Ons kent ons - Interview met Jules Kleikers

DSC 0273

De acoliet en de misdienaar zijn zo’n vanzelfsprekende personen in de kerk dat je er eigenlijk nooit bij stilstaat wat het eigenlijk inhoudt en betekent voor de desbetreffende. Jules Kleikers is het langst in functie in ons misdienaar- en acolieten-corps. Reden om eens bij Jules en zijn gezin op de koffie te gaan in Kerkrade.


Het acoliet zijn, daar wilde ik het graag met je over hebben. En jou als persoon.
Je woont in Kerkrade, hoe kom je bij ons in de Pancratius terecht?
Ik ben geboren in Heerlen, kom van de Bekkerweg. Mijn vader heeft vroeger ook gediend als misdienaar in de Pancratius en ik ben er zodoende ook ingerold. Het ligt in de familie, dat we ons steentje bijdragen daar. 


Kwam jouw vader uit de stad?
Ja, mijn vader is opgegroeid in het centrum van Heerlen. Mijn grootouders hadden een herenmodezaak in het centrum, zij woonden boven de zaak.


Was je vader acoliet, zodat jij hem als kind in actie gezien hebt?
Nee, ik heb hem nooit in actie gezien, hij is in zijn jeugd misdienaar geweest en op gegeven moment gestopt.
Bij mij is het na de communie begonnen. Met de voorbereiding van de communie kom je in aanraking met de kerk, tenminste echt actief. Tijdens het avondeten vroeg mijn vader wat wij ervan vonden als we gingen dienen. Wij, dat is mijn broer en ik. Je kent vriendjes van school die ook misdienaar waren en zodoende ben ik er ingerold, samen met mijn broertje.

 

Was het een leuke tijd?
Ja, maar wel een heel andere tijd. Er waren veel meer misdienaars en acolieten. De organisatie was toen heel anders, veel uitgebreider. Je had vaker bijeenkomsten en activiteiten.

 

Bijeenkomsten voor de gezelligheid, om te sjoelen bijv.?
Zeker, maar ook catechese. Dat je over het geloof praat en voor het samenzijn. Voor de misdienaars die net hun communie hadden gedaan was het belangrijk om meer inzicht in de kerk en het geloof te krijgen.
Catechese  werd in die tijd (van deken Punt) gegeven door kapelaan Verhees. Daarna, meen ik kapelaan Nevelstein en kapelaan Clemens.

 

Was deken Punt de eerste deken waar je mee te maken had?
Ja. Daarna deken Wiertz en nu deken van Galen. De installatie van deken van Galen heb ik ook nog meegemaakt. Toen zat ik als acoliet op het altaar.

 

Jij bent nu de oudste acoliet, of niet?
Dat klopt, oudste in de zin van langst functionerende.
Ik ben na mijn communie begonnen dus dat is nu zo’n 25 jaar geleden.

 

IMG 1344-kl

 

Wanneer is het  moment dat je van misdienaar acoliet wordt?
Ik heb niet echt een overgang of een ceremonie gehad. Ik ben stilzwijgend overgegaan. Ik denk dat je er meer mentaal in groeit, in het acoliet zijn, dan dat iemand van de ene dag op de andere zegt: “zo, nu ben je acoliet”.
Je merkt het aan de taken die je doet en het besef wat je hebt op het altaar. Je groeit wel in leeftijd maar ook in denken, over waar je mee bezig bent. Het is voor iemand van 8 à 9 jaar heel anders dan voor iemand van 15 of 16 jaar.

 

Maakt het verschil in wat jullie doen, een acoliet of een misdienaar?
Als je met een groep van misdienaars en acolieten bent, merk je het in de taken bijv. het klaarmaken van het altaar gebeurt dan door de misdienaars terwijl het wieroken meer een taak voor een acoliet is.

 

Heeft de tijd dat je acoliet bent ook invloed op wat je mag doen? Jij loopt ’s zondags bijv. altijd met het wierookvat.
Eigenlijk heeft iedereen bij ons om 10uur zijn vaste taken, tenminste het wieroken is een vaste taak net als het kruis dragen. De kaarsen niet zo, dat wordt meestal afgewisseld. Het is min of meer zo gegroeid.

 

Moet je punctueel zijn?
De meesten zijn ruim van te voren aanwezig, om even bij te praten of voor sommigen om de broeder te helpen met de voorbereidingen van de mis.

 

De priester heeft een korte tijd van inkeer voor de mis. De misdienaars en acolieten ook?
Tien minuten van tevoren gaan we naar de sacristie en dan is het gebruik dat het stil is, je weet dat het ongepast is om te praten.

 

Geen geintjes uithalen dus?
Daar zou je dan op gewezen worden. Maar als de oude garde stil is dan ben je als misdienaar ook stil.

 

Is dat het gezag dat jullie uitstralen?
Ik denk eerder respect dan gezag. Ik ben ook jong geweest en ooit van het altaar gestuurd door kapelaan Nevelstein! Op gegeven moment wees hij richting sacristie. Overduidelijk. Je was toen jong en keek tegen iemand op. Je baalde… Ik ben blijven wachten tot na de mis en was zwaar onder de indruk. We hebben het toen besproken en daarna ben ik trouw blijven dienen.

 

Er zijn speciale tijden gedurende het kerkelijk jaar, zoals de paastijd en bijv. de Paaswake. Vind je het fijn om dan te dienen?
Vooropgesteld: de Paastijd vind ik mooier dan de Kerst. Het verhaal, opbouw van diensten gedurende de goede week. Toch dien ik in deze tijd niet meer, want ik moet dan kiezen tussen gezin en kerk en de keuze valt dan op het gezin. Het vraagt tijdens die week zoveel tijd en bovendien op het werk gaat altijd alles gewoon door, we zijn een internationaal bedrijf. Vroeger kon ik eenvoudiger een dag verlof pakken, tegenwoordig als leidinggevende kan ik dat niet meer doen. Eerste Paasdag ben ik er dan wel weer bij.
Bijzondere momenten in de kerk, zoals het consacreren (wijden) van het nieuwe altaar, vond ik ook heel mooi om te doen. De mensen die wat langer actief zijn in de kerk doen dan wat meer. We staan dan wat meer op de voorgrond dan anders, dan heb je een actievere taak.

 

IMG 9153-kl

 

Ik heb het gevoel dat er een bepaalde hiërarchie is in de groep is. Klopt dat?
Absoluut, maar dat heeft te maken met kennis van zaken. Een van ons is meer de contactpersoon tussen de deken en de acolieten. Als de deken bijv. een wijziging wil invoeren, is hij het aanspreekpunt. Hij communiceert het dan weer naar ons toe. Ik ben één keer in de week daar, dus ik kom binnen en ik weet wat ik moet doen en als er een wijziging is dan hoor ik dat wel.

 

Jij dient altijd op zondag om 10 uur de hoogmis. Hoe zit het met de mis van half twaalf?
Want tijdens de mis van half twaalf is er ook een vaste groep misdienaars en acolieten, bestaande uit heel andere mensen. Die mixen niet met jullie en omgekeerd. Is dat een keuze of is dat zo gegroeid?
Ik denk dat dat zo gegroeid is. De mis van 10 uur is een plechtige gregoriaanse hoogmis. De mis van half twaalf is wat soepeler, wat losser, een gezinsmis. Daar wordt meer gediend door de misdienaars en  hun vaders (acolieten) en de tien uur mis is meer voor de oudere garde.
Bij speciale gelegenheden, zoals de opening van de kerk na de renovatie, dan zijn we met z’n allen, alle misdienaars en acolieten.

 

Is er daarnaast verder nog een samenwerking tussen die acolieten en jullie.

Gaan jullie bijv. samen naar een rondleiding of uit eten?
Misdienaars gaan meestal iets recreatiefs doen, een attractiepark bezoeken of bowlen. Acolieten gaan meestal uit eten. Onlangs hebben wij bijvoorbeeld een rondleiding op Rolduc gehad en zijn vervolgens wat gaan eten. Misdienaars en acolieten doen verder nooit iets samen, gewoon omdat er andere interesses zijn buiten het dienen. We hebben wel al twee jaar een barbecue gehad bij de broeder in de tuin. Gezellig met alle acolieten van de Pancratius. Dat gaan we zeker nog eens doen.

 

IMG 4197-kl

 

Hoe wordt er gereageerd op iemand die misdienaar of acoliet is?
Tijdens mijn basisschooltijd werd iedereen misdienaar, het werd geaccepteerd. Op de middelbare school is dat wat minder, meestal uit onwetendheid. Je wordt niet uitgelachen, maar ik had wel een bijnaam. Zolang je er normaal mee omgaat wordt het geaccepteerd.. Ook op mijn werk heb ik er altijd gewoon over gesproken. Iedereen heeft er respect voor , terwijl zij zelf vaak niet gelovig zijn.

 

Wat doe jij voor werk?
Ik geef leiding aan 25 man in het magazijn van een bedrijf dat mobiele telefoons repareert en daar zitten meerdere geloven bij. Daar regel ik de mensen die de onderdelen moeten inboeken tot aan de mensen die de onderdelen bezorgen.

 

Er zijn  collega-acolieten die in de loop van de jaren gestopt zijn met dienen. Wanneer je hen spreekt dan hoor je dat ze het hartstikke leuk gevonden hebben en toch is dat geen reden om weer terug te komen.
Ik kan mij er iets bij voorstellen. Je levert gezinstijd in. Vooral in deze drukke tijd is dat een issue. Nu bijv. ben ik zondags ’s morgens om half negen weg en kom meestal om twaalf uur thuis, even daarna gaat mijn zoon voor zijn middagslaapje naar bed, hij wordt rond drie uur wakker. Dan mis je de hele zondag. Ik kan me voorstellen dat dat voor mensen een drempel is.  Voor het gezin komt het op het weekend aan. Je moet een afweging maken. De zondagmorgen met je gezin of dat stukje rust in de kerk dat je hebt…Als hij wat ouder is probeer ik hem wel mee te nemen.

 

Ga je hem enthousiast maken voor de misdienaars?
Ik probeer het wel, maar de keuze is aan hem als hij het niet wil, dan niet.

 

Dus wat jou betreft mag hij later ook misdienen?
Zeker en ook om de traditie voort te zetten. Opa, vader en dan hij. Dat vind ik belangrijk dat je dat kunt handhaven. We hebben altijd banden gehad met de kerk.

 

Jules is vier jaar getrouwd met Nicole. Aan haar de vraag: wat vind jij ervan?
Nou ik heb respect ervoor dat hij dit al 25 jaar doet. Ik vind het echt knap… Maar ik kom er ook eerlijk voor uit dat ik het wel prettig zou vinden als hij eens een zondag lekker thuis zou kunnen zijn. Je moet toch vroeg uit de veren. Als hij gewoon thuis is doe je toch andere dingen.

 

Jules zie jij jezelf ooit stoppen met dienen?
Ik ga niet zeggen dat ik ermee ga stoppen. De acolieten zijn ook vrienden, die je wekelijks ziet. Voordat ik zondagmorgen naar de mis ga loop ik ook altijd even bij mijn ouders naar binnen, zij wonen namelijk in Heerlen. Rond de klok van 9 kom ik daar aan en tot half tien ga ik bij hen ontbijten. Vervolgens ga ik naar de kerk. In de loop van de jaren is dat er zo ingegroeid. Het is natuurlijk jammer als je dat ook opgeeft.

 

IMG 1102

 

Dat zou zeker jammer zijn. Zonder Jules en zijn vrienden zouden onze Eucharistievieringen veel van hun decorum ( in de goede zin van het woord) verliezen. Hun vanzelfsprekende dienstbaarheid en rustige aanwezigheid rond het altaar verdienen ons respect en waardering.

 

Zoeken