Parochienieuws 30 november - 21 december 2013

Collecte Opala

 

Op zaterdag 14 december na de avondmis en op zondag 15 december na de missen van 10.00u en 11.30u houdt de Stichting Opala haar jaarlijkse kerkdeurcollecte. Het doel van de stichting is het ondersteunen van (Nederlandse) missionarissen en andere hulpverleners in de toch vaak zo ver achtergebleven gebieden over een groot deel van de wereld. Meer hierover kunt u vinden in onze brieven en ook op onze website www.stichtingopala.nl .

Met uw steun kunnen wij wat betekenen voor hen die om te overleven, of om een menswaardig te kunnen leiden, van onze hulp afhankelijk zijn. Al 40 jaar proberen wij op bescheiden wijze Gods barmhartigheid in hun leven zichtbaar te maken.

Helpt u ons a.u.b., in deze tijd op weg naar kerstmis, het begin van onze verlossing, om hen te helpen.

Bij voorbaat dank,

J.M. Vonhögen, voorzitter.

 

Brief van de bisschop welke ons ter publicatie werd aangereikt

          

Het Jaar van het Geloof - dat nog door paus Benedictus is uitgeroepen - loopt nu ten einde. In ons bisdom hebben in diverse parochies activiteiten plaatsgevonden om het belang van het geloof opnieuw onder de aandacht te brengen. Tot in de jaren zestig van de vorige eeuw was geloofsoverdracht vanzelfsprekend. Kinderen kregen de rituelen en gebruiken van thuis mee. En op school werd aan de hand van de catechismus met een vraag- en antwoordmethode het geloof systematisch uitgelegd. Maar we mogen ons nu afvragen of er toen sprake was van echte geloofsoverdracht of dat er alleen maar standaardzinnetjes uit het hoofd werden geleerd. Er werd nauwelijks over het geloof van gedachten gewisseld en er werd zeker niet over gediscussieerd. Ik denk dat we rustig mogen stellen dat er ook toen maar op beperkte manier sprake was van geloofscommunicatie. De schat van het geloof werd wel aangereikt, maar daarom nog lang niet altijd eigen gemaakt.

In de bewogen jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw hebben velen de geloofsschat als ballast van zich afgeworpen; blij bevrijd te zijn van een geloof, dat in de eigen ervaring was gereduceerd tot een verzameling van regels, wetten en plichten. Vreugde aan het geloof werd zeker niet door iedereen beleefd. Laten we daar maar eerlijk over zijn. Veel mensen hadden in die oude situatie geen persoonlijke band met God opgebouwd of deze alleen als drukkend ervaren. Misschien werd God in de verkondiging te zeer voorgesteld als het strenge alziende oog dat alles ziet en niets vergeet. God was bij velen meer bekend om Zijn straffen dan om Zijn liefde, Zijn barmhartigheid en Zijn liefdevolle blik van tederheid en mededogen. Geloofsoverdracht is dus veel meer dan het overdragen van kennis. Ook de geloofsbeleving is belangrijk. Het Tweede Vaticaans Concilie heeft geprobeerd hierin verandering te brengen, door de kerk meer als een gemeenschap te presenteren, waarin de gelovigen zelf actief participeren. Nu het Tweede Vaticaanse Concilie met al haar veranderingen vijftig jaar achter ons ligt, moeten we bereid zijn een balans op te maken en ons de vraag te stellen: "Hoe nu verder?"

Intussen is er een nieuwe generatie kerkmensen aangetreden. Voor hen is het geloof niet langer meer een vanzelfsprekendheid die van thuis uit is meegegeven. Iedere als kind gedoopte gelovige staat vroeg of laat voor de eigen keuze om als bewust christen door het leven te gaan. Het cultuurkatholicisme loopt ten einde. Ons geloof is niet zelf bedacht, maar is ons geschonken.

God heeft zich als een God van mensen doen kennen. Hij heeft mensen bij naam aangesproken. Dat gebeurde al bij Abraham, de eerste van alle gelovigen en in de hele geschiedenis van het Joodse volk. Het gebeurde op een niet meer te overtreffen wijze in Jezus, Gods Zoon. Hij leefde in ons midden en deelde het dagelijkse leven en alles wat daarmee verbonden is met ons. Elk woord dat Jezus sprak en elke daad die Hij stelde, was altijd een teken van Gods liefde voor ieder van ons. Bewust geloven in onze dagen betekent dat we geloven in de persoon van Jezus als de Christus en de Zoon van God. Hij is de mens geworden God in ons midden. In Jezus heeft God een menselijk  gezicht gekregen. In Jezus heeft God ons menselijk leven gedeeld. In een daad van uiterste liefde is Hij zelfs aan het kruis gestorven om alle kwaad van ons weg te nemen en ons met de hemelse Vader te verzoenen. Dat is de kern van ons geloof.

In de zondagse eucharistievieringen spreken we dat uit in de geloofsbelijdenis, die niet voor niets begint met de woorden Ik geloof. Credo zeggen we in het Latijn. Dat is afgeleid van cordo: Ik geef je mijn hart. Geloven is een daad van liefde, zoals een man en een vrouw elkaar hun hart schenken. Geloven houdt in dat we ons hart geven aan Jezus, die altijd hart voor ons heeft gehad. Zelfs aan het kruis. Het houdt ook in dat we geloven dat God zelfs na de kruisdood van Jezus Zijn handen niet van ons terugtrok. In plaats daarvan liet Hij Zijn Zoon opstaan uit de dood. En Zijn liefde kwam over ons in de gave van de heilige Geest, Gods blijvende en bezielende nabijheid voor altijd. Wij leven nu in het jaar 2013 na Christus. Maar veel gedoopten leven eigenlijk nog vóór Christus, want ze zijn er niet aan toegekomen om hun hart aan Jezus te geven of Hem tot hun hart toe te laten. Wie dat wel doet, leeft met Jezus en Hij leeft met ons. In het evangelie volgens Johannes zegt Jezus: ‘Wie Mij ziet, ziet de Vader... Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven.... Ik ben de verrijzenis en het leven... Ik ben het Brood van het eeuwig leven...’. Uit deze woorden spreekt een groot zelfbewustzijn. Hoe nederig Jezus ook is, over Zijn herkomst en over Zijn zending spreekt Hij steeds zeer zelfbewust. Hij vraagt ons om geloof in Hem als Gods Zoon. Misschien vraagt iemand: ‘Is Jezus nu zo belangrijk? Ik kan toch ook zonder Jezus een goed mens zijn? Ik kan toch zelf wel ergens anders mijn inspiratie zoeken?’ In antwoord daarop kan ik als uw bisschop niet anders dan u voorgaan in het geloof van de Kerk en u uitnodigen om uw hart te geven aan de Drieëne God: de hemelse Vader, de Zoon die God in ons midden is geweest. En aan de heilige Geest, die Geest is van de Vader en de Zoon.

Iedereen die zich oprecht christen wil noemen en zijn of haar hart aan Jezus geeft en diens Woord en voorbeeld volgt, zal merken dat geloven ons leven verandert en rijker maakt. De met ons christelijke geloof verbonden opdracht tot naastenliefde kan de wereld veranderen.

Ons geloven brengt Gods Koninkrijk díchterbij, want wij voegen Gods liefde toe aan deze samenleving, waarin wij het geluk van alle mensen willen dienen. In de Handelingen van de Apostelen lezen we hoe de eerste christenen zich toelegden op de leer van de apostelen, die getuigden over Jezus als de Verrezene, de Zoon van God. Verder kwam de christengemeente samen om eucharistie te vieren en zich toe te leggen op het gebed. Tenslotte waren ze trouw aan elkaar en behulpzaam bij noden en zorgen. Deze weg die ons hier gewezen wordt, is de weg die ik als bisschop u graag wil wijzen en ook

zelf wil gaan. Geloven maakt gelukkig. Niet één enkel jaar, maar een mensenleven lang.

Roermond, november 2013,

+Frans Wiertz, bisschop van Roermond

 

SchuldHulpMaatje Heerlen in actie!

In Heerlen bestaat sinds enige jaren een SchuldHulpMaatje project. Dit project is opgezet in samenwerking met de Raad van Kerken. Steeds meer mensen komen in de financiële problemen door bijvoorbeeld verliezen van werk, bezuinigingen door de overheid, scheiding, gedwongen verkoop van huis.

Binnen het SchuldHulpMaatje project zijn 19 vrijwilligers actief. Zij helpen mensen die problemen hebben met hun financiën. De vrijwilligers/maatjes ordenen de administratie, gaan mee naar instanties, budgetteren met mensen en begeleiden mensen naar het Centraal Loket Schuldhulpverlening. Ook als de cliënten onder bewindvoering komen, blijft het maatje naast de cliënt staan. Naast de financiële problemen kampen de cliënten ook vaker met andere problemen, zoals psychische. Het maatje is dan ook een luisterend oor. Pas als iemand weer geheel zelfstandig zijn financiën kan beheren stopt het maatje. Hieronder volgt een vraag aan het Schuldhulpmaatjesproject uit de praktijk. In verband met de privacy zijn de namen veranderd.

`Piet is zwakbegaafd. Piet heeft lang bij moeder gewoond maar moeder kreeg geen thuishulp terwijl zij ziek is, omdat Piet in huis woonde. Vanwege zijn verstandelijke beperking kon Piet niet het huishouden en de verzorging van zijn moeder voor zijn rekening nemen.

Vandaar dat wij voor Piet een zelfstandige woonruimte hebben gezocht. Piet woont nu al enige tijd zelfstandig, met hulp van moeder en andere familie.

Alles ging goed. Moeder deed zijn financiën samen met hem en Piet had geen schulden.

Enkele maanden geleden werd zijn uitkering stopgezet. Hij moest maar naar school en studiefinanciering aanvragen. (Piet was nog geen 27.) Helaas werd Piet, vanwege zijn verstandelijke beperking, op geen enkele opleiding aangenomen. En had dus ook geen recht op studiefinanciering. Werk vinden lukte ook niet.

Dit alles had tot gevolg dat Piet vanaf mei geen inkomen had. De schulden liepen op.

Piet is onlangs 27 geworden en heeft zich opnieuw aangemeld voor een uitkering. Vanaf half december krijgt Piet weer een uitkering. Het betekent wel dat hij nu bij diverse instanties een betalingsachterstand heeft. Huisuitzetting is gelukkig voorkomen. Hij is aangemeld bij Centraal Loket Schuldhulpverlening.

Moeder kan hem niet meer verder helpen . Ik meld hem daarom bij het Schuldhulpmaatjesproject aan.`

Het maatje van het SchuldHulpMaatje-project gaat met Piet mee naar de verschillende instanties en zorgt er samen met Piet voor dat de administratie op orde komt en blijft. De vrijwilliger gaat met Piet budgetteren om er voor te zorgen dat Piet met het bedrag dat hij straks nog krijgt kan rondkomen.

Kent u iemand in uw omgeving die wel hulp kan gebruiken bij het omgaan met financiën (ordenen van papieren, budgetteren, contact opnemen met instanties/schuldeisers), neem dan contact op met de coördinatoren van het Schuldhulpmaatjesproject Heerlen:

Annie Versteeg (06 13839307, Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.) of

Christa Simons (06 22924101, Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.).

Of wilt u schuldhulpmaatje worden? Dan kunt u zich ook bij hen melden.

Daarnaast begrijpt u dat, hoewel de vrijwilligers/maatjes al het werk gratis doen, er toch kosten gemaakt worden. Wilt u hier een bijdrage aan leveren, dan kan dit.

U kunt een gift overmaken op rekeningnummer 1622.39.246 t.n.v. Vincentiusvereniging Heerlen.

Iedere bijdrage is van harte welkom!!

 

Stichting Patiëns en haar doelstelling

 

Stichting Patiëns Terminale Thuiszorg

www.stichtingpatiens.nl

e-mail: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.">Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

De Stichting heeft als doel de mantelzorgers van terminale patiënten te ondersteunen of tijdelijk te vervangen om zodoende het mogelijk te maken, dat de zieke thuis kan worden verzorgd en uiteindelijk ook thuis kan sterven. In deze periode is hulp van mens tot mens van onschatbare waarde.

Overleg met de eerstelijnszorg vindt altijd plaats.

De Stichting wil dit doel bereiken door het inzetten van vrijwilligers. Deze vrijwilligers staan mensen bij in hun laatste levensfase. Zij zijn op de achtergrond aanwezig, luisteren naar de zieke, praten samen over alledaagse dingen maar ook over sterven en dood.

Als de vrijwilliger aanwezig is, kan de partner of het familielid even rust nemen of bijvoorbeeld een boodschap doen. De vrijwilliger kan ook licht verzorgende taken overnemen.

Het werkgebied van de Stichting Patiëns omvat Brunssum, Heerlen, Hoensbroek, Klimmen, Landgraaf en Voerendaal.

Aanvragen van de Stichting Patiëns

De aanvraag kan via de huisarts, thuiszorg of rechtstreeks via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.">Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

Na een aanvraag volgt een intakegesprek met de coördinatoren.

Nadat er afspraken zijn gemaakt, gaat de coördinator op zoek naar de juiste vrijwilligers.

De coördinatoren zijn: Mevr. V.A.M Kreutz-Piepers, of Mevr. I Lassche-Smeelen

 

Zoeken