Parochienieuws 28 april - 28 mei 2012

Liggend, zittend of geknield

Met deze opdracht mochten we een houding kiezen van onze geestelijk begeleider wanneer we na een inleiding over geestelijke zaken ons terugtrokken voor gebed. Sommigen stapten naar de kapel, anderen naar de tuin, anderen naar hun kamer. U kunt zich bijna wel denken welke houding men koos. Alleen die naar buiten liep, koos mogelijk nog een vierde houding: Wandelend.
Alle andere konden natuurlijk ook: Je kunt ook in de openlucht zitten, knielen of liggen. Die van de eigen kamer hoorde je vrij snel de tevredenheid over de prachtige inleiding op het geestelijke leven bevestigen met een diep en vredig inademen. Dat geluid leek altijd veel op wat we snurken noemen.
Het fijne van de opdracht was: ..De houding te kiezen waarvan je dacht Jezus het best te kunnen vinden…gaf altijd een voldaan gevoel. Hoe je het ook inrichtte, het was toch met de beste intentie…Toch kan ik niet ontkennen dat het resultaat er voor mij wel toe deed én doet. Het is niet om het even welke houding je kiest.
De ouderen onder ons herinneren zich mogelijk nog die beelden van Koninginnedag, in de dagen van Juliana en Bernard. Mensen trokken in defilé voorbij, een aantal mocht het bordes op. Iets afgeven en kregen een hand. En dan de aftocht! Niks omdraaien en met de rug naar de Koninklijke hoogheden toe de trap aflopen. Nu, ruggelings, uit respect. Vonden we wel bijzonder! En de uitverkorenen deden het, ook als het niet meteen eenvoudig is. Je was er tenslotte ook héél dicht bij geweest.
Bewondering heb ik voor mensen die vanuit de ambulance op straat hulp verlenen. Om de (persoonlijk meestal onbekende) patiënt echt tot hulp te zijn…zie je ze dan er naast liggen? Erbij zitten? Nee, op de knieën, en soms nog lang ook. Voelen ze dat dan niet door oefening? Och, uit ervaring kun je dat opbouwen, maar echt makkelijk is dat niet. Zeker als de ondergrond zoals op straat het geval is, hard is, soms ruw en ook nog eens oneffen. En toch!
Het slachtoffer verdient het, dus geen reden om er anders bij te gaan zitten dan …knielend.
Knielen is het zichtbare gebaar dat een mens zich klein maakt, omdat de ander de moeite waard is. Denken we maar eens aan de romantische huwelijksaanzoeken: De man knielt voor zijn zeer beminde: “Schat, wil je met me trouwen?” Als iemand zich klein voor je maakt, zeg dan maar eens nee…
Dat knielen kan wat mij betreft ook geestelijk herhaald worden. Hetgeen betekent dat men “dienstbaar” is, zich ondergeschikt makend aan het welzijn en het algemeen goed.   Toch hoor je regelmatig mensen tegen huisgenoten zeggen: “Hé, hoe hang jij erbij!” wanneer iemand weer eens zit op zijn of haar rug….
Kijkend naar onze kerken, waar doorgaans goddank nog banken bewaard zijn gebleven: Je kunt er tussen in gaan liggen, maar is lastig. Zitten kan altijd, zeker als knielen niet meer kan door leeftijd en gezondheidsklachten. Maar knielen op mooie gladde planken, vaak voorzien van zachte kussens of bekleding met vulling (i.t.m. het wegdek), is toch een heerlijk iets wanneer je daarmee God een teken geeft: Wat ben ik blij dat u Mijn Heer en Meester bent, mijn Steun en Toeverlaat, mijn Heiland en Verlosser. Je klein kunt maken om Hem alle wensen en beden voor te leggen, zoals de bruidegom zich klein maakte voor het Jawoord te krijgen van zijn bruid.
Zie het niet als een kerkelijk praatje alléén. Onze maatschappij heeft de buik bijna vol van bazen en heersers die voor eigen eer en succes gaan en niet meer dienstbaar. Je kunt nu eenmaal NIET God dienen en de mammon.

Hartelijke groet deken Th. v. Galen.

Wijding tot priester

Diaken Blom, werkzaam in de parochies Martinus, Joseph en Pancratius, ontvangt op 2 juni de priesterwijding. Dat zal zijn te Roermond, in de kathedraal om 10.30 uur. U mag zich allen uitgenodigd voelen. In totaal zullen 4 diakens deze wijding ontvangen, waarna ze de taken van een gewijd bedienaar in volheid mogen bedienen. Dat betekent met name de Eucharistie vieren, ziekenzalving geven en biechthoren. Dopen en huwelijkszegen geven bestond voor hen al.
Vanwege de situatie in zijn thuisparochie in Blerick zal de kersverse priester zijn eerste Mis doen in de Josephkerk, Heerlerbaan, ook omdat hij daar woont. De dienst is op 3 juni om 11.15 uur. Wie erheen gaat, zal vernemen waar de receptie is, waarschijnlijk is dat in de Caumerbron aan de Corisbergweg. De gezamenlijke parochie bieden de neomist (zo heet een nieuwe priester) een geschenk aan dat voor zijn praktisch functioneren zeer welkom zal zijn.

Wilt u daar aan bijdragen: Dat kan op nummer 47.56.83.846 t.n.v. T.C.F. v. Galen

Bedevaart Leenhof.

In de meimaand is er elke avond een eucharistieviering bij de Kapel van Leenhof. Diverse priesters zetten zich daarvoor in om het in stand te kunnen houden, deze devotie tot de Moeder van Gods Zoon. Elke avond om 19.00 uur en zondags om 17.00 uur.
Op 28 mei is de deken hoofdcelebrant om 17.00 uur - Tweede Pinksterdag - vanwege de jaarlijkse toewijding van het dekenaat aan Maria. Trokken we ooit gezamenlijk op naar de kapel, het leek al enkele jaren beter dat iedereen die wil deelnemen op eigen gelegenheid erheen trekt. Voor de opening en sluiting komen de bisschop en de hulpbisschop graag naar Leenhof, telkens ook om 19.00 uur.

 

Zoeken