfeest van de Pancratius

Al vele jaren lang is er op 12 mei een eucharistieviering om 10.00 uur b.g.v. het feit dat de kerk dan Pancratius viert. Ook dit jaar verheugen we ons omdat het Bruidskoor weer van harte deze liturgie komt opluisteren.

 

Levensverhaal Sint Pancratius

Hij onderging de marteldood tijdens de vervolgingen onder keizer Diocletianus. Hij zou op dat moment pas veertien jaar geweest zijn. De plaats van zijn terechtstelling lag in het oude Rome aan de Via Aurelia. Hij wordt afgebeeld als een jonge romein met zwaard, martelaarspalm en/of martelaarskroon.

Zijn ouders waren volgens zeggen welgestelde Romeinse burgers; ze woonden in de provincie Frygië, in Klein-Azië (het noorden van het huidige Turkije). Zij stierven, toen Pancratius nog maar een kind was. Zoals gebruikelijk was in dergelijke situaties nam nu een broer van zijn vader, Dionysius, de zorg voor de jongen op zich. Oom Dionysius reisde met Pancratius naar Rome om voor hem een goede baan in het leger te organiseren. Zijn familie stond immers bij de Romeinse autoriteiten in hoog aanzien.

Een eind verderop in de straat waar Pancratius onderdak had gevonden, woonde de bisschop van de christenen, paus Caius († 296; feest 22 april). Zo kwam hij in contact met de christenen. Vol afgrijzen zag hij hoe keizer Diocletianus (286-305) hen liet vervolgen, arresteren en op de meest gruwelijke wijzen om het leven brengen. Tegelijk bemerkte hij hoe deze gelovigen niet bitter werden of haatdragend. Integendeel, ze bleven bidden voor het welzijn van de keizer en van al degenen die hen vervolgden. Dat vond Pancratius zo fascinerend dat hij zich aanmeldde als geloofsleerling. Het was paus Caius zelf die hem onderricht gaf en uiteindelijk het doopsel toediende. Pancratius stelde heel zijn niet geringe vermogen ter beschikking van de gelovigen, die over het algemeen tot de armere klasse behoorden.

Nu liep Pancratius hetzelfde gevaar als alle christengelovigen in die dagen. Inderdaad werd hij verraden door iemand uit de straat en aangebracht bij de keizer. Deze probeerde hem tot andere gedachten te brengen door hem mooie beloften in het vooruitzicht te stellen: een glanzende carrière in het Romeinse Rijk en een vorstelijk salaris. Maar dat maakte niet zoveel indruk op iemand die net zijn hele kapitaal had weggegeven. Zo jong Pancratius ook was - volgens zeggen was hij pas veertien - hij bleef standvastig, ook toen men hem dreigde met de meest afschuwelijke folteringen. Uiteindelijk werd hij met een zwaardslag gedood.

Vanaf de vijfde eeuw is de heilige Pancratius reeds terug te vinden op de Romeinse heiligenkalender. Op de plek van zijn terechtstelling, de Gianicolo in Rome, liet paus Symmachus († 514; feest 19 juli) later een kerk bouwen die aan hem was toegewijd: de San Pancrazio.

Sindsdien had in die kerk op de zondag na Pasen een aparte plechtigheid plaats. Met Pasen waren de nieuwe dopelingen gehuld in een wit gewaad. Dit droegen ze in de kerk de hele week na Pasen. Zondag na Pasen was de laatste keer dat die witte groep zo duidelijk vooraan in de kerk zat. Vandaar dat die zondag van oudsher 'Beloken Pasen' (='blanke of witte Pasen') wordt genoemd. De plechtigheid dat de pasgedoopten hun witte gewaden voor het laatst droegen en daarna aflegden, werd gehouden in de kerk van San Pancrazio. Waarschijnlijk was dat, omdat wit wordt beschouwd als de kleur van de onschuld, en Sint Pancratius met zijn veertien jaar als toonbeeld van moedige onschuld werd vereerd.

In de zevende eeuw stuurde paus Vitalianus († 672; feest 27 januari) een gedeelte van Pancratius' gebeente naar het Angels-Saksische vorstenhuis. Dat bracht in Engeland een grote devotie teweeg voor Pancratius. Mede daardoor werd Pancratius in de volgende achtste eeuw officieel door alle christenen over de wereld gevierd.

 

Zoeken