Pelgrimage met Paulus en Johannes - Dag 6

 

Pammukale: het katoenkasteel

 

Denizli-Pammukale


Vandaag staat een wandeling langs
de ruïnes van de antieke stad Hiërapolis en bekijken we de Necropolis. 

 

Hierapolis-Necropolis

 

 

Daarna bezoek aan één van 's werelds bekendste natuurwonderen op het
programma: het "katoenkasteel" Pamukkale, een massief van kalksteenterrassen waar
water uit de hete bron over stroomt.

 

Katoenkasteel

 

 

Vanmorgen begonnen we de dag met een mis, in opnieuw een geïmproviseerde kapel. Deze keer hadden we onderdak gekregen in de meeting room in gebouw zeven. De deken had duidelijk nagedacht over de locatie waar we terecht gekomen waren. Hij begon de mis met de gedachte dat we niet dichter bij Paulus hadden kunnen zijn als op deze plek. Ook Paulus heeft namelijk op deze manier de Eucharistie gevierd, met de mensen die door hem tot geloof gekomen waren. Het enige verschil was dat wij een onder-zaal hadden, en hij destijds een bovenzaal.

 

IMG 6656   

 

Na het ontbijt kregen we als eerste een korte en kleine, maar mooie indruk van Pamukkale. We stopten onderaan de witte massa, in een park dat men daar heeft aangelegd. Het eerste wat ons opviel was het enorme heldere en lichtblauw schijnende water. Maar pas toen we vanmiddag boven kwamen, konden we goed de grote oppervlakte overzien en kregen we een … Voordat we meer vertellen over onze ervaringen, leggen we eerst nog even uit wat Pamukkale eigenlijk is: ergens onder de rotsen, in de berg, zit een bron waaruit water stroomt van een speciale minerale samenstelling (vooral veel kalk) en met een constante temperatuur van 56 graden. Het water is al jarenlang over de rotsen gestroomd, en heeft daardoor een soort hele grote stalagmiet gemaakt van de rots.

 

IMG 0666

 

Na een eerste kennismaking met Pamukkale zijn we met de bus naar een leerfabriek (zeg maar groothandel in jasjes aan aanverwante leerartikelen) gereden. Allereerst kregen we weer een kop thee aangeboden wat een soort appelsap bleek te zijn, als teken van warm welkom. Daarna hebben we met bijna de hele groep naar een modeshow gekeken. Studenten die daar werkten lieten ons de nieuwste (denken we) leren jasjes zien. Na deze modeshow werden we losgelaten in de winkel zelf. Daar hing het vol met jasjes en hoopten ze natuurlijk dat wij een van deze jasjes zouden kopen.

 

IMG 0675   IMG 0678   IMG 0679

 

Binnen 10 minuten zaten we toch weer buiten en alleen een enkeling liep met een kleine aankoop naar buiten. Buiten hebben we lekker in het zonnetje gezeten. Wij Nederlanders lopen toch niet zo warm voor deze verkooptechnieken. Al gauw haalde Mattie de liedboekjes uit de bus en hebben we de andere reizigers twee liedjes aangeleerd: “Vuur van Uw liefde” en “Vaar naar het diepe”. Dit leverde een groep nieuwe sopranen en alten en ook de mannengroep werd uitgebreid met “sterzangers”. Op het moment dat we wilden vertrekken bleken er twee schaapjes niet bij de kudde te zijn. Blijkbaar hadden ze bij het woord leer en modeshow onraad geroken en hadden het hazenpad gekozen. Na een belletje kwamen de schaapjes weer op het droge.

 

IMG 0677

 

Zo werd de tijd volgemaakt en na ons concert zijn we met de bus vertrokken naar ons lunchadres. De lunch was weer prima en daarna vertrokken we wederom naar de Pamukkale en met name de Hiërapolis, een oude stad waar veel resten van bewaard zijn gebleven.

 

IMG 6734

 

Daar gingen we ook naar de Philippuskerk, maar niet voordat we weer eens een korte stop maakten voor het toiletbezoek. We kwamen op weg daarheen een reuzenhaan tegen, en natuurlijk moesten we daarmee op de foto. Later vroegen we aan onze gids waarom er nu juist een haan op dat pleintje staat. Hij vertelde dat het een afbeelding van een bijzonder, regionaal ras was, dat we hier zagen: deze hanen kunnen wel 20 seconden kukelen!

 

IMG 0682   IMG 0686

 

Van de kerk was niet veel meer over, maar wat er te zien was gaf wel een goede indruk van hoe het geweest was. Men was nog steeds bezig met restaureren en opgravingen.

 

IMG 0692   IMG 6748   IMG 6786

 

Na deze bezichtiging liepen we naar de kalkplateaus... 

 

IMG 6856   IMG 6825   IMG 6814

 

...alwaar we onze schoenen uit konden doen en door het warme water konden lopen. Het was verboden om te ver af te wijken van de aangewezen plateaus want anders werd er driftig op een fluitje geblazen door een toezichthouder. Dit blijkt men te hebben ingevoerd, omdat door het veelvuldig gebruik voor het massatoerisme in de afgelopen decennia al veel van de ontstane kalkterrassen aan het afbrokkelen of vervuilen was. Het was voorzichtig lopen, want alhoewel het glad lijkt, blijkt toch dat we teveel zijn gewend aan onze fijne (inleg)zolen. Na genoten te hebben van het water, voetjes afdrogen en even verder lopen langs de plateaus om te genieten van het fraaie uitzicht.

 

IMG 0709   IMG 6807   IMG 6816

 

IMG 6840   IMG 0719

 

We delen hier alles, zelfs een sinaasappeltje delen we met zijn tweeën. Gelukkig heeft de broeder ook hier altijd een gevulde rugzak bij zich met allerhande lekkernijen. Hij voorziet ons van proviand; Joost mag weten waar hij dat vandaan haalt? Fijn dat een van onze jonge thuisblijvers hem een zak napoleons heeft gesponsord voor de reis, want daar genieten we met zijn allen zo van dat er nog maar drie over zijn…

 

IMG 0721   IMG 3649

 

Na de bezichtiging van de kalkplateaus kregen we een korte tour van een uur, door de dodenstad, de necropool bij Hiërapolis. Diverse graven van allerlei formaat waren er te zien. Allemaal opengebroken, geplunderd door schatrovers of beschadigd door aardbevingen. Naast kleine sarcofagen waren er ook grotere grafhuizen en grafheuvels (Tumulus). Al met al een dooie boel waar geen plekje meer vrij is. Helaas… ;-)

 

IMG 6796   IMG 6922   IMG 6930

 

In ganzenpas liepen we na afloop met een stel naar het hotel terug, de andere helft ging met de bus terug.

 

IMG 6937

 

Bij het hotel aangekomen trokken sommigen van ons gauw het zwempak of de zwembroek aan om te gaan zwemmen. Enkelen waagden zelfs een duik in het koude zwembad en de rest zat in het warme thermaal bad. Moe en voldaan liep ook deze dag weer ten einde. Morgen gaan we weer de bus in en moeten we weer wat kilometers afleggen om bij het volgende hotel te komen.

 

 

 

Pelgrimage met Paulus en Johannes - Dag 4

 

Pergamum

 

Dikili-Pergamum


Vandaag één van de zeven gemeenten in Klein-Azië, voor wie de zeven brieven uit
Openbaring 2 en 3 bestemd waren. We bezoeken de oude Bijbelse stad Pergamum, het
huidige Bergama. Hier bekijken we de Acropolis, die als een adelaarsnest tegen een berg
aan ligt. Daar zijn het altaar van Zeus (de troon van de Satan?), de fundamenten van de
beroemde bibliotheek en het theater. Daarna de Romeinse Rode Basiliek, een tempel
oorspronkelijk gewijd aan Serapis, later een kerk. Tenslotte bezoeken we het Asklepeion,
het belangrijkste medische centrum uit de Oudheid,

 

Vanmorgen in alle vroegte waren sommigen al voor de wake up call op de been. Zo zagen ze de zon opkomen, kregen een regenbuitje over zich heen en even later stond er een prachtige regenboog aan de hemel. De rust van het kabbelende water maakte het verhaal compleet. Op het strandje, dat vlak achter het hotel ligt, vind je bijna geen schelpen, maar wel stenen in allerhande mooie kleuren en vormen. Als je in het water bent kun je kijken tot op de bodem, zo helder is het water. Kwallen zijn we hier nog niet tegen gekomen. Door eigen ervaring wijs geworden zijn we er achter gekomen dat het water van de Egeïsche zee net zo zout smaakt als het water in de Noordzee.

 

IMG 0496   IMG 0498

 

Om half acht waren we weer allemaal verzameld in de “kerk”, daar hebben we in kleinere kring de eucharistieviering opgeluisterd met onze eigen Chrisko liedjes en voelden we ons verbonden met alle thuisblijvers. De deken haakte in op het liedje de stem en maakte zo de verbinding met onze Wi-Fi problemen hier ter plaatse. Niet iedereen lukt het om contact te maken met het thuisfront. Het gevolg daarvan is dat je  zo ‘bezet’ kunt raken door Wi-Fi problemen, dat je niet meer in gelegenheid bent om te ontvangen en te luisteren en contact te maken met een ander.

 

Na het ontbijt vertrokken we naar Bergama, de Turkse naam voor het oude Pergamon. Onderweg vertelde Celil ons dat de olijfbomen, die we voortdurend onderweg tegenkomen, niet voor niets zo’n ‘lelijke’ stam hebben. Het schijnt dat olijfbomen zich iedere kwart eeuw een kwartslag draaien, om steeds een andere kant op de zon te richten. Op deze manier zorgt deze boom er zelf voor, dat zij een aantal eeuwen vrucht kan dragen.

 

IMG 6180   IMG 6183   IMG 6185

 

Toen kwamen we aan bij een Turkse tapijt- en zijdeweverij. Daar kregen we eerst een rondleiding en zagen we een aantal vrouwen aan het werk. Deze vrouwen zaten daar ter demonstratie, want normalerwijze worden de weefgetouwen naar de eigen thuissituatie gebracht, zodat de vrouwen thuis kunnen knopen. Zo worden er vele kunstwerken geknoopt. Elk tapijt is anders, zelfs als het volgende tapijt met hetzelfde patroon wordt gemaakt, zijn ze niet identiek omdat het handenarbeid is. Sommigen van ons werden uitgenodigd om naast een van deze vrouwen plaats te nemen en ook een draadje te knopen.

 

IMG 6191   IMG 0506   IMG 0507

 

Er worden niet alleen tapijten van katoen of wol geknoopt, maar ook van zijde. Dit vereist een speciale techniek, die niet iedereen machtig is. Het zijde knopen vraagt veel van degene die met zijde knoopt, omdat het dunnere en sterkere draden zijn, maar ook omdat de draden glinsteren en daardoor voor de ogen van de knoopster zwaarder is. Zijdeknoopsters kunnen daarom ook maar een kwartiertje knopen en dan hebben ze een kwartiertje pauze nodig. Terwijl de wol knoopsters tweeënhalf uur kunnen knopen met een kwartiertje pauze. Van daaruit is het ook logisch dat de zijdetapijten vele malen duurder zijn dan de wollen of de katoenen tapijten.

 

IMG 0510    IMG 0519

 

We kregen nog een demonstratie van iemand die van de cocons van de zijderupsen, zijdedraden maakten. Wat deze man deed was werkelijk indrukwekkend. Met een snelheid en een vaardigheid liet hij ons zien hoe hij dat deed.

 

demonstratie film

 

Daarna werden we meegenomen en werden we in een ruimte gebracht waar we allemaal op bankjes moesten gaan zitten die langs de muur stonden. We mochten geen foto’s en filmpjes meer maken en toen kon de ‘show’ gaan beginnen. Een voor een werd het ene na het andere tapijt uitgerold voor onze neus. Halverwege werd er een tussenstop gemaakt en kregen we zwarte Turkse thee aangeboden, voor degenen die dat niet wilden werd er appelthee tevoorschijn getoverd. Na de theepauze gingen ze verder met hun ‘demonstratie’ van tapijten, alleen werden er toen prijzen bij genoemd, inclusief verzendkosten. Het werd ons langzaam maar zeker duidelijk wat er aan het gebeuren was: we werden warm gemaakt om de beurs uit de zak te halen. Op een gegeven moment leek het alsof er een blikje sardientjes werd opengemaakt en stonden er ineens allemaal Turkse mannen voor onze neus die ons, die ons een op een tapijt wilden verkopen. Je moest van goede huize komen om ze van je af te schudden. ‘Te duur’, of ‘ik heb al een tapijt’, dat deed niet ter zake, ze hielden voet bij stuk totdat ze zagen dat er echt geen beweging in kwam. Op dat moment leidden ze je snel naar buiten via de achterdeur, want daar was voor mensen met een kleinere beurs nog een mogelijkheid in het souvenirs winkeltje. Al met al een avontuur, dat je niet zo snel vergeet. Temeer daar we in het winkeltje nog een nieuw attribuut vonden voor het kerstspel…

 

IMG 6197

 

Na de weverij reden we door naar de bestemming van vandaag: de resten van het oude Pergamum, Pergamon. Maar voordat we daar aankwamen maakten we nog een stop. We bezochten een oude tempel, die ook wel de rode hal werd genoemd in de tijd van de griekse goden. Die tempel is daarna kerk geworden. Johannes is in Pergamum nog geweest in zijn jonge jaren (hij was toen rond de vijftig en is tegen de honderd jaar oud geworden). Daarom is de rode hal later ook Johannes Basiliek genoemd. De deken schetste Johannes als een aimabele man, met halflange blonde haren, die gekleed ging in een gewaad met vouwen en dichtgemaakt met een speld. De Johannes Basilica is nu niet meer dan een aantal muren en wat resten van pilaren. Nu hebben de Islamieten het in gebruik genomen als moskee.

 

IMG 6204   IMG 6223

IMG 0528   IMG 0534

 

We reden met de bus verder naar de kabelbaan die ons naar de top van een berg zou brengen. In plaats van met de kabelbaan werden we in taxi’s geduwd omdat er teveel wind stond. Een heel rijtje taxi’s reed de berg op. En zo kwamen we aan bij het tweede arendsnest.

 

IMG 6245

 

Gisteren waren we al bij het eerste arendsnest in Assos en nu waren bij Pergamum, het tweede arendsnest. Er zijn hier in deze regio drie van zogenaamde arendsnesten; in Athene, dat hier minder ver vandaan is dan het klinkt, ligt namelijk de derde. Deze ‘nesten’ zijn hooggelegen plaatsen waar de Grieken een stad bouwden, met een heuse tempel, een bibliotheek, een amfitheater, marktplaats enz. Ze deden dit door de berg af te toppen en er verschillende niveaus in te maken.

 

IMG 0542   IMG 0550   IMG 0556

 

IMG 6280   IMG 6289   IMG 0566

 

Ook de Romeinen hebben hier later gebruik van gemaakt. Het bekijken van het amfitheater was wel een hele uitdaging op zich, omdat er stevige wind stond, en we daar bij het afdalen op de trappen van het theater door op en neer geblazen werden. De deken vertelde ons dat dit een favoriete plaats was voor Paulus om mensen toe te spreken, omdat hij op die manier veel toehoorders kon bereiken.

 

IMG 6301   IMG 6302   IMG 6341

 

De gids vertelde ons bij een maquette van de oude tempel nog wat de reden was van de bouw van deze tempel. Er was een strijd geweest tussen de Pergamezen (die zichzelf de goden noemden) en de Titanen (de reuzen uit de omgeving). Omdat de Pergamezen deze strijd hadden gewonnen, bouwden zij deze tempel. Nu weten we dus waar de uitdrukking ‘titanenstrijd’ vandaan komt.

 

IMG 6351   IMG 6357

 

Bij het vertrek vanuit deze omgeving, zag iemand met een scherpe blik zag ineens een jong uiltje zitten zonnen in de zon. De deken merkte gevat op dat het uiltje een uiltje was aan het knappen!

 

IMG 6380

 

Toen we uiteindelijk allemaal weer in de bus zaten, wat soms best nog wat voeten in aarde heeft, en Jos onze reisleider voor de zekerheid steeds alle gasten na moet tellen, werden we naar het lunchrestaurant gebracht. We vonden een uitgebreid warm en koud lunchbuffet waar we allemaal onze keuze uit konden maken.

Na de lunchpauze werden we weer terug gebracht naar de oude resten in Bergama. Dit keer om te gaan rondkijken in de ‘asklepion’.

 

IMG 0578   IMG 0579

 

Dit is het oude medische centrum, dat de Grieken hadden geopend om ‘zieke’ mensen die daar voldoende rijk voor waren, te behandelen op allerlei verschillende manieren. De methodes die daarvoor gebruikt werden verschilden volgens onze gids van blijven lopen in een ronde gang tot warmwaterbaden in een bad met bronwater, en ook wat meer twijfelachtige therapieën.

Aan het einde van de middag begonnen we aan de terugweg naar het hotel, die deze keer maar 25 minuten duurde. Voor de avondmaaltijd was er een nieuwe lezing van de deken over Paulus. Wat opvallend is aan Paulus manier van leven, is dat hij steeds heeft gekeken naar wat voor hem lag. Hij koos ervoor om niet te blijven hangen in wat geweest was, en naar zijn eigen kleine kanten te blijven staren. Maar hij koos ervoor vast te houden aan zijn streven naar het goede, en de vreugde te bewaren. En dat terwijl hij in zijn leven nogal wat verdriet kende, en zijn leven zeker niet over rozen ging.

 

lezing van de deken over Paulus (3)

 

Wij kunnen in zware tijden in ons leven kracht vinden bij Paulus. Niet omdat hij, of God onze problemen weg zullen nemen, maar om moed te vinden om er doorheen te gaan. Paulus kende tranen in zijn leven, maar die huilt hij altijd om het lijden van anderen. Ook brengt hij ons in zijn brieven op de hoogte van zijn lijden. Dat doet hij niet om door ons zielig gevonden te worden of om medelijden te krijgen, maar hij wil duidelijk maken dat niemand het lijden kan vermijden en dat God ons, net als hem, daar doorheen wil helpen. Dat is iets waarvoor hij dankend door het leven is gegaan, ondanks alle moeilijkheden die hij tegenkwam. Dat is voor ons iets om te proberen na te streven. En Paulus wil ons daarbij steeds nabij zijn, zeker nu we met deze reis hebben gekozen om in zijn voetspoor te treden.

 

Pelgrimage met Paulus en Johannes - Dag 2

 

Izmir

 

We beginnen onze reis in Ízmir, het vroegere Smyrna.
In de St. Polycarpkerk, de oudste kerk van lzmir
die de zeven kerken van de Apocalypsgemeenschap symboliseert,

vieren we de H. Eucharistie.

 

Daarna starten we de stadstour met een bezoek aan de
overblijfselen van de Romeinse Markt, de Agora. Van de Romeinse markt lopen we via de
hedendaagse kleurrijke Turkse markt richting de Ottomaanse klokkentoren en de oude
Acropolis voor een prachtig uitzicht.

 

Na de lunch reizen we naar ons tweede
overnachtingadres Hotel Halic Park in Dikili.

 

Halic Park Hotel Dikili

 

Zoals aangekondigd door de gids, werden we om 6.30u gewekt door de telefonische wekservice van het hotel. We begrepen gisteravond al dat het geen uitslaapvakantie gaat worden. Maar de meesten van ons waren al veel eerder wakker... namelijk door het geluid dat door de speakers schalde, die op de minaretten van iedere moskee te vinden zijn. Het is voor de moslim-gelovigen een oproep voor het eerste gebed van de dag, rond zonsopgang. Eigenlijk zoals bij ons de kerkklokken luiden. Alleen is dit geluid echt niet te negeren; of wie weet, wennen de inwoners hier er ook wel aan. Maar liefst 95% van de Turkse bevolking is Islamitisch, waarvan het grootste deel Soenitisch is(een van de twee stromingen van de Islam, die we beter kennen sinds de eerste Golfoorlog).

 

IMG 0369

 

 

Uiteindelijk zaten we om 7.00 uur aan het ontbijt.

Daarna gaf de deken een verdieping over het leven van Paulus, zodat we hem beter leren kennen en zijn geschreven woord beter kunnen leren smaken. Zodat de teksten meer voor ons kunnen gaan leven. Paulus was een knappe kop maar hij leerde, anders dan veel tijdgenoten, niet perse van de filosofen, maar vooral van het leven. En het was ook vooral zijn eigen leven waarmee hij getuigde van zijn geloof in de verrezen Heer. Voor ons is het vaak moeilijk om juist door onze daden ons geloof aan anderen te laten zien, het risico is namelijk dat we blijven hangen in de woorden van ons geloof. Zoals we weten zijn daden en woorden samen nodig om te laten zien waar het in het leven om gaat.

Hoewel we niets lezen over Paulus' interesses, weten we door de manier waarop hij zijn brieven schreef, dat hij van sport hield. Dat zien we aan de voorbeelden die hij gebruikt. Een vergelijking die Paulus bijvoorbeeld maakt is als volgt: de weg van de christen is als die van de sporters die de wedlopen houden. Zoals zij hiervoor veel achterwege laten om de overwinning en de prijs te behalen, zo lopen wij in ons leven een wedloop om de eeuwige prijs te behalen.

 

Bezinning Paulus deel 1

 

Bezinning Paulus deel 2

 

IMG 5718

 

Na een half uurtje lezing gingen we terug naar onze kamers om onze koffers te halen en gingen we op weg naar de Polycarpuskerk. Onderweg vertelde onze gids allerlei geschiedkundige wetenswaardigheden.

Hij vertelde o.a dat de tupen van hier naar Nederland zijn gebracht....!?

En maakten we een paar keer een tussenstop o.a. bij Asansor in de Darius Morenostraat.
Van daaruit gingen we met een lift naar boven en hadden we een prachtig uitzicht over de stad en de havenwijk van Smyrna, de naam die Izmir vroeger had. We hoorden dat Turkije voor het grootste gedeelte in Azië ligt en maar 5% van Turkije ligt in Europa, o.a Istanbul.

 

IMG 0381IMG 0392IMG 5726

 

IMG 5735IMG 5738

We zijn door de markt of te wel de bazar heen gelopen, op sommige plekken overdekt door zeilen. 

Je kunt daar kopen wat je wil.
Je kunt het zo gek niet bedenken van souvenirs, kruiden, vruchten, vissen, alle onderdelen van de kip en, niet te vergeten de schapenhoofden, inclusief de ogen, die gewoon in de vitines liggen of hangen.
Ondanks alles maakt het een schone indruk, de mensen zijn vriendelijk.

 

IMG 5773IMG 5774

Wat ons wel opvalt is dat er veel honden en katten los lopen.
Ze liggen lekker in het zonnetje te zonnebaden en je snapt nu de uitdrukking:" een hondenleven hebben"!
Je kunt deze uitdrukking op twee manieren uitleggen...
De gids legde ons uit dat in het moslimgeloof katten en honden onreine dieren zijn, en daarom mogen deze dieren niet in huis komen. De gemeente heeft alle dieren gechipt, die als een soort gezamenlijke gezelschapsdieren toegestaan worden. De winkeliers voeren deze dieren. Het is dus een situatie die door deze bevolking zo gewild is. Dat geeft ons een iets ander zicht op de zwerfhondenprojecten, die deze honden ter adoptie in ons land aanbieden.

 

IMG 0418

 

We zijn bij de opgravingen van de agora of te wel een marktplaats uit de romeinse tijd geweest. De gids vertelde ons dat men van plan is om bestaande gebouwen af te breken, om zo meer van de oude resten, onder andere een amfitheater, bloot te leggen.

 

IMG 0402IMG 5782IMG 5786

 

Tijdens de mis in de Polycarpuskerk kwam de deken terug op het leven van de heiligen, en de voorbeelden voor ons eigen leven: iedereen komt in zijn leven het lijden tegen. Vroeger of later is er lichamelijk of geestelijk lijden. Het lijden is onder te verdelen in twee soorten; het lijden dat we zelf verkiezen, en het lijden dat ons overkomt, wat het moeilijkste is. Juist in het (ver)dragen van dat lijden dat ons overkomt ligt de grootste zegen voor onze hele omgeving. Zo werden we ons ook bewust dat het lijden van Stefanus niet zinloos was, maar door het lijden dat hem overkwam, en dat hij verdroeg, werd het eerste begin gemaakt voor de bekering van Paulus. Paulus was getuige van de steniging van Stefanus, die de hemel open zag en op dat moment zei: "Heer, vergeef het hun want zij weten niet wat ze doen".
In de kerk vonden we prachtige schilderingen op wanden en plafonds. Onder andere een afbeelding van Polycarpus, die gemarteld werd vanwege zijn geloof; hem werd letterlijk het vuur aan de schenen gelegd, waarna hij levend verbrand werd. Onze uitdrukkingen en spreekwoorden zien we hier op allerlei wijzen om ons heen.

 

IMG 0411IMG 0409

Na de mis maakten we een stop bij een gezellig cafe, en konden daarbij, tegen alle (weers)verwachtingen in, lekker buiten op het terras in de zon van onze koffie of thee genieten onder een paar hele grote palmbomen. We hebben daar nog eens aan de gids gevraagd, hoe we zijn naam nu eigenlijk moesten uitspreken en schrijven. Hij maakte een grapje met ons en schreef zijn naam op in het Islamitisch. Zo konden we er natuurlijk niets mee, want die taal verstaan en lezen wij niet. Later leerden we dat zijn naam niet Chalil, maar Celil is, uitgesproken als 'dzjeeliel' en dat de naam van de kapitein/chauffeur is: Izzet, met dubbele z van ZZTOP. Daarna reden we met onze bus door naar de locatie voor de lunch. Met uitzicht op de zee kregen we een lekkere soep, linzen denken we, en toen die op was kreeg de rest van de groep een lekkere tomatensoep en vervolgens nog een hoofdgerecht. We zagen hoe Celil ervoor zorgde dat alles vlot en soepel verliep voor zijn gasten. Je kunt merken dat hij ons echt als zijn gasten ziet.

 

IMG 0419IMG 5818 

Na de lunch vertrokken we naar onze nieuwe uitvalsbasis, het hotel in Dikili waar we de komende drie dagen zullen blijven, liggend aan de zee! Een prachtig hotel blijkt het te zijn, dat letterlijk aan de zee ligt. Een aantal moedige medereizigers waagden een duik in het blijkbaar heerlijke zeewater. Dat het best koud was, hoorden we vanaf het balkon, toen iemand zei tegen de volgende die erbij kwam staan: je moet alleen even goed doorademen, dan is het lekker...

 

IMG 0422IMG 0423 IMG 0429 IMG 0430

In een tweede lezing van de deken kregen we een typering van Paulus als persoon. Hij blijkt extravert te zijn geweest, met veel sociale contacten, waaronder behalve veel vrienden, bekenden en apostelen, ook leerlingen en bekeerlingen. Hij zou niet zonder gekund hebben! Hij had voor ieder een persoonlijke boodschap. Van lage sociale klasse tot hooggeplaatsten, dat maakte hem niet uit. Hij was altijd betrokken met hart en ziel, was als een vader voor wie hem dierbaar waren. Omdat hij uitgesproken standpunten had waren er ook veel misverstanden. Toch had hij ontmoetingen met iedereen, goede vrienden en bestrijders. Hij kon namelijk heel furieus zijn, maar ook snel vergeven en vergeten. Hij wist altijd de liefde in mensen aan te boren.

 

We sloten daarna de avond af met een gezellige maaltijd met een uitgebreid koud en warm buffet, en een toetjesbuffet waaruit het moeilijk kiezen was.

 

IMG 5875

 

 

 

Pelgrimage met Paulus en Johannes - Dag 3

 

Troas en Assos

 

Troas - Assos


Dagexcursie naar de plaatsen Troas en Assos. Laat uw gedachten in Troas, waar Lucas
zich bij Paulus heeft gevoegd, teruggaan naar het verleden.

Aansluitend naar Assos,
waar Paulus in 56 na Chr. tijdens zijn derde zendingsreis verbleef. De Helleense en
Byzantijnse vestingwerken zijn indrukwekkend. Op de top staat de tempel van Athene
(530 v.C.) de oudste Dorische tempel in Klein-Azië.

 

Assos-tempel-van-Athene

 

 

Vanmorgen waren we weer vroeg paraat voor de mis. We hadden afgesproken om half acht in ons vergaderzaaltje dat gisteravond al was omgetoverd tot een provisorische kapel. Doordat er glas-in-lood ramen waren was de sfeer toch kerkelijk. Er werd gesproken over de kracht van de geest, namelijk dat niet mensen andere mensen kunnen bekeren, maar dat we moeten bidden voor de bekering zodat het Gods werk is en niet mensenwerk.

 

IMG 5887


Doordat de mis wat langer had geduurd dan gepland bleef er maar een kwartier over voor een snel ontbijt. Waarna we vertrokken voor een lange, lange dag in de bus.
Een van ons gaf uiting aan iets wat veel van ons, bewust of onbewust, ook was opgevallen. Waar in de christelijke wereld de kerktorens opvallen lijkt dit landschap gedomineerd te worden door de uitstekende minarettorens die volgens onze gids roepen: “Hier ben ik!” Rond een minaret hangt veel symboliek en deze heeft meer dan één functie. Ieder gebedshuis moet er minstens één hebben.

 

IMG 6152IMG 6148IMG 6144

 

Het getal één staat symbool van hun ene ware god, Allah. De kaarsrechte houding van de toren verwijst naar alles wat Allah (boven) aan de mensen en de wereld geeft (die beneden zijn). Hoewel het minimaal één minarettoren moet zijn, kunnen het er ook twee of vier zijn. Het getal drie wordt in het algemeen vermeden, omdat dit verwijst naar het heilige getal drie van de christenen en ons geloof in de drie-ene God, wat niet aansluit bij de leer van de moslims.
De toren heeft van oudsher ook drie functies. Waar de oproep tot gebed de belangrijkste functie is, wordt/werd deze toren ook gebruikt als uitkijktoren en bliksemafleider. En tot slot van dit kleine stukje informatie: er bevindt zich op iedere top een halve maan, dit verwijst naar de bidhouding van de moslims.


De lunch hebben we gegeten in de buurt van de historische stad Troje. Helaas zijn we niet gaan kijken bij de opgravingen van deze stad maar gelukkig hadden we wel ruimte om in het kleine winkeltje rond te neuzen.
Na de lunch reisden we door naar Troas. Speciaal aan deze plaats is dat Paulus daar de oproep krijgt om naar Europa te gaan om het Christendom hier te verspreiden. Paulus kreeg in Troas het visioen dat hij geroepen werd door een bewoner van Macedonië die hem smeekte om naar daar te komen. Paulus wilde zelf eigenlijk graag naar Azië, maar hij gaf ondanks dat gehoor aan dit visioen. Hij wist dat de man die hij zag uit Macedonië kwam door de zwarte/donkere kledingdracht van de man.

 

IMG 0455IMG 0459

We stonden hier op een ruïne van het stadje. Het is een erg onbekende plek die ongeveer maar een keer per week bezocht wordt door een groep. Na de lange warme busreis was het, ondanks de kou, erg aangenaam om weer even de wind door de haren te voelen en de benen te kunnen strekken. Naast stenen lagen er ook rijkversierde marmeren ornamenten die veilig beschermd werden door een soort kooi.

 

IMG 0462IMG 0464

Toen het begon te regenen kwam de bewaker, nog voordat we iets konden zeggen, aanlopen om deze overdekte kooi open te maken zodat we uit de regen konden staan. Deze gastvrijheid valt erg op. De mensen proberen zo goed mogelijk in alle gemakken te voorzien. Dit bleek ook al uit een voorval van gisteren: toen een aantal van ons waren gaan zwemmen, kwam iemand van het hotel ons handdoeken brengen waarmee we ons, als we klaar waren, konden afdrogen.

We hielden een korte tussenstop bij de kleine haven van Troas, waar Paulus en zijn reisgezelschap (Lucas en wat andere leerlingen) zich opsplitsten. Paulus wilde graag te voet gaan en de rest zou per boot verder varen naar Assos.
Paulus ging liever te voet om verschillende redenen. Zo vond hij het fijn om onderweg (nieuwe) mensen te leren kennen, te genieten van de natuur EN om zijn vrienden die met de boot aan zouden komen welkom te kunnen heten. Hij zou namelijk eerder aankomen in Assos omdat hij rechtstreeks kon lopen, terwijl het gezelschap dat de boot nam een omweg moest maken. Vanuit Assos zou hij zich hier weer bij hen voegen, zodat ze samen door konden varen naar Jeruzalem. Hier liet hij de kerkleiders van Jeruzalem komen om afscheid van hen te nemen. Hij wist namelijk dat hij hen nooit meer terug zou zien. Het moet een erg emotioneel afscheid zijn geweest, omdat ze zich erg verbonden voelden met elkaar.

 

IMG 6066


Van de ‘stad’ Assos is vandaag de dag niet veel meer over dan een aantal opgegraven ruïnes. Deze gebouwen zijn gebouwd in hellenistische stijl en bestaan uit een eenvoudig metselwerk van grote rechthoekige blokken. Ook is er een groot en stijl theater tegen de rotswand opgebouwd, maar dat blijkt kleiner en minder stijl te zijn dan het theater dat we morgen gaan zien in Pergamun.

 

Vanuit de ruïne daalden we te voet af naar het kleine havenstadje van Assos. Grote stenen in het water vormden een bijna afgesloten, beschutte baai waar kleine vissersbootjes al met de netten klaar lagen. Hier was er in tegenstelling tot eerdere programmapunten, niet veel fantasie nodig om Paulus te zien rondlopen. De haven was niet erg aangetast door de tand des tijds en volgens de deken erg vergelijkbaar met de havens die er ten tijde van Paulus waren. 

 

IMG 6115

 

Nadat we zijn teruggelopen naar de bus konden we met de terugweg beginnen. De kapitein heeft ons niet alleen rondgereden door de bebouwde wereld maar ook over hobbelige bergwegen, waar verderop in de bergen in korte tijd sneeuw (!!) was gevallen. Ook tijdens de terugweg konden we een goede indruk krijgen van de natuur. We zijn maar vlug opgehouden met het tellen van olijf- en pijnboompitbomen… het waren er toch echt te veel. Daarnaast zijn we ook maar gestopt met het tellen van de ingezakte stoelen, kapotte autobanden, blikken, bierkratten MET lege bierflesjes en ander afval. Blijkbaar neemt een deel van de bevolking het niet zo nauw.

 

IMG 0479IMG 0482

 

Gedurende de busreis viel ons op dat we door een aantal totaal leegstaande dorpen reden. Over deze ‘spooksteden’ vertelde onze gids Celil, dat het de vakantiehuizen van de Turkse bevolking zijn. De ontelbare grote en kleine huizen staan het grootste deel van het jaar leeg. Hier schijnt verandering in te komen rond eind mei wanneer de vakantieperiode voor veel Turken begint. Deze vakantieperiode duurt ongeveer drie maanden. Ook ons hotel staat in een van deze spooksteden waar echt de enige beweging gemaakt wordt door de ontelbare zwerfhonden.

 

IMG 6171


Eindelijk kwamen we aan bij ons hotel! Welterusten en tot morgen!

 

 

 

 

Pelgrimage met Paulus en Johannes - Dag 1

 

Heenreis

 

Heenreis

 

 

Vanmorgen om half 6 begon een aantal pelgrims met een eucharistieviering in de dag-kapel in Welten.
Vervolgens gingen we naar het station in Voerendaal, onze opstapplaats, waar de bus op ons stond te wachten.’
Auto’s werden weggebracht, koffers ingeladen, handen geschud, afscheidskussen natuurlijk en zo vertrokken we om half 7 richting Schiphol.
We werden uitgezwaaid door de kinderen, echtgenoten, vrienden en een “Israëlganger” die twee jaar geleden met ons mee is gegaan, maar nu niet van de partij kon zijn.
In de bus lagen al snel mensen te slapen en anderen te snotteren.
Rond de klok van tien kwamen we op Schiphol aan en daar voegde Maud uit Oegstgeest zich bij ons.
We checkten in, leverden onze koffers in en gingen toen met zijn allen een cappuccino drinken.
Bij het bestellen maakten sommigen het nog even spannend wat tot grote hilariteit leidde. Namelijk niet iedereen begreep dat een door de bediende geschreven naam op een beker betekende dat die beker voor de persoon was die op de beker stond. Maar uiteindelijk kreeg iedereen toch nog zijn eigen bestelling, ook al was het op het nippertje.

 

IMG 0322IMG 0325

 

 Wat later dan was afgesproken stegen we eindelijk op.

 

IMG 0327IMG 5683

 

Al snel kwamen de stewardessen met hun karretjes langs en kregen we een uitgebreide maaltijd met voor- en nagerecht.
Met smaak peuzelden we het op.

 

IMG 0330IMG 0331

 

Om half 5 kwamen we aan in Istanbul. 

Bij aankomst regende het, maar dat kon onze pret niet drukken.

 

IMG 5675

 

Met een bus werden we van het vliegtuig naar de aankomsthal gereden om daar opnieuw in te checken voor onze volgende vlucht.

We moesten opnieuw door de douane, dat betekende dat de schoenen weer uit moesten, de riemen weer af en al onze spullen in bakken.
Precies op tijd kwamen we weer terug bij bus die ons naar het volgende toestel bracht.
Op deze binnenlandse vlucht genoten we van de wolkenpracht.
We vlogen letterlijk met ons hoofd in de wolken.
We zagen schapenwolkjes aan ons voorbijtrekken en ook regenwolken ontbraken niet. Achter de wolken scheen ook de zon.

 

IMG 0353IMG 0354IMG 0359

 

In een mum van tijd landde het toestel op de vluchthaven in Izmir.

Toen we daar aankwamen stond de gids ons al op te wachten, hij bracht ons naar de bus die ons naar het hotel zou brengen.

 

IMG 5710


De gids sprak vloeiend Nederlands, hij was in Nijmegen opgegroeid, maar toen hij ouder werd is in Turkije gaan wonen.
Hij vertelde dat Nijmegen voor hem de mooiste stad ter wereld was geweest totdat hij in Istanbul was gekomen.
Hij heet Chalil en evenals de chauffeur van de bus die Izet heet zijn ze beiden vernoemd naar hun grootvaders.
Chalil vertelde ons dat het in Turkije gebruikelijk is om de chauffeur van een bus kapitein te noemen omdat hij meer verantwoordelijkheid draagt dan de bestuurder van een personenauto.
Volgens Turkse traditie worden de reizigers, gasten genoemd.
Hij zei ook dat Izmir de derde grootste stad van Turkije is met 4 miljoen inwoners.
Ankara de hoofdstad telt 7 miljoen inwoners en Istanbul is de grootste stad van Turkije en telt 16 miljoen inwoners.

 

 IMG 5711

 

 Toen we aankwamen bij ons hotel, hotel Blanca, konden we meteen aan tafel.

Het eten was heerlijk en onze kamers zijn geweldig.

 

 

Zoeken