Dag 12 - 13 juli

 

Gisteren zagen jullie een foto van het uithangbord van Himalayan dreams in ons verhaal staan. Misschien vragen jullie je af wat dit te zeggen had. Himalayan dreams is verantwoordelijk voor de organisatie van onze reis. Wanneer jullie opnieuw naar het bord kijken verwoordt deze slogan precies wat wij hier beleven: "together is our favourite place to be!". We hebben het echt fijn met elkaar en de ontmoetingen die we hier hebben zijn om nooit te vergeten.


Vanochtend ging de wekker weer oud en vertrouwd om 06:30 uur. Na onze 'rustdag' van gister keken we er weer naar uit om de dorpsbewoners te zien en weer verder te kunnen bouwen aan 'ons' schooltje. Chitra stond weer stipt tien minuten na de afgesproken tijd klaar met zijn bus. Ook vandaag konden we weer met ons voltallige vijftiental richting Thali.


Op de school bleek dat al in twee klaslokalen de bekisting klaar was gemaakt, wat voor ons inhield dat we vandaag eindelijk beton konden gaan storten. Makkelijker gezegd dan gedaan want hier is beton storten een dagtaak op zich omdat we geen gebruik konden maken van een betonmolen.

 

Dag 12 - 01

 

Dag 12 - 03

Ingrediënten voor perfect HANDGEMAAKT beton:

- 10 zakken cement van ieder 50 kg

- 20 manden zand

- 30 manden stenen + 1 mand extra

- en dan naar smaak water toevoegen


Bereidingswijze:

Eerst het zand losmaken. Dan de stenen op het zand. Dit goed mixen. Wanneer dit klaar is kan dit gemengd worden met cement en als laatste ingrediënt wordt er water toegevoegd.


Bovenstaande klinkt heel gemakkelijk, maar we zouden goud hebben gegeven voor een betonmolen. Want dit was erg zwaar.

 

Dag 12 - 06

 

Dag 12 - 05

 

Dag 12 - 07

 

Dag 12 - 14

 

Dag 12 - 16

Ook kwam Avaya met levenswijsheid op de proppen. We stonden maar zand te scheppen en werden snel erg moe. "Let's do it like the earthquake" opperde hij. In eerste instantie begrepen we niet wat hij bedoelde. Maar hij maakte ons duidelijk dat we al het zand gewoon omlaag konden duwen. Deze jongen is dertien jaar, maar door wat hij meegemaakt heeft in zijn korte leven, komt hij veel wijzer uit de hoek dan je zou verwachten. En we kunnen ons niet voorstellen wat voor impact die aardbeving op hem heeft gemaakt. We zijn dankbaar dat we voor hem en alle andere kinderen hun leefomgeving een stukje veiliger kunnen maken.

 

Dag 12 - 15

Naast de voor ons zichtbare schade van de aardbeving is er meer wat de kinderen met zich meeslepen. Kinderen vertellen dat ze in een dagelijkse angst leven voor een nieuwe aardbeving en tijdens een wandeling deelde een jongen dat ook veel mensen na de aardbeving mentaal 'door draaiden' en het normale leven niet meer konden oppakken. Dit zijn dingen die niet direct zichtbaar zijn, maar de blik van de jongen zei genoeg; hoe bang hij toen was, toen de mensen waar hij normaal op kon rekenen niet meer toerekeningsvatbaar waren.


Aan het einde van deze werkdag zagen we er echt uit als betonmolens. Vol spetters cement, modder en onze kleren helemaal verprutst. Zowel mannen als vrouwen hebben hard gewerkt. Van hand tot hand gaven we schalen met betonmengsel door. Voor de lunch werd ons team aangevuld met dorpelingen, maar na de lunch was iedereen gevlogen in verband met de voorbereidingen van een huwelijksfeest. Wij hadden toen al toegezegd na de lunch de andere ruimte te vullen en dat viel dus tegen omdat we hun handen hulp misten. Maar eenmaal ergens aan begonnen kun je, zeker als je met beton werkt niet zomaar stoppen. Dus toen we voldoende op krachten waren gekomen na een heerlijke lunch zijn we stug doorgegaan. Eigenlijk zijn we na vandaag allemaal weer toe aan een nieuwe rustdag! Maar nog drie nachtjes slapen en het is zover... Trots kunnen we vermelden dat we vandaag om 15:00 uur in twee lokalen een betonnen vloer gestort hebben. Opnieuw hebben we gemerkt hoe verwend wij westerlingen eigenlijk zijn en wat wij allemaal als vanzelfsprekendheid ervaren.

 

Dag 12 - 10   Dag 12 - 11

 

Dag 12 - 17

 

Dag 12 - 02

Niet alleen op de bouw gingen we back to basic. Zoals al eerder vermeld gingen de drie vrijwilligers die vandaag op het schooltje meehielpen, een eenvoudigere aanpak hanteren. Om ervoor te zorgen dat we de kinderen niet zouden overvragen, gingen we werken met datgene wat heel dicht bij hen stond. We hadden besloten dat we de kinderen zo veel mogelijk Engelse woordjes gingen leren die te maken hadden met het menselijk lichaam.

Om de aandacht van de kinderen te vangen, begonnen we onder leiding van Claire met ochtendgymnastiek. Na wat rek- en strekoefeningen maakten we moeiteloos de overstap naar de Engelse variant van het liedje: hoofd-schouders-knie-en-teen. De kinderen vonden het geweldig en vol enthousiasme zongen ze mee: "eyes ears and the little nose!" Door op een interactieve manier de kinderen kennis te laten maken met Engels en het Engels op een practische manier aan te bieden, hopen we dat het meer aansluit bij hun belevingswereld.

 

Dag 12 - 04

 

Dag 12 - 13

 

Dag 12 - 09

 

Dag 12 - 08

 

Dag 12 - 12

Tot slot nog een verheugend nieuwtje uit Nederland. Er is nog een gulle gever opgestaan en op dit moment staat onze termometer op €9350. Doordat we zo veel meters kunnen maken gaat ook het geld er in een sneltreinvaart doorheen.

Dus wanneer ook u dit project na aan het hart ligt, kunt u altijd nog sponseren op:

 

 

rekeningnummer NL95 INGB 0001 2007 22,

tnv: R. K. stichting jeugdkring Chrisko

onder vermelding: Nepal.

 

Naar de volgende dag

 

Terug naar het overzicht

 

Zoeken