Ons kent Ons.... deel 2

DSC 0095
Wij gingen eens praten met de man achter de prachtige bloemversiering in onze kerk, die in bescheidenheid spreekt over het werk dat hij met zo veel passie doet: René Teunissen.

 



Meester in zijn vak

Hij zit al 50 jaar in het vak. Ging tot zijn 16e naar de HBS, maar vond de bloemenzaak thuis veel spannender, hielp daar af en toe. Volgde de school voor bloemsierkunst en daarna de driejarige meester-opleiding in Vught.
20 jaar lang had hij, samen met zijn vrouw Gerdie, tot 1994 een eigen bloemenwinkel.
In 2000 maakt hij een nieuwe start als zelfstandig ondernemer. René werkt vanaf dan alleen op afspraak en verzorgt bloemwerk in vele vormen: voor bedrijven, bruidswerk, versieringen en rouwbloemwerk. Dat laatste heeft inmiddels wel de meeste aandacht.

Afscheidsarrangementen

Zo noemt hij zelf het liefst deze stukken,omdat dit het laatste is dat je iemand meegeeft. Deze opdrachten geven hem veel voldoening. “Het contact met de mensen is heel bijzonder; overleggen wat je kunt maken. Niet zo maar uit een boek, maar op basis van een gesprek over bijvoorbeeld de lievelingsbloemen van de overledene. Het is mooi als je bij mensen zit en ze vertellen je verhalen over wat belangrijk was voor hun dierbare.” Dat verwerkt René dan in het rouwstuk.. Je kunt eraan zien wat bloemen doen met en voor mensen. Het geeft troost. “Dat is ook René’s drijfveer”, zegt Gerdie.

Bloemen voor de kerk

Kerkversiering is een verhaal apart. René werd (zo’n 17 jaar geleden) door een kennis gevraagd, bij het overlijden van de moeder, een aantal bloemstukken voor de kerk te maken. Dat viel bij de deken zo zeer in de smaak dat deze hem vroeg of hij de bloemversiering in de kerk wilde gaan verzorgen.
“Zo is de passie voor de bloemversieringen in de Pancratiuskerk ontstaan en uitgegroeid, “zegt hij.IMG 2799 2
Het accent is in de afgelopen jaren meer op het werk in de kerk komen te liggen. Het is voor René erg belangrijk en hij is er in de loop van de tijd flink in gegroeid. “Als ik nu foto’s zie van wat ik in mijn begintijd maakte, dan loop ik hard weg!”, zegt hij nu. Hij is totaal veranderd in zijn manier van werken; veel soberder, maar ook creatiever geworden. Zeker in de Pancratiuskerk. Daar zijn sinds de renovatie de kleuren van het interieur veel rustiger, waardoor er heel andere kleuren bloemen gebruikt kunnen worden. De deken laat hem helemaal vrij: “het is een kwestie van vertrouwen; als de deken iets graag ziet dan zegt hij dat wel.

Voorbereiding

De prachtige bloemstukken voor in de kerk worden niet, wat je zou verwachten, thuis gemaakt, maar ter plekke in de kerk. Het ruimtelijk effect van een kerkgebouw is zo heel anders dan in een studio thuis. “Dat beeld…. wat overbodig is, moet je weglaten. Het wordt te gauw onrustig”, zegt hij.
Voordat het echter zover is maakt René vele schetsen en denkt hij lang na over hoe het er uit zal gaan zien. Hij is nu al bezig met de plannen voor Kerstmis.
Er gaat veel tijd zitten in bedenken en schetsen wat het gaat worden. En soms zit hij dan in de kerk en bedenkt dat het veel te bewerkelijk is wat er in zijn schetsen staat. Dan worden de plannen aangepast. Het is indrukwekkend hoeveel werk er zit in de voorbereiding van een kerkelijk bloemstuk. Materiaal vinden is geen probleem. Via de groothandel vindt René altijd wat hij nodig heeft. En op zijn wandelingen met Gerdie in de natuur komen zij ook regelmatig iets tegen wat weer gebruikt kan worden.
Hij werkt ook voor de Moeder Annakerk, inmiddels alweer 12 jaar, die qua bouw heel anders is. Een bloemstuk voor die kerk ziet er dan ook heel anders uit. Maar ook hier heeft hij de vrije hand.
De meeste schetsen zijn voor de Pancratiuskerk. Is hij hier het meest kritisch? René: “dat denk ik. Het is toch onze kerk, je legt er jezelf een hoge norm op. Het is je geestelijk thuis”.
René : “ Die persoonlijke invulling, het is net als bij rouwbloemen. Zo doe ik het in de kerk ook: gevoelens en gedachten weergeven in bloemen. Het is vaak gevoelsmatig wat ik doe. Er zijn geen regels voor. Het is wel belangrijk dat je op de hoogte blijft van ontwikkelingen, de vakbladen leest, beurzen bezoekt. Je moet bijblijven.”

Tijd van het jaar

De liturgische tijd van het jaar en de kleuren daarvan zie je terug in het bloemwerk. Paars in de vasten, geel-wit met Pasen, rood met Pinksteren, groen in de tijd door het jaar. Dat ondersteunt de liturgie en onderstreept het mysterie. Net als een mooi kazuifel. Het is ook belangrijk dat een kerk schoon is. “Ik heb grote bewondering voor de vrijwilligers die iedere week weer klaar staan om de kerk te poetsen.”
Momenteel ligt er, naast de hangende klassieke adventskrans boven het middenpad, ook weer een op het priesterkoor. Het is altijd een verrassing, hoe die Adventskrans eruit zal zien. Menigeen is daar heel benieuwd naar.
Maar dat blijft tot 1 december een geheim. “Er zitten in ieder geval vier kaarsen in!,” is het enige dat we te horen krijgen.                                                             DSC 0167
In de Advent mag je, liturgisch gezien, geen bloemen gebruiken, er liggen ook geen bloemen op het altaar. Je moet kunnen zien dat het Advent is, een sobere tijd. In de vasten komt dat nog meer tot uitdrukking. De afgelopen jaren lag er dan een eenvoudig kruis van takken op de trappen van het altaar.

Kromme tenen
Soms zitten René en Gerdie, die alles samen doen, met kromme tenen in de kerk. Dat is het geval als het erg druk is op het, toch best grote, priesterkoor. Heel af en toe zien ze wel eens een bloemstuk, ondanks de stevige constructie, “bewegen”. Maar er is nog nooit iemand zodanig aan blijven hangen dat het hele bloemstuk omviel. Ofwel men heeft vanwege een concert of opvoering de bloemstukken verplaatst naar een plek achter een pilaar. Nu wij weten hoeveel werk eraan is besteed, kunnen we ons daar iets bij voorstellen!

 

Koken
Indien het voor een mens mogelijk is meerdere passies te hebben, dan heeft René er nog een: koken. Maar liefst iedere dag staat hij achter de pannen en doet vooraf de daarvoor benodigde boodschappen. En volgens Gerdie, die ook koster is in de Pancratiuskerk, doet hij dat niet onverdienstelijk. Ook koken voor gasten vindt hij heel erg leuk.
Wandeltochten maken, o.a. in de Eifel en in de bergen is voor hem een hobby, net als lezen en muziek luisteren.

DSC 0102
Samen
Samenzijn met Gerdie, samen het geloof delen, samen op vakantie dat is waar René van houdt.
“ Al merk je wel dat je ouder wordt”, voegt hij er peinzend aan toe.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zoeken