Fietsbedevaart Pater Karel 2012

Heerlerbaan en Pancratius weer van de partij.
Ook dit jaar weer op de fiets naar pater Karel. St. Joseph Heerlerbaan en st. Pancratius weer verenigd met hun jaarlijkse fietsbedevaart. In de uitnodiging stond dik onderstreept dat we moesten denken aan regenkleding. Want dat hoort bij de standaarduitrusting als je naar pater Karel in Munstergeleen gaat. Want al drie jaar achter elkaar was het prijs, hevige regenval welhaast gegarandeerd.

Nieuwe verrassing
Dat Gods wegen niet te doorgronden zijn is bekend. Dat geldt dus ook voor de tocht naar pater Karel. Geen regen deze keer, maar zonneschijn. Een heerlijke dag om te fietsen. Aangename temperatuur. Aangenaam verrast. De deken, die dit jaar de fakkel had overgedragen, zei al gekscherend: “Het ligt aan mij”. Met hem hadden we steeds regen gehad, gaat hij niet mee is het droog. Het was dit jaar de kersverse kapelaan Blom die ons vergezelde.

Maar het weer was niet eens de grootste verrassing. Dat was de bedevaartsplek zelf. Want die was namelijk in verbouwing. Daarvan waren wij, in ieder geval de deelnemers vanuit de Pancratius, niet op de hoogte.

De kapel was blijkbaar al gerestaureerd begin dit jaar, nu was het de beurt aan de vertrekken, het museumgedeelte. En tevens zagen we dat er wordt uitgebreid. Alleen de kapel was momenteel open en begaanbaar. Verder konden we nergens op de bedevaartsplek terecht, ook niet in de tuin. Eén grote bouwplaats bij pater Karel.

Maar verbouwen, dat is oké! Met de verbouwing van de Pancratiuskerk nog vers in het geheugen weet je dat er iets gaat komen om naar uit te kijken. En de lunch die we hadden meegebracht? De pater Passionist had ons uitgenodigd om deze in zijn tuin te nuttigen. Met dat mooie weer prima om te doen. De pater haalde een aantal stoelen uit zijn garage voor de oudere deelnemers van de Heerlerbaan. En de jeugd van de Pancratius lekker picknickend op het gras.

Na deze prima lunch vermaakte de jeugd zich nog met een eigen gemaakte bal van zilverpapier en gras. En vervolgens gingen we met onze “Pancratiusgroep” weer op de fiets naar Heerlen.

Samen sterk
We hadden er voor gekozen om de alternatieve route door velden en wegen naar huis te nemen. Op een steil bergje naar beneden kwamen we een waarschuwende wielrenner tegen. “Ben voorzichtig, ga niet te hard, want er ligt een boomstam over de weg. Dat was niet aan dovemansoren bestemd. De volwassenen denken aan voorzichtigheid. De jeugd luisterde gehoorzaam, maar ze zagen er wel een uitdaging in. Toen ze de boom zagen kwamen de ideeën. Een klus. “Laten we die met z’n allen van de weg halen”. Dat had nogal voeten in aarde. Want aan beide kanten van de weg een berm van 2 meter hoog. En daar moest hij overheen. Het werd aanpakken. 1,2,3, allemaal een uiterste krachtinspanning, en daar ging de boom weer een stukje. Een behoorlijk gewicht hetgeen om samenwerking vroeg. Voor de kleintjes te moeilijk en niet te overzien, dus zij werden eruit gehaald. Maar samen waren we sterk en boom verdween uiteindelijk in het bos achter de berm. Met een tevreden gevoel stapten we vervolgens weer op de fiets.

Volgend jaar?
Na wat pauzes om te drinken in de heerlijke warme zon waren we na ons boomincident al gauw weer thuis. We kunnen ons nu afvragen wat pater Karel volgend jaar weer voor ons in petto heeft. Och afvragen, misschien beter van niet, we laten het maar weer op ons afkomen!

Zoeken