Parochienieuws 1 oktober - 30 oktober

Mooi maar onaantrekkelijk of onaantrekkelijk maar mooi!

Het zal geen geheim zijn dat we op tal van manieren de dingen van het leven “mooi” willen laten zijn. We verven en behangen, we poetsen en zuigen de auto, we beplanten de tuin en wieden het onkruid, ruimen de kamers en de keukens op voor een leefbare bewoning, zoeken spullen om aan te trekken welke we voor onszelf mooi vinden, we wassen de ramen en gaan onder de douche, we verzorgen onze haren en borstelen de harige hond, fitness en bodybuilding voor de perfecte maat. Dat zijn de alledaagse kanten waar ieder voor kan zorgen. Daarnaast zijn er de staaltjes van toppunten wat betreft schoonheid: dure merkauto´s tijdens een autogala, glitter op de Bühne bij Oscaruitreikingen, Miss-verkiezingen, staaltjes van perfecte gerechten in een sterrenrestaurant, spectaculaire modeshows met topmodellen, dure en oogstrelende colliers en andere sieraden en je moet toch meermaals op de mooiste plekken ter wereld, om vakantie te vieren, zijn geweest om mooi mee te tellen. Bekend zijn met bekende mensen en als gast worden gevraagd bij grote evenementen die in the picture staan. Kortom: langs alle kanten werken we aan schoonheid.
Niet alles wat mooi is, is echter ook aantrekkelijk.  
Dat merken ouders die kinderen willen voorbereiden op zelfstandigheid. De smeekbede die wel eens tot bevel uitgroeit om de eigen kamer op te ruimen klinkt vaak in het luchtruim… maar dat soort werkjes is….onaantrekkelijk.
Zoals het schoonhouden van straten en pleinen door de mensen zelf ook niet aantrekkelijk lijkt. Opruimingsdiensten hebben er de handen vol aan om onze zooi op te ruimen.
Ploeteren voor een goed resultaat op school is ook niet altijd aantrekkelijk, want dat vergt inzet, ordening en offertjes.
Zelfs mensen die zeer sterk uit zijn op uiterlijke schoonheid, hoeven niet aantrekkelijk te zijn.. ook al trekken ze best veel aandacht. Er zijn woningen waar alles “perfect” is: schoon, met kostbare spullen, keurig gestyled, ingericht met smaakvolle echte kunst, voorzien van de verfijnste technische snufjes. Een soort droomhuis. Maar als er geen “ziel” is, is het huis niet aantrekkelijk. Dat gaat ook op in mijn ogen voor mensen en menselijke bezigheden. Dat er een “ziel” in moet zijn, een “bezieling” welke iets uitstraalt. 
Zo kunnen er mensen en woningen zijn die eerder “gewoontjes” lijken, niets opvallend en geen bijzondere kostbare achtergrond of beantwoordend aan fabelachtige beschrijvingen of maten, maar je bent er snel op je gemak, voelt je er thuis, komt tot rust, laat je zijn wie je bent zonder dat je het gevoel krijgt: ik ben de mindere.
Je komt dan toch snel te spreken over het karakter van iets of iemand. De manier van zijn maakt iemand aantrekkelijk,de wijze van doen en laten. Mensen worden aantrekkelijk als ze weten te zwijgen waar nodig is, net als mensen die weten te dragen en niet altijd lopen te klagen. Wie komt vleien doet dat meestal niet om de ander maar voor zichzelf. Het lijkt even leuk, maar zo iemand stoot op den duur snel af. Het goede nieuws is dat we daaraan kunnen werken. Hoe? We worden aantrekkelijker wanneer we kleine gewoonten veranderen welke een hindernis zijn voor anderen. Gedragslijnen welke we eenvoudig kunnen wijzigen met geringe moeite daaraan verbonden. Dingen anders aanpakken, anders doen, anders zeggen…zo zegt men over Jezus dat Hij niet terugschold toen Hij uitgescholden werd.
Maken we de wereld (om ons heen) aantrekkelijker?

Vriendelijke groet, deken Th. v. Galen

Zoeken