Kruisweg 2012

TWAALFDE STATIE

 

Statie12 Small

Jezus sterft aan het Kruis

Wij aanbidden U, o Christus, en loven U.
Omdat Gij door Uw heilig Kruis de wereld verlost hebt.

Op het laatste moment van Zijn leven op aarde denkt Jezus aan de Vader. Vanaf dit moment zal het dialoog alleen zijn tussen de stervende Zoon en de Vader, Die Zijn offer van liefde aanvaardt. Omstreeks het negende uur roept Jezus: "Het is volbracht!" (Joh. 19,30). Nu is het werk van de Verlosser compleet. De zending waarvoor Hij op aarde kwam heeft zijn doel bereikt. De rest is aan de Vader: "Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest"(Lc. 23,46). Nadat Hij dit gezegd had, gaf Hij de geest. "En zie, het voorhangsel van de tempel scheurde van boven tot onder in tweeën .... ." (Mt. 27,51). Het oude verbond is voorbij, het nieuwe breekt door.

Wie nooit bij een stervende gestaan heeft, kent het leven niet. Hard, hartverscheurend. Dat is het toch vaak. Of te jong, of al zolang samen en dus vergroeid. Maar wat we voelen, is ons eigen leed, ons gemis, het gat dat gaat komen. Dat moeten we ook niet ontkennen want dat geeft een verkeerde kramp. Verdriet mogen we hebben. Maar wie gelooft in het thuiskomen gunt de ander die oversteek. Weet dat de dood maar een doorgang is, een doortocht, een stap uit de natuur en op weg naar de boven natuur waar Licht, geluk, rust, en vrede wacht: nooit meer lijden Zalig wie de dierbare en zichzelf in de handen van God weet te leggen. En in die God blijven we verenigd en een. Zalig zij die aan zichzelf sterven, voordat ze gestorven zijn. Zien we toe, elke dag te kunnen bidden, met overtuiging: in uw handen beveel ik mijn geest.

Wees Gegroet, Maria.

 

Zoeken