Parochienieuws 18 december 2011 - 29 januari 2012

PAROCHIENIEUWS 18 DECEMBER 2011 – 29 JANUARI 2012

KERSTMIS

Mijn laatste artikeltje dit jaar voor ons parochieblad. Als ik het voor u schrijf, is het de tweede week van de advent. Maar de drukker wacht op zijn werk, de bezorgers verwachten dat ze op de afgesproken dag op pad kunnen. Wacht u ook? Of beter gezegd: verwacht u ook dat Kerstmis nog iets voor u betekent, iets voor u in petto heeft? Ik vraag niet zozeer naar uw feestelijke invulling - al of niet met familie, bekenden of vrienden - en dan in huiselijke gezelligheid. Ik vraag ook niet of u zich verheugt op geschenken en feestelijke maaltijden. Ik vraag ook niet naar de verwachting van donkere wolken boven stille dagen voor u, vervult met eenzaamheid, melancholie of verdriet.
Als kerk staan we stil bij het feit dat God naar ons toegekomen is. Wat we van de onzichtbare God kunnen weten, weten we van Jezus. Als we kijken naar zijn optreden en luisteren naar zijn woorden gaan we steeds meer een beetje begrijpen wat en wie God is en voor ons wil zijn. Verwacht u nog iets van God ? Dat is mijn gedachte. Onze Schepper heeft ons in Jezus de zinvraag beantwoord welke elk mens zich vroeg of laat stelt: “Waarom leef ik?”
Velen hebben in deze tijd gemeend dat het de moeite waard is God vaarwel te zeggen. Ze komen Hem niet tegen. En wat ze van en over de Kerk hebben meegekregen, is bepaald uitnodiging om met vreugde te kijken en te luisteren naar het grondpersoneel.
Bovendien zijn we ook niet altijd met de vragen bezig welke een gelovige kijk op het leven ons zal stellen: wat doe ik wanneer voor wie? De belangrijkste vraag voor velen is toch geworden: “Hoe kom ik aan mijn trekken, het liefst op een aantrekkelijke manier?”
Kerstmis vieren is helemaal niet meer zo vanzelfsprekend! En ik begrijp dat! Laat je God eenmaal toe in je leven, stap je naar de kerststal en zeg je daarmee dat je Hem welkom wilt heten, dan heeft dat ook gevolgen. Het is ermee zoals bij de geboorte van je kind. In het begin wordt altijd getuigd van grote vreugde en dankbaarheid bij de kersverse vader en moeder. Die spreken over het wonder van dit nieuwe leven. Maar al snel leert het leven dat ze dat wonder met handen en voeten, met aandacht en zorg, met offers en uithoudingsvermogen moeten begeleiden wil het kunnen uitgroeien.
Ook godsdienst moet kunnen groeien. Zowel om elk individu kracht te geven, maar ook opdat elk individu krachtig zijn schouders zet onder de dingen die goed zijn. Dát je ook voor God de moeite waard bent wanneer het leven niet zo meevalt. Dat je niet voorbij kijkt aan hen die het moeilijk hebben! We noemen God liefde. Waarom?Omdat die (echte) Liefde wel bestaat, en tevens onbegrijpelijk is.
Wie het mysterie van de liefde kan verklaren, kan God verklaren!
We kennen vele (aan)duidingen van liefde. Maar wie snapt, dat je onvoorwaardelijk van iemand houdt zonder daar iets voor terug te krijgen? Je leven geeft voor een ander? In het voetspoor van Jezus deden miljoenen dat al voor ons. En ik denk dan vooral aan die zorgzame mensen die behulpzaam zijn, eerlijk, dienstbaar, indien nodig geduldig, goed en mild en barmhartig voor de ander, niet er zijn om zichzelf te behagen alleen. Mensen die ondanks hun zorg en inzet toch niet tekort komen omdat ze voldoening vinden in het zo-er-zijn voor die ander.
Zullen we die liefde kunnen blijven ontvangen om deze door te geven? En wie anders dan God kan mij die geven?
Dus: welkom bij het Kind en zijn Moeder. 

Deken Th.v. Galen

Gebedsweek voor de Eenheid van de Christenen. 

In onze kerken wordt er in de periode tussen 18 en 25 januari gebeden voor deze intentie. Naast gebed is het ook zinvol om samen een teken te stellen. Een samen vieren hoort al jarenlang tot de goede kansen om te tonen dat we ondanks de verscheidenheid opkomen voor wat we in de wereld gemeenschappelijk hebben: God als Schepper, Jezus als Verlosser, de Geest als Inspirator. Maar dan is het wel van belang dat we dit in ons leven aan bod laten komen.
Het lijkt ons zinvol dat we daarom op 15 januari dominee Sophie Bloemert uitnodigen om de preek te verzorgen.
Sinds 18 december is er voor de kerk aan het Tempsplein wel een nieuwe predikant beroepen, dominee van Es, maar deze zal zeker in de beginperiode zich de nieuwe omgeving “eigen” willen maken. En aangezien “onze” dominee zich thuis voelt in de Pancratius, ligt het voor de hand dat we haar uitnodigen.

 

Zoeken