Dag 6 - 7 juli

 

Vanmorgen namen we de geleden schade op en bleken we met 3 man minder te zijn dan gisteren. Mattie ligt echt in de lappenmand, hij heeft koorts en is tot niets in staat. Gijs kwam groen naar beneden, met diarree en koorts en maakte dus al knarsentandend rechtsomkeer terug zijn bed in. En ook Shauny moest helaas besluiten thuis te blijven. De rest van de manschappen zat vanmorgen gewoon aan het ontbijt om zich op te laden om naar de school te vertrekken om verder te kunnen werken. In eerste instantie leek het alsof Janneke weer was opgeknapt en mee kon, maar vlak voor vertrek moest ze toch nog afhaken omdat ze buikpijn hield en diaree had. Dat betekende dat er vier man thuis bleven.
Op het 'handje' van vandaag stond de boodschap:" maak er iets moois van"! Caro schreef precies wat we nu nodig hadden omdat we er toch wel een beetje tegenop zien om te gaan want door de afwezigheid van deze vier missen we wat van onze draagkracht.

 

Dag 6 - 01   Dag 6 - 02

 

Onszelf moed insprekend zaten we te wachten op het busje. Gelukkig wisten we toen nog niet dat er nog twee man zouden sneuvelen. Het liedje van de tien kleine negertjes was echt van toepassing. Want al na een paar kilometer van hotsen en botsen in ons busje trok ook Silvester groen weg. En dat terwijl wij de beste chauffeur ooit tot onze beschikking hebben. Hij loodst ons door dit gekrioel aan toeterende auto's, fietsers, scooters, voetgangers en dominante koeien heen, alsof het niets is. Ons is sowieso opgevallen dat toeteren hier in Nepal een totaal andere functie heeft dan in Nederland. Waar een toeter in Nederland al snel een uiting van ongeduld, agressie of irritatie is, wordt het toeteren hier in Nepal echt als communicatievorm gebruikt. Een toeter lijkt hier te zeggen: "hallo ik kom hier nu aan, let op mij, ik kom zo de hoek om..."

Nu ook Sil was afgevoerd bleef er in verhouding weinig brute kracht tot onze beschikking en moesten we slim zijn in plaats van sterk.

 

Dag 6 - 20

 

Zo hebben we dus onze 10 paar overgebleven handen in elkaar geslagen met de werkmannen en maakten vele handen licht werk. Vandaag moesten in alle drie de klaslokaaltjes gaten van 1,53m diep worden gegraven. In deze kuilen kunnen dan pilaren worden geplaatst die stevigheid zullen gaan leveren. Deze stevigheid is nodig zodat mogelijk wordt dat de zijwanden op de bovenverdieping kunnen worden gesloopt. Om het zand dat uit de gaten komt uit de lokalen te krijgen, maakten we een doorgeefsysteem.

 

Dag 6 - 04

 

Dag 6 - 03

 

Dag 6 - 05

 

Dag 6 - 06

 

Dag 6 - 08

 

In eerste instantie vonden de dorpsbewoners dit gek en stonden ze afwachtend te kijken wat die 'rare Nederlanders' nu weer deden. Maar na verloop van tijd voegden ze zich bij ons en gingen ze ons meehelpen. Ze moesten even wennen aan onze manier van werken. Maar we hebben dit toch vol proberen te houden omdat we anders fysiek te intensief zouden moeten gaan werken en dan zouden we met (nog meer) bosjes tegelijkertijd neervallen.

 

Dag 6 - 11

 

Dag 6 - 21

 

Vandaag was het een erg zonnige dag en dit, in combinatie met het buitenlandse eten, de hoge luchtvochtigheid en oververmoeidheid, maakte dat er nog een man down ging. De enige nog rechtopstaande mannelijke leden van onze 15 handen waren Maarten en Stephan... en het was Maarten die zich ook moest terugtrekken. Samen met Silvester probeerden ze een plekje te vinden waar ze RUSTIG konden wachten totdat we weer naar de stad terug zouden gaan. Maar dit bleek niet zo makkelijk omdat de kinderen steeds met hen wilden spelen.

 

Dag 6 - 12

 

Dag 6 - 13

 

De zieke kippen gingen dus eindje verderop bij het noodgebouwtje een plekje zoeken in de veronderstelling dat het hier wel lekker rustig zou zijn. Maar niets bleek minder waar. In de buurt van het noodgebouwtje ligt een huis dat ook is ingestort als gevolg van de aardbeving. Met vereende krachten zijn de dorpsbewoners hier ook aan het bouwen. Dit werd op een heel primitieve wijze en handmatig gedaan. Hier beschikken ze namelijk niet over een super de luxe, volautomatische cementmolen. Er is hier zelfs geen kruiwagen die verplaatsen van zand of cementkorrels zou vergemakkelijken. Diep respect voor deze mensen die op een ongelooflijk creatieve wijze met deze (voor ons) primitieve materialen toch zo veel voor elkaar krijgen.

 

Dag 6 - 09

 

Dag 6 - 10

 

Dag 6 - 14

 

Dag 6 - 15

 

Dag 6 - 16

 

Dag 6 - 17

 

Gelukkig was het mannelijke geslacht vandaag niet alleen vertegewoordigd door Stephan maar hielpen ook Samir, Albert (door de lokale bevolking ook wel liefkozend 'Ali Baba' genoemd) en onze buschauffeur (Titra) weer mee. En daarnaast was ook erg speciaal dat niet alleen de volwassen dorpsbewoners de handen uit de mouwen staken, maar ook de kinderen één voor één een plekje innamen in de cirkel van helpende handen.

 

Dag 6 - 18

 

Dag 6 - 22

 

Dag 6 - 23

 

Naarmate de dag vorderde kwamen er steeds meer kinderen bij. En omdat ze op het einde van onze werkdag overal stonden behalve waar ze moesten staan, gingen twee meisjes een spelletje met hen doen zodat wij de laatste loodjes konden afmaken.

 

Dag 6 - 24

 

Wij presenteren u: 'The last ones standing'.

Wij hebben vandaag in ieder geval weer bergen (zand) verzet. We zijn benieuwd hoe groot onze groep morgen zal zijn.

 

Naar de volgende dag

 

Terug naar het overzicht

 

 

Zoeken