Dag 10 - 11 juli

 

Gistermiddag zijn we bij terugkomst bijna allemaal gelijk het bed in gedoken voor een middagdutje. Dat middagdutje werd voor sommigen de hele middag. Anderen hadden er genoeg aan en gingen al souvenirs kopen voor de mensen thuis of naar een heuse barbier en werden daar geknipt en geschoren.


Al met al merken we toch dat we lichamelijk uitgeput beginnen te raken. Er zijn werkers bij die al vanaf het eerste uur werkzaam zijn en die langzaam maar zeker hun krachten zien afnemen. Ondanks dat onze geest niets liever wil dan verder bouwen omwille van de mensen aldaar, gaat ons lichaam steeds meer tegenwerken en protesteren. Na het eten kropen Mattie en Vivian in bed en waarschuwde Vivian ons dat niemand hun kamer meer mocht betreden. Achter hun slaapkamer ligt de tweede wc en douche en die delen zij met sommigen van ons. Dat betekent dat zij vaak wakker worden gemaakt als ze net hun ogen dicht hebben gemaakt. Toen ze vanochtend wakker werden, kwamen ze dit tegen op hun slaapkamerdeur! Iedereen had zich daar goed aan gehouden totdat we in de ochtend ineens een schreeuw hoorden vanuit hun kamer en er toch een indringer gesignaleerd was die door hun bed kroop. We zaten allemaal gelijk rechtop en een half uur later konden we naar het ontbijt.

 

Dag 10 - 03

 

Dag 10 - 01

 

Elke dag is het een verrassing wat we tegenkomen en aantreffen in de bouwplaats. Vandaag is een geluksdag in Nepal waardoor we veel trouwerijen onderweg zagen. De bruidsauto was elke keer rijkelijk versierd met bloemen en op de achterruit stonden de initialen van het echtpaar. In het dorp rijden we elke keer dezelfde route naar de school, niet wetend waar we altijd precies langs reden. Op onderstaande foto zie je bijvoorbeeld de lokale afwasgelegenheid. De soort van vijver op de andere foto is de plek waar mensen douchen en hun kleding wassen.

 

Dag 10 - 04

 

Dag 10 - 06

 

Dag 10 - 05

Aangekomen op de werkplaats in Thali konden we verdergaan met het aanstappen van de grond in de kuilen die we gegraven hadden. Wellicht zien jullie een nieuw logo op ons shirt waarin we werken. Een deel van de groep kon al beginnen aan een nieuw onderdeel: het leggen van stenen in de kuilen die de nieuwe fundering gaan vormen. De bakstenen die hiervoor gebruikten hadden we eerder uit de vloer gehaald en naar buiten verplaatst. Probleem hierbij was dat die nu onder een hoop zand lagen begraven. Maar wij zijn zoekers dus dat klusje konden wij wel aan. Het leggen van de bakstenen was een gepuzzel en het nodige meetwerk kwam eraan te pas. De overige werkers gingen aan de slag met een verbinding leggen tussen de gegraven kuilen zodat ook hier ter versteviging cement gestort kan worden. De afwisseling van graven en leggen zorgde voor extra energie wat zich uitte in veel gezang, gezellig geklets en goede inspanning.

 

Dag 10 - 16

 

Dag 10 - 14

 

Dag 10 - 11

 

Dag 10 - 13

 

Dag 10 - 12

Loeke, Madelon en Fleur ontfermden zich vandaag over de kinderen in het noodschooltje. De school begon pas om tien uur, maar ook 's ochtends vroeg stonden er al helpende handen klaar. Dat kwam goed uit, want we troffen de lokalen aan met wat extra aroma's, een stel geiten had namelijk een spoor achtergelaten. Terwijl sommigen de lokalen schoonmaakte hingen anderen een lijn met wasknijpers op waaraan we de werkjes van de kinderen konden ophangen.


Ook in Nepal is er sprake van het "Limburgs kwartiertje". Rond tien uur (lees: tussen 10:00 en 10:40) verzamelden de kinderen zich en hebben we na wat rek- en strekoefeningen het liedje met ze geoefend. Hierna namen Loeke, Fleur en Madelon alledrie een klas over en leerden ze ieder op hun eigen manier Engels. In de klas is er weinig structuur en zijn er geen regels. Hun vinger opsteken bijvoorbeeld kennen ze niet, met als gevolg dat alle kinderen met hoge schelle stemmen het antwoord tegelijk roepen. Om onze oren te sparen hebben we een poging gedaan om ze dat aan te leren, wat redelijk lukte.

 

Dag 10 - 09

 

Dag 10 - 08

 

Dag 10 - 07

Avaya had van zijn eigen zakgeld een bedankje voor ons gekocht, een ketting met een Hindoeïstisch teken eraan dat verwees naar de godin Shiva: de godin van verwoesting en wederopbouw. Hoe toepasselijk kan het zijn! Het was onroerend om te zien dat hij ons ook wat wilde geven, want eigenlijk heeft hij ons al zo veel gegeven. Elke dag staat hij paraat en roept ook zijn broers en neven op om te helpen. Toen wij ons afvroegen waarom hij ons dit wilde geven, zei Albert: als bedankje voor de aandacht en liefde die jullie hem geven. Hoe mooi past dit dan weer bij het handje van Emanuele wat wij vandaag trokken waarop stond: "help de kinderen stap voor stap door het leven". Een wonder om te zien hoe alles zo in elkaar past en schuift.


Na de lunch vertrokken we naar huis waar iedereen zijn eigen ontspanning zocht. De afgelopen dagen vielen velen van ons op bed neer om te slapen. Deze middag was het anders. Bijna iedereen ging even de stad in en de nodige souvenirs werden gekocht. Hierna sloten we de dag gezellig bij kaarslicht af, de stroom was uitgevallen in het restaurant waardoor alleen de keuken (die een eigen generator had) echt verlicht kon worden. Wederom hebben we dus weer een dag gezellig afgesloten. Slaap lekker!

 

Dag 10 - 02

Naar de volgende dag

 

Terug naar het overzicht

 

 

Zoeken