H. Missen met Kerst en eindejaar

23 decemebr 18.00 uur       Samenzang

24 december 10.00 uur       Gregoriaanse samenzang

                      11.30 uur       H. Mis vervalt

                      19.00 uur       Gezinsmis met Familiekoor Chrisko

                      21.00 uur       Nachtmis met samenzang en sopraan Maaike Huppertz

25 december 10.00 uur       Samenzang

                      11.30 uur       Kerkkoor Schandelen

26 december 11.30 uur       Samenzang

30 december 18.00 uur       Samenzang

31 december 10.00 uur       Gregoriaanse samenzang

                      11.30 uur       Samenzang

1 januari        11.30 uur       Heerlens Citykoor

Zalig Kerstfeest

Zalig Kerstmis!

“Deken, wat vindt u daar nu van: dan komen mensen nooit naar de kerk, alleen met Kerst. Dat kan toch niet!” Ik kijk de vraagsteller (is het wel een vraag?) wat verbaasd aan. Hoezo? Welkom aan alle trouwe kerkgangers, welkom ook aan iedereen voor wie “regelmatig naar de kerk” betekent: één keer per jaar. Ik draai de vraag naar mijn gesprekspartner om en zeg: “wat hebt u liever. Dat u van familie of vrienden uit uw jeugd nooit meer iets hoort, of dat ze in elk geval nog een wens sturen met de Kerst?” Zij is even stil en zegt: “ik vind het dan toch fijn bij mijn verjaardag wat te horen, en weet u…. stilletjes hoop ik iedere keer, dat er weer een steviger contact groeit”.

Zo mag ook Kerstmis zijn: iedereen mag zich welkom weten op de verjaardag van het Kerstkind. In onze parochiekerken vieren we dit op verschillende tijden en in verschillende sferen, in de hoop dat iedereen zich welkom voelt en in de kerk een thuis-gevoel ervaart. En wellicht inspireert deze ervaring dan om te leven, zoals Jezus dat ons heeft voorgedaan, in gevende liefde voor elkaar. En, wie weet, wie weet, stilletjes is er natuurlijk de hoop dat een steviger contact groeit. Maar ook als deze hoop geen gedeelde hoop is: van harte welkom en in ieder geval, mede namens kapelaan Blom, de assistenten, de diakens, pastoraal werker, catechiste, parochieassitente, leden van kerkbestuur en lokatieoverleggen: zalig Kerstmis en veel zegen voor het nieuwe jaar!

Deken Bouman

 

Bezichtiging Kerststal Pancratiuskerk

Op 25 december en 26 december is de kerk tussen 13.00 en 16.00 uur open voor het bezichtigen van de kerststal. T/m 14 januari 2018 is de kerststal te bewonderen als volgt: Gedurende de week van 09.00 tot 12.00 uur, op zondag rond de HH. Missen. Natuurlijk kunt u ook (zoals het hele jaar) op zaterdagmiddag van 13.00 tot 16.00 uur terecht.

Op Eerste en Tweede Kerstdag en op de zaterdagmiddagen zijn ook gidsen aanwezig om u rond te leiden in de kerk, wanneer u dat wenst.

Lourdes - Dag 5

Gisteravond na de film hebben we nog met een paar man samen gezeten in de kamer van Noëlle en Janneke, gewapend met een fles cola en wat chips om na te praten. Warempel met 1 zak chips hadden we meer dan genoeg. Gijs merkte naderhand op toen we onze verbazing uitspraken dat er maar 1 zak chips op was: “We hebben zelfs nog geen tijd genomen om de snoepzak te delen met zijn allen!” Dat komt omdat het eten hier meer dan voortreffelijk is. Na een uitgebreid lunchbuffet staat om 12.00 uur de volgende maaltijd al op ons te wachten. Dat wil zeggen een voorgerecht , een hoofdgerecht en een heerlijk toetje na. Om 19.00 uur herhaalt zich het voorgaande opnieuw, een voorgerecht,  hoofdgerecht en wederom een toetje om van te smullen… Iedereen smikkelt en smult naar hartenlust. We begrijpen nu waar de term: “Bourgondisch tafelen” vandaan komt. De maaltijden zijn voor ons een moment van samenkomst, van waaruit we steeds weer opnieuw vertrekken.

Wij verblijven in het brancardiers hotel. De sfeer in het brancardiers verblijf is heel hartelijk en we voelen ons erg welkom. De clan zit heeft een eigen stekje verder op gelegen. Max en Wim zeiden los van elkaar: “ het leek alsof we op kamp waren bij de clan”. De clan kookt voor zichzelf en zorgen voor hun eigen kampement. De groep van de zorg zitten verspreidt over meerdere hotels vaak samen met de pelgrims voor wie ze zorg dragen.

Na het ontbijt vloog iedereen weer uit. Om 11.00 uur kwamen we elkaar weer tegen in de ST. Bernadette kapel. Van alle kanten kwam iedereen weer aanlopen met de pelgrims die langzaam oude bekenden van ons zijn geworden. Er wordt gezwaaid en gelachen alsof je elkaar al jaren kent. Hier op deze plaats valt alle zogenaamde “opgebouwde status” weg. Je bent gewoon één van de velen en iedereen geeft wat die in huis heeft of je nou ziek of gezond bent.

IMG 5599  IMG 5605

Het thema in Lourdes is: “Door de Poort van het geloof”! Deken Rens had een prachtige preek hierover die tot de verbeelding sprak. Hij zei onder meer: “Dat de sacramenten als smeerolie is, die we nodig hebben op de scharnierpunten in ons leven als het piept en kraakt!” Ineke en Vivian voegen zich elke keer bij het bedevaartskoor dat zich hier spontaan vormt voor elke mis. Zij zingen uit volle borst mee. Noëlle zei: “We kwamen de kerk binnen lopen en hoorden jullie zingen." Oud en vertrouwd in deze nieuwe omgeving met zijn veelheid aan indrukken.

IMG 5607  IMG 5614

Na de viering regelde John dat we allemaal mee konden met een excursie met de bus naar Gavarnie. Op deze plek ontspringen vele bronnen die uiteindelijk uitmonden in de Gave. We reden door de Pyreneeën en kwamen zelf s op de route van Santiago de Compostella.  Het eerste wat we zagen was de sneeuw die lag op de toppen van de bergen. Het is een waar schouwspel om te zien. De zon die glinstert in het water, de watervallen die op vele plaatsen stromen, de kleur van het zomerse groen en de muurbloempjes die tegen de rotsen aangroeien. Je kijkt je de ogen uit, het is een omgeving die je niet snel zult vergeten. Tussen al dat moois liggen pijpleidingen op de rotsen die geplaatst zijn met behulp van helikopters.

IMG 5616  IMG 5622

IMG 5658  IMG 5657

Onderweg komen we verschillende kuuroorden tegen, koeien met korte en lange poten (zo zei de buschauffeur het), schapen, wijn en andere streekproducten waaronder honing, kaas en nougatine. Het natuurschoon lacht je toe en maakt je innerlijk stil, woorden schieten tekort om te omschrijven wat je allemaal ziet.

IMG 5629  IMG 5653

De bus maakte een busstop en daar mochten we anderhalf uur genieten van deze mooie natuur. Sommige pelgrims en hun begeleiders pikten een terrasje.

IMG 5686  IMG 5694

Wij daar en tegen gooiden onze schoenen uit en gingen aan de kant zitten om pootje te baden in steenkoud bergwater. Wat een zaligheid. Het was een plezier om naar het gespetter van onze jeugd te kijken voor de pelgrims die aan de overkant op het terras zaten van het zonnetje te genieten. Menig foto werd daar ter plekke geschoten. Sommigen van ons werden door de degene die ze begeleidde getrakteerd op een ijsje. Dit zou het derde toetje van die dag kunnen zijn. Maar een echte slimmerik sloeg het toetje van vanavond over want anders vliegen de kilo’s er zeker aan.

IMG 5666  IMG 5683

IMG 5676

Langs de vele haarspeldbochten en kronkelwegen vond de buschauffeur zijn weg terug naar het dal. De rotsen aan weerzijden van de weg zijn erg imponerend. Het is een machtig gezicht.

IMG 5700

In de bus vielen bij sommige pelgrims en begeleiders toch de ogen even dicht ondanks alle bezienswaardigheden. De vermoeidheid begint toch langzaam toe te slaan. Twee anderen waren wagenziek geworden door het heen en weer geschommel van de bus. ’s Avonds gingen we naar een medewerkersavond bij de clan. Daar waren alle medewerkers voor uitgenodigd dus wij ook. Rond middernacht waren we terug in het hotel en vielen de meesten meteen als een blok in slaap. Vannacht om 4.00 uur gaat de wekker en gaat een van de brancardiers met ons naar de grot. We zijn erg benieuwd.

Lourdes - Dag 6

Gisternacht stonden we allemaal om 4.00 uur ’s nachts op om naar de grot te gaan, alleen Britt liet verstek gaan want die was blij dat ze eindelijk sliep. Beneden kwam Ger (brancardier) ons ophalen. Hij zou ons de weg wijzen hoe we bij de grot konden komen. Want de poort van het Heiligdom sluit namelijk om 24.00 uur, waardoor we genoodzaakt waren om een “sluiproute” te nemen. Bij de grot aangekomen zocht iedereen een eigen plekje uit om stil te kunnen vallen. Er waren nog een paar mensen aan de grot die beslist hetzelfde idee hebben gehad als wij. Overdag is het normalerwijs hartstikke druk voor de grot en is het vaak moeilijker om een rustig plekje te bemachtigen. De rust werd deze nacht echter verstoord door drie mannen die de kaarsenbakken gingen schoon krabben, je kunt je wel voorstellen hoe dat klonk! Toch kon dit “onze pret “ niet drukken. Na ongeveer een uur liepen we stil in “processie” terug  naar ons hotel. Slaapdronken doken we nog een uurtje ons bed in. Die ochtend versliepen Ineke en Vivian  zich, maar werden Vivian en zij gelukkig gewekt door onze jeugd. Moe maar voldaan ontmoetten we elkaar weer aan het ontbijt. Hierna trok iedereen er weer vol nieuwe energie op uit. We haalden alle mensen weer op, op de plaats waar iedereen ingedeeld was, en brachten ze naar de plek van bestemming. In dit geval opnieuw naar de ondergrondse Pius X-basiliek. Daar vond de internationale kerkdienst plaats. Alle nationaliteiten verzamelden zich rond het altaar. Noëlle telde maar liefst 116 bisschoppen, priesters, diakens, misdienaars en acolieten. Omringd door duizenden mensen vierden we daar samen de Heilige Mis.

IMG 5702  IMG 5709

IMG 5710

De mis werd opgeluisterd door een samengesteld internationaal koor. Ineke en Vivian lieten dit keer verstek gaan en zaten gewoon tussen alle andere kerkgangers. Het was een drukte van jewelste en je kon op sommige momenten een speld horen vallen. Ook dit gebeuren was strak georganiseerd en verliep heel geordend. Zodat je je er niet bewust bent met hoeveel  mensen je bij elkaar zit. Ook hier merk je dat je allemaal een gemeenschappelijke deler hebt waardoor je heel makkelijk contact maakt ondanks de taalbarrière die je scheidt van elkaar. Dat valt allemaal weg hier. Wonderlijk om dit te mogen zien en te ervaren. Voor ons stond een doventolk die in gebarentaal de hele mis vertaalde naar de groep die aan zijn zorgen was toevertrouwd. Het was een lust voor het oog om te zien hoe deze dove mensen  met hun armen, handen en gezicht uit “volle borst” meezingen zonder geluid te maken. Tijdens het halleluja gingen de armen wapperend omhoog met zoveel enthousiasme dat het aanstekelijk werkte. Je kreeg gewoon zin om mee te gaan doen.

Na de mis gingen we naar afdeling St. Patrick, want daar werden twee brancardiers gehuldigd. Eentje kreeg de gouden speld, de ander de zilveren speld opgespeld door de bisschop, wat betekent dat ze respectievelijk al 18 en 8 keer mee zijn geweest naar Lourdes. Dit was een officiële gebeurtenis waar wij bij mochten zijn. Als besluit van deze speciale versie van een dagelijkse bijeenkomst zongen de mannen al staande het brancardiers lied. Wat hier gebeurde raakte je in je hart. Het is zo herkenbaar voor sommigen onder ons (wat hier gebeurt doet je denken aan de nachtwandeling naar de Sterre der zee). Na afloop werden ze door iedereen gefeliciteerd. Even later kwam Janine (van de organisatie van de Limburgse Bedevaart) zij vroeg of we een groepsfoto wilden laten maken door de aanwezige professionele fotograaf. Hij stelde ons op het dakterras op en geloof het of niet, we durfden niet te roepen “wisselen!” omdat iedereen stond te kijken hoe wij op de foto gingen.

IMG 5723  IMG 5724

IMG 5729  IMG 5731

Na de lunch gingen we naar de ontspanningsmiddag die georganiseerd was door de mensen van de clan. We kienden daar met speelkaarten en iedereen vond het heel leuk. We hielpen de mensen en mochten officieel niet meespelen, maar dat belette de meesten van ons niet om zeer enthousiast mensen te helpen en soms zelfs van opwinding kien te roepen voordat de winnaar zelf door had dat ze gewonnen had. Er waren veel prijzen te winnen en een groot deel van de pelgrims had leuke souvenirtjes gewonnen. Het was een vreugde om te zien en mee te maken en ook hier gebeurden weer hartverwarmende dingen.

IMG 5752  IMG 5755

Als tussendoortje zong en danste onze groep drie liedjes van het kamp van vorig jaar. De mensen waren blij om ons te zien en te horen en een warm applaus was het gevolg. We sloten de middag af met bekende oude Hollandse liedjes en zo zong jong en oud schouder aan schouder met veel plezier. Het gevoel van samenhorigheid was groot.

IMG 5738  IMG 5743

Dan was het tijd voor het laatste diner om 19.00 uur, want morgen rond die tijd vertrekken we alweer huiswaarts. We konden deze gelegenheid niet voorbij laten gaan zonder onze begeleider John nog eens in het zonnetje te zetten. Tijdens het eten in de volle dinerzaal riepen we hem naar ons toe en boden een kleinigheidje aan als aandenken aan ons en deze geweldige week. We besloten ook een lied voor hem te zingen en wel het lied Chrisko, dat we zeer tekenend vonden voor onze gevoelens over deze week.

IMG 5759  IMG 5761

IMG 5763  IMG 5766

Aansluitend zongen de brancardiers op verzoek van ons nogmaals het brancardiers lied. Het raakte ons weer net zo als van te voren. Kijk als je meer wilt weten over de Brancardiersvereniging op de volgende site www.brancardiers-lbl.nl. En als je meer informatie over de clan wilt hebben op deze site: www.clan-hnd.nl.

IMG 5768

Vanavond gingen we nog de pasgekochte flesjes met Lourdeswater vullen en liepen we samen met Maarten van de clan en een klein groepje van ons naar het fort boven op de berg. Daar aangekomen bleek het fort al gesloten te zijn. We kochten nog wat laatste souvenirs en toen werd het tijd om onze koffers te gaan inpakken.

IMG 5775  IMG 5758

IMG 5784  IMG 5789

Morgen in alle vroegte moeten die beneden staan. Ons verblijf in Lourdes zit er bijna op. We krijgen morgen nog de gelegenheid om te baden en daarna gaan wij spelletjes doen op de zorgafdeling zodat de clan, de zorg en de brancardiers de nodige voorbereidingen kunnen treffen voor ons vertrek uit Lourdes. Onze groep is geraakt en zoals ze het hier zo mooi verwoorden: “ze hebben het Lourdes-virus te pakken!”. Het ziet er naar uit dat dit hoe dan ook een vervolg zal krijgen. Echt iedereen van ons viel hier op de plaats en kwam voor zijn gevoel thuis!

Lourdes - Dag 4

Gisteravond na de film hebben we nog met een paar man samen gezeten in de kamer van Noëlle en Janneke, gewapend met een fles cola en wat chips om na te praten. Warempel met 1 zak chips hadden we meer dan genoeg. Gijs merkte naderhand op toen we onze verbazing uitspraken dat er maar 1 zak chips op was: “We hebben zelfs nog geen tijd genomen om de snoepzak te delen met zijn allen!” Dat komt omdat het eten hier meer dan voortreffelijk is. Na een uitgebreid lunchbuffet staat om 12.00 uur de volgende maaltijd al op ons te wachten. Dat wil zeggen een voorgerecht , een hoofdgerecht en een heerlijk toetje na. Om 19.00 uur herhaalt zich het voorgaande opnieuw, een voorgerecht,  hoofdgerecht en wederom een toetje om van te smullen… Iedereen smikkelt en smult naar hartenlust. We begrijpen nu waar de term: “Bourgondisch tafelen” vandaan komt. De maaltijden zijn voor ons een moment van samenkomst, van waaruit we steeds weer opnieuw vertrekken.

Wij verblijven in het brancardiers hotel. De sfeer in het brancardiers verblijf is heel hartelijk en we voelen ons erg welkom. De clan zit heeft een eigen stekje verder op gelegen. Max en Wim zeiden los van elkaar: “ het leek alsof we op kamp waren bij de clan”. De clan kookt voor zichzelf en zorgen voor hun eigen kampement. De groep van de zorg zitten verspreidt over meerdere hotels vaak samen met de pelgrims voor wie ze zorg dragen.

Na het ontbijt vloog iedereen weer uit. Om 11.00 uur kwamen we elkaar weer tegen in de ST. Bernadette kapel. Van alle kanten kwam iedereen weer aanlopen met de pelgrims die langzaam oude bekenden van ons zijn geworden. Er wordt gezwaaid en gelachen alsof je elkaar al jaren kent. Hier op deze plaats valt alle zogenaamde “opgebouwde status” weg. Je bent gewoon één van de velen en iedereen geeft wat die in huis heeft of je nou ziek of gezond bent.

IMG 5599  IMG 5605

Het thema in Lourdes is: “Door de Poort van het geloof”! Deken Rens had een prachtige preek hierover die tot de verbeelding sprak. Hij zei onder meer: “Dat de sacramenten als smeerolie is, die we nodig hebben op de scharnierpunten in ons leven als het piept en kraakt!” Ineke en Vivian voegen zich elke keer bij het bedevaartskoor dat zich hier spontaan vormt voor elke mis. Zij zingen uit volle borst mee. Noëlle zei: “We kwamen de kerk binnen lopen en hoorden jullie zingen." Oud en vertrouwd in deze nieuwe omgeving met zijn veelheid aan indrukken.

IMG 5607  IMG 5614

Na de viering regelde John dat we allemaal mee konden met een excursie met de bus naar Gavarnie. Op deze plek ontspringen vele bronnen die uiteindelijk uitmonden in de Gave. We reden door de Pyreneeën en kwamen zelf s op de route van Santiago de Compostella.  Het eerste wat we zagen was de sneeuw die lag op de toppen van de bergen. Het is een waar schouwspel om te zien. De zon die glinstert in het water, de watervallen die op vele plaatsen stromen, de kleur van het zomerse groen en de muurbloempjes die tegen de rotsen aangroeien. Je kijkt je de ogen uit, het is een omgeving die je niet snel zult vergeten. Tussen al dat moois liggen pijpleidingen op de rotsen die geplaatst zijn met behulp van helikopters.

IMG 5616  IMG 5622

IMG 5658  IMG 5657

Onderweg komen we verschillende kuuroorden tegen, koeien met korte en lange poten (zo zei de buschauffeur het), schapen, wijn en andere streekproducten waaronder honing, kaas en nougatine. Het natuurschoon lacht je toe en maakt je innerlijk stil, woorden schieten tekort om te omschrijven wat je allemaal ziet.

IMG 5629  IMG 5653

De bus maakte een busstop en daar mochten we anderhalf uur genieten van deze mooie natuur. Sommige pelgrims en hun begeleiders pikten een terrasje.

IMG 5686  IMG 5694

Wij daar en tegen gooiden onze schoenen uit en gingen aan de kant zitten om pootje te baden in steenkoud bergwater. Wat een zaligheid. Het was een plezier om naar het gespetter van onze jeugd te kijken voor de pelgrims die aan de overkant op het terras zaten van het zonnetje te genieten. Menig foto werd daar ter plekke geschoten. Sommigen van ons werden door de degene die ze begeleidde getrakteerd op een ijsje. Dit zou het derde toetje van die dag kunnen zijn. Maar een echte slimmerik sloeg het toetje van vanavond over want anders vliegen de kilo’s er zeker aan.

IMG 5666  IMG 5683

IMG 5676

Langs de vele haarspeldbochten en kronkelwegen vond de buschauffeur zijn weg terug naar het dal. De rotsen aan weerzijden van de weg zijn erg imponerend. Het is een machtig gezicht.

IMG 5700

In de bus vielen bij sommige pelgrims en begeleiders toch de ogen even dicht ondanks alle bezienswaardigheden. De vermoeidheid begint toch langzaam toe te slaan. Twee anderen waren wagenziek geworden door het heen en weer geschommel van de bus. ’s Avonds gingen we naar een medewerkersavond bij de clan. Daar waren alle medewerkers voor uitgenodigd dus wij ook. Rond middernacht waren we terug in het hotel en vielen de meesten meteen als een blok in slaap. Vannacht om 4.00 uur gaat de wekker en gaat een van de brancardiers met ons naar de grot. We zijn erg benieuwd.

Zoeken