Zondag 7 september

 

Nadat we alle pelgrims hebben geholpen met het ontbijt en het verzorgen was het tijd voor de

bezinning. De priester Marc Hooijschuur vergeleek de mensen met computers. Soms werken

ze heel traag, terwijl je weet dat ze sneller kunnen en dan ga je je ergeren. Een optie is dat je je

computer kunt opschonen door de geschiedenis te wissen, of door het terug te zetten naar de

fabrieksinstellingen. Men onszelf is het net zo! God heeft ons een bepaalde manier bedoeld. Daar

keren we ons vaak vanaf en doen dingen die niet voor ons bedoeld zijn. We keren ons dan ook van

Hem af. De bedoeling is om op zoek te gaan naar je eigen fabrieksinstellingen, de fabrieksinstelling

van ieder mens is dat je geboren bent als kind van God, en dat is bekeren. De priester sloot af met

dat het in de hedendaagse maatschappij alleen meetelt wanneer je presteert. Maar hier in Lourdes is

iedereen de moeite waard om je ervoor te geven ook als hij/zij niet meer kan ‘presteren’.

Na de bezinning vond de internationale mis plaats, hierbij zijn (zoals de naam al zegt) meerdere

nationaliteiten bij elkaar. Er waren veel priesters aanwezigen en de hulpbisschop was de

hoofdcelebrant. Tijdens de preek zei hij het volgende: ‘’Waarom zou je iemand aanspreken als hij

iets fout doet? Want wie zijn wij om dat doen? We zijn zelf ook niet perfect. Maar Augustinus zei; ik

doe het wel, omdat het mijn broeders en zuster zijn. Uit liefde voor hen spreek ik wel als zij een fout

begaan. Zoals ook een moeder haar kinderen zou aanspreken, omdat zij van hen houdt.’’. Vervolgens

haalde hij een spiegeltje tevoorschijn en vertelde dat wij net als spiegels zijn. Als we meer willen

houden van onze broeders en zusters zetten we onze spiegel niet horizontaal, maar kantelen we het

met een hoek van 45°, zodat alle negativiteit wordt gereflecteerd naar Onze Lieve Heer en wij Zijn

liefde kunnen uitstralen naar de wereld.

 

Foto 7-0914 23   Foto 7-0914 10

 

In Lourdes gebeuren wonderen, alleen zul je ze wel moeten willen zien anders ontgaan ze je.

Vanmorgen na afloop van de internationale mis riep de hulpbisschop ons op om met zijn allen naar

de grot te gaan om daar samen de rozenkrans te bidden ter voorbereiding van de feestdag ter ere

van Maria geboorte. Eigenlijk was het de bedoeling om meteen terug naar het accueil te gaan, maar

een van de pelgrims wilde dolgraag met de hulpbisschop mee naar de grot. Dus ging een van ons met

hem en een andere pelgrim mee. Het kost zo weinig moeite om iemand blij te maken, je hoeft maar

je ogen en oren open te doen en te kijken en te luisteren en dan gaat de rest van zelf. Toen we bij

de grot aankwamen stond het daar rijen dik vol met mensen, zie foto. De man dirigeerde me door

de menigte heen en ik snap nu nog niet hoe dat mogelijk was, maar ineens gebeurde er een klein

wondertje. Het hek waar we bij terecht waren gekomen, ging ineens open en zodoende mochten wij

als eerste langs de grot lopen, met als gevolg dat we precies op tijd terug waren bij het accueil en

niemand ons gemist had. Wat voelden we ons rijk, we hadden voor ons gevoel een hemels knipoogje

gekregen.

 

Foto 7-0914 31   Foto 7-0914 27

 

Er waren ook een aantal pelgrims die na de mis nog even naar de grot en naar de winkeltjes in

Lourdes wilden. Een uitje waar ze zich echt op verheugen. Het is voor hen meer dan een uitje. De

meeste pelgrims kijken er tegenop om weer naar huis te gaan, want thuis zijn ze vaak alleen. De

eenzaamheid vinden ze het ergste. Lourdes zien ze als hun thuis, het is de plek waar ze vrienden

hebben en waar ze niet alleen zijn. Lourdes is écht een bijzondere plek, zo ervaren wij dit zelf ook.

Zoveel liefde, zoveel zorg voor de mensen die bij elkaar samen zijn. Dat is geweldig en dat pakt je

gewoon. Een pelgrim verwoordde het zo: “hier heerst een geest van vrede en alléén liefde”! Wij

kunnen dat van harte beamen. Na het bezoekje aan de stad zijn we vlug naar de accueil gegaan want

daar begon de ontspanningsmiddag die de clan zoals ieder jaar organiseert.

 

Foto 7-0914 52   Foto 7-0914 41

 

Voor de vaste Lourdesgangers was het een vertrouwd programma: liedjes zingen en kienen. Iedereen

zong uit volle borst alles uit het hoofd mee, het was echt genieten om de mensen zo vrolijk te zien. Er

was ook ruimte voor verzoekjes, hierdoor kwamen ook liedjes zoals 'ik droom van Brabant' en 'daar

bij die molen' aan de beurt.

 

Foto 7-0914 61

 

Het kienen ging er fanatiek aan toe, zover dat kan bij kienen. Alle pelgrims waren zeer

geconcentreerd aan het luisteren of het gewenste nummer genoemd werd. Bij een volle rij of kaart

kreeg je een leuk prijsje, die vooraf gezegend was door de hulpbisschop. Naast het kienen en het

zingen waren er ook twee pelgrims die een verhaal of gedicht voordroegen, geïnspireerd door de

fijne momenten van deze reis.

 

Foto 7-0914 55

 

Niet alle pelgrims deden mee met de ontspanningsmiddag, een enkeling was mee met de

stadswandeling, een aantal van ons gingen ook mee. Allen werden onder hoede genomen van

Martin. Vertellend over de geschiedenis van Bernadette liepen we langs haar ouderlijk huis, wat

ze hadden ingericht naar hoe het er in die tijd waarschijnlijk had uitgezien. Martin vertelde dat het

gezin van Bernadette noodgedwongen moest verhuizen en ook dit huis hebben we bezocht. We

kwamen te weten dat het deel van Lourdes boven de gave, de bovenstad genoemd wordt, waar

de plaatselijke bewoners wonen. Na afloop van de stadswandeling hebben we op een terrasje

ervaringen en mooie momenten gedeeld en hebben we getoost op nog (hopelijk) veel komende

Lourdesreizen!

 

Foto 7-0914 2

 

’s Avonds hebben we alle beloofden kaarsen aangestoken en sloten we de laatste avond in Lourdes

af met nog een bezoek aan de grot, waar we tegen Maria tot ziens zeiden. Unaniem willen we

allemaal graag terug komen.

 

IMAG0152

 

 naar maandag >>>

Zoeken