DAG 3 - En toen kwam de derde dag...

Maandag 2 juni,

 

 

Vandaag konden we een half uurtje langer slapen om op tijd bij de brancardiersmis aanwezig te zijn. Na de mis even een kop koffie en bijpraten over de ervaringen van de dag ervoor. Vandaag zijn Max, Hugo en Dionne de vrijwilligers bij de brancardiers.

 

IMG 1681   IMG 1686

 

Rond de klok van kwart over negen werden de minder valide pelgrims opgehaald en naar de Pius X basiliek gereden. Daar beleefden we een prachtige viering met aan het einde handoplegging voor iedereen. Diverse priesters, waaronder ook bisschop Wiertz, deden dit met gepaste rust waardoor het een fijn moment werd voor velen.

Na afloop van de viering stond er voor iedereen een lekker kopje koffie klaar, of thee, of fris, of… In ieder geval iets om de dorst te lessen. Gezellig even kletsen met elkaar, praten met nieuwe mensen of iemand die je gisteren nog geholpen had even gedag zeggen.

Voor de brancardiers volgde het dagelijkse “puntje”. Even een bezinnend moment, bespreking van wat taken en uiteraard werd het brancardierslied gezongen op de melodie van het Limburgs volkslied.

Na de lunch trad iedereen weer aan om een dienst van verzoening en vergeving bij te wonen. Het werd in de ochtend aangekondigd als een dienst van boete en verzoening en de animo onder de pelgrims was wat minder dan anders. Iemand verwoordde het als volgt: “Ik moet al iedere dag boeten.”

 

IMG 1679

 

Uiteraard na de viering een moment voor een drankje. Zwart, met melk, met suiker of beide. Er was keuze genoeg. Het volgende hoogtepunt was de sacramentsprocessie. Het aantal aanwezigen was bijzonder hoog. De voorsten van de processie zaten reeds op hun plaats, terwijl de priesters met het Allerheiligste nog over de eerste brug moesten komen. Het grote aantal mensen dat mee deed maakte de processie tot iets bijzonders. De zang werd hierbij overigens opgeluisterd door een trompettist (of wellicht speelde de man bugel) en het moet gezegd worden: hij kon het echt wel! Maar wat ook leuk was dat drie kersverse brancardiers de eer hadden om een vlag te dragen aan de voorkant van de processie. Zo feestelijk heeft het er natuurlijk nog niet eerder uitgezien!

 

IMG 1688   IMG 1691

 

 

Toen de processie ten einde was betekende dit eigenlijk ook het einde van het programma. De hulpbehoevende pelgrims werden weer teruggebracht en wij konden ons verheugen op het avondeten.

 

IMG 1701   IMG 1703

 

Na het eten stond er niets meer op het programma. Een aantal gingen op eigen gelegenheid naar de grot om een kaarsje op te steken.

Morgen weer een nieuwe dag. We zullen zien wat deze weer voor bijzondere momenten brengt.

 

IMG 1718

 

 

 

Hotel Stella is voor ons allen de uitvliegbasis. Alle jeugd is in groepen verspreid en overal kom je ze tegen. Ze zijn herkenbaar door hun kleding en sjaals. Lopend achter een rolstoel, pratend op een bankje met de een of ander. Ieder geniet op geheel eigen wijze. Ze maken contact met de mensen en er verschijnt een lach of een traan.

De ontmoetingen zijn hartverwarmend, enerverend en indrukwekkend. Voor sommige die vorig jaar ook hier waren geweest voelde ’t als thuiskomen. Vertrouwd, bekend en alsof je niet weg was geweest. Het was alsof de tijd stil was blijven staan. Niet alleen qua omgeving maar ook qua mensen. Er zijn veel oude bekende die al jarenlang naar Lourdes komen om Maria om steun en kracht te vragen, te danken en te vereren.

Vandaag was een dag dat er hier en daar tranen vloeiden. Niet alleen bij de pelgrims, de jongeren maar ook bij de ouderen.

 

IMG 1696   IMG 1699

 

IMG 1684   IMG 1697

 

 

Vandaag tijdens de Heilige mis in de ondergrondse Pius X kerk stelde de Priester aan allen de vraag: "Waarom zijn jullie hier"? Een goede vraag, waar vele antwoorden op gegeven kunnen worden, voor elk wat wils. Want waarom komen mensen al zolang zo massaal naar Lourdes? Naar Maria?  Wat trekt ons? Wat vinden we hier?

Even later vervolgde hij zijn verhaal tijdens de preek toen hij verder inging op het thema van dit jaar. Elk jaar wordt namelijk een thema uitgediept tijdens de bedevaartweek naar Lourdes. Dit jaar staat in het teken van de vreugde van de bekering. We worden allemaal uitgenodigd om andere mensen te worden! Om te bekeren...

God schenkt ons de gave van het geloof en de gave van vrede; innerlijke vrede wel te verstaan, die gepaard gaat met een hart dat rustig is. Een hart dat niet angstig is, maar in vrede is met zichzelf en zijn naaste.

De generatie van nu wil snel, makkelijk, leuk, fijn, lekker, maar zo is het leven niet. In elk leven komt ziekte, pijn, duisternis en lijden voor. God wil ons nieuwe ogen geven om het leven met andere ogen te zien. Hij wil dat wij mensen gaan beseffen dat Hij er wil zijn voor ieder van ons. Dat we Hem aannemen en weten dat we niet alleen zijn. Hij wil met ons zijn alle dagen van ons leven. We mogen ons gedragen weten door Gods aanwezigheid. Hij wil geen "opsmuk" maar waarachtig mooie mensen van ons maken. Mensen die van binnenuit  een innerlijke schoonheid uitstralen.

 

Lourdes DAG 1

Reis en aankomst in Lourdes

 

Vrijdag 30 mei is een groep pelgrims van jeugdkring Chrisko vertrokken om een week lang hand- en spandiensten te verrichten in Lourdes. Een deel, de jeugd, ging per bus en een ander deel, de volwassen mannen, gingen mee als brancardier in de trein. 

De komende week zullen wij iedere dag een verslag uitbrengen van onze ervaringen en belevenissen. Vandaag de eerste dag. 

 

Een van de brancardiers:

 

Vrijdagmiddag rond een uur of half vier verzamelden we ons op het NS-station in Maastricht. Daar liep het perron langzaam vol met begeleiders en pelgrims en mensen die ons kwamen uitzwaaien.

 

IMG 1554

 

De verse brancardiers waren nog wat onzeker over hun taken, maar toen de trein eenmaal arriveerde liep alles eigenlijk als vanzelf. Er werden dekens uitgedeeld, we hielpen pelgrims de trein in en brachten koffers op de plek. Het was allemaal geen probleem. Het was prima georganiseerd en het duurde ook niet heel lang of de trein was volgeladen. Rond de klok van zes uur reed de trein langzaam weg en de lange treinreis naar Lourdes was begonnen.

 

IMG 1518   IMG 1523

 

In de trein hadden een aantal van ons koffie- en theedienst en weer anderen keken hoe het met de pelgrims ging en of men eventueel hulp kon gebruiken. De reis verliep voorspoedig en al redelijk snel waren we niet alleen België gepasseerd, maar zaten we ook al in Luxemburg. Het bleek dat onze route langs de oostelijke kant van Frankrijk naar beneden ging tot aan de Middellandse Zee en dat we vervolgens landinwaarts zouden gaan.

 

En inderdaad. Na een nacht slapen, wat voor de een wat meer en voor de ander wat minder succesvol was verlopen, werden we wakker met uitzicht op de Middellandse Zee. Eerst wat inleidende watertjes met wat gras en vervolgens toch echt het uitgestrekte water. Een mooi zonnetje er op en wat wil een mens nog meer? Nou, koffie bijvoorbeeld. Wederom was het onze beurt om met koffie en thee langs de coupés te gaan. We merkten al gauw dat de coupés wel wat frisse lucht konden gebruiken en menig raampje werd dan ook snel open gedaan.

Al genietend van de mooie natuur arriveerden we rond half 1 in Lourdes. Maar nog niet meteen uitstappen werd er gezegd. Eerst nog even rangeren.  Alle taken waren inmiddels verdeeld. Een stationsploeg voor de bagage en een accueilgroep om de zieken en hun bagage aldaar op te vangen en op de plaats te brengen. Tevens om daar de voorraden en materialen op te bergen. Vol enthousiasme begonnen we op het aangegeven tijdstip uit te laden. Halverwege maakte een van de nieuwelingen een misstap. Hij had niet gezien dat iemand de ijzeren plaat tussen station en trein voor zijn neus had weggepakt en opgeruimd. Hierdoor stapte hij nietsvermoedend tussen perron en wagon. Hij zakte zo een halve meter omlaag en viel met zijn knie op het trapje en met zijn rug op het perron. Gelukkig viel de schade mee, buiten een pijnlijke knie die met momenten opspeelt.

Het uitladen betekende voor de een een lunch om half twee, voor de ander een lunch om half drie. De late lunchers misten hierdoor de rondleiding over het Heiligdom maar er werd verzekerd dat deze rondleiding  op een later tijdstip nog zou herhaald worden.

Toen iedereen goed en wel geïnstalleerd was, zijn plaats van bestemming had gevonden, trokken we om kwart over vijf naar de rozenkranskerk waar  we begonnen met een gezamenlijke  openingsviering van de OLB ( = Organisatie Limburgse Bedevaarten). Hugo en Tim mochten dienen samen met Thijs, ook een nieuweling bij de brancardiers.

 

IMG 1549   IMG 1621

 

Alle brancardiers, maar ook onze Chrisko Jeugd hielpen met het halen en brengen van de mensen in rolstoel. We kregen al meteen een tip: als je heuvel af gaat, let er op dat de handvatten van de rolstoelen niet altijd stevig vast hoeven te zitten... Je kunt je wel voorstellen wat er dan kan gebeuren.

Aan het einde van deze dag nog een heerlijk diner en voor diegenen die dat willen nog een kruisweg om tien uur. Zaklampen mee en daarna lekker slapen in een heerlijk bed. De hotelkamers zijn prima in orde. 

 

Een van de jongeren:

 

Vrijdagmorgen begonnen we eerst met de mis in de Pancratiuskerk om 9.00 waarna we gezamenlijk naar Marieke gingen om daar de dansjes en de liedjes te oefenen die we in Lourdes ten gehore zouden brengen. Iedereen zag er tegenop, maar toen we eenmaal begonnen waren was het wel leuk om met zijn allen gezellig bezig te zijn. Voor het middageten waren we al klaar en gingen we nog  voetballen met een paar jongens. Na het middageten gingen we de dansjes nog even voordoen voor Vivian en ze moest erg lachen om sommige stukjes waar we het geluid van de dieren nadeden, waarover we in de liedjes zongen. Uiteindelijk waren we klaar voor vertrek en reden we met meerdere auto's naar Maastricht. Daar moesten we ruim van tevoren aanwezig zijn. Toen wij er aankwamen, hielpen we de leden van de clan en de brancardiers mee het sjouwen en inladen van spullen. Toen we daarmee klaar waren hebben we nog een tijdje gezellig met elkaar gepraat alvorens  we met  de trein en de bus vertrokken richting Lourdes.

 

IMG 1569   IMG 1580

   

Eerst vertrok de trein en een paar minuten later vertrok de bus. We werden uitgezwaaid door onze trouwe 'fans' die zelfs nog een wave voor ons deden.

 

IMG 1583  IMG 1603

 

We zaten in een viersterrenbus, Nancy genaamd; deze was pas een paar maanden oud. De bus was vernoemd naar de dochter van de eigenaars. Om de paar honderd kilometers hadden we een pauze, waar we onze benen konden strekken in de frisse lucht. Tegelijkertijd werd er van chauffeur gewisseld. Het was de bedoeling dat we in de bus zouden slapen, maar voor velen was dat niet zo makkelijk als het in eerste instantie leek. Rechtop zitten slapen is toch niet het meest comfortabele wat je je kunt bedenken.  Voordat we het wisten was de vrijdag al voorbij en waren sommigen nog klaarwakker. Toen we eindelijk in Lourdes aankwamen, hadden enkelen weinig tot geen slaap gehad :D Maar het kon de pret niet drukken. Onze buschauffeur reed in een smalle straat waar aan weerszijden auto's geparkeerd stonden, achterstevoren de berg op om ons voor de deur uit te kunnen laten stappen. Het was indrukwekkend met hoeveel precisie hij dit met een 'volle' bus voor elkaar kreeg. We denken niet dat velen hem dit na kunnen doen.

In het hotel aangekomen, gingen we de tassen uitladen en ploften we lekker op de bank. Toen was het een kwestie van kamers verdelen en douchen om weer fris voor de dag te komen. Nadat we met z'n allen geluncht hadden in de eetruimte, trokken we naar het station om mee de trein uit te laden die zou aankomen. Als  eerste moesten we de rolstoelen naar de juiste wagons brengen voor de rolstoelgangers. Daar kwamen we ook 'onze brancardiers'  tegen. Na een tijdje stonden we even stil en keken we om naar Mattie die net op dat moment de trein wou instappen maar midden tussen de trein en de rand van het perron stapte en zo met een been verdween. Nadat hij weer op de been was geholpen gingen we weer terug naar het hotel. Na een paar uur moesten we naar het accueil waar de nieuwelingen een rondleiding kregen over het heiligdom.  

 

IMG 1546   IMG 1531

 

Toen we weer terug waren was het tijd om de rolstoelgangers naar de kerk te brengen zodat ze daar de mis konden bijwonen. Na afloop van de mis mochten we ze weer terugbrengen naar de accueil terwijl we ondertussen gezellig met ze konden praten. Daarna gingen wij terug naar het hotel om te gaan eten.

 

IMG 1624   IMG 1627

 

Toen we weer terug waren in het hotel kwam Max er achter dat hij op een of andere manier zijn beurs had verloren en ging na het eten op zoektocht uit in de hoop hem weer te vinden, maar dat lukte niet omdat de kerk waar hij het laatst geweest was al dicht was. Twee uur later hoorden we opeens dat hij zijn beurs had gevonden in een donker hoekje onder zijn bed.....!

Uit de tassen van jongens kwamen 's avonds gewichten te voorschijn, want ze moeten toch in conditie blijven! De kamer van Gijs, Maarten en Cyriel werd omgedoopt tot sportschool en daar deden de jonge 'mannen' onder ons hun oefeningen. Niemand werd gespaard, dus ook Cyriel komt er aan het geloven. De sfeer onderling is goed. Vivian is op de valreep toegevoegd aan het zorgteam omdat er iemand was uitgevallen door een gebroken arm. Er werden in een mum van tijd vier schorten tevoorschijn getoverd en zo kon ook zij aan de slag in het accueil. Het was even wennen want ze kon niets vinden en er werden materialen gebruikt die ze nog niet kende. Gelukkig kon ze iedereen om hulp vragen, iedereen was even hartelijk en bereid om te helpen. En zo gingen we moe maar tevreden naar bed, want morgen is er een nieuwe dag. En aangezien we er héééél  vroeg uit moeten en weinig slaap gehad hebben, protesteerde geen enkele jeugdige deelnemer over de vroege bedtijd. Als vanzelf trok iedereen op tijd naar zijn kamer. Onze vaders, dat wil zeggen de nieuwe brancardiers in wording, gingen de grote kruisweg lopen om 22.00 uur 's avonds. Maar zij hadden ook in de trein fatsoenlijk horizontaal kunnen slapen. De kruisweg was een bijzondere ervaring volgens hen en ze bevolen het de rest van harte aan.

 

 

DAG 2 - Een zondag met van alles wat

Zondag 1 juni


Door twee van onze jongeren:
 

Hallo thuisblijvers,

Vandaag was onze eerste volle dag bij de NLZ. Dit is de Nederlandse Lourdesbedevaart voor Zieken.

Toen we in een lege eetzaal verschenen, vroegen wij ons af waar iedereen was. Opeens viel het kwartje waarom ook alle kamers leegwaren. Iedereen was al op pad. Wij hebben gelukkig een begeleider die van uitslapen houdt, waardoor onze dienst een uurtje later van start ging.

 

IMG 1699

 

Na een stevig ontbijt gingen wij op pad naar het zorghotel. Hier maakten we kennis met 'onze' zieken en vertrokken we richting de internationale mis. Eenmaal in de kerk werden we ineens aangesproken door een medewerkster. We werden, samen met een aantal leeftijdsgenoten, gevraagd om te helpen  bij het klaarmaken van het altaar. In rap Frans legde de priester uit wat precies de bedoeling was. Hij vergat daarbij dat het een internationale groep was met jongeren die allemaal geen Frans spraken. We lachten, knikten en luisterden met een half oor naar de vertaling waarvan de priester niet doorhad dat die gegeven werd. Na een kleine oefening kon de mis beginnen. Met 22.000 mensen en zes nationaliteiten waren de grote schermen van groot belang om alles te kunnen zien. Een aantal mensen tikten elkaar enthousiast  aan toen ze zichzelf op het scherm zagen, dit leverde bij ons de nodige hilariteit op. Toen het eenmaal tijd was om naar het altaar te lopen, werden we toch wel een beetje zenuwachtig. Na een haastige check of Lotte haar witte broek niet vuil was, was het tijd om door 22.000 man bekeken te worden.

Na een korte pauze maakten we met de pelgrims een tocht door Lourdes. We duwden een rolstoel voort door de drukke straten. We kwamen in een rustig steegje. Dit lag onder aan een berg die te stijl was om omhoog te lopen. Hierdoor moesten we met zijn allen wachten op de lift. Achter ons hoorden we opeens luid gezang. Een grote groep Nederlandse pelgrims uit Venlo zongen 'Het Limburgse Volkslied' uit volle borst. Toen ze hiermee klaar waren, vonden ze het tijd om onze zangtalenten te horen. We gingen als volleerde juffen voor de groep staan en zongen 'Lief, klein konijntje'. Na een paar keer oefenen zong EN danste de hele groep vrolijk met ons mee. Na een hartelijk afscheid vervolgden wij onze tocht. We bezochten het kerkhof waar Bernadette haar familie begraven was en gingen ook naar de plaats waar haar ouderlijk huis lag. Hierna was het tijd voor een korte pauze waarin we samen met de pelgrims wat gingen drinken.

Op de terugreis volgden een aantal diepgaande gesprekken met de oudere generatie. Ons beeld van de ouderen veranderde compleet. De jeugd van tegenwoordig bleek meer te lijken op hen dan wij dachten...

 Toen onze grootste honger gestild was, was het tijd voor de lichtjesprocessie. Alle pelgrims: ziek, bejaard of vrijwillig, allen liepen (of reden) mee.

 

IMG 1649   IMG 1657

 

We ontmoetten een echtpaar dat 62 jaar getrouw was. Ze hielden elkaar goed in de gaten waardoor Lotte en Noelle, die het echtpaar duwden, probeerden zo dicht mogelijk bij elkaar te blijven. Dit leverde een aantal (bijna-)botsingen op. Gelukkig vond het echtpaar dat niet erg. We waren heel erg onder de indruk van de lichtjesprocessie. Een vredige stilte, in combinatie met de ruimte die er was om zelf na te denken, zorgden voor een lach en een traan. Iets stiller en ingetogener dan anders liepen we met ons echtpaar terug naar het zorghotel. Nu, een mooie ervaring rijker, zoeken we snel ons bedje op om ons voor te bereiden op een mooie nieuwe dag! Slaap lekker.   

 

 

 

Door een van onze brancardiers:  


We zijn vroeg opgestaan, want we hadden afgesproken om kwart over zes te ontbijten.

De brancardiers hadden een mis om 7u, om daarna met het programma van de pelgrims te beginnen. Met zijn allen hebben we alle rolstoelen naar de grot gereden. Sommige duwers hebben zelfs 2 keer gelopen.

 

IMG 1582   IMG 1584

 

IMG 1592   IMG 1593

 

Bij de grot heeft Mgr. Wierts de H. mis voorgedragen voor alle Nederlandstalige.  Na deze ochtendmis hebben we alle pelgrims verhuisd naar de esplanade om daar de traditionele groepsfoto te maken.

Na een kopje koffie of thee, die de mensen van het accueil hadden verzorgd konden we in kleine groepjes een stadswandeling maken. Met een groepje van 3 pelgrims hebben we ons door de smalle en soms steile weggetjes van Lourdes begeven. Na een poosje hebben we wat gedronken op een terrasje, lekker van de zon genietend.

 

IMG 1607   IMG 1617

 

IMG 1620

 

Wat is de wereld klein…

Vanmiddag was er voor de pelgrims die moeilijk ter been zijn of in een rolstoel zitten, een kleine kruisweg waarbij ook onze bisschop aanwezig was. Net voor het vertrek van de kleine kruisweg kwamen er nog enkele mensen aangelopen, waaronder een vrouw die haar man in rolstoel voortduwde. Deze mevrouw had nog iemand nodig om de rolstoel met haar man te duwen. Bij het overnemen van de rolstoel zegt de dame:  "hé, ik ken jullie!!" "O ja?" was mijn reactie.  "Jaa, wij komen ook uit Heerlen, uit de Pancratiusparochie. We zien jullie op zondag bij de H. mis in Pancratiuskerk. Zo hebben we samen de kruisweg gelopen met mede parochianen."

 

IMG 1637   IMG 1646

 

IMG 1661   IMG 1673

 

 

Na het dinerhebben we 's avonds de lichtprocessie gelopen met alle pelgrims.  Net voor het vertrek werd de hemel erg donker zodat we iedereen een cape hebben meegegeven voor het geval dat er toch wat naar beneden kwam (regen). Bij het vertrek hoor ik een van onze jongeren tegen zijn rolstoel pelgrim zeggen: "Hebt u hem al in de 1 gezet?" "Nee," antwoordt de dame "dit is een automaat…"  Met een brede grijns op zijn gezicht begint hij te duwen. Met een beetje vertrouwen en een paar grapjes, trokken de donkere wolken aan ons voorbij. We hebben het de hele processie droog gehouden.

 

 

Zoeken