Achtste Statie

JEZUS TROOST DE WENENDE VROUWEN.

Wij aanbidden u Christus, en loven U.
Omdat Gij door uw Heilig Kruis de wereld hebt verlost.

Waar Jezus zwijgt tegenover zelfs zijn Moeder, verheft zich hier Zijn stem. “ Dochters van Jeruzalem, weent niet over Mij, maar weent over u zelf en over uw kinderen. Want als men zo doet met het groene hout, wat zal er dan met het dorre geschieden?”

Zijn zending volbrengt Jezus ook nog in het lijden dat Hem te beurt valt.

Overweging.

Het koor van klagers wordt vermaand.

Terwijl wij blij zijn met meeleven van mensen, mondeling, per mail of middels een kaartje of zelfs een bloemetje, lijkt Jezus hier onverschillig tegenover de ach-cherm -klagende vrouwen. Hij voelde zich niet de stakker, maar wist zich gezonden om zondevergevend te lijden. Hij offert zich voor het volk. Hij heeft er alles voor over, zoals ouders voor kinderen, zoals geliefden voor elkaar, zelfs zoals mensen voor hun sport of hobby. Hij weegt zijn inzet niet, vraagt niet om medelijden.

Hij spreekt ontnuchterend: dit is voor jullie zonden. Doe daar eens wat aan! Zondig niet meer of minder. Heb eens berouw en spijt over het kwaad dat je als mens aanricht, zonder je te verschuilen achter de kollektieve schuld. Ieder doet maar, zolang de wet of de publieke opinie je niet veroordeeld. Maar is dat het leven dat God wenst?

Wees gegroet....

Ontferm u over ons, Heer ontferm U over ons.
O God, wees ons zondaars genadig.

Klik hier om terug te gaan Klik hier om verder te gaan


 

Zoeken