Pelgrimage met Paulus en Johannes - Dag 3

 

Troas en Assos

 

Troas - Assos


Dagexcursie naar de plaatsen Troas en Assos. Laat uw gedachten in Troas, waar Lucas
zich bij Paulus heeft gevoegd, teruggaan naar het verleden.

Aansluitend naar Assos,
waar Paulus in 56 na Chr. tijdens zijn derde zendingsreis verbleef. De Helleense en
Byzantijnse vestingwerken zijn indrukwekkend. Op de top staat de tempel van Athene
(530 v.C.) de oudste Dorische tempel in Klein-Azië.

 

Assos-tempel-van-Athene

 

 

Vanmorgen waren we weer vroeg paraat voor de mis. We hadden afgesproken om half acht in ons vergaderzaaltje dat gisteravond al was omgetoverd tot een provisorische kapel. Doordat er glas-in-lood ramen waren was de sfeer toch kerkelijk. Er werd gesproken over de kracht van de geest, namelijk dat niet mensen andere mensen kunnen bekeren, maar dat we moeten bidden voor de bekering zodat het Gods werk is en niet mensenwerk.

 

IMG 5887


Doordat de mis wat langer had geduurd dan gepland bleef er maar een kwartier over voor een snel ontbijt. Waarna we vertrokken voor een lange, lange dag in de bus.
Een van ons gaf uiting aan iets wat veel van ons, bewust of onbewust, ook was opgevallen. Waar in de christelijke wereld de kerktorens opvallen lijkt dit landschap gedomineerd te worden door de uitstekende minarettorens die volgens onze gids roepen: “Hier ben ik!” Rond een minaret hangt veel symboliek en deze heeft meer dan één functie. Ieder gebedshuis moet er minstens één hebben.

 

IMG 6152IMG 6148IMG 6144

 

Het getal één staat symbool van hun ene ware god, Allah. De kaarsrechte houding van de toren verwijst naar alles wat Allah (boven) aan de mensen en de wereld geeft (die beneden zijn). Hoewel het minimaal één minarettoren moet zijn, kunnen het er ook twee of vier zijn. Het getal drie wordt in het algemeen vermeden, omdat dit verwijst naar het heilige getal drie van de christenen en ons geloof in de drie-ene God, wat niet aansluit bij de leer van de moslims.
De toren heeft van oudsher ook drie functies. Waar de oproep tot gebed de belangrijkste functie is, wordt/werd deze toren ook gebruikt als uitkijktoren en bliksemafleider. En tot slot van dit kleine stukje informatie: er bevindt zich op iedere top een halve maan, dit verwijst naar de bidhouding van de moslims.


De lunch hebben we gegeten in de buurt van de historische stad Troje. Helaas zijn we niet gaan kijken bij de opgravingen van deze stad maar gelukkig hadden we wel ruimte om in het kleine winkeltje rond te neuzen.
Na de lunch reisden we door naar Troas. Speciaal aan deze plaats is dat Paulus daar de oproep krijgt om naar Europa te gaan om het Christendom hier te verspreiden. Paulus kreeg in Troas het visioen dat hij geroepen werd door een bewoner van Macedonië die hem smeekte om naar daar te komen. Paulus wilde zelf eigenlijk graag naar Azië, maar hij gaf ondanks dat gehoor aan dit visioen. Hij wist dat de man die hij zag uit Macedonië kwam door de zwarte/donkere kledingdracht van de man.

 

IMG 0455IMG 0459

We stonden hier op een ruïne van het stadje. Het is een erg onbekende plek die ongeveer maar een keer per week bezocht wordt door een groep. Na de lange warme busreis was het, ondanks de kou, erg aangenaam om weer even de wind door de haren te voelen en de benen te kunnen strekken. Naast stenen lagen er ook rijkversierde marmeren ornamenten die veilig beschermd werden door een soort kooi.

 

IMG 0462IMG 0464

Toen het begon te regenen kwam de bewaker, nog voordat we iets konden zeggen, aanlopen om deze overdekte kooi open te maken zodat we uit de regen konden staan. Deze gastvrijheid valt erg op. De mensen proberen zo goed mogelijk in alle gemakken te voorzien. Dit bleek ook al uit een voorval van gisteren: toen een aantal van ons waren gaan zwemmen, kwam iemand van het hotel ons handdoeken brengen waarmee we ons, als we klaar waren, konden afdrogen.

We hielden een korte tussenstop bij de kleine haven van Troas, waar Paulus en zijn reisgezelschap (Lucas en wat andere leerlingen) zich opsplitsten. Paulus wilde graag te voet gaan en de rest zou per boot verder varen naar Assos.
Paulus ging liever te voet om verschillende redenen. Zo vond hij het fijn om onderweg (nieuwe) mensen te leren kennen, te genieten van de natuur EN om zijn vrienden die met de boot aan zouden komen welkom te kunnen heten. Hij zou namelijk eerder aankomen in Assos omdat hij rechtstreeks kon lopen, terwijl het gezelschap dat de boot nam een omweg moest maken. Vanuit Assos zou hij zich hier weer bij hen voegen, zodat ze samen door konden varen naar Jeruzalem. Hier liet hij de kerkleiders van Jeruzalem komen om afscheid van hen te nemen. Hij wist namelijk dat hij hen nooit meer terug zou zien. Het moet een erg emotioneel afscheid zijn geweest, omdat ze zich erg verbonden voelden met elkaar.

 

IMG 6066


Van de ‘stad’ Assos is vandaag de dag niet veel meer over dan een aantal opgegraven ruïnes. Deze gebouwen zijn gebouwd in hellenistische stijl en bestaan uit een eenvoudig metselwerk van grote rechthoekige blokken. Ook is er een groot en stijl theater tegen de rotswand opgebouwd, maar dat blijkt kleiner en minder stijl te zijn dan het theater dat we morgen gaan zien in Pergamun.

 

Vanuit de ruïne daalden we te voet af naar het kleine havenstadje van Assos. Grote stenen in het water vormden een bijna afgesloten, beschutte baai waar kleine vissersbootjes al met de netten klaar lagen. Hier was er in tegenstelling tot eerdere programmapunten, niet veel fantasie nodig om Paulus te zien rondlopen. De haven was niet erg aangetast door de tand des tijds en volgens de deken erg vergelijkbaar met de havens die er ten tijde van Paulus waren. 

 

IMG 6115

 

Nadat we zijn teruggelopen naar de bus konden we met de terugweg beginnen. De kapitein heeft ons niet alleen rondgereden door de bebouwde wereld maar ook over hobbelige bergwegen, waar verderop in de bergen in korte tijd sneeuw (!!) was gevallen. Ook tijdens de terugweg konden we een goede indruk krijgen van de natuur. We zijn maar vlug opgehouden met het tellen van olijf- en pijnboompitbomen… het waren er toch echt te veel. Daarnaast zijn we ook maar gestopt met het tellen van de ingezakte stoelen, kapotte autobanden, blikken, bierkratten MET lege bierflesjes en ander afval. Blijkbaar neemt een deel van de bevolking het niet zo nauw.

 

IMG 0479IMG 0482

 

Gedurende de busreis viel ons op dat we door een aantal totaal leegstaande dorpen reden. Over deze ‘spooksteden’ vertelde onze gids Celil, dat het de vakantiehuizen van de Turkse bevolking zijn. De ontelbare grote en kleine huizen staan het grootste deel van het jaar leeg. Hier schijnt verandering in te komen rond eind mei wanneer de vakantieperiode voor veel Turken begint. Deze vakantieperiode duurt ongeveer drie maanden. Ook ons hotel staat in een van deze spooksteden waar echt de enige beweging gemaakt wordt door de ontelbare zwerfhonden.

 

IMG 6171


Eindelijk kwamen we aan bij ons hotel! Welterusten en tot morgen!

 

 

 

 

Zoeken