Pelgrimage met Paulus en Johannes - Dag 4

 

Pergamum

 

Dikili-Pergamum


Vandaag één van de zeven gemeenten in Klein-Azië, voor wie de zeven brieven uit
Openbaring 2 en 3 bestemd waren. We bezoeken de oude Bijbelse stad Pergamum, het
huidige Bergama. Hier bekijken we de Acropolis, die als een adelaarsnest tegen een berg
aan ligt. Daar zijn het altaar van Zeus (de troon van de Satan?), de fundamenten van de
beroemde bibliotheek en het theater. Daarna de Romeinse Rode Basiliek, een tempel
oorspronkelijk gewijd aan Serapis, later een kerk. Tenslotte bezoeken we het Asklepeion,
het belangrijkste medische centrum uit de Oudheid,

 

Vanmorgen in alle vroegte waren sommigen al voor de wake up call op de been. Zo zagen ze de zon opkomen, kregen een regenbuitje over zich heen en even later stond er een prachtige regenboog aan de hemel. De rust van het kabbelende water maakte het verhaal compleet. Op het strandje, dat vlak achter het hotel ligt, vind je bijna geen schelpen, maar wel stenen in allerhande mooie kleuren en vormen. Als je in het water bent kun je kijken tot op de bodem, zo helder is het water. Kwallen zijn we hier nog niet tegen gekomen. Door eigen ervaring wijs geworden zijn we er achter gekomen dat het water van de Egeïsche zee net zo zout smaakt als het water in de Noordzee.

 

IMG 0496   IMG 0498

 

Om half acht waren we weer allemaal verzameld in de “kerk”, daar hebben we in kleinere kring de eucharistieviering opgeluisterd met onze eigen Chrisko liedjes en voelden we ons verbonden met alle thuisblijvers. De deken haakte in op het liedje de stem en maakte zo de verbinding met onze Wi-Fi problemen hier ter plaatse. Niet iedereen lukt het om contact te maken met het thuisfront. Het gevolg daarvan is dat je  zo ‘bezet’ kunt raken door Wi-Fi problemen, dat je niet meer in gelegenheid bent om te ontvangen en te luisteren en contact te maken met een ander.

 

Na het ontbijt vertrokken we naar Bergama, de Turkse naam voor het oude Pergamon. Onderweg vertelde Celil ons dat de olijfbomen, die we voortdurend onderweg tegenkomen, niet voor niets zo’n ‘lelijke’ stam hebben. Het schijnt dat olijfbomen zich iedere kwart eeuw een kwartslag draaien, om steeds een andere kant op de zon te richten. Op deze manier zorgt deze boom er zelf voor, dat zij een aantal eeuwen vrucht kan dragen.

 

IMG 6180   IMG 6183   IMG 6185

 

Toen kwamen we aan bij een Turkse tapijt- en zijdeweverij. Daar kregen we eerst een rondleiding en zagen we een aantal vrouwen aan het werk. Deze vrouwen zaten daar ter demonstratie, want normalerwijze worden de weefgetouwen naar de eigen thuissituatie gebracht, zodat de vrouwen thuis kunnen knopen. Zo worden er vele kunstwerken geknoopt. Elk tapijt is anders, zelfs als het volgende tapijt met hetzelfde patroon wordt gemaakt, zijn ze niet identiek omdat het handenarbeid is. Sommigen van ons werden uitgenodigd om naast een van deze vrouwen plaats te nemen en ook een draadje te knopen.

 

IMG 6191   IMG 0506   IMG 0507

 

Er worden niet alleen tapijten van katoen of wol geknoopt, maar ook van zijde. Dit vereist een speciale techniek, die niet iedereen machtig is. Het zijde knopen vraagt veel van degene die met zijde knoopt, omdat het dunnere en sterkere draden zijn, maar ook omdat de draden glinsteren en daardoor voor de ogen van de knoopster zwaarder is. Zijdeknoopsters kunnen daarom ook maar een kwartiertje knopen en dan hebben ze een kwartiertje pauze nodig. Terwijl de wol knoopsters tweeënhalf uur kunnen knopen met een kwartiertje pauze. Van daaruit is het ook logisch dat de zijdetapijten vele malen duurder zijn dan de wollen of de katoenen tapijten.

 

IMG 0510    IMG 0519

 

We kregen nog een demonstratie van iemand die van de cocons van de zijderupsen, zijdedraden maakten. Wat deze man deed was werkelijk indrukwekkend. Met een snelheid en een vaardigheid liet hij ons zien hoe hij dat deed.

 

demonstratie film

 

Daarna werden we meegenomen en werden we in een ruimte gebracht waar we allemaal op bankjes moesten gaan zitten die langs de muur stonden. We mochten geen foto’s en filmpjes meer maken en toen kon de ‘show’ gaan beginnen. Een voor een werd het ene na het andere tapijt uitgerold voor onze neus. Halverwege werd er een tussenstop gemaakt en kregen we zwarte Turkse thee aangeboden, voor degenen die dat niet wilden werd er appelthee tevoorschijn getoverd. Na de theepauze gingen ze verder met hun ‘demonstratie’ van tapijten, alleen werden er toen prijzen bij genoemd, inclusief verzendkosten. Het werd ons langzaam maar zeker duidelijk wat er aan het gebeuren was: we werden warm gemaakt om de beurs uit de zak te halen. Op een gegeven moment leek het alsof er een blikje sardientjes werd opengemaakt en stonden er ineens allemaal Turkse mannen voor onze neus die ons, die ons een op een tapijt wilden verkopen. Je moest van goede huize komen om ze van je af te schudden. ‘Te duur’, of ‘ik heb al een tapijt’, dat deed niet ter zake, ze hielden voet bij stuk totdat ze zagen dat er echt geen beweging in kwam. Op dat moment leidden ze je snel naar buiten via de achterdeur, want daar was voor mensen met een kleinere beurs nog een mogelijkheid in het souvenirs winkeltje. Al met al een avontuur, dat je niet zo snel vergeet. Temeer daar we in het winkeltje nog een nieuw attribuut vonden voor het kerstspel…

 

IMG 6197

 

Na de weverij reden we door naar de bestemming van vandaag: de resten van het oude Pergamum, Pergamon. Maar voordat we daar aankwamen maakten we nog een stop. We bezochten een oude tempel, die ook wel de rode hal werd genoemd in de tijd van de griekse goden. Die tempel is daarna kerk geworden. Johannes is in Pergamum nog geweest in zijn jonge jaren (hij was toen rond de vijftig en is tegen de honderd jaar oud geworden). Daarom is de rode hal later ook Johannes Basiliek genoemd. De deken schetste Johannes als een aimabele man, met halflange blonde haren, die gekleed ging in een gewaad met vouwen en dichtgemaakt met een speld. De Johannes Basilica is nu niet meer dan een aantal muren en wat resten van pilaren. Nu hebben de Islamieten het in gebruik genomen als moskee.

 

IMG 6204   IMG 6223

IMG 0528   IMG 0534

 

We reden met de bus verder naar de kabelbaan die ons naar de top van een berg zou brengen. In plaats van met de kabelbaan werden we in taxi’s geduwd omdat er teveel wind stond. Een heel rijtje taxi’s reed de berg op. En zo kwamen we aan bij het tweede arendsnest.

 

IMG 6245

 

Gisteren waren we al bij het eerste arendsnest in Assos en nu waren bij Pergamum, het tweede arendsnest. Er zijn hier in deze regio drie van zogenaamde arendsnesten; in Athene, dat hier minder ver vandaan is dan het klinkt, ligt namelijk de derde. Deze ‘nesten’ zijn hooggelegen plaatsen waar de Grieken een stad bouwden, met een heuse tempel, een bibliotheek, een amfitheater, marktplaats enz. Ze deden dit door de berg af te toppen en er verschillende niveaus in te maken.

 

IMG 0542   IMG 0550   IMG 0556

 

IMG 6280   IMG 6289   IMG 0566

 

Ook de Romeinen hebben hier later gebruik van gemaakt. Het bekijken van het amfitheater was wel een hele uitdaging op zich, omdat er stevige wind stond, en we daar bij het afdalen op de trappen van het theater door op en neer geblazen werden. De deken vertelde ons dat dit een favoriete plaats was voor Paulus om mensen toe te spreken, omdat hij op die manier veel toehoorders kon bereiken.

 

IMG 6301   IMG 6302   IMG 6341

 

De gids vertelde ons bij een maquette van de oude tempel nog wat de reden was van de bouw van deze tempel. Er was een strijd geweest tussen de Pergamezen (die zichzelf de goden noemden) en de Titanen (de reuzen uit de omgeving). Omdat de Pergamezen deze strijd hadden gewonnen, bouwden zij deze tempel. Nu weten we dus waar de uitdrukking ‘titanenstrijd’ vandaan komt.

 

IMG 6351   IMG 6357

 

Bij het vertrek vanuit deze omgeving, zag iemand met een scherpe blik zag ineens een jong uiltje zitten zonnen in de zon. De deken merkte gevat op dat het uiltje een uiltje was aan het knappen!

 

IMG 6380

 

Toen we uiteindelijk allemaal weer in de bus zaten, wat soms best nog wat voeten in aarde heeft, en Jos onze reisleider voor de zekerheid steeds alle gasten na moet tellen, werden we naar het lunchrestaurant gebracht. We vonden een uitgebreid warm en koud lunchbuffet waar we allemaal onze keuze uit konden maken.

Na de lunchpauze werden we weer terug gebracht naar de oude resten in Bergama. Dit keer om te gaan rondkijken in de ‘asklepion’.

 

IMG 0578   IMG 0579

 

Dit is het oude medische centrum, dat de Grieken hadden geopend om ‘zieke’ mensen die daar voldoende rijk voor waren, te behandelen op allerlei verschillende manieren. De methodes die daarvoor gebruikt werden verschilden volgens onze gids van blijven lopen in een ronde gang tot warmwaterbaden in een bad met bronwater, en ook wat meer twijfelachtige therapieën.

Aan het einde van de middag begonnen we aan de terugweg naar het hotel, die deze keer maar 25 minuten duurde. Voor de avondmaaltijd was er een nieuwe lezing van de deken over Paulus. Wat opvallend is aan Paulus manier van leven, is dat hij steeds heeft gekeken naar wat voor hem lag. Hij koos ervoor om niet te blijven hangen in wat geweest was, en naar zijn eigen kleine kanten te blijven staren. Maar hij koos ervoor vast te houden aan zijn streven naar het goede, en de vreugde te bewaren. En dat terwijl hij in zijn leven nogal wat verdriet kende, en zijn leven zeker niet over rozen ging.

 

lezing van de deken over Paulus (3)

 

Wij kunnen in zware tijden in ons leven kracht vinden bij Paulus. Niet omdat hij, of God onze problemen weg zullen nemen, maar om moed te vinden om er doorheen te gaan. Paulus kende tranen in zijn leven, maar die huilt hij altijd om het lijden van anderen. Ook brengt hij ons in zijn brieven op de hoogte van zijn lijden. Dat doet hij niet om door ons zielig gevonden te worden of om medelijden te krijgen, maar hij wil duidelijk maken dat niemand het lijden kan vermijden en dat God ons, net als hem, daar doorheen wil helpen. Dat is iets waarvoor hij dankend door het leven is gegaan, ondanks alle moeilijkheden die hij tegenkwam. Dat is voor ons iets om te proberen na te streven. En Paulus wil ons daarbij steeds nabij zijn, zeker nu we met deze reis hebben gekozen om in zijn voetspoor te treden.

 

Zoeken