Lourdes 2015 - 3de dag

 

 

Gisteravond was er nog een Mariahulde voor degenen die met het vliegtuig waren gekomen. Daarna verzamelden de vrijwilligers die dat wilden zich bij ‘de Grote Kruisweg’. We trokken onder begeleiding van een geestelijke de berg op. Bij de eerste statie legde hij ons uit, dat hij vanuit meerdere oogpunten de staties wilde bespreken. Daar bedoelde hij mee, dat je vanuit meerdere personen de kruiswegstaties kunt bekijken en kunt vertalen naar ons eigen leven. Bijvoorbeeld: wat zou Petrus zeggen als hij Jezus zo zag staan voor Pilatus? Of: wat zou Judas voelen als hij zag wat zijn verraad had aangericht? Maar ook: kun je je voorstellen hoe Pilatus zich in die situatie gevoeld moet hebben? Doelend op de situatie waarin hij iemand veroordeelde, die hij eigenlijk niet schuldig achtte en hij toch, onder de druk van de mensenmassa bezweek en zijn verantwoordelijkheid afschoof en het volk liet kiezen welke man vrijgelaten werd, zodat hij zelf zijn handen kon wassen in onschuld. De geestelijke vroeg de deelnemers om tijdens de kruisweg in stilte van statie naar statie te lopen, zodat er ruimte kon ontstaan voor eigen bezinning en inspiratie. Het is bijna niet te geloven, want we waren met een grote (jeugdige) groep, en toch was het muisstil en hoorde je alleen het knisperen en kraken van de takjes en de steentjes op de grond. Je moet je voorstellen: het is donker, een steile weg vol met keien en andere obstakels, de beelden worden alleen met een klein lampje verlicht, iedereen is stil en je neemt de overweging die je net hoorde mee in de stilte van je hart, terwijl je van statie naar statie loopt.

Onderweg kwamen velen ‘aan het woord’. Onder andere Veronica, die symbool stond voor de zorg. Simon van Cyrene, die symbool stond voor de brancardiers. En bij een val onder het kruis verwees de priester die ons begeleidde naar de artsen. Allen werden op de een of andere wijze geroepen om de lijdende medemens terzijde te staan. Zo werd de kruisweg op geheel eigen wijze vorm gegeven door hem vanuit verschillende standpunten te bekijken.

 

 

Dag 2 - 05

 

’s Ochtends zei één van onze jeugdigen, toen we vroegen ‘wat vond je van de kruisweg’: "dat was ‘sjun’". Hij vervolgde en zei: deze priester gebruikte dezelfde werkwijze als wij, alleen keken wij dit jaar met Kerst en Pasen tijdens de gezinsvieringen door de ogen van de ezel…!

Aangezien we in het donker geen goede foto’s konden maken van de beelden van de kruisweg heeft vanmiddag iemand de kruisweg opnieuw gelopen. Het zijn beelden die zeer voor zichzelf spreken. Bijvoorbeeld het beeld “Jezus neemt het kruis op Zijn schouders’. Een zin die je al jarenlang hoort en die zich nu opent door de manier waarop het hier is afgebeeld. Jezus ‘neemt’ het kruis op Zijn schouders, Hij aanvaardt het kruis als het ware, neemt het aan. Dat zie je aan de manier waarop Hij Zijn handen ernaar uitstrekt en Zijn hoofd opgeheven houdt naar de hemel. Er spreekt één en al overgave uit aan de wil van de Vader. De kunstenaar heeft uitgebeeld wat de zin impliceert en daardoor begrijp je nu de diepere betekenis van deze zin, anders had er wel gestaan: het kruis werd op Zijn schouders gelegd. Ook wij worden geroepen om het Kruis dat zich in ons leven aandient, aan te nemen en te aanvaarden in het geloof dat het Kruis niet het laatste woord heeft gekregen, maar het nieuwe leven. Een hele opgave, want na deze statie volgden er nog twaalf… dat zegt genoeg. Daaraan kun je zien hoe zwaar het is om je kruis op te pakken en tot het einde toe uit te dragen.

 

 

 

Dag 2 - 04

 

De kruisweg heeft men ook op een andere manier passend vorm gegeven. De weg gaat steeds steiler omhoog gedurende het verloop van de staties, de weg die Jezus moest gaan. De steilheid en begaanbaarheid zijn als het ware symbool voor de lijdensweg die steeds moeilijker werd. Waar Jezus sterft aan het kruis, verandert de weg en gaat niet langer omhoog, maar brengt ons dan naar beneden. Wat ons verder nog is opgevallen is dat de kunstenaar bij de meeste staties Jezus naar Boven heeft laten kijken. Zelfs bij de val onder het kruis kijkt Jezus omhoog naar de hemel. In alle omstandigheden houdt Jezus Zijn blik op God gericht. De vraag is of wij daar ook toe in staat zijn als lijden of beproeving ons treft.

 

Dag 2 - 06

 

 

De priester die met deze groep meeging legde de link naar Bernadette. Ook dit sprak zeer tot de verbeelding. Wat aandoenlijk was, was dat er oudere mensen waren die in de hitte (30graden!) mee de berg op ‘sjravelden’ ondanks dat de weg écht slecht begaanbaar is. Bij daglicht zag je pas hoe slecht die weg eigenlijk was, en vroeg je je af hoe het kan dat er ’s avonds niemand struikelt of zich verzwikt.

Overdag geeft het weer een hele andere sfeer dan in de avond.

 

 

Dag 2 - 03   Dag 2 - 07


Wat we in het donker gisteravond niet gezien hadden, was dat daar waar de steen voor het graf van Jezus was weggerold, als beeld van de verrijzenis, overal rozenkransen in alle kleuren en maten te vinden zijn op de rotsen. Mensen laten deze om een of andere reden daar achter.

 

Dag 2 - 10   Dag 2 - 11


Vanmorgen zaten we al vroeg met z’n allen aan het ontbijt en trokken toen ieder naar onze eigen dienst. De jeugd is twee aan twee ingedeeld. Met zes man voegden we ons eerst bij de brancardiers, die iedere ochtend beginnen met een eigen viering. Zij vonden het verrassend, dat er nu enkele vrouwenstemmen klonken bij het zingen tijdens de mis, want zij zijn gewend dat ze normaal met mannen onder elkaar zijn. Na deze viering gingen we naar het dakterras van het Accueil, dit is het verpleeghuis op het Heiligdom, waar zieken verpleegd worden die niet in een hotel kunnen verblijven omdat ze veel zorg nodig hebben. Daar dronken we met z´n allen koffie en genoten we van het zonnetje terwijl we uitkeken over het hele Heiligdom.

 

Dag 2 - 01   Dag 2 - 02


Als je in de omgeving van het Heiligdom het uitzicht bekijkt, dan heb je zicht op de bergen en kun je je voorstellen hoe Bernadette hier zoveel eeuwen geleden met haar schapen gelopen moet hebben. Ook dit beeld is inspirerend en stemt tot nadenken. In de verte zie je ook de Pyreneeën waarop de eeuwige sneeuw zichtbaar is. Dat uitzicht moet er ook in de tijd van Bernadette geweest zijn. Ook dat is een bijzondere gewaarwording.

 

Dag 2 - 08   Dag 2 - 09


Na mis in de ochtend en voor de lunch is er voor de brancardiers het puntje.

Een kleine overweging door een priester en een overzicht van de taken van de dag. En uiteraard als afsluiting het brancardierslied.

 

Dag 2 - 14


Na de lunch was er een kleine kruisweg op de prairie. De brancardiers duwden de rolstoelen van de mensen uit het Accueil en het zorghotel.

 

Dag 2 - 13   Dag 2 - 12

 

Het was er letterlijk heet als op een prairie, waardoor de pelgrims hoedjes moesten dragen en er door de clan extra veel water aangevoerd moest worden. De clan is ontstaan uit Scouting, en zij hebben zich helemaal op de assistentie in Lourdes gericht. Ze doen hetzelfde werk als de brancardiers, maar dan op geheel eigen wijze. De pelgrims werden vanwege de hitte ook op een andere plaats gezet dan normaal: er bleek een speciale schaduwplaats te zijn.

De kruisweg werd ook letterlijk een kruisweg.

Het was erg warm, maar dankzij het water dat door de clan doorlopend werd aangevoerd was het goed te volbrengen.

 

 

Dag 2 - 15   Dag 2 - 16

 

Na de kruisweg was er wat te drinken voor iedereen, koffie, thee of fris, en vervolgens was er de gelegenheid voor de zieken om Lourdes te bezichtigen. Hierbij helpen de brancardiers mee en brengen de zieken waar ze naartoe willen. De een wil graag een souvenirtje kopen, de ander wil gewoon gezellig op een terrasje zitten, genieten van een pilsje of een lekker ijsje. Even weg van het Accueil en lekker ontspannen.

De Chrisko jeugd is een graag geziene gast in het Accueil. 'Na wat startproblemen gisteren, heb ik mijn draai gevonden', zei een van hen blij. Ze werden herkend van vorig jaar en gevraagd om samen met de pelgrims op de foto te gaan. De pelgrims vonden hen echt 'cool'.

'Ik ga jullie aan mijn kleinkinderen laten zien', zei een van hen enthousiast.

Een aantal van ons zijn ook gevraagd om te helpen met de lichtprocessie.

Er moet met een moderne toorts worden gestaan om de juiste banen aan te geven.

 

 

Dag 2 - 17


Tijdens het wachten doen onze mannelijke jeugdigen hun fitness oefeningen.
Want anders zouden de spieren kunnen slinken en ‘dan zou mijn Chrisko-sjaal kunnen afvallen’.

 

Dag 2 - 18   Dag 2 - 19


Iedereen van Chrisko is namelijk herkenbaar aan dezelfde bloemensjaal, die de mannen natuurlijk niet om hun nek willen dragen.
Met de lichtprocessie sloten we de dag af en voelden we de lange dag wel in onze benen.
Niet iedereen natuurlijk, want sommigen hebben energie voor twee.


Welterusten en tot morgen.

 

 

Naar de volgende dag

 

Terug naar overzicht

 

Zoeken