Parochienieuws 16 april t/m 31 mei

PASEN - De vorst om te overleven
Fietsend door ons glooiend Limburgs landschap zie je meer dan vanuit de auto. De zonnestralen konden al verwarmen wat tot diep in de ochtend nog fris te noemen was. Maar tegen de avond zou mogelijk de vorst ons al weer omarmen.Nu kan een mens zich daar tegen kleden. De fruitbomen niet. Terwijl de lente-achtige temperaturen hun takken uitnodigen tot uitlopen, schreeuwen de ontluikende knoppen straks weer om bescherming. Want we weten: wanneer de bloesems komen, die ons het kostelijke fruit gaan schenken nachtvorst over zich heen krijgen, is het snel gedaan met de kans tot oogsten. U en ik weten dat de telers in dat soort gevallen er als de kippen bij zijn om de fruitgaarden te benevelen. Een waas van dauw omhult de knopjes en deze milde regen bevriest. Zo sluiten ze het wordend leven in met hulp van de vorst die in eerste instantie hun vijand is. De vorst zetten we in om de nieuwe oogst te laten overleven. 
Pasen is hetzelfde en tegelijk totaal anders.Jezus onderging de bittere kou van de hardheid van de mens. Hij werd gemarteld en zijn leven werd niet gespaard. Hij is dood, gestorven, zijn lichaam verliest elk leven en elke warmte. Hij ondergaat de kou van de dood. Dat is het verschil met de bloesem welke we onder de kou laten overleven...! Maar deze ijzige kilte hield Hem niet vast. God wekte Hem op uit de dood, Hij verrees uit het graf. En daarmee laat Hij zien dat de vrucht van geloofsgehoorzaamheid uitloopt op eeuwig leven. U en ik en wij allen hebben het ook niet altijd even makkelijk. Ieder mensenleven kent moeiten, lasten, opgaven en tegenslagen. Menigeen verzucht dan wel eens: hoe kan God dit nu toelaten? Wat schiet ik er mee op? Wat voor nut moet dit mij brengen? Hetzelfde lot ondergaat de Kerk ook door de loop der tijden. Het ziet er naar uit dat opnieuw een ijzige wind de Kerk in onze streken in haar greep heeft. Geen enkel spoor van een nieuwe lente. Weinig leven nog te bespeuren. Menige tak (lees: kerk, maar ook leden van de nieuwe generatie) lijkt af te sterven. We zien amper nog nieuwe vruchten. En toch: het is als met de fruitbomen: Wie de koude nacht doorstaat, zal nieuw leven zien ontwaken.
Proberen we in het leven ook vol te houden als gure omstandigheden en bittere kou ons raken. En dan kan het veel uitmaken of we ons aan de Jezus, de “Vorst van het overleven” vasthouden en ons door Hem laten leiden.
Met een warme paasgroet,
deken Th. v. Galen  

 

Zoeken