Pelgrimage met Paulus en Johannes - Dag 5

 

Thyatira, Sardes, Filadelfia

 

Thyatira-Sardes-Filadelfia


Onderweg naar Denizli, komen we de
Bijbelse plaatsen Thyatira (Akhisar), Sardes (Salihi) en Filadelfia (Alasehir) tegen.
Ook zij behoren tot de zeven gemeenten die genoemd zijn in
de Openbaring van Johannes.
Alleen in Sardes zullen we een stop maken
en bezoeken we het Gymnasium en de synagoog.

  

Ons derde overnachtingadres, Hotel Lycus River in Denizli

 

Lycus river hotel - Denizli

 

 

Vanmorgen namen we afscheid van ons tweede hotel, nadat we eerst nog de mis hadden gevierd en op ons gemak ontbeten hadden. Zo vertrokken we naar ons volgende adres. De zon deed ons uitgeleide en lachte ons de hele dag vrolijk toe. Wat opvallend is, is dat er op de bergtoppen die we onderweg tegenkomen, sneeuw ligt en dat komt hier niet vaak voor.

 

IMG 6429   IMG 6434   IMG 6437

 

In dit land schijnt 95% van het jaar de zon en dat is ook wel te zien aan het landschap, daarom kunnen hier ook vijgenbomen en olijfbomen groeien. April is ook hier de enige maand waar het weer ‘doet wat het zelf wilt…’!

 

We lieten het koninkrijk van Pergamum achter ons en reden het koninkrijk van Lydia binnen. Daar maakten we al vroeg een koffiestop in het zonnetje, waar Celil ons trakteerde op “Turks fruit”! Dit was een speciale variant die alleen in deze streek te krijgen was en hij ons daarom wilde laten proeven. Hij vond dit het lekkerste Turks fruit dat je in Turkije kon krijgen. Deze soort zou de heilige Hildegard van Bingen misschien hebben aanbevolen als ze nog geleefd had, want bij de ingrediënten vonden we galgant, venkel, kruidnagel, lange peper en cubebe peper en kaneel!

 

Naar aanleiding van deze traktatie vertelde Celil het volgende: als je bij een Turkse familie op bezoek gaat, dan wacht je een heel welkomstritueel. Er zijn drie dingen die je dan aangeboden krijgt, namelijk iets verfrissends, denk aan een glas water of karnemelk of eau de cologne voor je handen. Iets warms, namelijk Turkse thee, dat is zwarte thee en iets zoets bijvoorbeeld Turks fruit of een koekje. Nu pas snappen we waarom ons elke keer als we de bus instappen een frisse geur tegemoet komt. Soms verdenken we Izzet ervan dat hij met Axe spuitbus rondspuit door de bus, want het ruikt naar onze jongens, heel vertrouwd. Als je bij iemand op bezoek gaat wordt je niet gevraagd wat je wilt drinken, want dat betekent zoveel als wanneer ga je weer. Nu snappen we beter waarom we gisteravond toen we aan de website werkten opeens Turkse thee kregen aangeboden. Het was een hartelijk gebaar van de eigenaar van ons hotel. En ook waarom de tapijthandelaar het vermeldenswaard vond te zeggen dat ze normaal niet vroegen wat we wilden drinken. Dit was omdat veel toeristen Turkse thee te sterk vinden en daarom boden ze ons wel een alternatief aan. Eigenlijk laten ze met deze handelswijze hun eigen gebruik los en passen zich aan onze gebruiken aan om bij ons in de smaak te vallen. Hij wilde toch echt graag tapijten verkopen omdat ze door de winter weinig verkocht hadden.


Na deze traktatie reden we verder langs de Bijbelse plaats Thyatira (Akhisar) en daarna gingen we lunchen. We kregen daar cöfte, dat zijn geroosterde gehaktrolletjes en is een specialiteit in deze regio. We ontmoette daar de eerste grote Turk die we tot nu toe gezien hebben. Hij vertelde dat hij voetballer en volleyer was, Celil had echter nog nooit van hem gehoord. Even later kwam hij vragen of hij met Mattie en de broeder op de foto kon. Hij vond het volgens ons ook leuk om iemand van zijn eigen lengte te ontmoeten en deze op ooghoogte te kunnen aankijken.

 

IMG 0593


Na de lunch stopten we in Sardes en dat is in een van de zeven gemeentes die de apostel Johannes bezocht heeft. We bezochten de tempel van Artemis, waar je kunt zien hoe in vroeger tijden men gebouwd heeft en bij elkaar gekomen is. Artemis was de godin van de jacht, kuisheid en maan.

 

IMG 6481   IMG 6494

 

IMG 0607a   IMG 0628

 

Als leuke bijkomstigheid werden er opeens een schildpad en hagedis gespot die speciaal voor de foto hun nekje uitstaken.

 

IMG 6496   IMG 6497   IMG 0619

 

Toen Johannes in deze streek kwam, trof hij hier dus geen kerken, en hij bouwde ze ook niet. Wat hij deed was de mensen die hij aantrof, en die geloofden in de verschillende goden, aanspreken en hun zijn verhaal vertellen. Met de mensen die hij bekeerde vormde hij gemeenschappen. De Eucharistie werd dus niet gevierd in een kerk, maar in woningen of andere gebouwen die daar geschikt voor waren. Johannes kwam terecht in een wereld waar men de ‘gnosis’ leefde; Gnosis betekent dat men leeft volgens de gedachte dat in de mens het vonkje van God opgesloten zit, en dat men zichzelf kan bevrijden door inzicht te krijgen, hoe men het leven leefde tot het moment van inzicht deed in deze filosofie niet ter zake. Johannes trof een gemeenschap in verval, waar mensen leefden en deden wat ze wilden, omdat alles kon en mocht, en er geen moraal meer was. Johannes, die geloofde in de verrezen Heer, was erg verdrietig over de gevolgen van het leven volgens deze visie. Hij geloofde, net als wij, dat niet wij onszelf moeten verlossen, maar dat er een redder is gekomen die dat voor ons doet.

 

IMG 0636a   IMG 0386   IMG 0389

 

Bij het verlaten van het terrein van de opgravingen van de tempel, liepen we tegen een openluchtwinkeltje aan, waar een tweetal vrouwen zelfgemaakte kettingen verkochten. Het waren kettingen met gehaakte bloemen eraan, precies zulke bloemetjes zoals ook twee van ons vandaag in de bus hadden zitten haken! Verfijnder zelfs nog, volgens onze eigen haaksters. Na lang wikken en wegen, tellen en overleggen, en zelfs nog een onderhandeling, werd op het laatste moment toch nog de keuze gemaakt voor bonte in plaats van effen kettingen. We zijn benieuwd hoe ze zullen staan bij ‘onze meisjes’.

 

IMG 6533   IMG 6548   IMG 6559

 

IMG 6516

 

Na een heel kort busritje kwamen we aan bij de volgende bezichtiging: het ‘gymnasium’ en de oude synagoge van Sardes, die voor een deel goed bewaard zijn gebleven, en deels gereconstrueerd zijn. We zagen er mooie mozaïekvloeren en wanden, die zich perfect leenden voor bruidsreportages, we hebben er namelijk twee bruidsparen zien poseren. We konden via bordjes op de resterende muren een beeld krijgen van waar het restaurant en de winkels moesten zijn geweest. Een van ons riep dat de winkeltjes dan zeker uitverkocht waren omdat ze behalve muren niks anders bevatten.

 

IMG 6401   IMG 6409a


Na het bekijken van alle resten uit de oudheid, was het tijd om weer in de bus te stappen. We gingen nu nog voor een rit van ongeveer 2 uur op weg, naar onze bestemming bij Pamukkale in de provincie Denizli. Al de hele reis komen we overal op de daken van de huizen warmwaterinstallaties tegen. Met deze installaties, ieder huis één, wordt via een ingenieus systeem met buizen, gezorgd dat de huishoudens zichzelf van warm water kunnen voorzien. Wat je ook op alle daken ziet zijn schotelantennes, omdat men hier geen kabeltelevisie kent is dat de enige manier om toch televisiesignaal binnen te krijgen.

 

IMG 6384   IMG 6386

 

Aangekomen bij ons hotel werden de koffers deze keer vanzelf naar onze kamer gebracht. We waren zeker niet de enige gasten, en ook niet de eerste, want er stonden al vier bussen op de oprijlaan uit te laden, toen wij arriveerden. Iets wat natuurlijk niet verwonderlijk is, omdat we dichtbij Pamukkale zitten. Pamukkale betekent katoenkasteel, een naam die al eeuwenoud is. Morgen zullen we in Pamukkale de hele middag doorbrengen, dus we zullen er dan meer over vertellen. We hebben wel vanavond al een voorproefje kunnen nemen van het thermale water, omdat ook ons hotel een thermaal bad heeft. Hiervan willen we veel gebruik gaan maken, omdat het behalve gezond ook heel lekker warm is.

 

 

Zoeken