In Memoriam Els Moberts

 In Memoriam Els Moberts   1944 - 2011.

Wie heeft er de afgelopen vijfentwintig jaar niet aan haar bureau gezeten? Om een mis te bestellen, iets te regelen, af te spreken, iets te vragen of zomaar voor een gesprekje? Altijd vriendelijk, zakelijk, deskundig en altijd met aandacht voor de mens die voor haar stond.

Voor en met drie dekens heeft ze in onze parochie gewerkt op het secretariaat en daar was ze best trots op. Meerdere dagen per week was zij hier actief. Deze dienstbaarheid was haar zeer eigen. Als vrouw van een diaken was zij, op de achtergrond, een grote steun voor haar man. Haar geloof bepaalde in hoge mate hoe zij in het leven stond.
Bij het dekenaal kerkkoor St. Caecilia zong zij ruim vijfentwintig jaar met veel plezier en passie de partijen voor de alten.
De Gregoriusonderscheiding voor 25 jarig lidmaatschap lag al voor haar klaar om op het Caeciliafeest in november uitgereikt te worden. Els was vastbesloten deze zelf te komen ophalen! Het is er niet meer van gekomen….
Ook van het webteam was zij vanaf het begin een trouw lid.
Dienstbaarheid en trouw kenmerkten Els. Nog in de verpleegkliniek werd zij vaak om advies en raad gevraagd en was zij zeer betrokken bij het reilen en zeilen van het parochiesecretariaat. De wetenschap dat haar werk door liefdevolle en bekwame handen was overgenomen gaf haar rust.
Op 18 oktober kwam een einde aan een lang ziekbed, geduldig en dankbaar gedragen.
Wij van de Pancratiusfamilie zullen haar heel erg missen.
Wij wensen haar gezin veel kracht en troost bij dit heengaan.

Those we loved
don’t go away.
They walk beside
us everyday,
unseen, unheard,
but always there.
Still loved,
still missed,
still very dear.


Zoeken