Donderdag 4 september

 

Gisteravond zijn we als echte die-hards ook nog de grote kruisweg gaan lopen. We waren wellicht wat aan de late kant omdat de verzamelplek niet hadden gevonden in eerste instantie, maar dit was voor eens mogelijkheid om de tweede warme maaltijd eraf te lopen. Al hijgend, kreunend en steunend kwamen we al strompelend aangerend.

 

Statie02 Small

 

Bij de tweede statie haalde we pastoor Verheggen in die al met een groep vrijwilligers onderweg was. Het was pikkedonker en als je omhoog keek was de hemel verlicht door de vele sterren die stonden te stralen. Het lopen bleef moeizaam omdat we niet goed waren uitgerust. Gelukkig scheen de een of de ander ook wel eens voor onze voeten. Het lopen van de kruisweg was heel bijzonder en inspirerend. Het mooie was dat ze met een zaklamp een schuinwerper richtte op een bepaald facet van de beeldenformatie en dat de persoon dat uitdiepte naar ons dagelijks leven. We zijn blij dat we zijn gegaan. De weg terug liepen we opnieuw langs de grot, waar nog altijd mensen aanwezig waren ondanks het late tijdstip (24:00). Terwijl we liepen zongen we met ons vijven ‘eer aan de God’. Al zingend werden we aangesproken door een Italiaanse man die ons probeerden over te halen om voor zijn vriend te zingen, we hebben daar toch van afgezien. In het hotel aangekomen zijn we als een blok in slaap gevallen.

 

Donderdag 04-0914 5   Donderdag 04-0914 1

 

Vanochtend hebben we ons in alle vroegte verzameld bij de grot.
De hulp bisschop vertelde tijdens zijn preek over de vijf talen van de liefde, die beschreven
staan in het boek van Gary Chapman. Enthousiast pakte hij elk van de vijf talen uit
en illustreerde deze met tot de verbeelding sprekende voorbeelden.
Hij had het bijvoorbeeld over de manier waarop je mensen kunt begroeten 's ochtends
en dat die begroeting een wereld van verschil kan maken in de ontmoeting.

 

Donderdag 04-0914 2   Donderdag 04-0914 3

 

Donderdag 04-0914 10   Donderdag 04-0914 13

 

Daarna gingen we met de pelgrims en de vrijwilligers naar de esplanade. Daar werd in mum van tijd een groepsfoto gemaakt uit Lourdes. Deze fotograaf ging op een laddertje voor ons staan en telde in zijn beste Nederlands "een, twee..." waarna de hele groep spontaan "drie!" riep.

Na de groepsfoto stond de maaltijdvoorziening al onder de bomen klaar met koffie en thee. Een van ons had zich ontfermd over een blinde meneer die ons vertelde nadat, de zoveelste vrijwilliger met een rolstoel voor hem was komen aanrennen, dat hij het aller ergste vond dat hij werd behandeld als een gehandicapte terwijl hij alleen maar blind was en dus niks aan zijn benen had en heus wel zelf kon lopen.

 

Donderdag 04-0914 9

 

Nog voor het middageten maakten we nog een leerzame ervaring mee. Een van de pelgrims is verbaal niet in staat te communiceren, maar met behulp van lichaamstaal, de letters van het alfabet en pictogrammen
is hij toch goed in staat duidelijk te maken wat hij wel of niet wilt.
Twee van ons waren gevraagd met deze meneer een aantal inkopen te gaan doen.
Zodat we duidelijk zouden krijgen wat we precies met hem zouden gaan kopen, wees hij een voor een de letters aan die samen een woord moesten vormen. Hardop benoemden we die letters omdat we probeerden te raden wat hij nou precies wilde zeggen. Terwijl de man langzaam onrustiger werd, gingen wij steeds enthousiaster door met raden. Op een gegeven moment wees hij naar de luidruchtigste van ons twee en legde daarna zijn hand op zijn mond. Het had heel wat voeten in de aarde maar op een gegeven moment begrepen we wat hij wilde zeggen: we moesten onze mond houden, zodat hij ons kon wijzen wat hij graag wilde gaan kopen. Als hulpverlener is het belangrijk aan te passen aan (het tempo van) de ander en nog belangrijker om je te verplaatsen in de ander, want anders krijg je nooit echt contact en gaan beide partijen gefrustreerd uit elkaar.

Na deze levensles was het tijd voor het eten. En weer een ervaring rijker gingen we terug naar ons hotel.

 

Donderdag 04-0914 59

 

 

Omdat de grote kruisweg niet begaanbaar is voor rolstoelen door het hoogteverschil en de gaten in de weg is er voor de pelgrims de mogelijkheid om deel te nemen aan de kleine kruisweg op de prairie. In groepen van ongeveer veertig pelgrims liepen we onder leiding van een geestelijke langs de veertien grote witte beelden. De hele weg liepen we langs de rivier de Gave en voordat we het doorhadden kwam het eindpunt al in zicht. Hier verzamelden we weer met de hele groep buiten voor koffie en thee.

Donderdag 04-0914 50   Donderdag 04-0914 54

 

Wat ons vooral opvalt is dat mensen zowel lachen als ontroerd zijn. Menig levensverhaal wordt aan de medewerkers verteld. Daarnaast zijn de mensen zeer vereerd
als de hulp bisschop een praatje met ze komt maken.

 

Donderdag 04-0914 30   Donderdag 04-0914 73

 

Donderdag 04-0914 69

 

In een van de nisjes van de basiliek is een mozaïek te zien van Maria van Guadeloupe. Deze beeltenis zal voor veel mensen van Chrisko bekend zijn. Wij hebben deze beeltenis ooit gekregen van Zr. Miriam toen zij in Mexico gestationeerd was. In ons clubhuis heeft deze afbeelding een ereplaats.

 

Woensdag 03-0914 17

 

’s Avonds was de licht processie. Bijna alle vrijwilligers waren uitgerukt, dienst of geen dienst, iedereen kwam helpen. Een handige tip die wij kregen was om tijdens het duwen van de rolstoel steeds een voet met de hak omhoog te houden, als hiel bescherming. Of je de licht processie nu twintig keer hebt meegemaakt of maar één keer, iedereen krijgt kippenvel tijdens het ave Maria wanneer alle mensen tijdens het refrein hun kaarsje omhoog houden en meezingen.

 

naar vrijdag >>>

Zoeken