Lourdes - Dag 6

Gisternacht stonden we allemaal om 4.00 uur ’s nachts op om naar de grot te gaan, alleen Britt liet verstek gaan want die was blij dat ze eindelijk sliep. Beneden kwam Ger (brancardier) ons ophalen. Hij zou ons de weg wijzen hoe we bij de grot konden komen. Want de poort van het Heiligdom sluit namelijk om 24.00 uur, waardoor we genoodzaakt waren om een “sluiproute” te nemen. Bij de grot aangekomen zocht iedereen een eigen plekje uit om stil te kunnen vallen. Er waren nog een paar mensen aan de grot die beslist hetzelfde idee hebben gehad als wij. Overdag is het normalerwijs hartstikke druk voor de grot en is het vaak moeilijker om een rustig plekje te bemachtigen. De rust werd deze nacht echter verstoord door drie mannen die de kaarsenbakken gingen schoon krabben, je kunt je wel voorstellen hoe dat klonk! Toch kon dit “onze pret “ niet drukken. Na ongeveer een uur liepen we stil in “processie” terug  naar ons hotel. Slaapdronken doken we nog een uurtje ons bed in. Die ochtend versliepen Ineke en Vivian  zich, maar werden Vivian en zij gelukkig gewekt door onze jeugd. Moe maar voldaan ontmoetten we elkaar weer aan het ontbijt. Hierna trok iedereen er weer vol nieuwe energie op uit. We haalden alle mensen weer op, op de plaats waar iedereen ingedeeld was, en brachten ze naar de plek van bestemming. In dit geval opnieuw naar de ondergrondse Pius X-basiliek. Daar vond de internationale kerkdienst plaats. Alle nationaliteiten verzamelden zich rond het altaar. Noëlle telde maar liefst 116 bisschoppen, priesters, diakens, misdienaars en acolieten. Omringd door duizenden mensen vierden we daar samen de Heilige Mis.

IMG 5702  IMG 5709

IMG 5710

De mis werd opgeluisterd door een samengesteld internationaal koor. Ineke en Vivian lieten dit keer verstek gaan en zaten gewoon tussen alle andere kerkgangers. Het was een drukte van jewelste en je kon op sommige momenten een speld horen vallen. Ook dit gebeuren was strak georganiseerd en verliep heel geordend. Zodat je je er niet bewust bent met hoeveel  mensen je bij elkaar zit. Ook hier merk je dat je allemaal een gemeenschappelijke deler hebt waardoor je heel makkelijk contact maakt ondanks de taalbarrière die je scheidt van elkaar. Dat valt allemaal weg hier. Wonderlijk om dit te mogen zien en te ervaren. Voor ons stond een doventolk die in gebarentaal de hele mis vertaalde naar de groep die aan zijn zorgen was toevertrouwd. Het was een lust voor het oog om te zien hoe deze dove mensen  met hun armen, handen en gezicht uit “volle borst” meezingen zonder geluid te maken. Tijdens het halleluja gingen de armen wapperend omhoog met zoveel enthousiasme dat het aanstekelijk werkte. Je kreeg gewoon zin om mee te gaan doen.

Na de mis gingen we naar afdeling St. Patrick, want daar werden twee brancardiers gehuldigd. Eentje kreeg de gouden speld, de ander de zilveren speld opgespeld door de bisschop, wat betekent dat ze respectievelijk al 18 en 8 keer mee zijn geweest naar Lourdes. Dit was een officiële gebeurtenis waar wij bij mochten zijn. Als besluit van deze speciale versie van een dagelijkse bijeenkomst zongen de mannen al staande het brancardiers lied. Wat hier gebeurde raakte je in je hart. Het is zo herkenbaar voor sommigen onder ons (wat hier gebeurt doet je denken aan de nachtwandeling naar de Sterre der zee). Na afloop werden ze door iedereen gefeliciteerd. Even later kwam Janine (van de organisatie van de Limburgse Bedevaart) zij vroeg of we een groepsfoto wilden laten maken door de aanwezige professionele fotograaf. Hij stelde ons op het dakterras op en geloof het of niet, we durfden niet te roepen “wisselen!” omdat iedereen stond te kijken hoe wij op de foto gingen.

IMG 5723  IMG 5724

IMG 5729  IMG 5731

Na de lunch gingen we naar de ontspanningsmiddag die georganiseerd was door de mensen van de clan. We kienden daar met speelkaarten en iedereen vond het heel leuk. We hielpen de mensen en mochten officieel niet meespelen, maar dat belette de meesten van ons niet om zeer enthousiast mensen te helpen en soms zelfs van opwinding kien te roepen voordat de winnaar zelf door had dat ze gewonnen had. Er waren veel prijzen te winnen en een groot deel van de pelgrims had leuke souvenirtjes gewonnen. Het was een vreugde om te zien en mee te maken en ook hier gebeurden weer hartverwarmende dingen.

IMG 5752  IMG 5755

Als tussendoortje zong en danste onze groep drie liedjes van het kamp van vorig jaar. De mensen waren blij om ons te zien en te horen en een warm applaus was het gevolg. We sloten de middag af met bekende oude Hollandse liedjes en zo zong jong en oud schouder aan schouder met veel plezier. Het gevoel van samenhorigheid was groot.

IMG 5738  IMG 5743

Dan was het tijd voor het laatste diner om 19.00 uur, want morgen rond die tijd vertrekken we alweer huiswaarts. We konden deze gelegenheid niet voorbij laten gaan zonder onze begeleider John nog eens in het zonnetje te zetten. Tijdens het eten in de volle dinerzaal riepen we hem naar ons toe en boden een kleinigheidje aan als aandenken aan ons en deze geweldige week. We besloten ook een lied voor hem te zingen en wel het lied Chrisko, dat we zeer tekenend vonden voor onze gevoelens over deze week.

IMG 5759  IMG 5761

IMG 5763  IMG 5766

Aansluitend zongen de brancardiers op verzoek van ons nogmaals het brancardiers lied. Het raakte ons weer net zo als van te voren. Kijk als je meer wilt weten over de Brancardiersvereniging op de volgende site www.brancardiers-lbl.nl. En als je meer informatie over de clan wilt hebben op deze site: www.clan-hnd.nl.

IMG 5768

Vanavond gingen we nog de pasgekochte flesjes met Lourdeswater vullen en liepen we samen met Maarten van de clan en een klein groepje van ons naar het fort boven op de berg. Daar aangekomen bleek het fort al gesloten te zijn. We kochten nog wat laatste souvenirs en toen werd het tijd om onze koffers te gaan inpakken.

IMG 5775  IMG 5758

IMG 5784  IMG 5789

Morgen in alle vroegte moeten die beneden staan. Ons verblijf in Lourdes zit er bijna op. We krijgen morgen nog de gelegenheid om te baden en daarna gaan wij spelletjes doen op de zorgafdeling zodat de clan, de zorg en de brancardiers de nodige voorbereidingen kunnen treffen voor ons vertrek uit Lourdes. Onze groep is geraakt en zoals ze het hier zo mooi verwoorden: “ze hebben het Lourdes-virus te pakken!”. Het ziet er naar uit dat dit hoe dan ook een vervolg zal krijgen. Echt iedereen van ons viel hier op de plaats en kwam voor zijn gevoel thuis!

Zoeken