Zaterdag

 

IMG 3293

 

 

 

 

 

Zeven uur opstaan.... Tja, dat was de afspraak. Omdat iedereen nog lekker lag te ronken, werd het later. Na een goede nachtrust, werden we wakker terwijl het buiten hevig aan het plenzen was... Oei, oei, hoe zou dat nu gaan?! Nadat de laatste spullen bij elkaar gezocht waren (ja, je vind nog eens wat als je onder de bedden kijkt), hebben we knus ontbeten met zijn allen.

 

 

 

 

 

 

IMG 3298

 

 

 

 

 

 

Iemand merkte op: "Zo zijn we begonnen, een klein groepje, twaalf jaar geleden, waar is de tijd gebleven...?" Na de lunch werd er besloten dat we, voordat de fietsers zouden vertrekken, het hele kampterrein gingen poetsen. Voor elke slaapkamer werd een eindverantwoordelijke aangesteld en al snel ging iedereen aan de slag.

 

 

 

 

 

 

 

De tassen werden verzameld, de fietsen gehaald en de aanhangers geladen. De kamers gepoetst en toen... kwam het hoge woord eruit. Drie van onze fietsers kwamen met een rood hoofd opbiechten dat ze een klein detail over het hoofd hadden gezien: hun fietsensleutels zaten nog in hun tassen. En rara waar die tassen waren. Precies! Thuis! Na een stevig overleg en wat heen en weer geschuif, is het geregeld dat iedereen die kon en wilde fietsen een fiets had en dat de sleutelloze fietsen thuis kwamen.

 

IMG 6810IMG 6811IMG 6818

 

Na de laatste foto's was het zover: een kleine afvaardiging zou de laatste klusjes doen en de fietsers zouden richting huis gaan.
Er kwam nog een eerste reactie terug van een meisje dat aangaf dat het kamp heel leuk was. “Kreeg het kamp dan een 10?” vroeg iemand dan. “Nee, een 30!!!” Dat was natuurlijk leuk om te horen.

 

IMG 2440IMG 2454

 

Alhoewel we bang van te voren waren voor het weer, hadden we het goed getroffen. Een paar wolkjes, een lekker zonnetje en wind in de rug. De reis verliep zeer soepel en in een mum van tijd waren we al in Meersen waar we onze eerste en enige pauze namen. Lekker ontspannen in het park. Boterham erbij, tomaatjes, paprika en komkommers erbij die we hadden meegekregen en smullen maar.


IMG 2409IMG 2413IMG 2418

 

Blijkbaar had iedereen nog voldoende energie want er werd met een frisbee overgegooid, in de boom geklommen en nog even een piramide gebouwd. Er stond een mooi gebouwtje dat zich uitstekend leende voor een fotomomentje.


IMG 2465IMG 2495IMG 2513

 

Al met al konden we heerlijk ontspannen en dat deden we dan ook een klein uurtje. Na nog een laatste versnapering gingen we weer op weg. Meteen wachtte ons de enige serieuze helling, een kleine 7% richting Raar. Maar dat was het dan ook wel. Verder ging het bijna alleen maar helling af. Iedereen kon de finish al ruiken en op het einde kende een aantal een kortere richting naar Voerendaal. In verband met de Eneco toer hadden we besloten om maar niet naar het centrum te rijden. Op het einde reed de jeugd voorop omdat zij de weg kenden en zij gaven goed tempo maar vooral ook richting aan. Dit tot verbazing van enkele oudere wandelaars die opmerkten: “Zag je dat? Ze gaven richting aan!”


Toen de eerste aarzelende spettertjes vielen reden we Voerendaal in. Gelukkig zette de regen niet door en arriveerden we droog op onze eindbestemming. Het kamp zat er nu ook voor ons op. De laatste spullen pakken die met de auto was afgeleverd en op naar huis. Het was een geweldig kamp op een super leuke plek!

 

IMG 2508

Vrijdag

 

IMG 2934aVandaag is onze laatste kamp dag met zijn allen! In alle vroegte werden sommigen wakker door het gekraai van Stijn. Mee en mee volgde toen de een na de ander hem naar beneden en sprong in de douche om zich klaar te maken voor de nieuwe dag die voor ons lag. De leiding trok zich eventjes terug in de tent van samenkomst om zich geestelijk voor te bereiden op de spellendag. Ondertussen regende het pijpenstelen. Maar omdat we ons goed voorbereid hadden en de ‘zwartkijkers’ onder ons géén kans gaven, begonnen we vol vertrouwen met het ontbijt. Na het ontbijt spraken we de laatste bijzonderheden nog even door en gingen we de knijpers trekken voor de familiedag. Er zijn zeven verschillende knijpers en elke knijper heeft een eigen afbeelding. De knijpers zijn onderverdeeld in: zwartkijkers, toneelkijkers, televisiekijkers, pottenkijker, sterrenkijkers, verrekijkers en nachtkijkers. De knijper die je trekt vertelt je bij welke groep je hoort en met wie je het spellencircuit moet gaan lopen. Ook de ouders, broertjes, zusjes en opa’s en oma’s trekken zo’n zelfde knijper en zo worden de groepen gevormd. Je kunt je wel voorstellen hoe iedereen door elkaar riep en gespannen toekeek bij welke groep hij hoorde.

 

 

 

 

 


Daarna gingen we naar de kapel om daar samen de feestdag van Maria te vieren. De kapelaan borduurde verder op het armbandje dat hij had gemaakt op het meisjeskamp van het bisdom. Deze loombandjes bestaan uit allemaal elastiekjes die aan elkaar vastzitten en zo samen een armbandje vormen. De zijne had allemaal kleuren en was gemaakt in een visgraat.

IMG 2888aIMG 2893a

Hij verwees ernaar dat wij ook allemaal een schakeltje zijn van een armbandje en samen een geheel vormen. We zijn daardoor eigenlijk als één familie en vormen samen een familieband. Daarna gaf hij ons nog een woord mee, namelijk het woord boodschap. Hij riep ons op om allemaal een boodschap van liefde uit te dragen en dat te laten zien in ons hele doen en laten. Tijdens de mis hoorden we de regen vrolijk tikken op het dak van de tent. Toen we echter de kapel uitkwamen begon het zonnetje te schijnen!
IMG 6339aIMG 6353a

IMG 6431aIMG 6444a

Groot en klein ging gauw naar binnen en zo begonnen we gezamenlijk aan de grote opruimactie. De groten hielpen de kleinen met inpakken, als echte teams gingen ze samen te werk. Een van de kleine jongens liet weten: het kamp kan nog helemaal niet afgelopen zijn, want ik mis papa en mama nog niet…. Ondanks dat ontkwam hij er niet aan om toch zijn tas in te pakken. Met zijn allen gingen we dus aan de slag en in een mum van tijd hadden we alles aan de kant en konden de ouders komen. Alle spullen zijn ingepakt en staan klaar om direct in de auto te worden gezet, zodat we het overzicht bewaren.
IMG 2405a

Maar eerst onze laatste lunch. Alle zakjes werden weer tevoorschijn getoverd en de boterhammen smaakten weer prima met een tomaatje of komkommertje erbij. Het zonnetje brak zelfs door en we waren er klaar voor. Laat die ouders nu maar komen!

IMG 2940aIMG 2942a

En ze kwamen hoor. Zelfs nog voordat alle spel voorbereidingen helemaal af waren. Maar geen nood, vele handen maken licht werk en alles werd snel afgerond. Iedereen die aankwam werd onthaald met uiteraard een hartelijk welkom en het trekken van een knijper. Wat zou iedereen trekken? Heeft papa hetzelfde als mij? Zit ik bij mama? Iedereen zat uiteindelijk in het team waar hij of zij thuishoorde. Na een lekker kopje koffie of beker limonade met wat cake konden de spellen beginnen.

IMG 2951aIMG 3000aIMG 3031a

Er waren in totaal 7 spellen te spelen met ieder een eigen thema. Zo had je het kijkwijzer spel, maar ook pottenkijker spel en het verrekijkerspel. Het was reuze gezellig en de tijd vloog voorbij. De foto’s spreken wat dat betreft voor zich.

IMG 2960aIMG 2966aIMG 2969a

IMG 2997aIMG 3027a

Iedereen deed goed mee en ieder team was ook echt een team. Oud hielp jong en jong hielp oud. De stemming was in ieder team opperbest. Het was leuk om te zien hoe zelfs mensen met rollator er vol tegen aan gingen! (Daar waar dat kon natuurlijk).

IMG 6345aIMG 2978a

Na de spellen was iedereen natuurlijk nieuwsgierig of ze gewonnen hadden maar zover was het nog niet. Er moest ook een yell ten gehore worden gebracht na het eten en die zou mee tellen met het puntentotaal.

IMG 3058aIMG 3063a

IMG 3089aIMG 3102a

Iedereen had erge trek gekregen na alle inspanning en de barbecue kon beginnen. Er was weer van alles verzorgd aan salades en ander lekkers door alle ouders die kwamen. Het was heerlijk! Het weer zat nog steeds mee en we konden zowel buiten als lekker binnen zitten.

IMG 3041aIMG 3044aIMG 3048a

Er was voldoende voor iedereen en nadat alles aan de kant was gezet kon ieder team zijn yell laten klinken. De ene was nog creatiever dan de andere; één yell kon je eigenlijk geen yell noemen, het was een mini-toneelstuk van de toneelkijkers, die daarmee hun naam eer aan deden.

IMG 3075a

Nadat de jury goed gekeken had naar iedereen, kon er met de liedjes worden begonnen. Alle kinderen gingen met hun groepje van deze week hun liedje met dansje tonen aan de ouders. Wat er getoond werd was ontzettend leuk. De jongste kinderen werden vakkundig meegenomen door de oudere jongeren en het was een genot om te zien. Alle ouders keken vol trots naar hun eigen kinderen hoe die hun optreden uitvoerden en vooral met welk plezier zij dit deden.

IMG 3124aIMG 3171a

IMG 3198aIMG 3219a

Het thema lied werd nog extra gezongen voordat het laatste groepje het liedje “Samen één geheel” de afsluiting vormde.

IMG 3240a

Toen was het tijd voor de uitslag van het spellencircuit. En alhoewel velen er hun hoop gevestigd hadden op de eeuwige roem, werden uiteindelijk de groep “de verrekijkers” de winnaar. Dit hadden zij natuurlijk al van verre zien aankomen.

IMG 3086a

Dat was het dan. Na iedereen bedankt te hebben was het tijd voor afscheid. Het viel sommigen toch zwaar. Het was een fantastische week geweest en velen zien nu al uit naar het kamp van volgend jaar. Wie weet! Een van de meisjes vond het ook een heel fijn kamp en merkte op terwijl ze van arm naar arm ging: “Hoe kan het nou dat ik hier zoveel vriendinnen heb!” Ook de leiding van het kamp heeft het dit jaar als ontzettend leuk en mooi ervaren. Het was even wennen op de nieuwe plek maar het is uitstekend bevallen en voor herhaling vatbaar.

IMG 6706a
De groep fietsers vertrekt morgen naar huis waarna de schoonmaakploeg als laatste de boel verzorgt en dat de kampplaats voor de volgende groep weer pico-bello in orde is. Hopelijk morgen mooi weer om te fietsen, we zullen zien. Slaap lekker!

IMG 3292a

Donderdag

IMG 2791a

 

In onze derde nacht op het kamp hebben we een logé gehad op de meisjesslaapzaal. Een jongen nog wel…. Eigenlijk een heel klein mannetje… Hij sliep lekker dicht bij zijn moeder Evelien in zijn campingbedje, en hij is met zijn 6 maanden de jongste op ons kamp! Hij krijgt alle aandacht die hij zich maar wensen kan. Zowel jong als oud kijkt vertederd naar hem, iedereen houdt hem goed in het oog.

 

Midden in de nacht werden we wakker van een ‘boem’. En opeens lag een van de meisjes die boven in een stapelbed slaapt op de grond te slapen. Na een grondige check-up en een koud washandje werden er al gauw weer grapjes gemaakt, en wisten we dat alles in orde was. Toen kon zij haar nieuwe slaapplek betrekken, op matras op de grond tussen twee andere meisjes in.

 

Bij het opstaan moeten we bij de kleinste meisjes iedere keer héél veel moeite doen om twee schone slaapsters wakker te krijgen. Bijna iedereen wordt namelijk vanzelf wel wakker, door zijn eigen biologische klok, of omdat de anderen beetje bij beetje in beweging komen. Maar deze twee, die slapen écht door alle rumoer heen. Dus met een zacht goedemorgen-porretje of een flinke kietelbeurt, moeten we die twee echt tot leven brengen.

 

Vanmorgen vertelde een van de jonge meisjes dat ze pijn had in haar benen. Op de vraag waar dat dan vandaan kwam, zei ze: ik heb gisteren meegedaan met een ‘work-out’ van de jongens. Maar ja, zei ze, dat is zoals met dat liedje van het kamp, ik deed stoer mee, en dacht ’dat doe ik wel even’; dus dat heb ik mezelf aangedaan. Zij heeft het kampthema helemaal begrepen!

 

Vanochtend hebben we alweer heerlijk ontbeten, deze keer met een lekker warm eitje erbij. We vragen ons af hoe tante Ineke, onze kok, zoveel eitjes heel kan houden terwijl ze gekookt worden… echt een kunst.

IMG 2776aIMG 2777aIMG 2783aIMG 2784a

Na het ontbijt was het tijd voor de dagelijkse H. Mis. Door de stromende regen moesten we naar onze tentkapel, en tijdens de hele mis bleef het hard regenen. We zeggen maar steeds tegen elkaar: wat vandaag valt, kan er op de familiedag niet meer uitvallen.

 

De kapelaan vertelde ons vandaag over een bijzondere heilige: priester Maximiliaan Kolbe. Hij heeft in de tweede wereldoorlog zijn leven gegeven voor een man die een gezin had, en ter dood gebracht zou worden. Hij maakte zich klein en hielp zo de ander. En dat paste precies bij de twee woorden die kapelaan ons de afgelopen dagen had meegegeven: ‘klein maken’ en ‘helpen’. In de lezing hoorden we dat je zeven maal zeventig maal een ander mag vergeven. En dat betekent niet, legde de kapelaan uit, dat je tot 490 moet turven en dan op kunt houden te vergeven. Hij bedoelt dat je áltijd mag proberen iemand te vergeven. Dat was dan ook het woord wat we vandaag mee hebben gekregen: ‘vergeven’!

IMG 2394aIMG 2597a

Na de mis trok iedereen zich terug met zijn eigen groepje en werd er druk geoefend op de liedjes. Er werd meteen een eerste opzet gemaakt voor de dansjes die ze daarbij op de familiedag zullen laten zien. Nog maar net begonnen, zag het er meteen al veelbelovend uit. Na de lunch zijn er een aantal jongens en meisjes, sommigen vrijwillig en anderen met lichte drang, naar bed gegaan om wat slaap in te halen. Ook een paar volwassenen hebben even een oogje dicht gedaan.

IMG 2822aIMG 2827a

IMG 2837aIMG 2844aIMG 2852a

 

IMG 2860aIMG 2867a

Deze middag werden we getrakteerd op een lekker snoepzakje. Ieder kreeg een eigen zakje met zijn naam erop, net zoals iedere dag het lunchpakketje. De één, jong of oud dat maakt niet uit, eet direct het hele zakje leeg, de ander bewaart en doet lekker zuinig aan. Er wordt gedeeld en geruild en ze voelen zich de koning te rijk met hun zakje. De hele middag werden dansjes verfijnd en teksten geoefend. Uit alle hoeken en zalen kwam de muziek je tegemoet.

 

En natuurlijk werden er ook allerlei attributen geknutseld voor het uitbeelden van de liedjes. Niemand klaagt over het weer, iedereen is bezig. Het is geweldig om te zien hoe onze oudere jeugd het organiseert, aanstuurt, inspireert en zich amuseert en zo de kleinere onder ons meetrekt. Hier en daar moeten we soms nog iets bijsturen, maar het grootste gedeelte regelen ze bijna helemaal zelf. Alleen in noodgevallen komen ze aangelopen om hulp.

IMG 2392aIMG 2400a

Als afwisseling van al het oefenen werden in allerlei groepjes spelletjes gedaan. Ezelen bijvoorbeeld. Heel grappig om te zien hoe een groepje steeds meer anderen aantrekt die mee willen doen. En hoe snel zo’n spelletje geleerd kan worden door jonge en oudere kampdeelnemers. Ook foetelen en samenwerken (niet toegestaan in dit spelletje) is gauw geleerd.

 

Er werd door een van de jongens een dienst verleend aan een ander door een goede kaart te ruilen voor snoep dat hij eerder die dag van de ander had gekregen. Een van de deelneemsters was wel heel blij dat er niet veel mensen in de zaal waren, toen zij ‘de ezel was’ en de opdracht kreeg om zich aan iedereen voor te stellen als ‘hoi ik ben de ezel’. “Gelukkig is Mattie naar buiten”, “kwam ze zeggen, want dan hoef ik hem niet ook nog te zeggen dat ik een ezel ben”.

 

Na het avondeten hebben we nog het themalied met zijn allen gezongen en gedanst. Hierna gingen allen weer hun eigen weg om te oefenen en hielden we tot slot een generale repetitie. De kinderen verheugen zich erop om morgen alles aan hun ouders te kunnen laten zien.

IMG 2816aIMG 2820a

De laatste neuzen zijn vandaag geschuurd en geplakt en alle werkjes zijn afgemaakt en opgehangen zodat de ouders ze morgen kunnen bewonderen. Van de regen hebben wij gezien het programma vandaag geen last gehad. Na intern overleg hebben we wel het spellenparcours voor de familiedag aangepast, zodat de regen ons morgen niet de baas kan worden. Het spellencircuit en de barbecue gaat hoe dan ook door. En zo zien we vol vreugde de dag van morgen tegemoet.

IMG 2796aIMG 2803aIMG 2797aIMG 2800a

Woensdag

 

In alle vroegte stonden onze vroege vogels vanmorgen weer paraat. Ze dekten de tafels en bereiden het ontbijt voor, terwijl de grootste groep nog op een oor lag te snurken. We slapen hier goed, op een enkeling na die last heeft van de muggen die rond zoemen bij zijn of haar oor. De verbanddoos wordt geregeld geopend voor een pleister met weegbree die de jeuk verzacht. De kinderen komen zelf al aanlopen met de weegbree die ze plukken op het veld. Dit alom bekende huismiddeltje doet na velen generaties nog altijd zijn werk.

 

Vanochtend was er zelfs iemand die een muggenbult vlak onder zijn wenkbrauw had en zei: “Plak er maar een pleister met weegbree op”. Na een paar uurtjes werd de jeuk minder en kon de pleister er vanaf, maar dat ging niet zo gemakkelijk. Waarop een oma zei: “die kun je er het beste in een keer aftrekken” Op dat moment was niet alleen de pleister eraf maar ook een gedeelte van zijn wenkbrauw. Zo zie je maar dat niet alles wat je ziet ook goed is. Want een pleister op je arm of been is toch heel wat anders dan een pleister op je oog.

 

Tijdens het ontbijt zijn we begonnen met het uitpakken van onze brillen, d.w.z. dat we samen gekeken hebben naar wat elke bril ons zou kunnen zeggen. Het werd ons meteen helder dat het niet goed is om steeds een speciale bril op je neus te hebben. Dus als je de hele dag met een zonnebril rondloopt, zelfs als de zon niet schijnt is je blik verduisterd. Of als je het hele leven door een roze bril beziet, dan is je zicht ook niet echt realistisch. Al met al kwamen we er snel achter dat er maar één bril is die iedereen past en die iedereen goed kan gebruiken, namelijk de bril van de liefde. Als je met Liefde kijkt naar jezelf en naar de ander, doe je niemand iets tekort!

 

Als herinnering hieraan, maken alle kinderen hun eigen knutselwerkje. Ze doen dat twee aan twee. De bedoeling is dat ze elkaar helpen en inspireren als dat nodig is.

IMG 2370aIMG 2384a

 

IMG 2647a

 

 

 

 

Helpen was trouwens ook het woord dat de kapelaan vandaag aan de kinderen meegaf tijdens onze dagelijkse Heilige Mis.

De twee woorden van gisteren, klein maken, had iedereen nog onthouden en vandaag voegde hij er dus het woord helpen aan toe. Om iemand te helpen of om geholpen te kunnen worden is het belangrijk om je klein te kunnen maken.

Ook het woordje genade kwam aan bod en een van de kinderen wist te zeggen dat als je jezelf overgeeft je eigenlijk om genade vraagt. De kapelaan bevestigde dit en legde uit dat je op deze manier ook jezelf aan God kunt overgeven om van Hem genade te ontvangen.

 

 

IMG 2712a

 

 

 

 

 

 

Omdat het knutselwerkje dit jaar wat bewerkelijker is en er schuurmachines aan te pas komen hebben we er voor gekozen om een andere opzet te maken. We hebben meerdere werkplekken gemaakt en op elk plek wordt een bepaald onderdeel uitgewerkt.

 

 

 

 

 

 

 

Vanuit het thuisfront zijn er hulptroepen gekomen om ons te versterken met het begeleiden van de jeugd tijdens het maken van hun knutselwerkje. Waardoor ook de zaagmachines en schuurmachines goed bemand zijn en de veiligheid verzekerd is.

IMG 2572aIMG 2675aIMG 2680a

Na de afwas werd onze complete locatie in een mum van tijd in een heus werkterrein omgetoverd. Er moeten gezichtjes worden getekend en uitgezaagd, er kunnen haren of hoofddeksels worden getekend en eventueel gezaagd worden. Voor wie dat wil kan er ook gebruik worden gemaakt van wol of ander materiaal. Ook moet er een brilletje in elkaar worden gezet. Dit is al voorbereid door onze eigen zaaggroep, maar dient wel nog in elkaar te worden gezet en netjes te worden geschuurd.

 

Het lastigste van dit werkje is echter de neus. Hiervoor moet een stukje hout worden geschuurd in de juiste vorm. Enkele handige ouders helpen bij de vormgeving. Want het is nu eenmaal zo; wie zijn neus schendt, schendt zijn aangezicht. En dat willen we voorkomen. Het is ook het meest tijdrovende en daarom geldt voor dit onderdeel een roulatie schema. Vol goede moed is iedereen aan de slag gegaan en het is leuk om al die creativiteit te zien die naar boven komt drijven.

 

Wat ook een plezier is om te zien, is hoe onze oudste jeugd de kleinere onder ons helpen met het tekenen, zagen en knutselen. Ze nemen het twee aan twee op weg gaan bloedserieus.

 IMG 2673aIMG 2552a

IMG 2567aIMG 2548a

 

Het lunchen gebeurde dit keer op de binnenplaats onder het genot van een wortel, tomaat of komkommer.

 

IMG 2700aIMG 2702a

 

Na de lunch ging iedereen tot onze grote verbazing weer gelijk aan de slag. Je merkt dat de groep ouder wordt en dat zij die ouder zijn de jongeren motiveren om door te gaan... Wij kijken ondertussen onze ogen uit naar de jeugd die aan onze zorgen is toevertrouwd en genieten met volle teugen.

 

IMG 2545aIMG 2547aIMG 2713aIMG 2716a

 

Om 22.00 uur gingen de schuurmachines pas uit en hadden de schuurders van al die neuzen de neus er van vol, letterlijk en figuurlijk. Maar ook zij hebben genoten van de vragen, opmerkingen en tevreden blikken van de jeugd die hun eigen neuzen als volleerde modellen hadden aangeboden. En zo werden het neusjes van de zalm.

 

IMG 2757a

 

Dinsdag

 

Gisteravond zijn we redelijk op tijd naar bed gegaan. Op een enkeling na die graag om twaalf uur voor Caro wilden zingen omdat die vandaag haar zestiende verjaardag viert. Vanmorgen stonden in alle vroegte meisjes en jongens klaar voor de douche.

IMG 2463a

Met als gevolg dat de hele groep om half negen fris gewassen en gestreken aan tafel zat voor het ontbijt. Doordat we van kampplaats gewisseld zijn, hanteren we nu een andere formule m.b.t. het eten omdat er maar weinig afwasgelegenheid is. We smeren tijdens het ontbijt lunchpakketten en eten die tussen de middag met stukjes komkommer, tomaat of paprika. We merken dat het daarom in de keuken rustiger wordt. De kampplaats bevalt ons tot nog toe.

IMG 2473aIMG 2396aIMG 2400ab

IMG 2456aIMG 2466aIMG 2471a

Onze jeugd vindt het prima zo, ze missen wel het makkelijke zitje, maar voor de rest is het prima. Vanmorgen begonnen sommigen al te vragen naar de betekenis van hun bril die ze gisteravond hadden geschoten. Zo langzamerhand word het pakketje compleet. Als je naar hun dier, jasjes, mutsjes, blikken en brillen en de daarbij horende liedjes kijkt vertellen die een geheel eigen persoonlijk verhaal dat tot de verbeelding spreekt als je goed kijkt en luistert naar wat ze je kunnen zeggen.

 

Zo heeft ook de bril die ieder geschoten heeft een zon en schaduwzijde, hij kan iets vertellen als je naar wilt kijken. Niet voor niets heet het thema van ons kamp KIJK WIJZER? Het is de bedoeling met wijsheid naar jezelf en de mensen om je heen te kijken. Dat betekent niet met je eigen wijsheid, maar met de wijsheid met een hoofdletter.

 

Tijdens het ontbijt zongen we met zijn allen voor Caro en Michiel want ook die is vandaag jarig. Beiden kregen een prachtig zelfgemaakte verjaardagskroon en een gedicht van onze eigen huisdichter!

 IMG 2527aIMG 2532a

We hebben echt alles in huis, ieder dient met zijn eigen gaven en talenten het grote geheel en dat maakt het zo bijzonder. Om half tien kwam kapelaan Blom voor de eucharistieviering, maar eerst lieten we ook hem zijn bril schieten. Hij schoot de sportbril en begreep eerst niet waarom, want hij sportte helemaal niet! Na wat uitleg, begreep hij hoe je het kunt bekijken....

 

Tijdens de mis pakte hij op geheel eigen wijze ons thema uit. Hij vertelde dat het belangrijk is om goed te kijken wat iemand je geeft, voordat je er iets mee doet of misschien juist niet mee doet. Hij legde dit uit aan de hand van een voorbeeld uit zijn eigen leven. Hij was vroeger eens naar de bioscoop gegaan toen gaf zij buurman hem een snoepje. Omdat het donker was, keek hij er niet naar, maar stopte hij het gewoon in de mond. Na een paar minuten kauwen had hij nog geen idee wat hij in de mond had. In de pauze vroeg hij wat dit voor een snoepje was geweest. De buurman vertelde toen dat het een fruitella was geweest. De kapelaan begreep meteen dat hij het snoepje met papier en al had opgegeten. Vandaar dat hij zo had moeten kauwen!

 

Als er geen licht is kun je niet kijken wat je krijgt, in die zin is kijken met het juiste Licht sowieso heel belangrijk. Na de mis trok iedereen naar het sportveld. Sommige studenten die na het kamp herkansingen moeten doen, gingen met hun boeken en een deken onder de arm naar het veld en zochten daar een rustig plekje in de zon. Anderen hadden een leesboek bij zich en lazen rustig. Het sportveld blijkt groter dan we op het eerste oog dachten.

IMG 2403a IMG 2472aIMG 2537a

Het weer zat ons mee en de hele ochtend werd verder gevuld met sport en spel, genieten van het zonnetje en van de studie- of leesboeken. Nadat er een tijdje was gevoetbald en er getrakteerd was, werd er overgestapt op wat andere sporten. Er werden vier teams gemaakt en er werd een mini toernooitje gehouden met trefbal en een handbal variant waarbij men een bal van een pylon moest gooien. Er werd bij alle teams uitstekend samen gespeeld en er werd met iedereen rekening gehouden, zodat het fijn spelen was.

IMG 2439aIMG 2478aIMG 2484a

Toen was het tijd voor de lunch. Ieder pakte zijn eigen brood en kon daarbij nog een tomaatje, wortel, stukje paprika of peperkoek pakken. Na de lunch was het tijd voor een potje slagbal. De partijen werden gekozen door onze jarigen en ze waren aan elkaar gewaagd. Hier en daar een vangbal, een flinke klap en wat waaghalzen. In iedere groep was ieder aspect van de partij.

IMG 2475aIMG 2476a

Helaas werd ons spel onderbroken door een klein buitje dat echter stiekem steeds groter werd. Zo groot dat we uiteindelijk besloten om binnen verder te gaan met onze kampliedjes.

IMG 2519a

Alle liedjes werden voorgezongen en ieder groepje ging met zijn eigen liedje aan de slag. Ieder liedje heeft een tekst die iedereen wat wil zeggen. En voordat iedereen er erg in had, was het al weer tijd voor het avondeten. Heerlijke macaroni met saus en kaas en voor de lekkerbekken nog wat ananas en sla. Een geweldig feestmaal voor de jarigen. Na het eten werd er weer gesport. Sommigen deden zelfs hun fitness oefeningen en anderen speelden voetbal. Maar na een tijdje werd het toch te donker en was het tijd voor wat anders. Binnen werd er nog een kaartje gelegd en buiten onder het afdak konden de (jonge)mannen spijker slaan. Dit laatste was toch moeilijker dan het in eerste instantie leek. Sommigen onder ons sloegen wel hard maar niet altijd raak. Hoe dan ook, het was heel gezellig en na een paar rondes spijker slaan ging iedereen naar binnen. Een kaartje leggen, praten of wat lezen. De dagen vliegen om. Morgen woensdag, is het al de knutseldag.

IMG 2606a

 

Zoeken