Pelgrimage de Compostela

236  Eerste blik op het Benedictijnerklooster in Samos  6-06-2012 Small

Lieve familie, vrienden en bekenden,

Aan onze pelgrimstocht is een einde gekomen. Gisteren, op 11 juni, zijn wij om 14:30uur
de Praza do Obradoiro, het plein voor de Kathedraal van Santiago de Compostela, opgelopen.
Daarmee kwam een einde aan een wandeltocht, die op 26 februari begon en die uiteindelijk
een lengte bleek te hebben van 2425 kilometer. Wel zijn wij nog van plan door te gaan naar Finistera.
De puristen mogen er daarom nog 125 kilometer bijtellen, hetgeen een mooi rond getal oplevert: 2500km.

 

239 De Kloosterkerk in Samos 6-06-2012 Small245 Een mijlpaal nog maar 100 kilometer naar Santiago 7-06-2012 Small249  Een Galicische horrero Hierin wordt mais bewaard 9-06-2012 Small

Na ons vorige bericht zijn wij op 6 juni gelopen tot Sa mos. Hier staat een héél groot en héél mooi Benedictijner klooster. Je kan als pelgrim in het klooster slapen. Maar een kleine inspectie leerde ons dat de geboden service wel heel erg spartaans is. En slaapzalen van rond de 100 manlvrouw is nu ook niet iets waar wij nog vol spanning naar uitzien. Wij kozen daarom voor de buren van de Paters, een keurige Casa Rural. In een klein restaurantje troffen wij, buiten Ditje die wij altijd wel ergens treffen, Jo en Toos uit Venlo. Met hen hebben wij heerlijk pulpo (inktvis) ) gegeten. Daarna zijn we nog samen naar een Gregoriaanse mis bij de Paters geweest. Hier kregen we voor de 5e keer de Pelgrimszegen. Vanaf morgen zou de zon dus weer gaan schijnen, zeiden we tegen elkaar. Niet dus. Onze trouwe metgezel, de regen, viel de volgende ochtend 7 juni, met bakken uit de hemel. We zijn inmiddels midden in Galicië, een gebied dat bekend staat om zijn wisselvallig klimaat. Tot en met Santiago zou de regen ons vergezellen. Héél af en toe piept de zon wel eens door een gaatje zodat we niet doorweekt raakten.

250 Een schitterend bos op weg naar Melide 9-06-2012 Small252  Hier moeten we dus rechtsaf 9-06-2012 Small256 Wel heerlijke Pulpo gegeten in Melide Met Ditje 9-06-2012 Small

Mariene en mijzelf maakte het allemaal niet zoveel uit. Wij wilden nog maar één ding, aankomen in Santiago. Via Mogarde (7 juni), Ventas de Narón (8 juni) en (9 juni) Melide, allemaal onooglijk kleine gehuchtjes, buiten Melide dat een onooglijk smerig en ('s nachts) lawaaiig stadje is komen we 10 juni aan in Cerceda. Van daar naar Santiago moesten we nog 26 kilometers lopen. Na aankomst, 's-middags rond 14:30uur, hebben we eerst voor onderdak gezorgd. Direkt daarna zijn we in het Pelgrimsbueau onze "Compostela", een soort diploma dat, in het latijn, bevestigd dat je aan alle voorwaarden voldaan hebt en dat je vanaf dat moment officieel lid bent van de Orde van St. Jacob, gaan halen.

257  De gemeentegrens van Santiago de Compostela 11-06-2012 Small260AAA  En de Heilige Jakobus doet dat al jaren 11-06-2012 Small260AB  Plaquette in het plein voor de Kathedraal dePraza do Obradoiro 11-06-2012 Small

Daarna gingen wij naar de Kathedraal om, zoals de traditie dat voorschrijft, het beeld van Sint Jacob te omarmen. 's-Middags hadden wij één afspraak met Wim en Alice, vrienden van ons die in de buurt op vakantie zijn. Met hen hebben wij een bijzonder genoeglijke avond doorgebracht. De volgende ochtend, vandaag dus, zijn wij naar de mis geweest. Rond de Kathedraal wemelt het van de pelgrims en voortdurend kom je bekenden tegen.

260  Het begint door te dringen 11-06-2012 Small261 Het voor pelgrims rituele omarmen van de Heilige 11-06-2012 Small267 Dit lieve kleine beeldje van Jakob staat ook in de Kathedraal 14-06-2012 Small

Een van hen vertelde ons dat een Franse Bisschop op bezoek was en dat die Bisschop om 17:00uur een pontificale Hoogmis zou celebreren, bij welke gelegenheid ook het beroemde wierrookvat, de "Bitufera", door de kerk gezwaaid zou worden. Het spreekt vanzelf dat wij vandaag dus 2 maal een mis hebben bijgewoond. Door een bijzonder toeval kwamen Mariene en ikzelf samen met enkele andere bevoorrechten, vlak voor het altaar te zitten tijdens die pontificale Hoogmis. Een zéér bijzondere ervaring en een waardige afsluiting van een groots avontuur.

269 Het Altaar 12-06-2012 Small271B Het wierrookvat hangt klaar 12-06-2012 Small274 Deze kalende heer is de baas van de Bitafumeiro 12-06-2012 Small

277 Deze Non bleef onverstoorbaar zingen Knap 12-06-2012 Small278B Het grote plein voor de Kathedraal de Praza do Obradoiro  13-06-2012 Small279 En weer treffen we bekenden 12-06-2012 Small

Wij zijn weer in Heerlen. En, zoals het spreekwoord zegt: "Oost West, THUIS BEST". Heerlijk om weer in het eigen bed te liggen, na bijna 4 maanden, bijna iedere nacht, een andere slaapplek te hebben moeten zoeken. Maar, wat hebben we de afgelopen maanden genoten. Soms was het echt afzien en soms liepen we op wolkjes, maar fijn was het altijd. We hebben genoten van de natuur, ook al regende het pijpenstelen. Door heel veel verschillende landschappen zijn we gelopen, soms imponerend, soms saai, maar altijd interessant en altijd weer nieuw. En je ziet zo veel als je loopt. Veel streken kenden we al doordat we er al eens per auto op bezoek waren, of er doorheen gereden zijn. Maar te voet is echt heel anders. En dan de mensen die je allemaal tegenkomt. Ongelooflijk met welk een gemak je al lopende met mensen in kontakt komt. En of het nu Spanjaarden, Fransen of Belgen waren, altijd werden we hartelijk ontvangen en/of te woord gestaan. In bijna 4 maanden tijd hebben wij geen onvriendelijk mens ontmoet.

281 Alice en Wim waren ook in Santiago 11-06-2012 Small281E met onze compostelas 11-06-2012 Small287 Good feelings 11-06-2012 Small

Credentialkopie large

De Stempelkaart

Pelgrims diploma Peter SmallDe mede-pelgrims, wat een kleurrijk volkje zwerft daar rond. Schitterende types zitten er tussen. En allemaal hebben ze een verhaal. Soms een intens droevig verhaal en soms een vrolijk verhaal. Sommigen zie je maar één keer en anderen kom je tijdens je tocht op de een of andere manier altijd weer tegen. En overal komen ze vandaan. Uit heel Europa natuurlijk, maar ook uit Zuid-Korea, Nieuw-Zeeland, Japan, Zuid-Afrika, Canada, USA, Cuba, Mexico, Brazilië, etc., etc. En iedereen praat met iedereen. Zo hebben we de Zuid-Koreanen leren kennen als een zéér open volk, die ook heel direkte vragen durven te stellen. De Italianen, luidruchtig als altijd, maar 's-ochtends waren ze het eerste half uur niet aanspreekbaar want dan werd, vaak gezamenlijk, de Rozenkrans gebeden. De Spanjaarden waren altijd aan het praten en liefst allemaal tegelijk. Schitterend. En iedere bevolkingsgroep heeft zo, ik weet dat ik nu generaliseer, zijn eigenaardigheden. We maakten er een spel van om al op afstand te raden welke nationaliteit iemand zou hebben. Verbazingwekkend hoe vaak we goed gokten.

We waren van plan om nog naar Finistera te lopen. We zijn inderdaad naar Finistera geweest, maar, per bus! Het weer in Santiago de Compostela wilde maar niet beteren. Soms even zon, maar meestal toch echt de ons zo vertrouwde regen. En daar hadden we helemaal geen zin meer in. Bovendien had ik in mijn hoofd zitten dat het drie dagen lopen was. Dat klopte dus niet zo heel erg. Vier tot vijf dagen moest je rekenen zei men ons. En daar hadden we geen tijd meer voor want we hadden onze buskaartjes voor de reis naar huis al gekocht. En die bus zou zaterdag 16 juni om 11 :30uur precies vertrekken. De oplossing was, naar bleek voor velen, het openbaar vervoer. Een retourtje Santiago-Finistera, reserveren niet nodig, was snel gekocht, en daar gingen we, voor het eerst in bijna 4 maanden zaten we weer tussen de wielen. Na een heel mooie busrit van twee-en-een­half uur, die voor het grootste gedeelte langs de schitterend mooie kust van Galicië liep, kwamen we dan in Finistera aan in de, juist ja, regen. Dus, niet gezeurd, maar de uit voorzorg, gelukkig, meegenomen regenpakken aan, en weg waren we.

304 Kilometerpaal 0-00   14-06-2012Foto Santiago 2012-06-14 12 26 1 Small306 Het staat er echt 0-00 Km  14-06-2012 Small308 De Kaap 14-06-2012 Small

Op naar de Cabo (Kaap) Finistera, het meest westelijke puntje van het Europese vasteland en voor de mensen in de oudheid, het mysterieuze einde van de wereld. Ook zou hier de plek moeten zijn waar het lijk van de Apostel Sint Jakob, door 2 discipelen, aan land werd gebracht. Na een kwartiertje lopen hield de regen het even voor gezien en konden in ieder geval de regenbroeken weer uit. De jasjes hielden we aan omdat het, ook door de wind, best wel fris was. Na een klein uurtje sta je dan op die Kaap en dan kijk je echt je ogen uit. Wat een overweldigend uitzicht. De traditie schrijft voor dat je daar een kledingstuk, of iets anders, verbrand. En symbolische daad die inhoud dat je je (geestelijke) ballast hebt afgeschud en met een schone lei verder gaat. In die wind en in dat weer zou je minstens een jerrycan benzine nodig gehad hebben om bijvoorbeeld een paar ouwe sokken te verbranden. Na nog even geamuseerd gekeken te hebben naar een paar enthousiastelingen die driftig bezig waren met lucifers en veel geduld, hebben we onszelf getrakteerd op een lekker glaasje wijn. Na nog wat foto's, natuurlijk ook van de beroemde kilometerpaal "KM 0,00", zijn we weer naar beneden gelopen. In het dorp Finistera was niet veel te beleven en strandweer was het ook niet. Dus hebben we de eerste bus die terugging naar Santiago-de -Compostela genomen en daarmee was onze pelgrimstocht feitelijk ten einde.

311 en nog eens HOERA 14-06-2012 Small

Na nog een dagje museumbezoek in Santiago, overigens zéér de moeite waard, en een copieuze afscheidsmaaltijd, ook de moeite waard na maanden pelgrimsmaaltijden, was zaterdag de 16e, onze vertrekdag. We hadden voor de bus gekozen, trein of vliegtuig waren de alternatieven, omdat we onderweg hoopten nog wat te kunnen afkicken. Nou, dat lukt best wel op een bus.

Hij was in ieder geval keurig op tijd. Wij zaten heel gezellig met andere huiswaarts kerende pelgrims.: bij elkaar. Rond 20:00uur waren we in de buurt van Burgos. Daar was ongeveer 1 uur (eet)pauze. Ook moesten we daar overstappen op een andere bus die ons naar Breda zou brengen. Na ook die horde genomen te hebben vertrokken we met een kompleet ander gezelschap richting Nederland. Gelukkig zaten, de in een eerder verslag al eens genoemde, Toos en Jo uit Tegelen naast ons. Verder kenden we niemand in deze bus. Dat zou ook moeilijk kunnen aangezien het merendeel gelukszoekers uit Afrika waren die hopen in West-Europa een beter bestaan te vinden. En een gesprek met hen was nogal moeilijk omdat ze, als ze ontwikkeld waren, niet meer dan drie woorden steenkolen-engels spraken. Zo reden we de nacht door. Kort voor Lille werd weer een eetpauze gehouden. In Lille zelf stapten de eerste Afrikanen uit om via Calais te proberen in Engeland terecht te komen. Daarna gaat het opeens snel. Brussel en Antwerpen zijn populaire plaatsen in Afrika. Dat konden we zien aan de hoeveelheid uitstappende passagiers. En korte tijd later sta je zelf langs de stoeprand in Breda. Vlug treinkaartjes gekocht en we konden zo instappen. Nog een keer overstappen in Eindhoven en dan zijn we in Heerlen. Dat voelde fijn aan. We zweefden naar huis. En dat was het. Einde verhaal.

288C Peter Marlene in Santiago 11-06-2012 Small

Peter en Marlène


144 Onderweg naar Viana 14-05-2012 Small

Dag Beste mensen en vrienden,

Ok. Ik had de vorige keer beloofd dat dit bericht uit Spanje zou komen.
Welnu, dat is dus zo. We zijn in Viana, een klein stadje op 9 kilometer vóór Logrono,
maar nog net in Navara. Morgen lopen we dus Castilië binnen
met 1775 kilometer vanaf Heerlen achter onze sloffen.

 De rustdag in het (Franse) Saint-Jean-Pied-Port beviel prima. Maar 2 rustdagen achter elkaar, wat we eigenlijk gepland hadden, vonden we toch wat teveel van het goede. Gelukkig konden we onze reservering in de refuge Orison één dag verschuiven mits we genoegen wilden nemen met één soort dependance die ongeveer 1 km dichter bij Saint-Jean-Pied-Port lag. Daar hebben we geen spijt van gehad. Kayola, zoals ons onderkomen heet, bleek helemaal opnieuw ingericht te zijn en ... , we hadden daar een eigen kamer en hoefden dus niet in een dortoir te slapen. Vanuit Saint-Jean-Pied-Port gaat de weg meteen steil omhoog. Je krijgt geen moment rust. Het blijft maar omhoog gaan. Maar de beloning is er ook naar. Fantastische vergezichten in één overweldigend landschap en ... Vóór de verandering helder en stralend zonnig weer. Omdat de weervoorspelling niet geweldig was, besloten Mariene en ik de volgende ochtend vroeg te vertrekken.

098 Pyerneen zijn zo mooi 07-05-2012 Small095 Pyreneen op weg naar Orisson 07-05-2012 Small103  Van daar beneden komen we ergens 07-05-2012 Small

Om 5:45uur waren we, nog in het donker, al op weg. We hebben nog net één stukje van één geweldige zonsopgang gezien voordat de regen kwam. Die dag, 8 mei, hebben we de andere, ruige, kant van de Pyreneeën leren kennen. Regen, natte sneeuw, hagel en onweer kregen we over ons heen. Tegen dit natuurgeweld waren zelfs onze, tot dan toe waterdichte, regenpakken niet bestand. We waren bij aankomst in het Spaanse Roncevalles dan ook doorweekt. Deze dag was één van de zwaarste tot nu toe. Het bleef maar stijgen tot bijna 1500 meter hoogte. En dat voor het merendeel over ongebaande, ongeplaveide, door de regen spekgladde, pratscherigge ezelspaadjes bezaaid met grote keien. Dat was sleuren en trekken met mijn Wheelie-wandelkar. Als Mariene me af en toe niet geholpen had, dwaalde ik nu nog door de bergen.

110 Wilde paard had een gebroken been en dat weten ze 08-05-2012 Small104  Met Ditje 07-05-2012 Small109 Goed sfeertje bij Orisson 07-05-2012 Small

Op gegeven moment daalden vlak over ons heen één paar gieren. Bleken er al de nodige op nog geen 100 meter van ons af, achter een paard te zitten. Dat dier leek een gebroken achterbeen te hebben en die gieren zaten geduldig te wachten op hun maaltijd (foto). Toen het paard op gegeven moment van uitputting omviel zijn Mariene en ik vlug verder gelopen. Het bloederige vervolg hoefden we niet te zien. Gek is dat. Op TV kijk je gewoon naar zoiets, maar als je het dan ineens in het echt voorgeschoteld krijgt, is dat toch héél anders. De volgende dag, 9 mei, was ook nog best zwaar, maar onder een stralende zon. 's Avonds hebben we in een pelgrimsherberg geslapen in Zubiri en de volgende dag waren we al rond 13:30uur in Pamplona. Hier vonden we onderdak in Casa Paderborn, een door duitsers gerunde pelgrimsherberg. Prima, prima. Omdat we zo vroeg waren, hebben we op ons gemak de stad kunnen bekijken. Het oude centrum is prachtig. We hebben een borrel gedronken in de bar die Hemingway gebruikte om, met behulp van de nodige whisky's, inspiratie op te doen. Ook hebben we nog gelopen en tappa's gegeten in de Calle Estefeta, de straat waar tijdens de feria de stieren doorheengejaagd worden. Maar nu was het gewoon een supergezellige straat met allemaal kroegjes en eethuisjes.

111 Regen sneeuw wind mist en hagel in de Pyreneen 08-05-2012 Small117  Huarte Kort voor Pamplona 10-05-2012 Small132  Foto van Charles Martell in Puenta la Reina 12-05-2012 Small

11 Mei stond in het teken van weer een zware tocht over de Alto de Perdon. Bovenop deze berg staat het beroemde pelgrimsmonument (foto). 's Avonds overnacht in Uterga. 12 mei en nog steeds zonnig. Toch weer een zware dag met veel stijgen en dalen over keienpaden. Slapen in Lorca en de volgende dag meer van hetzelfde. Geslapen in Albergue Austria, maar geen Oostenrijker gezien. Beetje sfeerloze bedoening. Wel lekker doorgezakt met Ditje, een Bredase die de Camino in haar eentje loopt en die we sinds Saint-Jean-Pied-Port geregeld tegen komen. Vandaag 14 Mei zijn we dus In het sfeervolle Viana.

Spaanse stuk Caminokopie Small

Mijn zus Marita, vroeg of er verschil is tussen de Franse en de Spaanse Camino. Nou, dat verschil is enorm. In Frankrijk liep je dagen zonder iemand (medepelgrims) tegen te komen en hier is het vergeven van de pelgrims en would-be pelgrims. Dat zijn toeristen, die vaak via een reisorganisatie, één of meerdere dagen de pelgrim uithangen. Hun bagage wordt van slaapplek naar slaapplek vervoerd en verder lopen ze met kleine rugzakjes voor wat proviand of zelfs zonder rugzak maar met een boodschappentas. Wel hebben ze veelal stoere uitrustingen en, natuurlijk, de Jakobsschelp en een grote originele pelgrimsstok. Herkenbaar zijn ze ook aan een wankele gang als de dag nog maar enkele uren oud is. Kortom, het is hier allemaal veel commerciëler. En hoogstwaarschijnlijk is het gewoon big-business.

135  Puenta la Reina. Terugblik op de stad 12-05-2012 Small138  Berg op berg af Naar Lorca 12-05-2012 Small142 Marlene in de Santa Maria in Los Arcos met bewonderaar 13-05-2012 Small

Maar wij tweeën amuseren ons prima. Het gros van de lopers begint maar net en kijken tegen de vóór ons liggende kilometers aan als tegen een berg, en wij zijn aan het aftellen en lopen ieder dag makkelijker.

15 Mei werden we in Viana om 0600 uur gewekt door, mooi, gezang in de straat voor onze slaapgelegenheid. Een vorm van wekservice van de lokale bevolking voor pelgrims. Of waren ze zo blij omdat we weer vertrokken? Laten we het maar op de eerste mogelijkheid houden!

Later die dag liepen we door de grote stad Logrono. Daar gingen wij koffie drinken in een cafetaria. Bij het verlaten van zijn zaak, kwam de eigenaar naar ons toe en vroeg ons om in Santiago voor hem te bidden. Mariene stond dat nog een beetje te verwerken toen, inmiddels buiten op de avenida, een nonnetje naar haar toe kwam en haar vroeg of zij in Santiago ook namens haar het heiligenbeeld van Sint Jakob wilde omhelzen. Mariene had op dat moment het menske alles beloofd wat ze gevraagd zou hebben. 16 Mei geslapen in een dorpje, Azofra, in wat de lelijkste refugio van de hele camino moet zijn. De gemeente heeft hier een absoluut fantasieloze rechthoekige blok neergezet, die echter wel voorzien is van alles dat een pelgrim nodig heeft. Alle 60 bewoners hebben een tweepersoons kamertje met klapdeurtjes.

154 Granon Voordat je de Albergue binnengaat moeten eerst de schoenen uit 17-05-2012 Small156 Granon De afwasploeg onder leiding van Marlene 17-05-2012 Small179 Castrojeriz De Kapittelkerk van Santa Maria del Manzano 22-05-2012 Small

De volgende dag, de 17e, het absolute tegendeel. In Granon komen we terecht, in één ruimte, op flinterdunne slaapmatjes, op de grond, met nog 40 anderen in de kerktoren. Schoenen moesten uit en konden in nissen naast de trap geplaatst worden. Maar het eten, gemaakt door vrijwilligers, was geweldig. Voor de maaltijd moesten we ons middels een lied voorstellen. Mariene en ik zongen de Heerlense dialect-evergreen van de "Lange Jan". Geen hond die het begreep (komen ze nu uit Brussel of uit Parijs?), maar het succes was overweldigend. Na het eten werden vrijwilligers gevraagd voor de afwas. Mariene stond meteen op en wees nog drie andere vrijwilligers aan. Een duitser, een belg en een canadees. De volgende dag geradbraakt wakker geworden om 0500 uur. Er schijnen altijd mensen te zijn die zo vroeg, in het donker, menen te moeten vertrekken zonder daarbij rekening te houden met de slapers. We vonden dat deze nacht gecompenseerd moest worden en in Villafranca-Montes-de-Oca vonden we een perfect hotelletje, waar we een dag extra bleven. Zo goed beviel het ons daar. 20 Mei vertrekken we daar weer en lopen, door de regen, een loodzware tocht van 27 kilometer tot in de buurt van Burgos.

147 Tussen Logrono en Navarrete 15-05-2012 Small152 En lang is die weg 17-05-2012 Small163 Dat is onze weg daarginder 18-05-2012 Small

21 Mei Burgos. Ik ben in de kathedraal om stempels te halen voor onze "credentials". Als ik buiten kom zie ik Mariene staan omringd door wel 40 mensen. Zij blijken een reisgezelschap te vormen afkomstig uit Limburg. Mariene moest in geuren en kleuren vertellen wat ze daar deed. Daar moest op gezongen worden en, tot groot enthousiasme van de inmiddels toegestroomde Spanjaarden, werd uit volle borst "Wie schoën us Limburg is" gezongen. Na nog een fotomoment mochten we onder luid applaus weer vertrekken. 's Avonds geslapen in het nietszeggende dorp Tardajos.

172 Dit reisgezelschap uit Limburg zong vol overgave voor ons Wie sjoen os Limburg is 21-05-2012 Small160 Naar Villafranca Montes de Oca Marlene haalt in 18-05-2012 Small175 Marlene met klaproos bij de ruines van San Anton 22-05-2012 Small

22 Mei gelopen naar Castrojeriz. Gegeten in hetzelfde leuke restaurant waar ook indertijd Shirley Maclean heeft gegeten toen zij de camino liep. 23 Mei lopen we naar Fromista en maken kennis met de Spaanse meseta. Hellingen met stijgingspercentages van 12 tot 18 percentages. Heftig. 24 Mei de Spaanse hoogvlakte. 17 Kilometer kaarsrecht pad onder een inmiddels brandende zon zonder één spatje schaduw naar Castrojeriz. 26 Mei, aan die hoogvlakte komt geen eind. 30 Kilometer saai landschap naar Moratinos, waar we belanden bij een, met een Spanjaard getrouwde, Beierse. Daar was alles Deutsch-gründlich. Prima, prima. Vanmorgen lekker uitgeslapen en beland in Bercianos-del­Real-Camino in de provincie Léon. Afgelopen week hebben wij de 2000km-grens doorbroken. De teller staat nu op exact 2053 kilometer vanaf Heerlen. Ook zijn we vandaag op de kop af 3 maanden onderweg. Santiago komt in de buurt. Waar anderen klagen dat ze nog 354 kilometer moeten, zeggen wij, dat we nog máár 354 kilometer hoeven te lopen.

181 Helemaal daarboven ligt de volgende Meseta Best een zware klim 23-05-2012 Small229 Wat een uitzicht 5-06-2012 Small193 Ons restaurant in León La Taberna. 28-05-2012 Small

Na deze mooie stad kwamen een paar saaie etappes en dito plaatjes. Tot 1 juni. Toen kwamen we, na een zware klim, in het bijna verlaten Foncebadon. Daar was een restaurantje helemaal in middeleeuwse stijl. Bediening, kok, inrichting, alles. Ook het eten was middeleeuws. Dat betekent veel, héél veel. Gelukkig lag naast deze eetgelegenheid onze Albergue. Het landschap en ook de dorpjes en stadjes worden mooier en vriendelijker. We naderen Galicië. 4 juni, onze laatste overnachting in Castilia y Léon en wel in het mooie plaatsje Ruitelan. En nu, 5 juni zijn we bij O Cebreiro Galicië binnengelopen. Een leuk minidorpje. We zijn nog wat kilometers verder gelopen en vonden een prima Albergue op de Alto de Poio (1337 meter hoogte). We waren net op tijd binnen want het begint enorm te regenen en te waaien. Ook moet de temperatuur met wel 10°C gedaald zijn want het is ook nog eens ijskoud geworden. Morgen komt hopelijk onze zon weer terug.

218C  Cruz de Ferro I  2-06-2012 Small218D  Cruz de Ferro II  2-06-2012 Small233 Voorbij Alto de Poio staat dit Pelgrimsmonument. 5-06-2012 Small

Santiago de Compostela is nog 146 kilometer lopen. We schatten dat op nog een kleine week. Vanaf Heerlen hebben we er nu 2273 kilometer op zitten. En we zitten in onze 4e maand. We zijn zo onderhand beiden blij als we aankomen.

Onze volgende mail gaat hopelijk of uit Santiago de Compostela, of uit Heerlen komen...

Heel veel liefe pelgrimsgroeten.

Peter en Marlène 

 


063 Gironde verwelkomt ons met de vertrouwde regen  21-04-2012 Small

 

Saint Astier, 19 april 2012

Hallo lieve familie en vrienden,

We hebben jullie in de steek gelaten in la Souterraine van waaruit wij op dinsdag 10 april vertrokken richting Lauriere. Echt een gehucht van niets. De langverwachte regen kwam inmiddels met bakken uit de hemel. Als 2 verzopen katjes klopten we in onze nood aan bij de Mairie, omdat we nergens slaapplek konden vinden. De tent was met dit weer voor ons geen optie. Bij de Mairie vertelde ik dat ik een dubbelrol speelde, en wel die van de ezel, alsook de rol van Jozef en dat Maria buiten in de regen stond te verkleumen. Dat wij kortom dringend verlegen waren om een plek waar wij onze vermoeide lichamen konden laten rusten. Dat maakte indruk. Men ging bellen en zowaar, men vond een slaapplaats 5 kilometer verderop. Daar werden we ontvangen door 2 stokoude mensjes van rond de negentig jaar. Zij bewoonden een oude, functionerende, watermolen. Er werd niets meer gemalen, de waterkracht wordt gebruikt om hun eigen stroom op te wekken. In een van de bijgebouwen hebben zij een gite, die wij mochten gebruiken. Zoals gebruikelijk, koud. Maar proper en droog.

064 Met medepelgrim Mieke eten in Sainte-Foy-la-Grande 21-04-2012 Small065 Les-Leves-et-Thoumyragues eerste Spaans aandoende kerk in Frankrijk 22-04-2012 Small066 Tussen la Tour en Monsegur Even schuilen hij is er groot genoeg voor 23-04-2012 Small

11 April, regen. Vervelend hotelletje in Ambanac. Dag om te vergeten. 12 April, wisselend weer. Afwisselend landschap. We komen op de een of andere manier ver van onze route terecht in Panasol, ongeveer 6 kilometer voor Limoges. Schitterend huis met een magnifieke tuin. Een schat van een gastvrouw die speciaal voor ons naar de supermarkt reed om ons in de gelegenheid te stellen inkopen te doen.

13 April. Limoges. Kathedraal tot 14.00uur gesloten. Stempel gehaald bij de Fransiscanessen naast de Kathedraal. Ook zij vinden het erg dat de Kathedraal niet open kan omdat er gebrek aan toezicht is. Verder valt Limoges ons een beetje tegen. Vanwege vakanties geen slaapplaatsen te vinden. Een prima loopdag die eindigt in een motelletje. Zaterdag 14 april, regen en nog eens regen. En koud en wind. Oh, wat zijn wij blij met onze goede uitrusting. We blijven droog en warm. We vinden een gite bij heel vriendelijke mensen in Bussiere-Galant. Het bevalt ons hier zo goed dat we besluiten er een rustdag aan te plakken. Voor de eerste keer sinds ons vertrek gaan al onze kleren in de wasmachine. Niks geen handwasjes door Mariene, maar echt lekker machinaal. Maandag 16 april regen. We lopen tot Thiviers, waar een Nederlandse mevrouw een pelgrimsgite heeft. Beetje onpersoonlijk allemaal. Hier treffen we wel 2 Nederlandse medepelgrims. Deze dames uit Noord-Holland zijn vanuit Vezelay vertrokken met als doel Santiago. De volgende dag zijn we een stukje samen opgelopen. We denken dat we hen nog wel eens zullen treffen. Deze dag loopt niet lekker. We besluiten vroeg te stoppen en na slechts 15 kilometer doen we dat dan ook.

062 Eindelijk in verTROUWd  Perigueux 18-04-2012 Small069 Bazas Klein plaatsje met zeer mooie Kathedraal 25-04-2012 Small073 Nog steeds Les Landes 28-04-2012 Small

18 April komen we dan eindelijk in Perigueux. We slapen in het maison Diocesanne (Bisschoppelijk multifunctioneel centrum). In de Kathedraal, heel erg mooi, onze stempels gehaald en in een gezellig barretje een pilsje gedronken. Jaren en jaren geleden zijn wij hier getrouwd. Het voelde goed weer eens in de mooie stad Perigueux te zijn. Vanmorgen, de 19e dus, hebben we Perigueux weer verlaten. Zoals inmiddels gebruikelijk, in de regen. We zijn nu in Saint Astier. Net buiten deze stad ligt een enorm trainingscentrum van de Franse Gendarmerie. Terwijl Mariene in een supermarkt inkopen deed, zag ik een Nederlandse Marechaussee. Ik raakte met hem in gesprek en het blijkt dat Nederlandse "politie" hier getraind wordt voor Afghanistan.

Zo begrijp je weer een beetje beter waar je belastingcentjes blijven. We slapen hier in de pelgrimsgite van het zeer mooie kasteel le-Puy-Ferrat. Hier treffen wij een zeer sympathieke Nederlandse pelgrim. Met hem hebben we onze spaghetti gedeeld. Ook zijn er nog Franse pelgrims in huis. Het wordt duidelijk drukker.

Morgen gaat het weer verder. We hebben tot nu toe vanaf Heerlen 1206 kilometer gelopen. Dat begint aardig op de helft te lijken.

082 met Bram en Hanneke op de beroemde brug in Orthez uit de 13e eeuw 02-05-2012 Small087 Dreigende lucht op weg naar Saint-Jean-Pied-de-Port 05-05-2012 Small077 heel erg oud wegkruis 01-05-2012 Small

Die regen hè, dat houdt maar niet op! Af en toe denk je echt in het verkeerde jaargetijde te zitten. Een paar dagen geleden hebben we echt gerend om een schuilplaats te zoeken tegen hagelstenen zo groot als knikkers. Geloof me, die krengen voel je. Wat ben je op zo'n moment blij met je goede regenkleding. Een vrouwtje zag ons rennen en riep dat we bij haar konden schuilen. Niet alleen dat, we kregen ook een kop bouillon om een beetje bij te komen en op te warmen. We komen eigenlijk alleen maar lieve en leuke mensen tegen. Zoals dat vrouwke uit Ethiopië. Ze sprak nauwelijks frans, dus nam ze ons maar bij de hand om ons de weg te wijzen naar een restaurant. Ze vond het heel bijzonder dat wij getrouwd waren. Zelf was ze ook getrouwd, sinds 3 maanden, met een Fransman. En vijf kinderen had ze ook.

In een wei zagen we paarden lopen. Ik heb wat met paarden. Roepen, fluiten en daar kwamen ze. Een van de merries had een veulen. En wat huppelt er achter dat veulen aan? Een big van een wild zwijn. Leuk hoor met die streepjes. Maar ik had toch zo iets van weg wezen want waar een big is, is moeder everzwijn niet ver weg. Verderop kwamen we iemand tegen die, toen we hem vroegen of hij hier meer van wist, vertelde dat het big z'n moeder was kwijtgeraakt en door de merrie met het veulen was geadopteerd!

075 Even een stukje asfalt en de volgende bui komt alweer 30-04-2012 Small068 De Garonne Het is droog maar het regenpak blijft aan 25-04-2012 Small074 Bougue de 1000km-grens is achter ons 29-04-2012 Small

Inmiddels hebben we midden-Frankrijk echt wel achter ons gelaten. De beide grote rivieren, Gironde en Garonne zijn we overgestoken en op dit moment zijn we in het hart van Les Landes, in de plaats Mont-de-Marsan. Over ruim een week gaan we de Pyreneeën over en trekken we Spanje binnen. Gisteren, 28 april kwamen we door het dorpje Bougue. Daar staat een gedenkteken dat aangeeft dat het vanaf dat punt nog 970km lopen is naar Santiago-de-Compostela. Zoals ik Mariene zei, vanaf nu lopen we steeds verder van Heerlen af maar komen we ook almaar dichter bij thuis. Overigens hebben we vanaf Heerlen inmiddels 1466km onder onze voeten voorbij zien, en soms voelen (ik dan) gaan. De beslissing om niet via Le Puy te lopen maakt onze route dus aanmerkelijk korter als de 3000km die we aanvankelijk dachten te lopen.

Pelgrims, zoals de twee dames uit Noord-Holland, die wij al eerder tegen kwamen, treffen we nu vaker.

Het is vandaag Zondag 6 mei en na 1611 kilometer gelopen te hebben zijn Mariene en ik gistermiddag aangekomen in Saint-Jean-Pied-de-Port. Dit is de op één na laatste stopplaats in Frankrijk. De allerlaatste wordt de Albergue "Orrisson" midden in de Pyreneeën en de stop daarna is in Roncevalles in Spanje. Maar voor het zover is, genieten wij van een dag rust in dit schilderachtige plaatsje.

081 vriendin van Marlene liep een stukje mee 02-05-2012 Small083 op weg naar Sauveterre-de-Bearn komen Saint Jacques tegen 03-05-2012 Small084 Prachtige vergezichten 03-05-2012 Small

Vanuit het niet erg interessante Mont-de-Marsan vertrokken we,uiteraard in de regen, naar Saint­Sever. Daar vonden we slaapplek in een refuge, gevestigd in een oud Jakobijnenklooster. Heel mooi en heel proper en van alle comfort, zoals een wasmachine en een wasdroger, voorzien. Hier maakten wij kennis met Helma, een duitse, oorspronkelijk afkomstig uit Aken. Ik heb voor ons drieën een heerlijke spaghetti gekookt die zo goed beviel dat Helma de volgende dag bij ons bleef. Dat was verstandig van haar, want het was de eerste mei en in onze volgende stopplaats, Hagetmau, was werkelijk alles gesloten. Gelukkig was er wel iemand beschikbaar die ons de sleutel van de gemeentelijke refuge kon geven. Dat werd dus weer spaghetti, maar nu met een anders gekleurd sausje er over. Mariene had met haar vooruitziende blik, gezorgd dat we voldoende voorraad hadden. Deze eerste mei hebben we de zon weer eens gezien. 2 Mei werd in meerdere opzichten een zonnige dag. Na afscheid genomen te hebben van Helma, liepen we de hele dag onder een stralende zon naar Orthez, waar we onze vrienden Bram en Hanneke uit Heerlen ontmoetten. Dat is een heel gezellige avond geworden. Jammer is dat je dan weer afscheid van elkaar moet nemen. Bram en Hanneke waren zo vriendelijk onze kampeerspulleljes mee terug naar Heerlen te nemen. Door het zeer slechte weer hebben wij hier jammer genoeg te weinig gebruik van kunnen maken. En in Spanje zijn, langs de Camino,de kampeermogelijkheden zeer beperkt. En nu zijn we wat kilo's lichter, en dat loopt prettiger.

088 Toegangspoort van Saint-Jean-PdP 05-05-2012 Small090 in dit straatje lag onze Refuge l Esprit-du-Chemin 05-05-2012 Small091 Aan tafel met mede-pelgrims Mascha ea  05-05-2012 Small

Les Landes hebben we inmiddels achter ons gelaten. Het landschap is nu veel mooier en gevarieerder, met af en toe adembenemend mooie uitzichten op de Pyreneeën. In Sauveterre-de­Bearn kwamen we terecht bij een niet zo propere mevrouw waar we niet zo lekker gegeten hebben. Dat werd de volgende dag, 4 mei, helemaal goed gemaakt in Uharte-Mixte. Daar, midden in het (Franse) Baskenland kwamen we min of meer per ongeluk, we stopten voor een koffie, terecht bij een restaurantje dat ook 2 kamers verhuurde. Omdat de eigenaren zo gastvrij en vriendelijk waren, besloten we er te blijven. Nou, daar hebben we geen spijt van gehad. Heerlijk baskisch gegeten en prima geslapen.

5 Mei onder zonnige omstandigheden door de uitlopers van de schitterende Pyreneeën naar Saint­Jean-Pied-de-Port gelopen. Er zijn nu duidelijk veel meer Pelgrims op weg. De verschillende aanlooproutes zijn samengekomen en dat zie je en merk je. Dat is wel even wennen. In de gite waar we logeren (L'Esprit du Chemin) kunnen 18 pelgrims terecht en die zijn er dan ook. Deze gite is eigendom van een Nederlands echtpaar Huberta en Arno, die de tent runnen met behulp van 4 vrijwilligers. En dat gaat prima.

092 Door deze poort verlaat je St-Jean-PdP richting Spanje 06-05-2012 Small093 Da s duidelijk we gaan naar rechts 07-05-2012 Small

Hopelijk blijft het weer de komende dagen ook prima. Dan kunnen wij genieten van een schitterende tocht voor de Pyreneeën.

Ons volgende bericht komt uit Spanje. Tot dan.


 

036 Ergens tussen Btienne-le-Chateau en La-Loge-aux-Chevres was drogen Small

Het is zaterdagavond de 24e maart en wij zijn in Vezelay.
Afgelopen week 135 kilometers verslonden.
Totaal vanaf Heerlen zitten we nu op 667,5 Km.

Het vorige bericht werd geschreven in een nat en koud Bar-sur-Seine.
Hoe anders is het nu. Heerlijk mooi voorjaarsweer.
De eerste zwaluwen gezien en genoten van de eerste bloesems.

Maandag 19 maart, een sombere maar uiteindelijk toch droge dag. Prima wandelweer. 's Avonds warm ontvangen in de Gite van Mme Collin in Bragelogne. Het laatste champagne-dorp. Bij de zeer simpele pasta maaltijd kwam dan ook een, zelfgemaakte, fles van die heerlijke bubbels op tafel. Later op de avond kwamen nog 2 duitse pelgrims aan.

040 Mmmm lekker Small038 Slaapplek Chateau Clos de Vaulicheres Small046 Een vriend die we onderweg tegenkwamen. Small

Volgende dag, dinsdag dus, verlieten wij de Champagne, om onder een stralende zon verwelkomt te worden door de Bourgogne. Vlak voor Tonnerre kwamen wij aan bij het Chateau Cios de Vaulicheres. Hier kregen wij onderdak in de slaapzaal die normaliter door seizoensarbeiders (druivenplukkers) gebruikt wordt. We waren dankbaar voor het bed, maar koud was het wel. Woensdag, een stralende dag. In Tonnerre kwamen we onze duitse medepelgrims tegen die heerlijk op een terrasje koffie zaten te drinken. Daar sloten wij ons graag bij aan. Later dacht Mariene bij de Aldi even wat inkoopjes te doen. Ik bleef buiten in het zonnetje de route voor die dag nog even doornemen. Net toen ik dacht dat het boodschappen doen wel erg lang duurde, kwam een withete Mariene naar buiten. Bleek dat ze van de kassajuffrouw haar zware rugzak had moeten afdoen ter controle. Mariene zei toen dat ze haar werk wel goed moest doen en heeft toen ter instructie haar hele rugzak leeggehaald (echt alles)! Tumult alom, want we zijn bij de Aldi, en er is dus maar één kassa bezet.

Van de duitsers hadden we een overnachtingsadres gekregen in Chablis. Laat ik er dit over zeggen. Voor straf hebben ze er zelf ook moeten slapen. Vies, oud, smerig en koud. De volgende dag, donderdag, weer een prima onderkomen gevonden in Cravant. Gisteren, vrijdag, korte broekendag. Heerlijk weer. Gelopen tot zo'n 7 kilometer voor Vezelay. Omdat we de volgende dag pas op het postkantoor terecht konden om een postrestante pakketje op te halen (bedankt Paul), besloten we om van het mooie bos te genieten door daar ons tentje op te slaan. Wildkamperen beginnen wij steeds leuker te vinden.

045 Nog een laatste blik op Vezelay Small048 Onze Spaanse hotelhouder du Commerces  in Guerigny Small051 Pont  Canal over de rivier l Allier bij le Guetin Small

Vandaag vroeg op, de laatste kilometers en dan zie je daar opeens, boven op een heuvel, de basiliek liggen. Dat doet toch wel iets. Via de parochie werden we ondergebracht bij de "monniken van Jeruzalem”. Proper, goed verzorgd. Opeens stond onze kamer vol Tv-mensen. Blijkt dat TV1, een uitzending wijdt aan Vezelay. Omdat ik frans spreek, had de monnik van dienst hen naar ons meegenomen. Morgen hebben we een afspraak om in volle uitrusting te verschijnen in de mis in de basiliek. Allemaal 2 of 3 april kijken om 1300uur naar de franse TV.

Maandag zijn we al weer een maand onderweg. Terugkijken vinden wij het zéér de moeite waard, maar af en toe ook zéér zwaar. We genieten enorm van iedere dag. Nog 800 km tot de Spaanse grens. En dan nog eens bijna 800 km naar Santiago. We hebben namelijk besloten om de route via Limoges te lopen. Te veel mensen hebben ons de afgelopen dagen afgeraden om via Le Puy te lopen. Bovendien komen we nu ook door Perigueux, waar wij vele vele jaren geleden getrouwd zijn.

Het is 1 april, 11:00 uur, de zon schijnt, de vogeltjes zingen hun hoogste lied en Mariene en ik zijn allebei aan de beterende hand! Hoezo? Lees verder en huiver.

Zondag 25 maart vertrokken we, na een prachtige mis, uit Vezelay. Bij het ontbijt maakten we kennis met Jeanne, een Nederlandse pelgrim uit Uden, die de avond daarvoor met de trein was aangekomen en dus in Vezelay zou beginnen met haar pelgrimstocht.

053 Le Chatelet Gite wachten op de eigenaren Small054 Fragne Gite Ferme d Helice NL Graanboeren Let op de waakhond Small

In de namiddag kwamen we in het dorp Bazoches. Daar zou een goede Gite zijn. De jongeman die ons te woord stond zei dat er geen plek meer was. Later bleek dat hij de zaakjes voor zijn afwezige moeder waarnam en liever lui dan moe was. Aan het eind van het dorp was een hotelletje dat gesloten bleek. Wel was daar een meneer het terras aan het schoonspuiten. Op onze vraag of hij een plekje voor onze tent wist, zei hij dat hij even met zijn vrouw zou overleggen. Vrouwen spelen blijkbaar, vaak op de achtergrond, een belangrijke rol. Dikwijls blijken zij de baas te zijn zonder het zelf te beseffen. Enfin een vijf minuten later hadden we een riante kamer. We konden alleen slapen. Niet eten, niet drinken. Weer vijf minuten later hadden we wijn en bier. 's Ochtends een heerlijk ontbijt voor een knapperend haardvuur.

Maandag lekker gelopen in heerlijk voorjaarsweer. Tegen de avond tentje opgezet bij verlaten kasteel. Blijkt de volgende ochtend 500 meter verder een prachtig Domaine te liggen met camping, chambres­d'hotes en Gite. En dat alles van Nederlandse mensen. Nou ja, geslapen hadden we in ieder geval. Dinsdag 27 maart dus. Prachtig mooi weer. Heerlijk gelopen. Na 26km vonden we het goed zo. We kwamen in Premery, vonden een miniterrasje in de brandende zon en wij trakteerden onszelf op een heerlijk ijskoud bier. FOUT!!! Mariene ging zonnebrandcreme kopen en ik nam er dus nog maar een. FOUT!!! Bier in de brandende zon drinken is FOUT!!! Hebben door een roze bril een hotelletje vlakbij gevonden. De meneer die ons daar ontving bleek eigenaar, kok, kelner en kamermeisje te zijn. Wij waren zijn enige gasten. Zo op het oog zag het er allemaal proper uit. Wel moest je om naar de (enige) wc te gaan, naar de binnenplaats. Voorwaarde was dan wel dat je eerst vriendschap moest sluiten met de daar loslopende waakhond, die het iedere keer weer niet leuk vond als je op zijn terrein kwam.

Bij het avondeten bleken zowel de kok als de kelner snotverkouden te zijn en lustig bacteriën rond te sproeien. Wij waren nog wat rozig en moesten alleen maar lachen met de situatie. FOUT!!!

De volgende dag kreeg ik last van spastische darmen. Bij apotheek spullen gehaald. Ook voor Mariene die inmiddels keelpijn begon te krijgen. Op de een of andere manier zijn we deze woensdag doorgekomen en hebben toch nog 18 kilometer weten af te leggen. In het plaatsje Guerigny hotelletje genomen. Hotelhouder blijkt een vriendelijke Spanjaard, die het leuk vond om een beetje Spaans met mij te spreken. Net toen we aan tafel wilden gaan kwam eerder genoemde Jeanne de gelagkamer binnenlopen. We hebben met z'n drieën gegeten en het was ondanks het gegeven dat we niet in topvorm waren, nog heel genoeglijk.

052 Chateau de Grossouvre eig. Jacques et Veronique Chevaux Hier hebben wij 3 dagen gerust Small049 Onze slaapplek in Nevers. De binnenplaats van het Hospitaal waar Bernadette werkte en waar wij sliepen. Small

Donderdag de 2e naar Nevers vertrokken. Hier geslapen bij de Congregatie van de Zusters van Liefdadigheid. De orde waar Bernadette Soubirous lid van was. In de huiskapel ligt Bernadette opgebaard in een glazen kist. Zéér indrukwekkend. Nevers is een mooie oude stad met een rijke historie (je had helemaal gelijk Pien).

30 Maart, vrijdag. We vertrekken redelijk op tijd uit Nevers. Even speelden we met de gedachte er een rustdag aan te plakken. Met de gezondheid van ons alle twee is het nog maar niets. Vooral Marlene's keelpijn heeft zich ontwikkeld tot een heuse verkoudheid. Na 26 moeizame kilometers, worden we warm ontvangen in de Gite van kasteelheer Jacques en zijn kasteelvrouwe Veronique. Zij zijn de eigenaren van het Chateau de Grossouvre in het gelijknamige plaatsje. Zij kochten het kasteel als bouwval en zijn het jaren geleden met hun eigen handen beginnen op te knappen. Napoleon III (de zoon van onze allereerste koning Louis/Lodewijk I en zijn Hortense) was hier geregeld, evenals Catharina de Medici, Henri III en vele anderen. Mariene was inmiddels echt ziek en mijn darmen waren ook nog niet tot rust gekomen. Daarom besloten we om eens echt uit te rusten, en vertrekken wij morgen, maandag 2 april weer.

Het is 2e Paasdag, dus nog niet te laat om iedereen een Zalig Pasen te wensen. In het bijzonder diegenen, die ons via e-mail een Paaswens stuurden. Dank jullie wel.

Zoals beloofd in ons vorige bericht vertrokken wij maandag 2 april, nog een beetje gammel, van Chateau de Grossouvre, naar Augy-sur-Aubois. Geen opwindende wandeling langs het niet meer gebruikte, en gedeeltelijk droogstaande, kanaal de Berry.

In Augy-sur-Aubois kwamen wij terecht in de op Spaanse manier geleide refuge van de Nederlander Heinrichs. Op Spaanse manier betekent dat de dagelijkse leiding wordt verzorgd door, in dit geval Nederlandse, vrijwilligers. Toen wij er waren was er een echtpaar uit Den Haag, die ons heel erg gastvrij ontvingen en waarmee wij een genoeglijke avond doorbrachten. Dinsdag, na een lekker ontbijt met, letterlijk, kakelverse eieren, vertrokken we, weer voor het grootste gedeelte van de dag langs het kanaal, naar Saint-Amand-Montrond. Deze plaats beroemd zich erop het geografische middelpunt van Frankrijk te zijn. Maar in de buurt liggen nog 3 dorpen die hetzelfde beweren en allemaal hebben ze een monument op de exacte plek waar volgens hen dat middelpunt dan zou moeten zijn. Maak hier geen mopjes over, want ze nemen deze kwestie zeer serieus.

Woensdag 4 april veranderd het weer. De voorspelde regen blijft uit, maar het wordt een stuk frisser. We komen 's avonds in Le Chatelet in een Gite terecht waar het eerste dat we deden was, de verwarming op volle sterkte opstoken. Niet dat dit echt hielp want de kou zat echt in de hele Gite. Donderdag eerst het stadje ingelopen om bij een warme kop koffie en een lekkere pain-chocolat een beetje bij te komen. Hier troffen we een Nederlander die in de buurt een huis heeft dat hij aan het opknappen is. En daarna weer aan de wandel. We geraken tot bij een boerderij in de buurt van Neret. Een herhaling van de avond ervoor. De tot Gite omgebouwde stal is niet warm te krijgen. Alle dekens en beddenspreien die we konden vinden hebben we gebruikt. Aangenaam werd het niet, ook omdat alles klam aanvoelde. Vrijdag is een herhaling van de donderdag. Weer een boerderij. Dit maal van Nederlandse graanboeren. Dat feit maakte hun omgebouwde stal ook niet warmer. Vreemd genoeg wel heerlijk geslapen (allebei). Het landschap doet ons voortdurend aan een uit zijn krachten gegroeid Zuid-Limburg denken. Kortom heel mooi. Inmiddels is het zaterdag als we in Cluis belanden. Op de een of andere manier komen we terecht in een kast van een huis, pal naast de Kerk. Onze gastheren zijn Michel en Pascal. Michel is een professor aan Oxford University. Hij is classicus, arabist en geschiedkundige. Ook zijn zuster is er die hier haar 60ste verjaardag komt vieren. Wij worden uitgenodigd voor het verjaardagsdiner die avond. Dat werd een zeer feestelijke, zeer interessante avond. Deze mensen zullen wij niet vlug vergeten. Alleen was onze slaapkamer niet voorzien van verwarming. Maar ook dat went.

055 Cluis. Onze gastheren Michel en Pascal en zus Pascal. Small058 Limoges eindelijk Small059 Lekker relaxed lunchen op weg naar Bussiere-Gallant Small

Zondag 8 april, eerste Paasdag. De al dagen voorspelde regen valt maar niet. Wel is het somber. Kortom, weer om eens een lekker stukje te wandelen. Het landschap is vandaag aangepast aan het weer. Beeije saai, buiten een ongelooflijk steile afdaling over een rotspaadje naar de rivier de Creuze. Inmiddels hadden we afscheid genomen van de derde hond die meende ons te moeten adopteren. Nadat het beest een kilometer of acht met ons was meegelopen, het was overigens een heel mooie Golden Retriever, hebben wij haar op een slinkse manier kado gedaan aan een meisje. In Erguzon hebben we een hotelletje genomen. We hadden geen zin meer in koude kamers.

Vanochtend, 2e Paasdag dus, troffen we aan de ontbijttafel 2 Belgen die zwaar onder de indruk waren van onze verrichtingen. Inmiddels hebben we ons moment van glorie beleefd op de Franse televisie. We zijn nu dus IFBN-ers (In Frankrijk Bekende Nederlanders). Als je nu denkt dat we de groupies van ons af moeten slaan, dan heb je het mis. We gaan nog steeds heerlijk anoniem onze gang.

We zijn nu In het mooie plaatsje La Souterraine en hebben na een koude dag een warme slaapplek gevonden.

1/3e Van onze tocht zit erop. 1000 Kilometer hebben we inmiddels gelopen. Morgen gaan we er weer tegenaan. Neef Jo wilde weten hoeveel schoenen we zoal versleten hebben. Wel Jo, we zijn nog met het eerste paar bezig. En we denken dat we met deze schoenen ook weer naar huis komen.

Heel veel pelgrimsgroeten. Tot de volgende keer.

Peter en Mariene

 


 

002 Vol goede moed vertrokken. 26-02-2012 Small

Remersdaal 26 februari 2012

Wij willen jullie laten weten dat onze eerste dag er op zit.
Vanmorgen om 6:00 uur vertrokken en om 16:00 uur waren we in Herberg Voer en Herve.
’s Middags geluncht in “de Smokkelaar”. 28 kilometer gelopen zonder problemen.
Het was Pratsch onderweg.

004 De Belgische Ardennen. 1-03-2012 Small006 Niet echt comfortabel. 02-03-2012 Small008 Marlène bewondert Chateau de Freyr aan de Maas. 03-03-2012 Small

Bericht vanuit Hastiere 3 maart 2012

In alle vroegte vertrokken naar Banneux. Meteen in de pratsch. Maar echt tot aan de enkels. Via de onmogelijkste paadjes kwamen we na Pepinster in het grote bos. De houthakkers waren druk bezig en hadden paden afgesloten en nieuwe gemaakt. Ploeterend door de modder, de steilste hellingen op en af. Na ook nog een valpartij van Mariene gaven we bij het invallen van het duister in de regen de pijp aan Maarten. We hadden geen idee meer waar we waren. Tentje vlug opgezet en de volgende dag uiteindelijk het goede pad weer gevonden. Hiervoor moesten we wel eerst een doorwaadbare plaats in een beek opzoeken. Rond 12:00 uur komen we in Banneux aan. De nonnen en de gepensioneerde priesters hebben ons zo geweldig ontvangen dat we ter plekke besloten die dag daar te blijven.

009 De eerste Caminowegwijzer in Belgie. 03-03-2012 Small

Volgende morgen op tijd vertrokken naar Hamoir. Dag zonder problemen aangekomen .Prima geslapen bij Mevr. Roosbeek. Een adres van medepelgrim Jos Solberg. Alles bij elkaar is de tocht tot nu toe zwaarder als we dachten. Maar het is te doen en zeker de moeite waard. Volgende dag naar Porcheresse. Weer ruim 35km door vochtige maar mooie Ardennen. Daar aangekomen bleken we niet te kunnen overnachten vanwege waterschade. We werden nog eens 4km verder gestuurd naar Scy. Daar werden we geweldig ontvangen. Heerlijk gegeten ook. Na nog een heerlijk bad genomen te hebben gaat het de volgende dag naar Leffe. Daar had ik me dus veel (bier) van verwacht. Maar de Paters dachten daar anders over. Geen bier maar water of Fanta. Mariene en ik werden gescheiden opgeborgen. Rustig was het wel. Gezellig is anders. Omdat het weekend is en we in Hastiere een leuke plek vonden, besloten we om 15:30uur geen stap meer te verzetten. Zo meteen gaan we lekker eten en morgen of misschien wel overmorgen lopen we Frankrijk binnen. Ondanks dat de tocht, tot nu toe althans, best wel pittig is, genieten we enorm.

Reims, zaterdag 10 maart 2012

Eerst en vooral dank aan al diegenen die ons met hun, via e-mail gestuurde reakties, een hart onder de riem steken. We kunnen niet op ieder bericht reageren, maar het doet ons goed ze te ontvangen. Zondag 4 maart vertrokken we van Hastiere naar Mazée, waar we in een b&b die direct aan onze route lag konden overnachten. Eten ging niet, maar onderweg in Doische heerlijke belse frites met een boulette gegeten in een tot fritekot omgebouwde engelse dubbeldekker bus.

010 Ons Fritekot bij Doische. 04-03-2012 Small013 Ardeense sneeuw Small014 Ardeense lunchpauze du vin du pain du paté Small

Maandag door sneeuw en gure wind en nog meer pratsch en bossen 's avonds in Rocroi (Frankrijk) aangekomen. Warm ontvangen in Hotel du Commerce. Dinsdagavond geen onderdak te vinden. Via de plaatselijke apotheker in Rouvroy-sur-Audry kwamen we bij een boer die, nadat we uitgebreid gekeurd waren door zijn vrouwen zijn zoon, bereid was ons een huis in aanbouw dat van hem was, ter beschikking te stellen. Woensdag bij het binnenlopen van Signy-I'Abbye brak een bout van onze wandelkar.Eigen schuld dikke bult. Had ik ze maar eerder moeten natrekken. Niets gebeurd zonder reden. Omdat we zo niet verder konden, en er een hotelletje om de hoek lag, namen we daar een kamer. We hadden ons nog niet ingeschreven of de hemel sluizen gingen open. En hoe!! Toch in de stromende regen de plaatselijke smid gevonden. Die liet mij grasduinen in enkele bakken met oude materialen en daar vond ik zowaar iets tussen dat ons voorlopig uit de brand helpt. Donderdag gelopen tot Chateau-Porcien waar we plek vonden in een door de gemeente aan pelgrims beschikbaar gestelde refuge. Hier waren wij de enige gasten. Na nog een overnachting in Vieux-Iés­Asfeld zijn we vanmiddag in Reims aangekomen. Hier overnachten we in een door het bisdom beschikbaar gestelde ruimte in het seminarie. Een fantastisch mooi gebouw. Onderweg hier naartoe werden we in het plaatsje Bourgogne binnengeroepen door mevr. Claudine voor een kop koffie met een koekje, zo lief. Ook dat auto's stoppen en vragen waar we heen gaan maken we mee. Morgen naar de Hoogmis in de beroemde kathedraal, en dan weer verder. Vanaf Heerlen hebben we nu precies 333 kilometer gelopen.

Vanuit een nat en koud Bar-sur-Seine komt dit bericht. 18 maart 20112

Vanaf Heerlen hebben wij nu 532,5 kilometer gelopen. Maar laten we in Reims beginnen. Eigenlijk vonden wij, hadden we wel een rustdag verdiend. Dus, zondagmorgen (11/3) naar de Kathedraal. Mooi gezongen gregoriaanse Mis. En dan? Wat doe je een hele dag in z'n vreemde stad. Bijna alles gesloten. Kort en goed, binnen een uurtje waren we op weg.

016 Woest water in Franse Ardennen Small017 Wasigny 15e eeuwse Markthal Small023 Reims Kathedraal en Marlène Small

We zijn gekomen tot midden in de champagne streek. Na 17km vonden wij het welletjes. Bovendien waren we in het dorp Verzay. Één van de twee belangrijkste champagne-dorpen. "Ons" dorp is de producent van merken als Bollinger, Veuve Cliquot en Mum. Niet slecht. We hebben bij één van de lokale boeren mogen overnachten, op voorwaarde dat we voor hun zouden bidden in Santiago. En daar kregen we als welkomsdrank de lekkerste champagne die we ooit gedronken hebben. Uit een fles zonder etiket en geschonken in keukenglazen. Maandag, mooi voorjaarsweer, verrtrokken we om zonder noemenswaardigheden aan te komen in Conde-sur-Marne. Dinsdag, weer zo'n mooie dag. Gelopen tot St.Germain-la-Ville. Daar vonden we plek op een heel grote boerenbedoening. Een gedeelte van de oude stallen, was omgebouwd tot chambres d'hotes. Zo smaakvol, geweldig. De boerin vertelde trots, dat ze alles zèlf bedacht en ingericht had. Woensdag 14 maart hebben we, na weer zo'n mooie voorjaarsdag, geslapen bij de nonnen in Vitry-Ie­François. De weg daar naartoe was niet opwindend. Voornamelijk een kwestie van het Marnekanaal volgen. De volgende dag, donderdag, was echt warm. Landschappelijke wat meer afwisseling. 's­Avonds kwamen we bij een gedenkteken opgericht voor Sint Petrus. Dat moest ik natuurlijk zien. Opeens riep Mariene, kom eens kijken, en ziedaar, aan een paaltje een Jakobsschelp met de mededeling dat pelgrims welkom waren in de iets verderop gelegen gite. Die bleek dus gesloten te zijn. Omdat we die dag meer dan voldoende gelopen hadden, besloten wij om dan maar ons tentje voor de poort op te zetten.

026 Op bezoek bij de Weduwe Small027 Verzenay geslapen in gite van Champagneboer Jean-Marc Dubois Small031 Outines Wildkamperen voor Gite-Ferme de St Pierre Small

Vrijdag, een echt warme dag (korte broek en t-shirt) naar Brienne-Ie-Chateau. Daar wilden wij het kasteel bezichtigen dat ooit privé bezit was van Napoleon. Dat ging niet door. Het is nu van de militairen en niet te bezichtigen. Zaterdag, geen zon, maar wel droog. Kilometers lang door het bos, en dus ook door de pratsch. Af en toe echt ploeteren. Vandaag dus een echt sombere dag met vanaf de middag de ene hoosbui na de andere. Desondanks is het genieten. Vandaag hebben we voor het eerst een, Belgische, medepelgrim ontmoet.

032 Outines 16e eeuwse vakwerk-kerk Small033 Lentilles bijzonder mooie 16e eeuw vakwerk-kerk Saint Jacques Small035 Brienne-le Chateau chateau gebouwd door Napoleon I Small

Overigens vragen wij ons af waar toch al het wild is. In België hebben we een dode vos, 437 platgereden padden en één dode marter en één ziek konijntje gezien. In Frankrijk één verzopen ree, maar wel honderden (echt waar) kraanvogels. Dan nog dank aan neef Leo en aan neef Ad (aangetrouwd aan de koude kant) die ons beiden de gouden tip gaven om het toestel op de kop te houden, zodat bij jullie vanaf nu de foto' s, hopelijk, goed binnenkomen.

Heel veel pelgrimsgroeten van Peter & Mariene


18 december zijn Marlene en ik officieel gestart met de voorbereiding van onze pelgrims-, (voettocht) vanaf Heerlen naar Santiago de Compostela. Wij zijn die dag (de 18e dus) naar Banneux gelopen. Dat was een georganiseerde tocht vanaf Margraten. 45 Kilometer ploeteren door modder en sneeuw. Het vertrek naar Santiago staat gepland op 26 februari. De 45 Km. lange tocht hebben wij zonder al te veel problemen gelopen. Toch is het geen handige zet geweest. Althans wat mij betreft. Na afloop heb ik toch wel wat problemen gehad met overbelaste spieren. Ik had dan ook nog nooit zo'n lange afstand gelopen. Maar nu is dat leed alweer vergeten. De feestdagen hebben we bij mijn zus Marita doorgebracht. Marita woont in Bormes-Ies Mimosas en daar is het heerlijk wandelen in geaccidenteerd terrein. Het weer was geweldig; stralende zon en 15 gr. Celcius. Ook de zorgen van Marita waren, zoals gewend, hartverwarmend. Alleen hadden Marlène en ik gehoopt iets meer te kunnen wandelen maar mijn pijntjes gooiden roet in het eten.

Weer thuis zijn we druk geweest met van alles en nog wat. Afgelopen week waren wij bij Bob's Adventure Store in Weert. Daar hebben we voor Marlène een nieuwe rugzak gekocht. De eigenaar, Bob Frantzen is een superdeskundig iemand die zelf ook uitermate actief is in diverse vormen van wandelsport. Buiten zijn deskundigheid schrijft hij SERVICE in hoofdletters. Hij neemt echt de tijd voor je. Zo adviseert hij niet alleen een bepaald artikel maar legt je ook uit waarom hij dat bepaalde artikel en niet een ander, dat op het oog zeker zo goed is, adviseert. 
Voor de liefhebbers: Maaspoort 6,6001 BP Weert (tel,: 049-5547434).

We hebben nu weer tijd om te lopen en dat doen we dus zoveel mogelijk. Binnenkort gaan we naar het Genootschap van Sint Jakob in Utrecht om onze pelgrimspassen (Credencial del Peregrino) op te halen. En dan hebben we alles voorbereid, denken we.

Pelgrimspas Small

Pelgrimspas

Over een maand is het zover. Dan zijn we echt vertrokken!

25 februari is er een heilige Mis in de Pancratiuskerk in Heerlen. Mariene en ik krijgen daar ook de Pelgrimszegen. Dan is het voor ons nog eens alles checken en vastsjorren. Zondag de 26e is het dan zover. In alle vroegte vertrekken we dan.

PN - 1 SmallPN - 2 Small

De laatste spulletjes zijn en worden nu aangeschaft. Marlene en ik hebben lang zitten dubben over de tent die wij willen meenemen. Het is uiteindelijk een MSR “Mutha-Hubba” van 3,1 kg geworden. Niet de allerlichtste, maar wel een kwaliteitstent die veel ruimte bied en makkelijk is op te zetten. Het is ongelooflijk wat er op kampeergebied allemaal te koop is. Dat is echt niet meer te vergelijken met het spul dat, pakweg 15 jaar geleden te koop was. Wat een ontwikkelingen. We hebben al een paar keer de vraag gesteld gekregen waarom we een tent meeslepen. Welnu dat heeft alles te maken met ons gevoel voor vrijheid. Wij denken dat een tent ons daarbij behulpzaam kan zijn. En ook willen we de, vooral in Spanje nogal eens voorkomende, massale pelgrimsonderkomens, waar je soms met tientallen in dezelfde ruimte moet proberen te slapen, mijden. Daar hebben we het gesleep van die extra kilo's graag voor over.

Nog 3 weken. We zijn nu echt aan het aftellen. De bestelde slaapzakken moeten nog binnenkomen. Maar de mensen van Bob's Adventure Store in Weert kennende, komt dat allemaal in orde. Verder loopt de voorbereiding goed.

Van verschillende kanten kregen wij de vraag welke route wij gaan lopen. Welnu, dat wordt een mix van 2 historische routes. Vanaf Heerlen lopen we dwars door de Voerstreek en de Ardennen naar Dinant. Daar komen we op de "Vla Mosana", die we volgen tot Vézelay. Vandaar loopt de "Via Lemovicensis" via Nevers, Bourges, Limoges en Perigueux naar Saint-Jean-Pied.;de-Port. Wij gaan echter van Vézelay via de Morvan naar Le-Puy-en-Velay, om vandaar de "Via Podiensis" te volgen naar Saint-Jean-Pied-de-Port, waarvandaan we door Spanje de "Camino Francès" gaan volgen. Let wel, dit is wat we gepland hebben. We hebben alle tijd en vrijheid om van de geplande route af te wijken als we dat zouden willen. Veel van de genoemde plaatsen zullen te klein zijn om in een normale (Michelin-wegenkaart opgenomen te zijn. Via Google-maps of www.viamichelin zijn alle plaatsnamen echter op te sporen.

001 Alles staat klaar voor vertrek 25-02-2012 SmallAls Jullie de route goed bestuderen, zien jullie dat we niet voor de kortste route gekozen hebben. Maar volgens ons IS het wel de mooiste route. Daarom is de afstand iets (ong. 300km.) langer dan normaal. Let op, hier komen ze.

Tot de Belgisch/Franse grens 210.6 km
tot de Frans/Spaanse grens 2025,7
Spaansegrens, tot Santiago de Compostela 767,0
Santiago tot Finistera 97,1

Totaal 3100,4 Kilometer.


Alle spulletjes zijn binnen, de rugzakken en onze "Wheelie" -wandelkar zijn gepakt. En dat wel 4 keer om alles zo gunstig mogelijk te verdelen.

Zaterdag (0900uur) wordt er voor Marlène en mij een Pelgrimsmis opgedragen in de Pancratiuskerk in Heerlen. Daarna is het afscheid nemen van belangstellende familie en vrienden. De zaterdagmiddag hebben wij gereserveerd voor het regelen van de allerlaatste dingetjes en dan is het vroeg naar bed en vroeg weer op.

Ons volgende bericht komt hopelijk uit het buitenland. Wij hopen dat we jullie, dierbare thuisblijvers, dan met mooie verhalen kunnen opvrolijken.

Tot dan.


 289 De Kathedraal. 11-06-2012 Small

Santiago de Compostela

In deze vastentijd willen we verslag doen van een eeuwenoude traditie die twee parochianen vorig jaar
hebben op gepakt. We willen met hen op weg gaan. De vastentijd als tijd van bezinning en
van het op nieuw op weg gaan achter latend wat daar te laten is en met Hem die de weg is op weg gaan. 

Elke week willen we een verslag geven van een deel van de bedevaart.
Deze week de voorbereidingen tot aan het punt van vertrekken.

 

Even voorstellen:

288C Peter Marlene in Santiago 11-06-2012 Small

Peter & Marlene Schunck

Foto gemaakt door mede-pelgrim SmallFoto gemaakt door mede-pelgrim 2 SmallFoto gemaakt door mede pelgrim 3 Small

de Pelgrims

 

Zoeken