Een jubilerende lector aan het woord

Bijbel openAls ruim 40 jaar duikt hij in de woorden van de H.Schrift, Oude en Nieuwe Testament, om zich de inhoud ervan eigen te maken. Want pas als je weet waarover je leest, kun je het ook vertolken, overbrengen.

Aan het woord komt in zijn huiselijke situatie de heer Wim Vondenhoff.  Samen met zijn vrouw Gita, wordt uw interviewer hartelijk ontvangen. Niet alleen de lezer in hem komt aan het woord, ook de spreker. En ook dat kost hem geen enkele moeite.

Zoals dat gaat in bepaalde situaties van verdiensten of  jubilea komt onherroepelijk ook bij mij de vraag naar boven: “ En hoe is dat allemaal nu zo gekomen?”

Vondenhoff SmallHet antwoord klinkt verrassend omdat je het in onze kerktijd niet meer zo gewend bent dat jonge mensen zich voor de liturgie inzetten. Al op 16 jarige leeftijd, als lid van het toenmalige BP koor,  vond hij dat hij iets meer moest doen dan ontvangen alleen. “Geloof is een geschenk, en dat geschenk moet je uitpakken. In mijn situatie vond ik dat ik iets moest doen ervoor. Geloven is meer dan iets dat je begeleidt. Ik nam het graag op me als een verplichting omdat je van de Kerk samen iets moet maken”.

Het klinkt allemaal overtuigd en enthousiast. “Ben ik ook nog steeds”, beaamt hij volmondig. Ik ben er nog steeds dankbaar voor, vind het zelfs een eer en ben er trots op dit te  mogen doen. Zeker ook in onze prachtige Pancratius die er na de renovatie indrukkend fraai bij staat!” De man aan het woord kan het weten. Al sinds 1982 is hij er lector en kijkt de twee kanten op: enerzijds naar het priesterkoor als de meevierende kerkganger. Anderzijds vanaf de Ambo naar allen die op dat moment aan zijn lippen (worden geacht) te hangen.

Zijn drukke werkzaamheden verhinderen hem om meer te kunnen doen voor de (geloofs) gemeenschap. Hoe belangrijk de inbreng van een individu kan zijn komt naar boven uit het vergaal over zijn opa en de gesprekken met hem.

Zo leert een mens, door ontmoetingen. Het woord van God aanhoren is ook de weg om Hem te ontmoeten. Dus blijft hij van harte een van de lektoren.

Het samenzijn met het echtpaar duurde langer dan dit interview, want het was en bleef, een mooie ontmoeting.

Hulde en dank aan de jubilaris en aan zijn vrouw die pal achter hem staat en ook zelf actief werd in de parochie.

Kan ook niet anders, denk je dan. 

Zoeken