Cadeautje voor het Kerstkind

IMG_8991_SmallHet is een traditie, kan men zeggen, dat de Deken op kerstavond het kerstkind een cadeautje geeft. De redenatie; als je jarig bent krijg je toch een cadeautje... wij geven ze wel aan elkaar, maar aan Hem? De jarige... 

 

Vandaar dit gebruik. Dat, ook traditiegetrouw, geraden mag worden aan de hand van een paar hints... succes.

 

Dit jaar is het een woord... of een begrip...

IMG_8994_Small

 

1ste hint: Mijn naam pakken ze vaak vast. Niet altijd leuk.

 2de Hint:  Als mijn begrip log wordt, is de hel los.

 3de Hint:  Met een i besta ik ook. En wijs dan naar afstammelingen in de rechte lijn.

 4de Hint:  Mijn 'vijg', smaakt zeker niet naar meer...

 5de Hint:  Met een 'deel' achter mij, krijgt God ooit het laatste woord.

 6de Hint:  Je moet me niet laten wassen door een ander.

 7de Hint: Kleine potjes hebben meestal hele grote ....

 


IMG_8998_Small

 

Een echt oor hé. 

U vraagt zich waarschijnlijk af waarom een oor...? Ik kwam er op, in de loop der afgelopen tijd met alles wat er aan het gebeuren is. Ik kwam er op toen ik in een boek aan het neuzen was van een man die me zeer dierbaar is en veel gelezen werd vooral in Engeland, C.S. Lewis.
Hij schreef in 1940, toen de hel over Europa losbarstte, een serie artikelen in de Guardian over een oom en een neef. Waarbij de jongere van de twee een serie raadgevingen ontvangt. Later uitgebracht in boekvorm onder de titel: "Brieven uit de hel."

Lewis vroeg zich daarin af: Hoe krijgen we de mensen op een zo stil en effectief mogelijke manier weg van God? En een van de methoden die door de oude rot in het vak voorgesteld worden is dat we in de wereld gewoon zoveel herrie en geluid moeten maken dat de mens God gewoon niet meer hoort.

De hele dag door vullen we met geluiden, wekkerradio, nieuws, muziek, tv, berichtgevingen, beeld en geluid. Niet dat dit allemaal meteen slecht is... nee, maar het is lawaai. Het is geen aanklacht maar ik registreer. Door al dat lawaaierige en schreeuwerige ... waar we zo mee bezig zijn dat we God niet meer horen.

Het slot akkoord... Mensen die met ons leven zijn allemaal ook vol van iets. De een is vol van vreugde, de ander vol van verdriet. Vreugde mag je laten zien, verdriet niet altijd... En als de ander dat niet aanvoelt, het niet ziet... wordt die ander niet gehoord, niet gezien. Niet welkom geheten, in feite. Hij of zij kan haar verhaal niet meer kwijt. Dat is moordend. Dat is een zware last waaronder je dan gebukt gaat. Als je je verhaal niet meer kwijt kunt, wie luistert nog naar me? We zijn zo vol van geluid dat ook onder ons mensen, mensen verloren lopen. Als wij wat meer rust om ons heen zouden hebben zouden we de rust en berusting hebben om naar die ander te kunnen luisteren. Want in die stilte ontvang je zo veel. En dat wens ik u van harte toe. Niet alleen dat u iemand hebt die naar u luistert maar dat u ook mensen wordt die in staat zijn om naar andere mensen te luisteren. En die rust is niet alleen aan mensen gebonden. Want hij die vanavond tot ons is gekomen zegt: komt allen tot mij die belast en beladen zijt en Ik zal u rust en verkwikking schenken. Dat zoeken we toch, verkwikking en dat er naar je geluisterd wordt, dat je gehoord wordt.

En tot slot, ik had een droom. Dat iedereen die vanavond ter kerke gaat eens 10 minuten per dag stil wordt om te luisteren. Dat de wereld versteld zal staan van wat dit te weeg brengt. Aan goeds. Maar het begint daar waar we Hem een oortje willen geven. Ik wens u iets van stilte toe, van die rust en die vrede. Amen.

IMG_9002_Small

Zoeken