Zaterdag 6 september

 

Deze ochtend hadden we de mogelijkheid gekregen om met ons groepje naar de baden

te gaan, want bij een bezoekje aan Lourdes kun je de baden natuurlijk niet overslaan.

Een tip van een aantal ervaren Lourdesgangers heeft ervoor gezorgd dat we bij de baden

voorgelaten werden. Als je namelijk in het accueil werkt en nog een dag voor de boeg hebt

laten ze je voor gaan. Bij het wachten buiten hebben we nog ‘eer aan god’ gezongen, maar

daarna mochten de meeste van ons al naar binnen. De anderen moesten nog iets langer

wachten, sommigen nationaliteiten zijn nu eenmaal temperament voller en assertiever. Wat

ons opviel was de één op één aandacht die er voor de mensen was. Bij het bad zelf mocht

je in stilte je intentie uitspreken en nadat je een kruisteken maakte werd je ondergedompeld.

Iedereen ervaart het op zijn eigen manier; voor de een heeft het gediend als verwerking van

de afgelopen tijd en een nieuw begin, voor de ander was het toegeven aan de ontferming,

het letterlijk en figuurlijk bloot geven en het besef dat je er eigenlijk nooit alleen voor staat. Al

met al was het voor ons allemaal een dierbaar moment dat we niet hadden willen missen.

Na de baden gingen we in galop naar de St. Bernadette kerk waar de eucharistieviering

van vandaag zou plaatsvinden. De mis was net begonnen. De pastoor zei: ‘vreugde van

de bekering is het plezier van de verandering’! Uit eigen ervaring kunnen we met deze

zin helemaal instemmen. Bekeren dat wil zeggen omkeren en je afkeren van hetgeen dat

niet goed is voor jou of de ander is niet makkelijk. Het vraagt iets van je, maar als je jezelf

aanpakt en doet wat goed is, doet het je na afloop veel plezier. Na deze viering gingen we

zo snel mogelijk eten, maar niet voordat we samen met Pastoor Snijders op de foto gingen.

Het eten was zoals elke dag zalig. Dit keer waren het frieten met kip.......

Een paar minuten te laat kwamen we aan in het accueil en stonden alle pelgrims al klaar op

de vijfde verdieping. De bussen waren al gearriveerd en een voor een werden de pelgrims

de bus in geholpen.

 

Zaterdag 06-0914 32   Zaterdag 06-0914 28

 

Zaterdag 06-0914 23   Zaterdag 06-0914 25

 

Velen hadden naar deze middag uitgekeken, het uitstapje naar Gavarnie stond namelijk op

de planning. Dit is een klein Frans plaatsje in de Pyreneeën, dit staat bekent vanwege de

halve cirkel van loodsrechte rotswanden. Onderweg kwamen langs de meeste bereden berg

in de Tour de France, maar die hebben we toch maar links laten liggen. Onze reisleidster

vertelde legendes over de plekken waar we langs reden. Zo is er namelijk een brug die door

Napoleon gebouwd is in 1860. De legende gaat dat als je er twee keer over heen loopt,

zwanger wordt. Dit hebben we maar niet gedaan, aangezien dat niet op onze to-do list voor

de komende tijd staat. Ook vertelde ze over ‘Trou de la belle mère’. Dit is een railing waar

je je schoonmoeder een duwtje over kon geven, mocht je het niet zo goed met haar kunnen

vinden. Het uitzicht onderweg was prachtig en door de heldere hemel konden we ook de

eeuwige sneeuw zien liggen op de toppen der bergen. Bloedserieus zei een pelgrim tegen

een van ons: ‘’Daar ligt sneeuw, oh dan ga ik sneeuwballen gooien!’’.

Eenmaal aangekomen zijn we een stukje gaan wandelen en langs de rivier gaan zitten op

een terrasje. Iedereen dronk wat hij graag wilde en sommige lekkerbekken aten zelfs een ijs.

 

Zaterdag 06-0914 52   Zaterdag 06-0914 55

 

Zaterdag 06-0914 87   Zaterdag 06-0914 61

 

Zaterdag 06-0914 36   Zaterdag 06-0914 39

 

Eindelijk durfde onze dirigent de sprong te wagen en haalde haar gitaar te voorschijn.

Geschokt dat we waren omdat hij nu pas op het toneel verscheen, aangezien mensen die

haar kennen de gitaar ook wel haar ‘schaduw’ noemen.

 

Zaterdag 06-0914 97

 

Na de klassieke meezingers, hebben we de pelgrims ook een liedje van ons eigen repertoire

aangeleerd: ‘mamamaria’. De pelgrims vonden het geweldig, er werd geklapt en in de

vingers geknipt en er was niemand die zijn mondhoeken liet hangen. Een man die niet goed

kan praten begon uit zichzelf op een gegeven moment mama, mama Maria te zingen.

Vlak voor vertrek sprongen we nog even vlug met de voeten in het ‘IJSKOUDE!!’ water van

het riviertje dat langs het cafe stroomde.

 

Zaterdag 06-0914 94   Zaterdag 06-0914 99

 

Terwijl we van het water genoten riep een oude bekende die bij de brancardiers zit: “Hé,

Christus Koning, schiet eens op!”. We hebben hem daarom maar eens vereeuwigd.

 

Zaterdag 06-0914 91

 

De tijd vloog voorbij en iedereen vond het jammer dat we weer naar de bus moesten

vertrekken.

Maar ook in de bus bleef de sfeer er goed in zitten en konden we onze dirigente weer

overhalen om samen te zingen. Vlug werden blauwe boekjes uitgedeeld, die nu goed van

pas kwamen. Het zingen smaakte duidelijk naar meer.

 

Zaterdag 06-0914 6   Zaterdag 06-0914 7

 

Zaterdag 06-0914 11   Zaterdag 06-0914 10

 

Nu na een lekkere maaltijd en een verfrissende douche zijn we ons klaar aan het maken

voor de medewerkeravond die wordt georganiseerd door ‘De Clan’. Eindelijk kunnen we

ons weer eens laten zien in onze eigen kleding, we waren bijna vergeten hoe we er uitzien

zonder uniform.

 

À demain

 

 

 naar zondag >>> 

Zoeken