Pelgrimage met Paulus en Johannes - Dag 5

 

Thyatira, Sardes, Filadelfia

 

Thyatira-Sardes-Filadelfia


Onderweg naar Denizli, komen we de
Bijbelse plaatsen Thyatira (Akhisar), Sardes (Salihi) en Filadelfia (Alasehir) tegen.
Ook zij behoren tot de zeven gemeenten die genoemd zijn in
de Openbaring van Johannes.
Alleen in Sardes zullen we een stop maken
en bezoeken we het Gymnasium en de synagoog.

  

Ons derde overnachtingadres, Hotel Lycus River in Denizli

 

Lycus river hotel - Denizli

 

 

Vanmorgen namen we afscheid van ons tweede hotel, nadat we eerst nog de mis hadden gevierd en op ons gemak ontbeten hadden. Zo vertrokken we naar ons volgende adres. De zon deed ons uitgeleide en lachte ons de hele dag vrolijk toe. Wat opvallend is, is dat er op de bergtoppen die we onderweg tegenkomen, sneeuw ligt en dat komt hier niet vaak voor.

 

IMG 6429   IMG 6434   IMG 6437

 

In dit land schijnt 95% van het jaar de zon en dat is ook wel te zien aan het landschap, daarom kunnen hier ook vijgenbomen en olijfbomen groeien. April is ook hier de enige maand waar het weer ‘doet wat het zelf wilt…’!

 

We lieten het koninkrijk van Pergamum achter ons en reden het koninkrijk van Lydia binnen. Daar maakten we al vroeg een koffiestop in het zonnetje, waar Celil ons trakteerde op “Turks fruit”! Dit was een speciale variant die alleen in deze streek te krijgen was en hij ons daarom wilde laten proeven. Hij vond dit het lekkerste Turks fruit dat je in Turkije kon krijgen. Deze soort zou de heilige Hildegard van Bingen misschien hebben aanbevolen als ze nog geleefd had, want bij de ingrediënten vonden we galgant, venkel, kruidnagel, lange peper en cubebe peper en kaneel!

 

Naar aanleiding van deze traktatie vertelde Celil het volgende: als je bij een Turkse familie op bezoek gaat, dan wacht je een heel welkomstritueel. Er zijn drie dingen die je dan aangeboden krijgt, namelijk iets verfrissends, denk aan een glas water of karnemelk of eau de cologne voor je handen. Iets warms, namelijk Turkse thee, dat is zwarte thee en iets zoets bijvoorbeeld Turks fruit of een koekje. Nu pas snappen we waarom ons elke keer als we de bus instappen een frisse geur tegemoet komt. Soms verdenken we Izzet ervan dat hij met Axe spuitbus rondspuit door de bus, want het ruikt naar onze jongens, heel vertrouwd. Als je bij iemand op bezoek gaat wordt je niet gevraagd wat je wilt drinken, want dat betekent zoveel als wanneer ga je weer. Nu snappen we beter waarom we gisteravond toen we aan de website werkten opeens Turkse thee kregen aangeboden. Het was een hartelijk gebaar van de eigenaar van ons hotel. En ook waarom de tapijthandelaar het vermeldenswaard vond te zeggen dat ze normaal niet vroegen wat we wilden drinken. Dit was omdat veel toeristen Turkse thee te sterk vinden en daarom boden ze ons wel een alternatief aan. Eigenlijk laten ze met deze handelswijze hun eigen gebruik los en passen zich aan onze gebruiken aan om bij ons in de smaak te vallen. Hij wilde toch echt graag tapijten verkopen omdat ze door de winter weinig verkocht hadden.


Na deze traktatie reden we verder langs de Bijbelse plaats Thyatira (Akhisar) en daarna gingen we lunchen. We kregen daar cöfte, dat zijn geroosterde gehaktrolletjes en is een specialiteit in deze regio. We ontmoette daar de eerste grote Turk die we tot nu toe gezien hebben. Hij vertelde dat hij voetballer en volleyer was, Celil had echter nog nooit van hem gehoord. Even later kwam hij vragen of hij met Mattie en de broeder op de foto kon. Hij vond het volgens ons ook leuk om iemand van zijn eigen lengte te ontmoeten en deze op ooghoogte te kunnen aankijken.

 

IMG 0593


Na de lunch stopten we in Sardes en dat is in een van de zeven gemeentes die de apostel Johannes bezocht heeft. We bezochten de tempel van Artemis, waar je kunt zien hoe in vroeger tijden men gebouwd heeft en bij elkaar gekomen is. Artemis was de godin van de jacht, kuisheid en maan.

 

IMG 6481   IMG 6494

 

IMG 0607a   IMG 0628

 

Als leuke bijkomstigheid werden er opeens een schildpad en hagedis gespot die speciaal voor de foto hun nekje uitstaken.

 

IMG 6496   IMG 6497   IMG 0619

 

Toen Johannes in deze streek kwam, trof hij hier dus geen kerken, en hij bouwde ze ook niet. Wat hij deed was de mensen die hij aantrof, en die geloofden in de verschillende goden, aanspreken en hun zijn verhaal vertellen. Met de mensen die hij bekeerde vormde hij gemeenschappen. De Eucharistie werd dus niet gevierd in een kerk, maar in woningen of andere gebouwen die daar geschikt voor waren. Johannes kwam terecht in een wereld waar men de ‘gnosis’ leefde; Gnosis betekent dat men leeft volgens de gedachte dat in de mens het vonkje van God opgesloten zit, en dat men zichzelf kan bevrijden door inzicht te krijgen, hoe men het leven leefde tot het moment van inzicht deed in deze filosofie niet ter zake. Johannes trof een gemeenschap in verval, waar mensen leefden en deden wat ze wilden, omdat alles kon en mocht, en er geen moraal meer was. Johannes, die geloofde in de verrezen Heer, was erg verdrietig over de gevolgen van het leven volgens deze visie. Hij geloofde, net als wij, dat niet wij onszelf moeten verlossen, maar dat er een redder is gekomen die dat voor ons doet.

 

IMG 0636a   IMG 0386   IMG 0389

 

Bij het verlaten van het terrein van de opgravingen van de tempel, liepen we tegen een openluchtwinkeltje aan, waar een tweetal vrouwen zelfgemaakte kettingen verkochten. Het waren kettingen met gehaakte bloemen eraan, precies zulke bloemetjes zoals ook twee van ons vandaag in de bus hadden zitten haken! Verfijnder zelfs nog, volgens onze eigen haaksters. Na lang wikken en wegen, tellen en overleggen, en zelfs nog een onderhandeling, werd op het laatste moment toch nog de keuze gemaakt voor bonte in plaats van effen kettingen. We zijn benieuwd hoe ze zullen staan bij ‘onze meisjes’.

 

IMG 6533   IMG 6548   IMG 6559

 

IMG 6516

 

Na een heel kort busritje kwamen we aan bij de volgende bezichtiging: het ‘gymnasium’ en de oude synagoge van Sardes, die voor een deel goed bewaard zijn gebleven, en deels gereconstrueerd zijn. We zagen er mooie mozaïekvloeren en wanden, die zich perfect leenden voor bruidsreportages, we hebben er namelijk twee bruidsparen zien poseren. We konden via bordjes op de resterende muren een beeld krijgen van waar het restaurant en de winkels moesten zijn geweest. Een van ons riep dat de winkeltjes dan zeker uitverkocht waren omdat ze behalve muren niks anders bevatten.

 

IMG 6401   IMG 6409a


Na het bekijken van alle resten uit de oudheid, was het tijd om weer in de bus te stappen. We gingen nu nog voor een rit van ongeveer 2 uur op weg, naar onze bestemming bij Pamukkale in de provincie Denizli. Al de hele reis komen we overal op de daken van de huizen warmwaterinstallaties tegen. Met deze installaties, ieder huis één, wordt via een ingenieus systeem met buizen, gezorgd dat de huishoudens zichzelf van warm water kunnen voorzien. Wat je ook op alle daken ziet zijn schotelantennes, omdat men hier geen kabeltelevisie kent is dat de enige manier om toch televisiesignaal binnen te krijgen.

 

IMG 6384   IMG 6386

 

Aangekomen bij ons hotel werden de koffers deze keer vanzelf naar onze kamer gebracht. We waren zeker niet de enige gasten, en ook niet de eerste, want er stonden al vier bussen op de oprijlaan uit te laden, toen wij arriveerden. Iets wat natuurlijk niet verwonderlijk is, omdat we dichtbij Pamukkale zitten. Pamukkale betekent katoenkasteel, een naam die al eeuwenoud is. Morgen zullen we in Pamukkale de hele middag doorbrengen, dus we zullen er dan meer over vertellen. We hebben wel vanavond al een voorproefje kunnen nemen van het thermale water, omdat ook ons hotel een thermaal bad heeft. Hiervan willen we veel gebruik gaan maken, omdat het behalve gezond ook heel lekker warm is.

 

 

Pelgrimage met Paulus en Johannes - Dag 10

 

Terugreis naar Nederland

 

Terugreis


Een vroegere transfer naar de luchthaven van Izmir voor onze terugvlucht naar
Amsterdam. Ook nu weer met een tussenstop in Istanbul.

 

Istanbul vanuit de lucht

 

Istanbul met de Bosporus...

 

Schiphol

 

Bij aankomst op Schiphol staat
onze bus alweer klaar voor de rit naar

 

Station Voerendaal

 

Voerendaal.

 

 

Vandaag terug naar huis. Het zat er aan te komen. Er werd gisteravond al druk gesproken over stamppot, zuurkool met worst en andere Hollandse kost.
Om 03.00 werd er al op de deur geklopt, 02.00 Nederlandse tijd. Iedereen had ook de wekker gezet, waardoor we allemaal keurig op tijd om 03.45 in de lobby verzamelden. Een kopje koffie of thee en iets kleins om te eten werd ons nog aangeboden. Daarna werd het tijd om te vertrekken met de bus naar Izmir, in het holst van de nacht. De hele stad sliep nog zo ook de vele staathonden.

 

 IMG 7685   IMG 7687


Voordat we in Izmir aankwamen bedankte Jos, onze reisleider, Celil, onze gids en Yzzet, onze chauffeur voor de goede zorgen. Jos noemde de chauffeur een heer in het verkeer, een heer voor de bus en een heer voor zijn gasten. En dat was hij ook, spontaan kregen de woorden van Jos dan ook bijval met een welgemeend applaus. We hebben ons bij hem steeds veilig en in goede handen gevoeld. Ook de gids werd terecht in het zonnetje gezet door Jos. Hij heeft zich 10 dagen alle moeite gedaan om de reis zo goed mogelijk te laten verlopen. Met een stevige handdruk namen we afscheid van onze fijne Turkse begeleiders bij het vliegveld.

 

IMG 7689   IMG 7690


Daar stonden we weer. Op de vlieghaven van Izmir om naar Istanbul te gaan. Hier zouden we namelijk overstappen op de vlucht naar Amsterdam. Voor we konden vertrekken moesten we nog inchecken, was er een paspoortcontrole, bagagecheck 1, moesten we door de douane en gingen we opzoek naar de juiste gate waar we weer moesten wachten op vertrek, boardingpass inleveren en met een bus naar het vliegtuig dat vertrok om iets over 07.00 uur in de ochtend...

 

IMG 7698   IMG 7700


Eenmaal geland werd het even hectisch. We dachten een klein uurtje te hebben voor de volgende vlucht en de rij bij de passcontrole loog er niet om.
Maar we bleken uiteindelijk meer tijd te hebben dan gedacht. We moesten het hierboven genoemde ritueel nu nog eens doorlopen en rond 09.15 zaten we met z’n allen weer in het vliegtuig om naar ons geliefde kikkerlandje terug te kunnen vliegen. Tsja, je moet er iets voor over hebben...

 

IMG 7712   IMG 7713   IMG 7718

 

 Zo links en rechts werden de horloges een uur terug gezet alsof de wintertijd al weer zou ingaan. Maar gelukkig hebben we nog onze “grillige” Hollandse zomer voor de boeg. Die zijn zo gek nog niet, want met 40 tot 50 graden de zomer doorbrengen is volgens velen van ons ook niet alles.

 

IMG 7725   IMG 7730   IMG 7733


De catering was goed en royaal. Op de eerste vlucht een lekker kopje koffie o.i.d. met een hapje en na een hazenslaapje
op weg/lucht naar Amsterdam kwam er een lekkere br(l)unch voorbij.
We hadden intussen een mooie zonsopgang genoten en daarna was het eerst nog wat heiig maar toen de zon eenmaal op hoogte was hadden we mooi helder zicht. In het vliegtuig had ieder zo zijn eigenbezigheden… slapen/rusten/blog schrijven/mijmeren/boekje lezen/liedje oefen/genieten.

 

IMG 7708   IMG 7709   IMG 7749


Na drie en een half uur zette de piloot de ijzeren vogel weer veilig aan de grond in ons kikkerlandje, dat er van bovenaf wel erg gestructureerd uitzag en wat, wat was er veel water! Eenmaal in de hal gingen we opzoek naar de koffers en toen…

 

IMG 7756   IMG 7758


Nam al een van ons afscheid! Maud ging ons al verlaten. Met een lach en een traan werd er afscheid genomen en gingen we op zoek naar de Linde tour bus om de reis naar het zonnige Zuiden te vervolgen.
Goed en wel op weg startte de film over Paulus. Een visueel toetje van de Deken.

 

IMG 7759


Toen we groot Voerendaal binnen reden nam onze goede en vertrouwde reisleider die ons zo zeker en fijn door deze dagen geloodst had (ook hem daarvoor hartelijke dank !) het woord om de Deken te bedanken voor zijn inzet en moeite om ons geestelijk te doen delen in het op weg zijn van de Apostelen Paulus en Johannes en een ‘beetje’ Maria. Verrijkend … dat het ons allen wel moge bekomen.

 

IMG 7760


In Voerendaal was de gedeeltelijke thuiswacht/front aanwezig naar mogelijkheid om de pelgrims een warm welkom te bereiden. En dat lukte. Hartelijk werden we ontvangen en hartelijk werd er afscheid genomen van elkaar. Met ieder zijn eigen herinneringen en pakje an gingen we weer onze wegen. Dankbaar voor de mooie dagen die we samen mochten beleven en doorleven.

 

 

Pelgrimage met Paulus en Johannes - Dag 9

 

Efeze

 

Efeze


Vandaag ontdeK u Efeze, maar eerst vieren we H. Eucharistie weer bij het huisje van
Maria in SelEuk. Aansluitend bezoeken we de resten van de Johannes basiliek waar het
graf van Johannes zich bevindt.

 

Tomb of St. John


De middag wordt besteed aan de uitgebreide opgravingen van het antieke Efeze, met
onder meer de fraai gerestaureerde bibliotheek van Celsus en de tempel van Hadrianus,

Bibiliotheek van Celcus   Tempel van Hadrianus

 

De apostel Paulus heeft hier meer dan 2 jaar doorgebracht. Hij heeft de inwoners
geregeld toegesproken op de markt en in het theater, 
die u beide ter plaatse zult bezichtigen.

 

 

Antiek efeze

 

 

Vanmorgen werden we wederom gewekt met een deurklopje, ditmaal wat steviger omdat het gisteren was mis gegaan en een van onze reizigers achter was gebleven omdat ze niet wakker was geworden. Gelukkig bleek ze goed in staat er zelf een fijne dag van te maken en heeft ze genoten van de slaap, het strand, de zee en de spaghetti bolognese met kaas. Deze rustdag was voor haar op vele manieren een welkome afleiding en zo zat ze vanmorgen samen met ons in alle vroegte vol goede moed in de bus richting het huisje van Maria.

 

IMG 1234

 

Daar mochten we opnieuw de eucharistie vieren. De zusters die het heiligdom beheren verwelkomden ons allerhartelijkst en waren heel blij met elke eucharistieviering die op deze plaats werd gevierd. Ze zei tegen ons dat ze al onze intenties mee zouden nemen omdat ze altijd baden voor alle bezoekers die naar dit hemelse oord kwamen. Het lijkt hier namelijk alsof de tijd even stil valt. Er is geen lawaai te bekennen. Je weet je één met de natuur en hoort de bijen zoemen, de vogels fluiten en overal zie je mensen lopen die ingekeerd hun weg vervolgen. De zusters vroegen ook ons gebed voor de misstanden in de wereld en in kerk en samenleving die steeds meer hun kant op kwamen.

 

Tijdens de mis sprak de deken over de aanstekelijkheid van het ‘kuch’virus! Hij hoopte dat het geloof zich zo zou verspreiden als dit virus, want het heeft zich inmiddels als een lopend vuurtje onder alle Turkijegangers uit Heerlen verspreid. De een na de ander begint te hoesten en voelt zich miserabel, maar we laten ons niet klein krijgen. Gelukkig doet de paracetamol en de grieppoeder van Hildegard zijn werk en blijven we zo goed als mogelijk op de been. Het ontneemt ons niet het plezier van deze mooie reis.

 

IMG 7318


Na het laatste bezoek aan Maria in Turkije, gingen we op weg naar een van de grootste trekpleisters, voor binnen- en buitenlandse toeristen, van dit land: de resten van de stad Efese. Hier zijn tempels, badhuizen, een bibliotheek, een marktplaats en een groot theater gevonden. Een van de eerste tekenen die we tegenkwamen dat het hier een christelijke omgeving is geweest, was het visje. Hetzelfde visje dat we ook tegenkomen als autosticker. Daar stond in het grieks naast: ICHTUS, wat vis betekent. Al in die dagen werden de christenen bedreigd en vervolgd en daarom hadden zij een teken aangenomen als herkenning van het christen-zijn: het visje. Niet omdat deze vis iets met Christus te maken had, maar omdat de letters van het griekse woord voor vis, ICHTUS, hun vertelde welk geloof zij deelden, zonder dat ze dat openbaar hoefde te maken. De letters vormen namelijk samen het zinnetje: Jezus Christus Zoon Van God, Verlosser. Het deed een van ons denken, die ondergrondse beweging, aan de sinaasappelen die in de tweede wereldoorlog door mensen omhoog gegooid werden, als teken dat zij voor Nederland kozen en niet voor de Duitse bezetter.

 

IMG 7352   IMG 7465   IMG 7469

 

IMG 7558   IMG 7579   IMG 0796


Tussen al de stenen stonden op verschillende plaatsen vijgenbomen. Deze waren net aan het uitlopen en hadden de vruchten aangezet. Dit deed ons denken aan Adam en Eva die zich met deze bladeren bedekten na de zondeval. Het was eerst wel even zoeken naar de bladeren… Wij vroegen ons af waarom zij net deze bladeren gekozen hadden… Maar de gids vertelde dat ze nog veel groter zouden worden. En dat was verhelderend voor iedereen.

 

IMG 0807


Wat ons in deze streek, en ook tussen de oude resten in Efese, opviel is dat het hier geen zwerfhonden maar zwerfkatten zijn die het straatbeeld bepalen. Overal lopen kleine en grote katten, poezen en kittens om je heen. En als er ergens een plastic zak knispert, dan zijn ze er direct bij om te kijken of er wat te halen valt. Ze krijgen waarschijnlijk regelmatig van toeristen wat te eten; in ieder geval zagen we wel wat mensen hun flesjeswater in een kommetje van een steen schenken, om de poezen te drinken te geven.

 

IMG 0824      IMG 7646   IMG 7657


Na de lunch gingen we van oud-Efese naar nieuw(er) Efese: de Johannesbasiliek. We liepen door de resten van de basiliek als eerste naar het voormalige priesterkoor daar waar het graf van de apostel is. Hier vertelde de Deken over de oude ritus dat daar op het einde van de mis altijd het begin van het Johannes evangelie gelezen wordt. Dit evangelie is anders dan de andere drie en heeft meer een waarschuwend karakter. Vandaar op deze plaats.

 

IMG 0841   IMG 7664

 

In de resten van deze kerk was nog een doopvont bewaard gebleven. Het was een grote, lage bak die uitgehouwen was in het marmer van de vloer. Het deed ons meteen denken aan de baden van Lourdes, waar mensen ingaan om als het ware ook opnieuw gedoopt te worden. Een fijne associatie. Het was ook een mooie gedachte dat Johannes, de beste vriend van Jezus, daar op die plaats is geweest. Terwijl we in de Johannesbasiliek waren, werd de lucht donkerder en begon het te donderen. Dat kan haast geen toeval geweest zijn, want juist in de Apocalyps, een boek van Johannes, wordt beschreven dat de donder aan Johannes bevestigde dat het God was die tot hem gesproken had.

 

IMG 7640   IMG 7662


Bij het verlaten van de Johannesbasiliek vloog er opnieuw een ooievaar voorbij. Het zijn vliegend echt heel grote vogels, die op de wind meebewegen om zich te verplaatsen zonder teveel hun vleugels te hoeven bewegen. In deze omgeving zie je veel ooievaars, en ook regelmatig een nest. We hoorden van Celil dat de ooievaars, die trekvogels zijn, door hun terugkomst in de streek het ontwaken van de lente aankondigen. Er zijn een aantal permanente ooievaarsnesten die door de bevolking worden onderhouden, dus er wordt goed voor deze soort gezorgd. Er is zelfs een revalidatiecentrum voor ooievaars.

 

IMG 3798


We waren mooi op tijd terug in het hotel omdat we morgen toch wel erg vroeg weer onderweg moeten zijn. Dit werd benut door verschillende van ons om nog een laatste duik te nemen in het heerlijke water van de Iberische zee.

 

IMG 0854   IMG 3801

 

De avond werd nog besloten met een korte seat.

 

IMG 7683   IMG 5678   IMG 3812


Hartelijke groetjes!
Powered by the blog team TR-NL

 

 

IMG 7332

 

 

 

 

Pelgrimage met Paulus en Johannes - Dag 7

 

Kusadasi

 

Denizli-Kusadasi


Om even bij te komen van alle indrukken van de afgelopen drukke dagen reizen we
vanochtend richting de kust.

 

sentinus hotel Kusadasi

 

Vroeg in de middag zullen we aankomen in Sentinus Hotel te Kugadasi.

 

Huisje van Maria

 

De H. Eucharistie vieren we vandaag in Selcuk, bij het huisje van Maria, dat
we aansluitend kunnen bezoeken.

 

 

Doordat voor vandaag de mis gepland stond bij het huisje van Maria, bleef er deze morgen tijd over voor een paar van ons om voor de laatste keer de combinatie van shock- en watertherapie te ondergaan. Dit betekent in de praktijk een afwisseling van (heel) koud naar (heel) warm water. Meteen nadat de wekker was gegaan spongen we in het (koude) zwembadwater en waarna we na een aantal baantjes gezwommen te hebben (vlug) naar het (lekker warme) thermaal bad renden.

 

IMG 7047


Na een vlug ontbijt hebben we weer alle koffers naar buiten gedragen en begon onze derde reisdag terug richting de kust. Zoals we al eerder hebben verteld, ruikt onze bus iedere ochtend naar de deodorant die onze broers/zoon’s gebruiken. En vandaag zagen we inderdaad een spuitbus Axe in de prullenbak liggen. We zijn eens benieuwd waar onze bus morgenvroeg naar zal ruiken.
Vandaag was de afstand die we zouden afleggen niet zo groot als de voorgaande reisdagen. En toen de eerste anderhalf uur voorbij waren, was het tijd voor een koffie-, oh sorry, theepauze. Het weer was geweldig en we probeerden zo snel mogelijk om lekker met onze gezichten in de zon te kunnen zitten.

 

IMG 6947

 

De kapitein zorgde in de tussentijd dat zijn geliefde bus weer een wasbeurt kreeg en hielp zelf mee met het droogtrekken van de ramen zodat wij weer mooie foto’s konden maken van het landschap dat we aan ons voorbij zagen trekken.


IMG 6953   IMG 7023   IMG 7028   IMG 7038

 

De deken maakte van onze reistijd handig gebruik om ons nog eens wat bekender te maken met de persoon van Paulus. Hij schijnt altijd in ‘gelovige actie’ geweest te zijn, wat betekent dat hij niet geloofde in toeval, maar leefde met de gedachte dat ook wat we onderweg tegenkomen ons iets te zeggen kan hebben, en vertrouwde op de werking van de geest. Dit werd ons uitgelegd aan de hand van een voorbeeld: soms denk je dat de bus moet nemen naar een vriend, om diegene te bezoeken. Maar terwijl je bij de halte staat blijkt de bus niet te komen. Je wacht en wacht en maakt je druk, want je had toch bedacht dat je die vriend wilde bezoeken vandaag. Het zou kunnen zijn dat het feit dat de bus niet komt, jou wil zeggen dat je die vriend misschien niet moet bezoeken. Met zulke signalen leefde Paulus. Maar hij wist ook, en ook dat geldt voor ons, dat je op diezelfde manier ook van een goed voornemen afgebracht kunt worden, door te snel op te geven. De manier om hiermee om te gaan is om te zoeken hoe je je eigen wil kunt onderscheiden van wat de geest je ingeeft… een uitdaging die ons een leven lang kosten om onder de knie te krijgen.

 

Bezinning Paulus deel 4


Na de lunch stond het hoogtepunt van de dag op het programma: een bezoek aan het huisje van Maria waar ze 9 jaar gewoond heeft. Celcuk heet nu de plek waar dit is. Het is de plaats waar Maria samen met Johannes naar toe is getrokken en waar Johannes voor haar een huisje gebouwd heeft. ‘Een goed verstopte plek’, werd er onderweg gezegd. Slingerend zo`n 6 kilometer een berg omhoog en toen: …we waren er. We hoorden van de deken dat het gebied rond het huisje van Maria, een heiligdom, Vaticaans grondgebied is. De Turkse staat heeft dit aan het Vaticaan geschonken. Er waren daarom ook bewakers aanwezig. En wij zijn dus vandaag heel even in een ander land geweest.

 

IMG 0739   IMG 6973      

 

We zouden er de Heilige mis bijwonen, maar het was even de vraag of het door zou gaan. Onze gidsen waren druk aan de slag geweest om het te regelen. We hadden tijdens de Pauluslezing al gehoord dat je soms moet doorzetten om iets voor elkaar te krijgen. Deze herinnering gaf een extra zetje en dat leverde resultaat op. We werden er allerhartelijkst ontvangen en mochten meteen bij aankomst door naar de kapel. Voor het eerst deze reis kwamen we in een ‘vertrouwde omgeving’ terecht en stond de deken weer eens achter een echt altaar in plaats van tot altaar omgebouwde hoteltafels. Een ‘ander land’ dat ons dus heel eigen overkwam.

 

IMG 6987   IMG 6989


Na onze Mis kregen we nog een uur de tijd om over het kleine “Heiligdom” te lopen en natuurlijk zijn we allen het huisje van Maria gaan bezoeken. Broeder Frederik heeft in het huisje ‘stiekem’ een foto gemaakt, wat de bordjes aan de muur eigenlijk verboden…

 

IMG 6995

 

IMG 6998   IMG 7034

 

Het verbaasde ons op de een of andere manier toch niet. Vanzelfsprekend werden daarna ook de souvenirwinkels door menigeen aangevallen, want zeker van deze bijzondere plek wilden we toch graag, naast de innerlijke herinneringen, ook tastbare herinneringen mee naar huis nemen. En dat mogen we over twee dagen, op donderdag nog eens dunnetjes overdoen, want dan staat nog een keer een bezoek aan Maria op het programma. En zoals de deken het zei, “als we overmorgen weer naar Maria gaan, kunnen we al bijna zeggen dat we kind aan huis bij haar zijn”, en dat is geen slechte gedachte.

 

 

IMG 0667   IMG 0684   IMG 7050


We kwamen vandaag aan bij ons laatste hotel, en de dapperen onder ons gingen opnieuw de zee in, die aan het einde van ‘ons straatje’ ligt. Dat zal vast niet de laatste keer geweest zijn.

 

 

Zoeken