Tweede Statie

JEZUS NEEMT HET ZWARE KRUIS OP ZIJN SCHOUDERS.

Wij aanbidden u Christus, en loven U.
Omdat Gij door uw Heilig Kruis de wereld hebt verlost.

Hij is niet meer ongeschonden. Soldaten hadden hun plezier gehad: bespotting, bespuwing en gehoon zijn Jezus ten deel gevallen. Maar niet nadat ze Hem met doornen kroonden. Deze hoofdwonden werden groter, naarmate men met een stok erop bleef slaan.
Zo gaat Jezus op weg, naar Golgotha.

Overweging:

Kruisaanvaarding.

Jezus neemt geen houten balk op zijn schouders, maar de zonden en de zondigheid van de mensheid. De mens, ook ik dus, Ik ben schuld, en laat Hem ervoor betalen. Hij aanvaardt deze last om mij te redden. Hij wil ons immers vrij van schulden maken. Dat is Goddelijke Liefde.
Wie alleen de menselijke liefde leeft, zoekt zichzelf. Wil ook geen extra lasten dragen, niets verdragen voor de ander,....tenzij eigen voordeel er mee gemoeid is.
In de ware liefde gaat het niet om het streven naar eigen geluk, maar zoekt er te zijn voor de ander, ondanks alle lasten die dit met zich meebrengt.
Onmenselijk soms, voor de persoon die het treft. Ondraaglijk zelfs. Totdat je leert, dat Jezus juist daarom dit koos: dat ons lijden is opgenomen in zijn lijden. Hij brengt verlichting omdat we het toch niet alleen moeten doen.
Bidden we voor hen die liefhebben en kruisdrager zijn voor

Onze vader...

Ontferm u over ons, Heer ontferm U over ons.
O God, wees ons zondaars genadig.

Klik hier om terug te gaan Klik hier om verder te gaan

Zoeken