Pelgrimage de Compostela - Deel 4

144 Onderweg naar Viana 14-05-2012 Small

Dag Beste mensen en vrienden,

Ok. Ik had de vorige keer beloofd dat dit bericht uit Spanje zou komen.
Welnu, dat is dus zo. We zijn in Viana, een klein stadje op 9 kilometer vóór Logrono,
maar nog net in Navara. Morgen lopen we dus Castilië binnen
met 1775 kilometer vanaf Heerlen achter onze sloffen.

 De rustdag in het (Franse) Saint-Jean-Pied-Port beviel prima. Maar 2 rustdagen achter elkaar, wat we eigenlijk gepland hadden, vonden we toch wat teveel van het goede. Gelukkig konden we onze reservering in de refuge Orison één dag verschuiven mits we genoegen wilden nemen met één soort dependance die ongeveer 1 km dichter bij Saint-Jean-Pied-Port lag. Daar hebben we geen spijt van gehad. Kayola, zoals ons onderkomen heet, bleek helemaal opnieuw ingericht te zijn en ... , we hadden daar een eigen kamer en hoefden dus niet in een dortoir te slapen. Vanuit Saint-Jean-Pied-Port gaat de weg meteen steil omhoog. Je krijgt geen moment rust. Het blijft maar omhoog gaan. Maar de beloning is er ook naar. Fantastische vergezichten in één overweldigend landschap en ... Vóór de verandering helder en stralend zonnig weer. Omdat de weervoorspelling niet geweldig was, besloten Mariene en ik de volgende ochtend vroeg te vertrekken.

098 Pyerneen zijn zo mooi 07-05-2012 Small095 Pyreneen op weg naar Orisson 07-05-2012 Small103  Van daar beneden komen we ergens 07-05-2012 Small

Om 5:45uur waren we, nog in het donker, al op weg. We hebben nog net één stukje van één geweldige zonsopgang gezien voordat de regen kwam. Die dag, 8 mei, hebben we de andere, ruige, kant van de Pyreneeën leren kennen. Regen, natte sneeuw, hagel en onweer kregen we over ons heen. Tegen dit natuurgeweld waren zelfs onze, tot dan toe waterdichte, regenpakken niet bestand. We waren bij aankomst in het Spaanse Roncevalles dan ook doorweekt. Deze dag was één van de zwaarste tot nu toe. Het bleef maar stijgen tot bijna 1500 meter hoogte. En dat voor het merendeel over ongebaande, ongeplaveide, door de regen spekgladde, pratscherigge ezelspaadjes bezaaid met grote keien. Dat was sleuren en trekken met mijn Wheelie-wandelkar. Als Mariene me af en toe niet geholpen had, dwaalde ik nu nog door de bergen.

110 Wilde paard had een gebroken been en dat weten ze 08-05-2012 Small104  Met Ditje 07-05-2012 Small109 Goed sfeertje bij Orisson 07-05-2012 Small

Op gegeven moment daalden vlak over ons heen één paar gieren. Bleken er al de nodige op nog geen 100 meter van ons af, achter een paard te zitten. Dat dier leek een gebroken achterbeen te hebben en die gieren zaten geduldig te wachten op hun maaltijd (foto). Toen het paard op gegeven moment van uitputting omviel zijn Mariene en ik vlug verder gelopen. Het bloederige vervolg hoefden we niet te zien. Gek is dat. Op TV kijk je gewoon naar zoiets, maar als je het dan ineens in het echt voorgeschoteld krijgt, is dat toch héél anders. De volgende dag, 9 mei, was ook nog best zwaar, maar onder een stralende zon. 's Avonds hebben we in een pelgrimsherberg geslapen in Zubiri en de volgende dag waren we al rond 13:30uur in Pamplona. Hier vonden we onderdak in Casa Paderborn, een door duitsers gerunde pelgrimsherberg. Prima, prima. Omdat we zo vroeg waren, hebben we op ons gemak de stad kunnen bekijken. Het oude centrum is prachtig. We hebben een borrel gedronken in de bar die Hemingway gebruikte om, met behulp van de nodige whisky's, inspiratie op te doen. Ook hebben we nog gelopen en tappa's gegeten in de Calle Estefeta, de straat waar tijdens de feria de stieren doorheengejaagd worden. Maar nu was het gewoon een supergezellige straat met allemaal kroegjes en eethuisjes.

111 Regen sneeuw wind mist en hagel in de Pyreneen 08-05-2012 Small117  Huarte Kort voor Pamplona 10-05-2012 Small132  Foto van Charles Martell in Puenta la Reina 12-05-2012 Small

11 Mei stond in het teken van weer een zware tocht over de Alto de Perdon. Bovenop deze berg staat het beroemde pelgrimsmonument (foto). 's Avonds overnacht in Uterga. 12 mei en nog steeds zonnig. Toch weer een zware dag met veel stijgen en dalen over keienpaden. Slapen in Lorca en de volgende dag meer van hetzelfde. Geslapen in Albergue Austria, maar geen Oostenrijker gezien. Beetje sfeerloze bedoening. Wel lekker doorgezakt met Ditje, een Bredase die de Camino in haar eentje loopt en die we sinds Saint-Jean-Pied-Port geregeld tegen komen. Vandaag 14 Mei zijn we dus In het sfeervolle Viana.

Spaanse stuk Caminokopie Small

Mijn zus Marita, vroeg of er verschil is tussen de Franse en de Spaanse Camino. Nou, dat verschil is enorm. In Frankrijk liep je dagen zonder iemand (medepelgrims) tegen te komen en hier is het vergeven van de pelgrims en would-be pelgrims. Dat zijn toeristen, die vaak via een reisorganisatie, één of meerdere dagen de pelgrim uithangen. Hun bagage wordt van slaapplek naar slaapplek vervoerd en verder lopen ze met kleine rugzakjes voor wat proviand of zelfs zonder rugzak maar met een boodschappentas. Wel hebben ze veelal stoere uitrustingen en, natuurlijk, de Jakobsschelp en een grote originele pelgrimsstok. Herkenbaar zijn ze ook aan een wankele gang als de dag nog maar enkele uren oud is. Kortom, het is hier allemaal veel commerciëler. En hoogstwaarschijnlijk is het gewoon big-business.

135  Puenta la Reina. Terugblik op de stad 12-05-2012 Small138  Berg op berg af Naar Lorca 12-05-2012 Small142 Marlene in de Santa Maria in Los Arcos met bewonderaar 13-05-2012 Small

Maar wij tweeën amuseren ons prima. Het gros van de lopers begint maar net en kijken tegen de vóór ons liggende kilometers aan als tegen een berg, en wij zijn aan het aftellen en lopen ieder dag makkelijker.

15 Mei werden we in Viana om 0600 uur gewekt door, mooi, gezang in de straat voor onze slaapgelegenheid. Een vorm van wekservice van de lokale bevolking voor pelgrims. Of waren ze zo blij omdat we weer vertrokken? Laten we het maar op de eerste mogelijkheid houden!

Later die dag liepen we door de grote stad Logrono. Daar gingen wij koffie drinken in een cafetaria. Bij het verlaten van zijn zaak, kwam de eigenaar naar ons toe en vroeg ons om in Santiago voor hem te bidden. Mariene stond dat nog een beetje te verwerken toen, inmiddels buiten op de avenida, een nonnetje naar haar toe kwam en haar vroeg of zij in Santiago ook namens haar het heiligenbeeld van Sint Jakob wilde omhelzen. Mariene had op dat moment het menske alles beloofd wat ze gevraagd zou hebben. 16 Mei geslapen in een dorpje, Azofra, in wat de lelijkste refugio van de hele camino moet zijn. De gemeente heeft hier een absoluut fantasieloze rechthoekige blok neergezet, die echter wel voorzien is van alles dat een pelgrim nodig heeft. Alle 60 bewoners hebben een tweepersoons kamertje met klapdeurtjes.

154 Granon Voordat je de Albergue binnengaat moeten eerst de schoenen uit 17-05-2012 Small156 Granon De afwasploeg onder leiding van Marlene 17-05-2012 Small179 Castrojeriz De Kapittelkerk van Santa Maria del Manzano 22-05-2012 Small

De volgende dag, de 17e, het absolute tegendeel. In Granon komen we terecht, in één ruimte, op flinterdunne slaapmatjes, op de grond, met nog 40 anderen in de kerktoren. Schoenen moesten uit en konden in nissen naast de trap geplaatst worden. Maar het eten, gemaakt door vrijwilligers, was geweldig. Voor de maaltijd moesten we ons middels een lied voorstellen. Mariene en ik zongen de Heerlense dialect-evergreen van de "Lange Jan". Geen hond die het begreep (komen ze nu uit Brussel of uit Parijs?), maar het succes was overweldigend. Na het eten werden vrijwilligers gevraagd voor de afwas. Mariene stond meteen op en wees nog drie andere vrijwilligers aan. Een duitser, een belg en een canadees. De volgende dag geradbraakt wakker geworden om 0500 uur. Er schijnen altijd mensen te zijn die zo vroeg, in het donker, menen te moeten vertrekken zonder daarbij rekening te houden met de slapers. We vonden dat deze nacht gecompenseerd moest worden en in Villafranca-Montes-de-Oca vonden we een perfect hotelletje, waar we een dag extra bleven. Zo goed beviel het ons daar. 20 Mei vertrekken we daar weer en lopen, door de regen, een loodzware tocht van 27 kilometer tot in de buurt van Burgos.

147 Tussen Logrono en Navarrete 15-05-2012 Small152 En lang is die weg 17-05-2012 Small163 Dat is onze weg daarginder 18-05-2012 Small

21 Mei Burgos. Ik ben in de kathedraal om stempels te halen voor onze "credentials". Als ik buiten kom zie ik Mariene staan omringd door wel 40 mensen. Zij blijken een reisgezelschap te vormen afkomstig uit Limburg. Mariene moest in geuren en kleuren vertellen wat ze daar deed. Daar moest op gezongen worden en, tot groot enthousiasme van de inmiddels toegestroomde Spanjaarden, werd uit volle borst "Wie schoën us Limburg is" gezongen. Na nog een fotomoment mochten we onder luid applaus weer vertrekken. 's Avonds geslapen in het nietszeggende dorp Tardajos.

172 Dit reisgezelschap uit Limburg zong vol overgave voor ons Wie sjoen os Limburg is 21-05-2012 Small160 Naar Villafranca Montes de Oca Marlene haalt in 18-05-2012 Small175 Marlene met klaproos bij de ruines van San Anton 22-05-2012 Small

22 Mei gelopen naar Castrojeriz. Gegeten in hetzelfde leuke restaurant waar ook indertijd Shirley Maclean heeft gegeten toen zij de camino liep. 23 Mei lopen we naar Fromista en maken kennis met de Spaanse meseta. Hellingen met stijgingspercentages van 12 tot 18 percentages. Heftig. 24 Mei de Spaanse hoogvlakte. 17 Kilometer kaarsrecht pad onder een inmiddels brandende zon zonder één spatje schaduw naar Castrojeriz. 26 Mei, aan die hoogvlakte komt geen eind. 30 Kilometer saai landschap naar Moratinos, waar we belanden bij een, met een Spanjaard getrouwde, Beierse. Daar was alles Deutsch-gründlich. Prima, prima. Vanmorgen lekker uitgeslapen en beland in Bercianos-del­Real-Camino in de provincie Léon. Afgelopen week hebben wij de 2000km-grens doorbroken. De teller staat nu op exact 2053 kilometer vanaf Heerlen. Ook zijn we vandaag op de kop af 3 maanden onderweg. Santiago komt in de buurt. Waar anderen klagen dat ze nog 354 kilometer moeten, zeggen wij, dat we nog máár 354 kilometer hoeven te lopen.

181 Helemaal daarboven ligt de volgende Meseta Best een zware klim 23-05-2012 Small229 Wat een uitzicht 5-06-2012 Small193 Ons restaurant in León La Taberna. 28-05-2012 Small

Na deze mooie stad kwamen een paar saaie etappes en dito plaatjes. Tot 1 juni. Toen kwamen we, na een zware klim, in het bijna verlaten Foncebadon. Daar was een restaurantje helemaal in middeleeuwse stijl. Bediening, kok, inrichting, alles. Ook het eten was middeleeuws. Dat betekent veel, héél veel. Gelukkig lag naast deze eetgelegenheid onze Albergue. Het landschap en ook de dorpjes en stadjes worden mooier en vriendelijker. We naderen Galicië. 4 juni, onze laatste overnachting in Castilia y Léon en wel in het mooie plaatsje Ruitelan. En nu, 5 juni zijn we bij O Cebreiro Galicië binnengelopen. Een leuk minidorpje. We zijn nog wat kilometers verder gelopen en vonden een prima Albergue op de Alto de Poio (1337 meter hoogte). We waren net op tijd binnen want het begint enorm te regenen en te waaien. Ook moet de temperatuur met wel 10°C gedaald zijn want het is ook nog eens ijskoud geworden. Morgen komt hopelijk onze zon weer terug.

218C  Cruz de Ferro I  2-06-2012 Small218D  Cruz de Ferro II  2-06-2012 Small233 Voorbij Alto de Poio staat dit Pelgrimsmonument. 5-06-2012 Small

Santiago de Compostela is nog 146 kilometer lopen. We schatten dat op nog een kleine week. Vanaf Heerlen hebben we er nu 2273 kilometer op zitten. En we zitten in onze 4e maand. We zijn zo onderhand beiden blij als we aankomen.

Onze volgende mail gaat hopelijk of uit Santiago de Compostela, of uit Heerlen komen...

Heel veel liefe pelgrimsgroeten.

Peter en Marlène 

 

Zoeken