Ter nagedachtenis van Piet van Zeil

Piet van Zeil Bidprentje-1 foto Small

 

 

In paradisum, deducant te angeli

 

Met deze bede en wens nemen we afscheid van

Petrus Hendrikus van Zeil

* Hillegom, 3 augustus 1927

+ Heerlen, 9 november 2012

 

echtgenoot van Agnes Catharina de Groot

 

Naar zijn eigen wens werd hij herdacht op 16 november, in de kapel van Parc Imstenrade en vierden we voor hem de requiemmis op 17 november, in de St. Pancratiuskerk te Heerlen. Aansluitend vond zijn bijzetting plaats op de begraafplaats aan de Akerstraat, eveneens te Heerlen.

 

Dank aan allen die zorgden voor een passend gedenken en voor het betoonde medeleven.

Mevr. A. van Zeil-de Groot en familie

De zeswekendienst zal gevierd worden
op zondag 6 januari,
op het Hoogfeest van Driekoningen, om 11.30 uur,
in de St. Pancratiuskerk te Heerlen.

Tot het laatst streed hij om te leven, waarbij zijn drijfkracht de zorg voor het welbevinden van zijn echtgenote was. Samen hebben ze het leven gediend zoals het zich voor hen ontwikkelde. In wederzijds steun en trouw, afhankelijk en geheel aanhankelijk, dienden ze alle opdrachten en taken, welke Piet met volledige overgave op zich nam.

Na een rustige start op de alom bekende dagdagelijkse werkvloer, ontpopte hij zich vanaf zijn 23e tot een katholieke vakbondsman, politicus en bestuurder.

Zo werd hij bestuurder van de vervoersbond van het Nederlands Katholiek Vakverbond en daarna ambtelijk secretaris van de KVP-Tweede Kamerfractie. In 1972 werd hij Tweede Kamerlid voor die partij. In de Kamer hield hij zich onder meer bezig met luchtvaart en medezeggenschap en later (als CDA'er) ook met Antilliaanse zaken.

In 1979 - 1980 was Piet de laatste voorzitter van de KVP. In de kabinetten Van Agt II en III en Lubbers I (1981-1986) was hij staatssecretaris van Economische Zaken, onder meer belast met midden- en kleinbedrijf en regionaal economisch beleid.

Hij sloot zijn politieke loopbaan af als burgemeester van Heerlen. Voor de ontwikkeling van de stad en de regio bleef hij zich ijverig inzetten, ook na zijn pensionering.

Met zijn enorme netwerk diende hij, tot aan zijn inslapen, diverse maatschappelijke en kerkelijke doelen, met voor o.a. St. Gerlach en St. Pancratius fantastische resultaten.

Zijn tomeloze inzet en kennis van zoveel mensen en zaken, gekoppeld aan een gedrevenheid om de hem gegeven tijd niet onbenut te laten, werden door zijn betrokkenheid en veel woorden en dito daden, een zegen voor velen.

Rust nu in Gods vrede.

Zoeken