Dag 14 - 15 juli

 

Stipt op tijd stond Chitra klaar, alleen wij waren nu aan de late kant. Dat kwam omdat het elke morgen een heel gedoe blijkt te zijn om op tijd ons ontbijt op tafel te toveren. We hebben de keuze uit vier dingen en elke avond levert Claire ons wensenpakketje in en gaat het s' ochtends toch weer fout. Na zoveel dagen zijn we er een beetje klaar mee en gaan we het anders aanpakken. We maken nu twee briefjes een voor hun en een voor ons en hopen zo het probleem op te lossen.


Na een gezellig ritje richting Thali, waar we ons lijflied nog eens oefenden, kwamen we aan bij 'onze' school.


Vandaag was het lot ons welgezind. Deze keer stond er geen gesleur met zakken cement op het programma, maar konden we aan de slag met het kappen van bamboe. Achter het schooltje stond namelijk een heel oerwoud van bamboestokken met een diameter van soms wel zeven cm. Voor het vervolg van de bouwactiviteiten was het nodig dat er een pad vrijgemaakt werd waar iedereen door zou kunnen lopen. Hiervoor moest dus een groot deel van de bamboe weggehakt worden. Er waren drie kapmessen en een kapbijl. We moesten even kijken voor we een goede samenwerking vonden maar al snel hadden we ook hier een ritme in gevonden. Eerst werd er een stuk van de bovenkant gekapt en daarna helemaal onderaan. Op die manier waren de bamboestokken niet te groot en zou niemand zich eraan verwonden. Daarna was het even niet duidelijk wat we nu precies met de stokken moesten doen: in het bos gooien, bewaren om te gebruiken of langs de weg leggen. Een van de werklieden maakte duidelijk wat de bedoeling was door een mega bamboestok van zeker drie meter hoog de berg af te gooien. Toen was duidelijk dat het hakken echt alleen nodig was om een pad te creëren en kon er goed gehakt gaan worden zonder voorzichtig te doen met de bamboe. Waar we wel voorzichtig mee waren, waren de bloedzuigers, slangen (waarvan later gezegd werd dat die er al lang niet meer gezien waren) en alle andere onbekende insecten. Om te voorkomen dat de beesten onder de kleren zouden komen werden truitjes in de broek en broekspijpen in de sokken geduwd. Daarbij deden sommigen een regenjasje aan omdat dit de enige kledingstukken zijn die lange mouwen hebben. Al met al was het dus een bonte kermis achter de school, maar het resultaat mag er zijn!

 

Dag 14 - 01

 

Dag 14 - 02

 

Dag 14 - 03   Dag 14 - 04

 

Dag 14 - 09   Dag 14 - 10

 

Hiervoor waren we wel met een te grote bezetting. Een luxe die vandaag voor het eerst toeliet dat een paar van ons op visite konden gaan bij dorpsbewoners die dicht bij het schooltje wonen. Allerhartelijkst werden we ontvangen en geen moeite was te veel. Een paar van ons kregen zelfs een traditionele Nepaleese massage die maakte dat we nog uren naar gebakken ei roken. En ook werden Vivian en Ineke omgedoopt tot 'Nepalese Women'. Ze kregen een 'ticka' op hun voorhoofd en ook hun haar werd 'behandeld' met de olie. Het is een verassing of we dit er ooit nog uit gaan krijgen. Laten we het hopen!

 

Dag 14 - 05

 

Voor Fleur, Madelon en Shauny stond vandaag bamboe kappen niet op het programma. Zij zijn weer de school in gegaan en hebben verder gewerkt met de kinderen. Het idee van 'back to basic' stond ook nu weer centraal. De kinderen hadden de educatieve liedjes goed onthouden! Dit was erg leuk om te zien. Het enthousiasme spatte er vanaf. Na een tijdje was elk liedje al zo'n tien keer de revue gepasseerd, maar nog steeds leken ze er geen genoeg van te krijgen. Gelukkig kwam Silvester op dat moment aan. Toen hij erachter kwam dat de kinderen alles nadoen, wist hij precies welke activiteit we nog konden doen. Met alle kinderen in een grote cirkel begon hij opdrachten te verzinnen. Denk aan: jump, run, eat en drink. Maar de opdrachten die toch zeer in de smaak vielen waren: the bull, the elephant, stop and come, go away, cold, hot en monster. En monster uiteraard met het bijbehorende gebrul.

De juffen stonden glimlachend toe te kijken en moedigden de kinderen aan om mee te doen.

 

Dag 14 - 08

 

Dag 14 - 07

 

Dag 14 - 06

Aan het einde van onze werkdag deden we wat anders met de bamboe dan hakken, weggooien en langs de kant leggen. We maakten er een flinke knuppel van en in een mum van tijd stond er een rijtje kinderen, maar ook een aantal volwassenen klaar om een balletje te slaan. Alle ballen vlogen ons om de oren en ook de struiken in. Gelukkig konden we allemaal goed zoeken en vonden we nog een paar ballen terug waarmee we een echt potje slagballen konden spelen. Met een hele grote groep liepen we dan ook naar hun speelveldje en tot onze verrassing zagen we dat ze zelf van bamboe twee goals hadden gemaakt om mee te kunnen voetballen. Maar nu was het slagbal in plaats van voetbal dat op de planning stond. De Nepalezen kenden het spel alleen nog niet zo goed. Wat zij kennen is cricket en baseball, wat in zekere zin toch ook wel lijkt op ons slagbal. Maar we werden dus door Gijs allemaal op de grond gezet en met zijn "prachtige" Engels legde hij het spel uit. Verbaasd waren we toen bleek dat het ook nog goed was binnen gekomen, al gauw hadden ze door hoe het spel in elkaar stak en speelden we een heerlijk potje slagbal. Wat ons tijdens het sporten, maar ook over de hele lijn opvalt, is dat ze alles doen op hun blote voeten of met slippers aan. Of het nu gaat om cement maken, bamboe hakken of voetballen, alles doen ze op blote voeten.

 

Dag 14 - 11

 

Dag 14 - 12   Dag 14 - 17

 

Dag 14 - 16

 

Dag 14 - 15   Dag 14 - 14

 

Dag 14 - 13

In de avond hadden we ons 'laatste avondmaal' met Ali baba en Indira. Albert vertrekt morgen terug naar Nederland en we wilden graag nog even samen afsluiten. Hij heeft ons nog wat informatie gegeven over onze laatste vier dagen in Nepal en ons iets anders moois verteld. Ten eerste gaat het bouwproces in Thali twee keer zo snel als dat ze oorspronkelijk hadden gepland. Daarnaast liet Albert ons raden hoeveel een werkman in Nepal verdient op een dag. Dit bleek vijftien euro te zijn. Hij legde ons uit dat onze aanwezigheid op de bouw nog eens €15 per persoon en dan keer aantal gewerkte dagen oplevert. Doordat ze dus geen extra werkmensen hoeven in te huren en wij vrijwillig werken. Fleur en Maarten lieten hun wiskunde knobbels eens kraken om ook het aantal ziekteverlofdagen en de mensen die gingen werken op het schooltje in te kunnen calculeren en dit betekend concreet dat we nog eens ongeveer €2000 hebben kunnen besparen. Hier zijn we echt blij mee.


In de avond vormden de meiden een massage treintje. Achter elkaar zaten ze elkaar schouders te masseren met behulp van de nodige hoeveelheid tijgerbalsem. Shauny vroeg: "maar hoe voel je nu waar het vast zit?". Waarop er geantwoord werd: "gewoon eens hard knijpen, en als ze gilt dan zit je goed". Toen de tijgerbalsem ons bijna naar het hoofd steeg zijn we gaan slapen en konden we weer terug kijken op een geslaagde dag. We zijn dankbaar dat we deze kans hebben gekregen en grijpen deze kans dan ook elke dag met vijftien paar handen aan.

 

Naar de volgende dag

 

Terug naar het overzicht

 

 

Zoeken