Parochienieuws 28 oktober -1 december 2012

Jaar van het geloof

 

Op donderdag 22 november er is de lezing van prof. Looze over het thema: waarom nog katholiek zijn? De avond wordt u aangeboden door het dekenaat, waarbij een eventuele nazit wel door de eigen beurs gedragen moet worden. Maar locatie en spreker: dat doet de kerk voor ú. Het samenkomen gaat om 19.30 beginnen met aankomst en ontvangst, de lezing start om 20.00 uur en met aansluitend gedachtewisseling met de spreker. We sluiten om 22.00 uur. Waar? Auberge de Rousch, in de Managezaal.
Aanmelden is wel wenselijk voor een goed verloop. Bellen naar tel. 06-57595999 van mevrouw J. Krasznai. Gaarne erbij vermelden met hoeveel mensen u komt.

Wist U..

Dat het secretariaat van uw parochie heel goed functioneert dankzij een ploegje zeer getrouwe dames!
Dat die niet alleen misintenties of stichtingen aannemen!
Dat ze de spil zijn van veel wat draait in de gemeenschap. Niet alleen op administratief vlak!
Dat je als pastoraal team volledig kunt bouwen op hun getrouwheid en stiptheid!
Dat je er kruisjes kunt bestellen voor overledenen welke in de kerk een plekje krijgen!
Dat er bij hen kleine religieuze artikelen te koop zijn als medailles of rozenkransen, naast de noveenkaarsen!
Dat je er zelf kunt kijken om je eens een goed boek (religieus van achtergrond) kunt lenen!
Dat je er ook je verhaal kwijt kunt of aanvragen kunt sturen voor doop- of huwelijksdiensten!
Dat u er op dinsdag t/m vrijdagmiddag terecht kunt van 14.00 tot 17.00 uur!
Dat we nog lang niet alles genoemd hebben!

Ook uw bedrijf of stichting kan zichzelf hier bekend maken aan de lezers van het Parochienieuws St. Pancratius…..
Neem contact met ons op via: 045-5717282

Uit de geschriften van de priester Thomas van Kempen (1471)

Omdat het een van de bekendste boeken is `De navolging van Christus´ waardoor de lezer de uitnodiging voelt meer van zijn leven te kunnen maken, drukken we een stukje voor u af dat laat zien dat dit schrijven nog niets aan actualiteit heeft verloren.
Op zoek naar het enige en grootste goed.
'Zeg tot mijn ziel: Ik ben uw heil' (ps. 35 (34), 3). Mens, wat ben je toch van belang! Welke bijzondere mogelijkheden gaan in je schuil! Maar je kunt pas tot rust komen, als je het werkelijk belangrijke en de voltooiing bereikt hebt.
Je onrust verdwijnt pas, als je weet waarnaar je eigenlijk moet streven en als je dit ook gevonden hebt.
Er is een goed dat alle goede dingen overstijgt. Er is een einddoel dat blijvende waarde heeft. Wanneer zal ik rechtstreeks en onbeperkt daarvan kunnen genieten? Hier op aarde vind ik vele goede dingen, maar die gaan gauw voorbij en verzadigen niet. Nodig heb je slechts één zaak.
Dit ene zoek ik; naar dit ene verlang ik. Al het andere is er vanwege dit ene; en uit dit ene komt al het andere voort. Als ik dit ene bezit, zal ik tevreden zijn; als ik dit ene niet bezit, zal ik van het een naar het ander op zoek gaan en niet tot rust komen. Want eigenlijk is er geen plaats voor zoveel.
Wat is dit ene? Ik kan het niet zeggen. Maar ik ben me bewust dat ik verlang naar iets waar niets groters of mooiers boven staat. Het is niet te bedenken. Het is niet iets naast vele andere dingen, maar het overstijgt alle andere zaken.
Dit ene is mijn God. Het is goed dat ik mijn zinnen op Hem zet en me aan Hem hecht. Tot Hem zeg ik, tot Hem roep ik: 'Zeg tot mij: Ik ben uw heil' (ps. 35 (34), 3).
Je verlangt naar zoveel. Maar waarnaar gaat eigenlijk jouw verlangen uit? Is het niet beter voor je dat je op dit ene je zinnen zet en niet op zovele zaken? Uit dit ene komt al het andere voort; het ene komt niet voort uit al dat andere.
Houd toch eens op alsmaar met van alles bezig te zijn.
Houd je met dit ene bezig; zet je zinnen op dit ene. Want alles komt hier samen.
Laten anderen bezig zijn met de zo wisselende buitenkant van hun leven; houd jij je bezig met de binnenkant van je leven; dat is goed en dat is voldoende. De ene mens is op zoek naar een nieuw huis; een ander is druk bezig met zijn zaken; weer een ander probeert veel geld te verdienen; nog een ander is uit op veel plezier of op bevordering, hij wil alsmaar tussen mensen zitten, gaat graag op bezoek of op reis van de ene stad naar de andere, van het ene kasteel naar het andere; hij wil alle mogelijke landstreken bezoeken. De een is op zoek naar wijsheid, een ander naar invloed, weer een ander naar een leerstoel, of hij wil in dienst komen bij belangrijke mensen.
Er zijn er maar weinigen die zich met het ene noodzakelijke bezighouden, die eerlijk en ongekunsteld leven. Daarom komen ze niet tot rust en hebben ook geen innerlijke rust.
Maar zij die bij Christus horen, houden zich niet bezig met materiële en wereldse aangelegenheden. Zij kunnen gelukkig zijn, ook als ze dit alles missen.

Jubilarissen Dekenaal Kerkkoor St. Caecilia

Op zondag 25 november a.s. viert het Dekenaal Kerkkoor het jaarlijkse St. Caeciliafeest. De dag begint met een meerstemmige uitvoering in de Hoogmis van 10.00 uur. Na afloop van de dienst wordt de dag voortgezet in Hotel De Valk waar de jubilarissen de bijpassende Gregoriusonderscheiding zullen ontvangen uit handen van onze geestelijk adviseur. In een gezellig samenzijn wordt het feest voortgezet en afgesloten met een koud en warm buffet.

De jubilarissen zijn:
Mevr. Maertens 40 jaar lid
Mevr. Alfers 50 jaar lid
Mevr. De Haan 50 jaar lid
Dhr. Wolters 60 jaar lid.

Kerkdiensten via Internet
U kunt onze kerkdiensten via internet volgen. Meer informatie hierover en over gemiste kerkdiensten vindt u op www.pancratiuskerk-heerlen.nl.

Mijmeringen van een kapelaan

Een terloopse opmerking
Het was een terloopse opmerking, hij had zijn bed weggegeven, Hij had het toch niet meer nodig. Jarenlang hadden er 2 bedden dicht naast elkaar gestaan, voor z’n vrouw en voor hem. Maar dat ene bed werd al jaren niet meer beslapen. Sinds zijn vrouw in het verpleeghuis was opgenomen stond het ongebruikt in de slaapkamer, nog steeds dicht naast de zijne. Hij werd er dagelijks mee geconfronteerd en nu had hij eindelijk de moed opgebracht om het bed van zijn vrouw weg te doen.
Een terloopse opmerking, tijdens een huisbezoekje, maar als je goed luistert hoor je het verdriet en de eenzaamheid. Dat is de keerzijde van een opname in het verpleeghuis. Er komt een moment dat je ook zelf moet toegeven wat anderen allang weten, namelijk dat er geen andere oplossing meer is. Je kunt nu eenmaal geen 24 uur lang zorg voor je partner dragen; je bent zelf ook al op leeftijd; je hebt er fysiek niet meer de kracht toe, hoe graag je het ook zou willen. Als ook bij jou de jaren gaan tellen is dat niet vol te houden. En dan, na veel wikken en wegen, breng je de ander weg, met een hart vol pijn. Zoveel jaren samen en dan …
En aan de avond van die dag slaap je voor het eerst –na zoveel jaar- helemaal alleen. Je ligt lang wakker, het is vreemd, stil en pijnlijk, ongewoon. Er is geen ander naast je met wie je nog even de dingen van de dag kunt doorpraten, geen lief lichaam met wie je nog iets van intimiteit kunt delen, geen nachtzoen, geen streling, zelfs geen welterusten.
En dan –als je er een beetje aan gewend bent- komt er een dag waarop je de moed vindt om het bed weg te doen; een ander kan het goed gebruiken zegt men. En je neemt –voor de zoveelste keer- afscheid van iets dat voorgoed voorbij is, en dat iets staat voor vertrouwdheid, een praten zonder woorden, een samen slapen en samen wakker worden, een ontbijtje en alles wat er bij je samen-leven hoort. Wie zei ook alweer: afscheid nemen is een beetje sterven….?

Kapelaan Beijk

Zoeken