Dag 21 - 22 Juli

 

Na een goede nachtrust sprongen we weer vroeg uit de veren. We gingen vandaag een trekking doen. Ineke bleef op ''het huis'' letten en zwaaide ons vanaf het dakterras uit. Het motregende en er hing een dichte mist. Allereerst beklommen we duizend trappen. Een van ons telde ze na en zei dat hij niet duizend maar dat hij maar 742 traptredes telde. Waar de 258 tredes dan gebleven waren weten wij eigenlijk ook niet. Bij deze 'duizend' trappen zagen we ook een duizendpoot die zich op dezelfde weg begaf.

 

Dag 21 - 02

 

Dag 21 - 05

 

Dag 21 - 04


De traptreden leidden naar een hindoeïstische tempel. Ons viel op dat heel veel van de tempels hoog gebouwd worden. Dit blijkt ook niet zonder reden. De filosofie hierachter is dat van de gelovigen verwacht wordt dat ze zich moeite doen om bij de goden te komen. Binnen het hindoeïsme lijkt het initiatief steeds bij de gelovigen te liggen. Het is de gelovigen die door een bel te luiden de aandacht van de goden trekt, het is de gelovige die de trappen naar een tempel oploopt om god te kunnen ontmoeten. Dit staat in contrast met onze god die steeds ook stappen onderneemt om ons te bereiken. Na deze vele trappen waren we nog lang niet klaar. Door een steeds stijgend, dalend en weer stijgend landschap zochten wij onze weg. Zorgvuldig de modder en plassen vermijdend. We zagen hele stukken nauwelijks een hand voor ogen door de dikke mist. Hierdoor had het land iets mysterieus. We passeerden bergdorpjes en bleven ons best doen om niet te vallen want de weg was erg glad geworden door de aanhoudende regen. Op een gegeven moment liep er een "struik op slippers" voor ons. Na van de verrassing bekomen te zijn, beseften we ons dat er een vrouw met een loodzware mand op haar slippertjes over de glibberige weg liep. Niet alleen deze vrouw liep op slippers, alle Nepalezen lopen hier om gammele plastice slippers, terwijl wij voetje voor voetje lopen op stevige bergschoenen. Je ziet alle mensen hier in de weer om de dag door te komen om zichzelf en anderen van de basisbehoeften te kunnen voorzien. Dan besef je weer hoe gezegend wij zijn. Het feit dat we kunnen stilstaan en zeuren over dingen, is eigenlijk een voorrecht. Deze mensen kunnen niet stilstaan en rennen de longen uit hun lijf om te overleven.

 

Dag 21 - 06

 

Dag 21 - 07


We probeerden ons na deze ontmoeting minder aan te stellen, maar ook op bergschoenen viel het een aantal onder ons toch wel zwaar. Daarom probeerden wij zoveel mogelijk te focussen op wat we tegenkwamen onderweg. Op die manier zagen we vele mooie spinnenwebben, een Nepalese vogelverschrikker, een boel vervallen huizen en weer een groep mensen aan het werk. Het spinnenweb deed ons denken aan de dromenvanger die we hebben leren maken, kijk maar eens of jullie de gelijkenissen kunnen zien.

 

Dag 21 - 11

 

Dag 21 - 10

 

Dag 21 - 14

 

Dag 21 - 08


Toen we na een tijd lopen op een hoger punt kwamen, zagen we veel gekleurde gebedsvlaggetjes en een stupa. Helemaal blij sleepten we ons de laatste meters naar boven en lieten we ons neerploffen op de bankjes, denkend dat we bij het klooster waren aangekomen. Maar tevergeefs, het was nog anderhalf uur lopen vertelde Sameer met de eeuwige Nepalese glimlach. Wij zijn nog steeds niet helemaal gewend aan het klimaat en de stijgende weg vereiste een goede conditie, waardoor de anderhalf uur extra lang leek. De modder lag niet alleen op de weg, maar ook alle huizen van de dorpsbewoners waren omringd met diezelfde blubber. Deze regio staat op de tweede plaats met de meeste neerslag, gemiddeld regent het hier vier tot vijf keer per dag.

 

Dag 21 - 09

 

Dag 21 - 12


Uiteindelijk bereikten we toch allemaal het Boeddhistische klooster dat het doel was van deze wandeling. Tot onze grote vreugde stond hier Chitra op ons te wachten. De meeste van ons hadden begrepen dat we na het bezoek aan het klooster nog eens 45 minuten zouden moeten lopen totdat we zouden worden opgepikt. Dit bleek gelukkig niet zo te zijn. We waren gammel van de honger, dus plunderden we het kleine winkeltje dat dicht in de buurt van het klooster lag. We hadden een korte pauze waar we allemaal genoten van chips en koekjes die beslist biologisch verantwoord waren. Daarna was er een keuzemoment. Diegene die wilden, konden met Sameer een kijkje gaan nemen bij het Boeddhistische klooster en daarna nog bij een van de heiligste stupa's. De anderen konden wachten in het busje van Chitra.

 

Dag 21 - 15

 

Dag 21 - 16


Sameer nam een deel van onze groep mee het klooster in, waar we onze schoenen moesten uitdoen. Blootsvoets bezochten we daarna een gebedsruimte, die zo fel gekleurd en versierd was dat sommigen van ons zich afvroegen hoe je je hier kon concentreren. Iets verderop was de plek waar meer dan duizend gebedsvlaggetjes samenkwamen en zich vroeger een belangrijk verhaal uit het Boeddhisme had afgespeeld. Het ging over drie prinsen die op jacht waren en zo een uitgehongerde tijger met vijf tijgerwelpjes tegenkwamen. Ze vonden het niet eervol om een zwak dier neer te schieten. De jongste prins wilde de tijger helpen en vroeg zijn broers om weg te gaan, waarna hij zichzelf offerde aan de tijger. De jongste prins gaf hiermee het voorbeeld waarmee de Boeddhisten een goed reïncarnatie kunnen verdienen. De heiligste stupa, die op enkele minuten lopen lag, was ook ter ere van de jongste prins. Ook dit deel van de groep was moe en was verheugd toen ze zich weer bij de anderen te kunnen voegen.

 

Dag 21 - 17

 

Dag 21 - 18


Na onze slopende wandeling, kwamen we uitgeput terug in het hotel. We aten nog, maar niet snel daarna ploften we neer op onze bedden. Terwijl de mannen zich samen terug trokken, kon Noëlle niet slapen en bedacht ze zich opeens dat ze nog mendi (een soort henna) gekocht had zodat ook Janneke een mooie tekening op haar hand zou krijgen. De tekening viel in de smaak en al snel zaten alle meisjes op één kamer en kreeg iedereen een mooie tekening. Buiten de bandjes en onze gedeelde ervaringen, hebben we nu dus ook een gedeelde tekening gemeen.

 

Dag 21 - 21

 

Dag 21 - 20


Tijdens het wandelen had de tweede gids al enkele keren bloedzuigers op de sokken van Janneke gespot. Bij thuiskomst ging iedereen zich controleren op bloedzuigers, teken (ja Marieke, daar letten we op!) en andere ongewenste insecten. Maarten, Mattie, Shauny, Madelon en Janneke waren de klos, maar ook deze 'eerste keer' zorgt weer voor groepsbonding.

 

Dag 21 - 19


We hebben in Nepal veel geleerd. Terwijl we bezig waren met het leggen van een letterlijk en figuurlijk fundament in Thali, hebben we ook voor onszelf een nieuw fundament gelegd. We hebben onze levens in perspectief gezien en hebben een nieuwe kijk ontwikkeld. We hebben gezien dat wij vaak op gezonde benen klagen, dat een verandering sneller doorgezet kan worden dan wij vaak denken, dat wij allemaal in staat zijn om veranderprocessen in gang te zetten en hoe snel je gehecht kunt raken aan nieuwe mensen. Maar bovenal hebben we gezien dat iedereen, jong en oud, zwak en sterk, gehandicapt of gezond, iedereen is op zijn eigen wijze in staat om zijn handen uit de mouwen te steken en te gaan voor het goede. Kilo's lichter komen we thuis. Niet alleen lichamelijk maar vooral ook geestelijk. We hebben ons gesteund gevoeld om hier alles draaiende te houden, we hebben het idee gehad dat er thuis een vangnet van handen is om ons op te vangen en voelen ons verheugd om te zien dat thuis ook alles verder draaide.
Wij zelf gaan morgen onze laatste dag in en stappen dan alweer in het vliegtuig. Het is bijna niet te geloven hoe goed het allemaal gegaan is terwijl we zo dicht op elkaars lip zaten. Ondanks een nieuwe samenstelling van de groep en we ons vanaf dag één moesten behelpen op vele fronten, is het vanaf het begin een harmonieus geheel geweest en daar zijn we dankbaar om. Deze weken hebben we geleerd dat er eigenlijk maar weinig meer nodig is in het leven dan acceptatie van de ander, oog hebben voor elkaar en helpende handen die hun steentje bijdragen.

 

Dag 21 - 03

 

Dag 21 - 01

 

Naar de volgende dag

 

Terug naar het overzicht

 

 

Zoeken